Σημερα εκλεισα αεροπορικο εισιτηριο χωρις επιστροφη για τον Καναδα. Φευγω την Τριτη 26 Αυγουστου.
Μενουν να γινουν μερικα πραγματα ακομα πριν απο αυτην την ημερομηνια: μεσα στις επομενες 4-5 μερες θα εχουν βγει και οι τελευταιοι βαθμοι απο μαθηματα που περιμενω και μεχρι τα μεσα Ιουλιου πρεπει να εχω ολοκληρωσει και παρουσιασει την διπλωματικη μου. Επισης, πρεπει να ολοκληρωθει η γραφειοκρατια για την φοιτητικη βιζα και πρεπει να κανω και μερικα ακομα κανονισματα, οπως για διαμονη κτλ.
Αυτα ολα ειναι οι “τυπικοι” παραγοντες, οι οποιοι αν -πρωτα ο Θεος- εκπληρωθουν, στις αρχες του Σεπτεμβριου θα ξεκιναω τις μεταπτυχιακες μου σπουδες (εμ ες σι και μετα πι ειτς ντι) πανω σε Software Engineering, στο Department of Computer Science του University of Toronto.
Τα παραπανω ειναι το “ρεπορταζ”, η αντικειμενικη αληθεια. Απο εκει και περα, ειναι περιττο να πω πως κουβαλαω ανακατεμενα καμια τριανταπενταρια αντιφατικα και αντικρουομενα συναισθηματα. Με λιγα λογια, μπαχαλο και τρικυμια εν κρανιω…
Ειμαι ενθουσιασμενος που θα σπουδασω σε ενα απο τα καλυτερα πανεπιστημια του κοσμου, στο αντικειμενο που θελω και με κορυφαιους επιστημονες των οποιων τη δουλεια ηδη εκτιμω. Επισης ειμαι ενθουσιασμενος που “θα δω τον κοσμο” και που θα γνωρισω καινουριους ανθρωπους απο ενα σωρο μερη και που θα βρεθω σε ενα πολυ καλο ακαδημαικο περιβαλλον και με τις προοπτικες μου ανοιχτες. Γουσταρω πολυ ολα οσα εχω διαβασει, ψαξει και ακουσει για τον Καναδα και το Τοροντο και ομολογω πως ελπιζω οταν με το καλο ξαναγυρισω (α ναι, σκοπευω να το κανω κιαυτο) να βρω την Ελλαδα σε λιγακι καλυτερη κατασταση απο το σημερινο χαλι (ειμαι οπτιμιστης τι να κανω).
Απο την αλλη, αφηνω πισω μου παρα παρα πολλα. Θα φυγω απο πρακτικα οτιδηποτε γνωρισα μεχρι τωρα και οποιαδηποτε σταθερα και συνηθεια μου θα βρεθει στο κενο. Θα πρεπει να ξανα-ανακαλυψω απο την αρχη ενα σωρο πραματα, απο το τι ρουχα φοραμε τον Νοεμβριο μεχρι το πού ειναι τα Τοροντεζικα Εξαρχεια (οκει, η εξερευνηση μετραει στα καλα), για να μην πω για ενα σωρο καθημερινα πραγματα που θεωρουμε δεδομενα οπως πχ τον φραπε, το χωριατικο ψωμι ή τη φετα. Και βεβαια, το μεγαλυτερο ζητημα ειναι οι ανθρωποι που αφηνω πισω. Θα εγκαταλειψω για τα καλα τη φωλια της οικογενειας, θα αφησω φιλους και συγγενεις μισο πλανητη μακρια και -το χειροτερο απολα…- θα αποχωριστω για απροσδιοριστο χρονικο διαστημα απο την Εκεινη…
Μυλος, ε? Παντως, ακομα και αν γινω ενας εργασιομανης μεταπτυχιακος εξωτερικου, το ιστολογι δεν θα παει πουθενα. Θα περπατησω στα ιχνη της κοπελιτσας, και εξαλλου θελω και να κρατησω την επαφη με την Ελληνικη μπλογκοσφαιρα (πού να χανεσαι τωρα στην Καναδεζικη? θα ‘ναι και μεγαλη… δε βαριεσαι…).
Πλακα πλακα, ξερει κανεις αν υπαρχει τοπικη επιτροπη ΣΥΡΙΖΑ Τοροντο ή θα πρεπει να την ξεκινησω μονος μου? 
Ιουνίου 7, 2008 σε 05:43
Μην έχεις καμία αναστολή.
Θα περάσεις ΤΕΛΕΙΑ και θα γνωρίσεις τον εαυτό σου καλύτερα (όταν βλέπουμε το διαφορετικό, συνειδητοποιούμε αυτά που θεωρούσαμε αυτονόητα).
Και όταν αρχίσεις τον ΣΥΡΙΖΑ Τορόντο(υ), θα κάνουμε επίσημη επίσκεψη. :ρ
Συγχαρητήρια!
Ιουνίου 7, 2008 σε 09:08
καλά να περάσεις και καλό ταξίδι!!!!!
υγ.Και επειδή κάτι μου λέει ότι θα είσαι λίγο πνιγμένος με το μεταπτυχιακό :-p υπομονή!!!
Ιουνίου 7, 2008 σε 14:09
Πολλά συγχαρητήρια! Ελπίζω να σε αποχαιρετήσουμε κι από κοντά.
