Just sayin’

Λενε οτι ο ενας απο τους συλληφθεντες αναρχικους ηταν παρων στη δολοφονια του Γρηγοροπουλου. Και το φτυνουν σαν ασπουμε κατηγορια. Σα δε ντρεπεται που ηταν εκει (η κατηγορια φυσικα παει σε ολους οσους διαδηλωσαν τις επομενες μερες). Ειναι τοσο αλληθωροι που χρησιμοποιουν αυτην την πληροφορια σαν κατηγορια. Που αν μη τι αλλο ειναι ελαφρυντικο.

Να στο πω αλλιως: ρε παιδι μου, εγω δεν τα μπορω τα καουμποηλικια με τα καλασνικοφ και την αναρχοστρατοκαυλιαση. Για μενα οι τυποι αυτοι οντως ειναι τρομοκρατες. Γιατι στην πραξη δεν τρομαζουν τους αστους, αντιθετα τρομαζουν οσους πανε να βγουν απο το καβουκι τους για να οργανωθουνε εναντια στους αστους (θυμαστε την παγωμαρα για μηνες μετα το εγκλημα της Μαρφιν?). Οποτε, η αλληλεγγυη μου σταματαει στο χαρακτηρα τους ως θυματα βασανισμου. Αντε και ενας αλφα σεβασμος στην συνεπη τους σταση.

Αλλα αν ακουω οτι ενας απο αυτους ηταν μπροστα στη δολοφονια του Γρηγοροπουλου, αυτο με κανει να καταλαβω το μισος του ανθρωπου αυτου, με κανει να το νιωσω στο πετσι μου. Φανταζομαι πώς θα ειχα εξελιχτει εγω αν στα 16 μου εβλεπα μπροστα στα ματια μου να πυροβολουν τον κολλητο μου. La haine, ρε.

Greece, 2012 AD

.

.

Άρση βουλευτικης ασυλιας τωρα!

Ειμαι απο κεινους τους μικροαστους οι οποιοι θελουν η εκφορα φασιστικου, ρατσιστικου λογου, λογου ακραιου μισους να ειναι αποποινικοποιημενη. Οχι νομιμοποιημενη, αλλα οχι και ποινικοποιημενη. Μ’αρεσει να τρεφω τετοιες αυταπατες ρε παιδι μου.

Αλλα εδω εχουμε ασκηση σωματικης βιας απο βουλευτη, σε δημαρχο.

Η βουλευτικη ασυλια δεν υπαρχει για να βαραει ατιμωρητα ο καθε εκλεγμενος σκινχεντ.

Και μιας και το πιασαμε, ο Κασιδιαρης γιατι απολαμβανει ασυλιας για το περιστατικο ξυλοδαρμου εναντια στις δυο βουλευτινες?  Ο οποιος Κασιδιαρης καμαρωνει για τα κατορθωματα του αλλου καφρου στο τουιτερ.

Παναπει, οσο μενουν ατιμωρητοι θα συνεχιζουν.

Λοιπον, καθαρες κουβεντες: Ποτε σκοπευουν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΔΗΜΑΡ, το ΠΑΣΟΚ, καποιος ρε παιδι μου, οποιοσδηποτε, να καταθεσουν αιτηματα αρσης της ασυλιας των δυο τραμπουκων βουλευτων της ΧΑ?

Και παρεπιπτωντως, σκοπευει μηπως ο Πρωθυπουργος να κανει καμια προσωπικη παρεμβαση στο εργο της δικαιοσυνης για να επιταχυνθουν οι διαδικασιες? Ή  μηπως αυτα τα κανουμε μονο για τα φιλαρακια μας τους βιομηχανους?

Οι ενστολοι ψηφοφοροι της ΧΑ (aka οι μπατσοι) στην Κορινθια απο την αλλη τι κανανε οταν εγινε η επιθεση? Παιζανε ταβλι?

