Εμαθα σημερα για ενα data structure που φαινεται να ειναι ιδανικο για την απεικονιση κατευθυνομενων γραφων. Προκειται για την “συμμετρικη λιστα γειτνιασης” (symmetric incidence list) η οποια φαινεται να ειναι ιδιαιτερα αποδοτικη ειδικα οταν κανεις ενδιαφερεται να κανει διασχιση του γραφου προς οποιαδηποτε κατευθυνση.
Tο μονο προβλημα της συμφωνα με τον Jürgen Ebert ειναι πως δεν ειναι και τοσο αποδοτικη οταν μας ενδιαφερουν υπαρξιακα ερωτηματα του τυπου “υπαρχει η ακμη ταδε?”. Περισσοτερα δεν εχω κουραγιο να γραψω τωρα, και σιγουρα θελω να κατσω να το μελετησω λιγο παραπανω, αλλα η καλυτερη πηγη που βρηκα σχετικα στο δικτυο ειναι ενα πειπερ του Ebert απο το 1987 με τιτλο A Versatile Data Structure For Edge-Oriented Graph Algorithms.
Μη φοβηθειτε την Algol μονο 
(ο διακοσμητικος κατευθυνομενος γραφος στην κορυφη ειναι απο τα commons)