Καλή αρχή και καλή τύχη σ αυτό που ξεκινάς, και στα δικά μας με το καλό :p
Ιουνίου 7, 2008 σε 20:22
Πολλά συγχαρητήρια βρε, καλά να περάσεις και μη διανοηθείς να σταματήσεις το blogειν!
ΥΓ. Μυρίζομαι επίδραση kkontog! :-p
Ιουνίου 7, 2008 σε 20:23
A, και σε πρίπτωση που δεν το ξέρεις, κάνε add και ένα feedάκι απο εδώ:
http://www.phdcomics.com/comics.php
Ιουνίου 7, 2008 σε 22:12
καλά ταξίδια!
και μη φοβάσαι δεν είναι τελειως χωρίς επιστροφη!
Ιουνίου 7, 2008 σε 22:56
Αντε ρε συ μια χαρα θα ναι εκει στη ξενυτια
.
.
Οχι ενταξει πραγματικα μια χαρα θα ναι, θα γινεις επιτελους μηχανικος με Μ κεφαλαιο
Απλα εγω σε ποιον θα λεω καληνυχτα καθε βραδυ οταν θα πηγαινω για υπνο???
Ιουνίου 8, 2008 σε 03:01
Όρμα ρε μεγάλε…
πρόσεχε μόνο, αν γίνεις πολύ καλός όταν γυρίσεις θα πρέπει να σε σκοτώσουμε, συναδελφικά πάντα.
Μην σε νοιάζει τίποτα. Είναι μεγάλη ευκαιρία και θα τα πας μια χαρά.
Ιουνίου 8, 2008 σε 13:20
Καλά ταξίδια λοιπόν,
και αέρα στα πανιά σου.
Για ΣΥΡΙΖΑ δε νομίζω, αλλά μπορώ να σε φέρω σε επαφή με το ΚΚΕ αν θες.
Ιουνίου 8, 2008 σε 15:12
Θενξ παιδια!!
Ιουνίου 8, 2008 σε 21:09
Καλές σπουδές και καλή τύχη!
Ιουνίου 10, 2008 σε 11:09
Είναι μια εμπειρία πολύ συμβατή με τη γεννιά σας. Με νέες δυνατότητες και νέες δυσκολίες. Θα τα καταφέρεις είμαι βέβαιος.
Δεν κατάλαβα όμως: Το ιστολόγιο αυτό τι τύχη θα έχει;
Ιουνίου 10, 2008 σε 13:15
DPurpler, ευχαριστω!
manitaritoubounou, “may you live in interesting times” λεει μια Κινεζικη καταρα (ετσι στα αγγλικα
) αλλα θα μπορουσε κανεις να την παρει και για ευχη. Το ιστολογι θα συνεχιστει κανονικοτατα και οταν πρωτα ο Θεος παω θα εχει και ανταποκρισεις απο την αλλη ακρη του κοσμου.
Ιουνίου 10, 2008 σε 14:06
yo re aderfe!! respect kai alla tetoia! <3<3<3<3<3<3<3
Ιουνίου 10, 2008 σε 14:09
Carry on dear chap!
Καλή τύχη και προσωπικά πιστεύω οτι αυτό είναι ένα ταξίδι που θα σε εμπλουτίσει με τρόπους που είναι δύσκολο να φανταστείς ακόμα.
Ιουνίου 10, 2008 σε 15:53
Μπράβο ρε φίλε. Σου εύχομαι και γώ καλή τύχη. Έκανες πολύ καλή επιλογή να συνεχίσεις τις σπουδές. ελπίζω να διαλέξεις ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Το ίδιο έχω απόφασίσει να διαλέξω και γω και πολύ σύντομα ίσως την κάνω. Και μην ξεχνάς ότι οι γνώσεις που αποκτάμε, επειδή για κάποιους λόγους είμασταν πολύ τυχεροί, πρέπει να τις χρησιμοποιούμε με κάθε τρόπο για την κοινωνική απλευθέρωση.
Ιουνίου 15, 2008 σε 18:43
χεχε…. περιμένουμε ανταποκρίσεις!
καλή τύχη!
Ιουνίου 18, 2008 σε 00:33
Μιχάλη συγχαρητήρια και καλή τύχη!
Η μικρή μου εμπειρία στην Ιγκλατέρα λέει ότι όλοι αυτοί οι προβληματισμοί που έχεις θα εξαφανιστούν με το που θα σου δώσουν το πρώτο deadline.
Προφανώς αστειεύομαι αλλά αυτό που θέλω να σου πω είναι οτι όλα είναι θέμα συνήθειας.
Τον πρώτος καιρό είναι κάπως περίεργα τα πράγματα, αλλά όσο περνάει ο καιρός, κάνεις παρέες, εξοικειώνεσαι με τον νέο τόπο και τρόπο ζωής και σιγά-σιγά θα σου αρέσει κιόλας. Είμαι σίγουρος!
ΥΓ: Είναι μεγάλη αλήθεια ότι σου λείπουν αυτά τα καθημερινά πράγματα που λες. Και άντε φέτα -τουλάχιστον στην Αγγλία- βρίσκω (και μάλιστα φθηνότερα από την Ελλάδα;!;!), μυζήθρα όμως; χεχεχ
Ιουνίου 18, 2008 σε 04:21
Ευχαριστω παιδια!
saper, ω μαν δεν ειχα σκεφτει το πρωτο deadline!! omfg και νομιζα οτι τωρα ειμαι πιεσμενος!