Call for international solidarity for Greek Steelworkers’ Strike

(reblogged from Lenin Reloaded)

This morning, at approximately 5.30 am,  and after the issuing of a warrant for the termination of the heroic Steelworkers’ Strike, in Aspropyrgos, Attica, riot police forces attacked the strikers, arresting six workers who were safeguarding the strike site, and molesting members of the Communist Party of Greece and the Coalition of the Radical Left who were on site. They subsequently allowed a small number of scabs and office managers to enter the factory, resuming work. This action took place despite the fact that the majority of the workers had recently decided for a continuation of the strike. This violent and dictatorial attempt to put an end to the longest workers’ strike in Greek history (263 days as of today) has been the culmination of months of employer-encouraged attempts to isolate, sabotage, slander and in every way undermine the living symbol of Greek popular resistance against capitalist barbarity and naked exploitation in the country, under the auspices of the Greek Government, the IMF, the EU, and the European Central Bank.

All the parties of the Greek Left, with the ignominious exception of the class traitors of the so-called “Democratic Left” that has joined forces with the corrupt plutocracy that rules the country with an iron fist, have made statements of protest and are organizing immediate demonstrations starting today.

We call on all the Progressive Forces globally –workers, unemployed, underpaid, precarious laborers, pensioners, women, immigrants– to support and show solidarity for the beating heart of the European workers’ movement: the Steelworkers of Greece Strike. By agitating, demonstrating, protesting against what is taking place in Greece, calling on their governments to protest the utter annihilation of basic working rights within the European Union, in a so-called “advanced” country of the west.

Funds are also sorely needed by the long-unemployed workers, who are currently being blackmailed to return to work or stay fired.

The Greek Steelworkers’ strike Bank Account information is as follows:

National Bank of Greece

IBAN: GR4001102000000020062330152

BIC or Swift Code : ETHNGRAA ( Bank Idendifier Code )

Name of Bank Account Owner (on behalf of the strikers): Liakos Dimitris

For English-language information, please visit the All Workers Miltant Front, at this address:http://www.pamehellas.gr/main.php?lang=2 

Please disseminate as widely as possible.

It scares the hell out of me (#VivaSyriza)

Κακα τα ψεμματα, η Αριστερα του Ιουνιου του 2012 δεν εχει καμια σχεση με αυτην που αφησα την τελευταια φορα που ημουν στην Ελλαδα. Παλι με μορφη σημειωσεων, μερικα πραματακια που καταλαβα μονο βλεποντας την κατασταση απο κοντα, γιατι ουτε το 16.8% καταλαβαμε εμεις εκει εξω καλα καλα τι σημαινε.

(1)

Πες οτι θες για το Ζιζεκ, αλλα σε αυτο εχει δικιο: ειναι η πρωτη φορα μετα απο δεκαετιες οπου στο Δυτικο κοσμο,  η Αριστερα διεκδικει την κυβερνηση (με εναν αστερισκο στο ΑΚΕΛ, στο οποιο θα επανελθω). Και αυτο ειναι εξαιρετικα καλα νεα, οσο και να μπορεις να δεις τριανταπεντε εκατομμυρια κινδυνους. Ναι υπαρχει ο κινδυνος απογοητευσης. Ε, φχαριστω πολυ. Οτι δηλαδη, η Ρωσικη Επανασταση εφερε 90 χρονια μετα την απογοητευση στο προσωπο των Γελτσιν, Πουτιν κτλ σημαινει οτι δεν επρεπε να γινει? Ή μηπως ο Αλιεντε ετρεφε αυταπατες και ο Πινοσετ εκ των (πρωθ-)υστερων δικαιωνει τον κουκουεδισμον? Ή μηπως εχουμε αλλο παραδειγμα Δυτικης χωρας με εδραιωμενη (ναι, εδραιωμενη) αστικη δημοκρατια που να στρεφεται ετσι στην Αριστερα για να κρινουμε?

(2)

Θελω να πω, το φαινομενο του ΣΥΡΙΖΑ ειναι καινοφανες στην ιστορια, για χιλιους-δυο λογους: κοινοβουλευτικη κυβερνωσα Αριστερα, εδραιωμενη αστικη δημοκρατια χωρις κινδυνο πραξικοπηματος,  Κριση του Καπιταλισμου, Ψηφιακη Επανασταση και ιντερνετ φορ δε μασιζ, καταρρευση πολιτικου συστηματος και ελλειμα αντιπροσωπευσης, Ευρωζωνη και Ευρωπαικη Ενωση και ενδοιμπεριαλιστικοι ανταγωνισμοι, Ευρωπη Φρουριο, Αραβικη Ανοιξη απο κατω και παγκοσμιο κινημα Occupy απο πανω. Ειναι σαφες γιατι καθε συγκριση με το ΠΑΣΟΚ του ’81 ειναι χαζη?

(3)

Αυτο απο την αλλη σημαινει οτι και να παρουμε την κυβερνηση, αναγκαστικα θα παμε βλεποντας και κανοντας. Οι κινηματικες και κομματικες εμπειριες ειναι καλες αλλα δεν ειναι αρκετες! Και ο αντιποδας του “ζουν αναμεσα μας” για τους ναζι, ειναι και οτι “ζουμε αναμεσα τους”. Οι υπουργοι, τα στελεχη, το πολιτικο προσωπικο θα ειμαστε εμεις, θα ειναι οι δικοι μας ανθρωποι. Οι συντροφοι μας ειναι που θα κανουν και μαλακιες, και πισωγυρισματα. Μερικοι απο αυτους παιζει και να τους φαει η μαρμαγκα της διαφθορας. Συντροφοι λεμε τωρα, εκεινος που τον θεωρουσες στοκο, ο αλλος που φωναζε πολυ, η αλλη που φραξιονιζοτανε, ανθρωποι που τους ξερουμε και ξερουμε και τα στραβα τους και τα καλα τους  (*ασχετη σημειωση: δειτε το κυβερνητικο μας ροστερ: αμα γινουμε κυβερνηση πρακτικα θα ειναι “κυβερνηση ΕΜΠ”). Αυτοι ειμαστε, αυτη ειναι η ποιοτητα μας, με αυτην καλουμαστε να κανουμε τα αδυνατα δυνατα.

(4)

Ο ΣΥΡΙΖΑ πια δεν ειμαστε αυτοι που γνωριζομασταν. Εχει ερθει παρα πολυ κοσμος. Σε αυτους προφανως θα περιλαμβανονται και σκαρτοι, λαμογια, εξουσιοθηρες, κομματαρχες, γατονια. Καποιοι απο αυτους πιθανον να “παρεισφρυσουν” σε θεσεις οπου θα μπροουν να αναλαβουν τη διαχειριση καποιας διαφθορας. Καποιοι θα ειναι  πληρωμενοι, υπαλληλοι, σε πει-ρολ, μεχρι και ασφαλιτες, και θα μας διαβρωσουν απο μεσα. Καποιοι απο τους παλιους συντροφους θα αποδειχτουν χειροτεροι απο ολους αυτους. Θα γινουν αυτα και θα πληρωσουμε τιμημα για ολα αυτα.

(5)

Το βαθυ κρατος θα μας πολεμησει. Θα γινουν και προβοκατσιες και το θεμα ειναι ποσο ξυπνιοι ή ποσο μαλακες θα αποδειχθουν οι εκτος ΣΥΡΙΖΑ Αριστεροι και οι Αναρχικοι. Με απλα λογια, τη στιγμη που η μιση Αστυνομια ψηφιζει Χρυση Αυγη, ποσο ευκολα θα υπακουσουν σε μια πολιτικη ηγεσια με την οποια βγαζουν καντηλες? Ενας ανεξελεγκτος χρυσαυγιτης μπατσος χρειαζεται για να φαει εναν παμετζη ή εναν αναρχικο και να γινει ξαφνικα η κυβερνηση της Αριστερας “κυβερνηση δολοφονων” και συνακολουθα οταν χαθει η μπαχαλομπαλα να ονομαστει ”κυβερνηση που δεν μπορει να επιβαλλει την ταξη”.  Και για να μη βρεθει κανενας μπετοστοκος να θεωρησει οτι εγω εδω τωρα μοιραζω απειλες, το παραπανω το εννοω ακριβως με τον ιδιο τροπο οτι αρκει ενας στρατοκαβλος σε σχετικη θεση ισχυος που θα θεωρησει οτι “οι κομουνιστες πουλανε την πατριδα” για να ξεκινησει θερμο επεισοδιο με γειτονα χωρα και να τρεχει μετα να βγαλει τα καστανα απο τη φωτια ξερωγω ο Λαφαζανης.

(6)

Ομοια, θα μας πολεμησουν και φιλοι και συμμαχοι στο εξωτερικο. Δεν πιανω θεωριες συνομωσιας, αλλα στο πιο απλο, θα υπαρξει πολιτικη απομονωση, θα υπαρξει διασπορα πολλης μουφας και πολλης λασπης. Ο Τσιπρας πχ λεει να μπει επιτελους τελος στην ασυδοσια των καναλαρχων: παναπει ετοιμασου για απειρη λασπη οτι ο Αλεξης Τσαβες φιμωνει την αντιπολιτευση, οτι η Ελλαδα δεν ειναι πια δημοκρατια και αλλες τετοιες ομορφιες. Ο ρολος μας εμας των εξω παιζει να ειναι πολυ πολυ σημαντικος, να γραψουμε σε εφημεριδες, να οργανωσουμε εκδηλωσεις και δεν ξερω τι αλλο. Μεχρι τωρα ειχαμε πχ στο Τοροντο Bolivia Solidarity, ε, θα χρειαστει και Γκρης Σολινταριτι.

(7)

Προσωπικα δεν το πολυκοβω να φτασουμε σε σημειο να εφαρμοσει μια Αριστερη κυβερνηση ενα ριζοσπαστικο προγραμμα (εργατικο ελεγχο, λαικη δημοκρατια,  εξοδο απο ιμπεριαλιστικους κυκλους, δραστικα μετρα κοινωνικου φιλελευθερισμου, κτλ). Εκτος βεβαια και αν ο Ελληνικος Λαος παρει το πραμα πανω του, πραμα απιθανο προς το παρον, μιας και η λαχταρα του κοσμου για Αριστερη Κυβερνηση δεν εχει μεταφρασει και σε αρνηση του συνδρομου του Μεσια (“εσυ θα μας σωσεις Αλεξη μου” και κολοκυθια τουμπανο). Το επιδικο θα ειναι το Μνημονιο και η σωτηρια του κοινωνικου ιστου. Θες να το πεις σωτηρια του καπιταλισμου, πεστην κιετσι, αλλα πες μου και πώς θα αποκρουσουμε τη Χ.Α. και τι θα γινει με τη γιαγια που κανει dumpster diving. Αν μπορεσει ομως ταυτοχρονα να ξυπνησει και στον κοσμο οτι πρεπει ο ιδιος να παρει τα πραματα στα χερια του, τοτε και μονο τοτε θα μπορουμε να μιλαμε για πιθανοτητα σοσιαλιστικου μετασχηματισμου. Long shot δε λεω, αλλα δεν βλεπω γιατι ειναι λιγοτερο long shot απο το αποκλειστικο φοκους στους χωρους δουλειας του ΚΚΕ.

(8)

Αν γινει το break-through στην Ελλαδα, δημιουργουνται προυποθεσεις και αλλου. Δεν το λεω οτι αυτο ειναι ωραια ευκαιρια. Το λεω οτι το εχουμε καθηκον.

(9)

Δεν ξερω για σας, αλλα εγω εχω χεστει πανω μου.

Ζουν αναμεσα μας

Δεν το γραφω εδω για οσους ειναι στην Ελλαδα. Γραφω για τους αλλους ξενιτεμενους που σαν και εμενα δεν καταλαβαν, λογω αποστασης, τι ακριβως σημαινε το νουμερο 440.894. Σε λιγοτερο απο μια βδομαδα που ειμαι στην Αθηνα εμαθα για τον φασισμο οσα δεν εμαθα απο τοτε που πρωτοακουσα για το Χιτλερ. Τα ‘βλεπα και στις ταινιες αλλα δεν καταλαβαινα.

(1)

Ζουν αναμεσα μας. Ειναι ο πιτσιρικας στο διπλα διαμερισμα, που μεγαλωσε οσο εγω ελειπα. Τον θυμαμαι που επαιζε μπαλα και βιντεοπαιχνιδια και τωρα ειναι “χρυσαυγιτης”. Ειναι ο παλιος μου συμμαθητης, που οι ασχολιες του ηταν μηχανακια και ο Ολυμπιακος. Ειναι αυτος ο συναδελφος, εκεινος ο γνωστος, ο αλλος, ο παραλλος. Μικροι σε ηλικια κυριως, αλλα και καποιοι μεγαλυτεροι. Ανθρωποι με τους οποιους ειχες καλαμπουρισει, που τους συμπαθουσες. Τωρα ειναι οπαδοι των ναζι. Οι ιδιοι βεβαια δεν θεωρουν αναγκαστικα τους εαυτους τους  σιχαμενους απογονους των παλιων ναζι ή των γερμανοτσολιαδων. Φορανε το τισερτ με καμαρι. Το μισος τους εχει και την αλλη πλευρα, της “αγαπης” για την Ελλαδα και τους Ελληνες.  Δες και το βιντεο αποπανω. Νιωθουν οτι επιτελουν κοινωνικο εργο (συνοδευουν την Ελληνιδα γιαγια στο ΑΤΜ, καθαριζουν τον τοπο). Κατηχητοπουλα με σιδερογροθιες.

(2)

Για τους πιτσιρικαδες τουλαχιστον, νομιζω οτι η ακριβεστερη αναλογια ειναι η κουλτουρα με τα οπαδικα. Η πολιτικη τους οργανωση θυμιζει εντονα  συνδεσμους οπαδων. Το οτι ο πιτσιρικας “εγινε χρυσαυγιτης”  δεν σημαινει οτι εγινε αναγκαστικα σκινχεντ, αλλα σιγουρα ο “λαικος συνδεσμος” του εστειλε μπλουζακι και καπελακι. “Φιλος” του κομματος, “οπαδος”. Παει στα γραφεια και αραζει, οπως θα αραζε παλιοτερα στο συνδεσμο φιλαθλων. Αντιστοιχα η συμπεριφορα και η νοοτροπια τους ειναι η μεταφορα του χουλιγκανισμου στην πολιτικη. Αν οι Δαπιτες του Βουλγαρακη ηταν γηπεδικοι, αυτοι ειναι οι χουλιγκανοι που βγαζουν μαχαιρια στην Μαραθωνος.

(3)

Η πολιτικη σκεψη ειναι επιπεδου ελαχιστου κοινου παρονομαστη. Προφανες θεωρειται οτι υπηρξε στα σχολικα βιβλια του δημοτικου. Εθνικισμος που δεν ανεχεται ουτε την υποψια  κριτικης σκεψης.  Οι εθνικοι μυθοι και η συνομωσιολογια ειναι κυριαρχοι. Ο ρολος της εθνικιστικης εκπαιδευσης, αλλα και των ΜΜΕ, προφανης. Εγραψα οτι οι χρυσαυγιτες ειναι κατηχητοπουλοα με σιδερογροθιες: η ιδεολογια τους ειναι (μακαριστος) Χριστοδουλος χωρις χριστιανικα κωλυματα ή για την ακριβεια, απο εκει και περα. Και η πρωτη τους νικη ειναι στην επιβολη της δικης τους ηγεμονικης οπτικης στην υποιλοιπη κοινωνια. Δεν χρειαζεται να εισαι χρυσαυγιτης για να μιλας για “μεταναστευτικο προβλημα”. Εξυπνοι, ευαισθητοι ανθρωποι μιλανε πια για “μεταναστευτικο”. Και βεβαια “μεταναστευτικο” δεν εννοουν εμας, δηλαδη το προβλημα οτι Ελληνες μεταναστευουν στο εξωτερικο. “Μεταναστευτικο” εννοουν εναν αστερισμο προβληματων εγκληματικοτητας, γκετοποιησης, ανεργιας, ανεχειας, κτλ. Ο ρολος των μεταναστων σε αυτα τα προβληματα θεωρειται “προφανης” και η μαγικη (μη-)λυση εξισου “προφανης”: απελαση.

(4)

Ειναι πλεον ζητουμενο το να διεκδικεις τα πιτσιρικια απο τους ναζι. Οικογενειακοι φιλοι δασκαλοι και καθηγητες  προσπαθουν να βρουν τροπο να εξηγησουν πώς και γιατι. Ακους συχνα και τον προβληματισμο οτι νοιωθουν  αφ’υψηλου να μιλανε για φασισμο τη στιγμη που η καθημερινοτητα των παιδιων ειναι αυτη που ειναι, που η γιαγια τους δεν μπορει να παει στο ΑΤΜ, κτλ. Σαν να ηταν ο αντιφασισμος πολυτελεια μπροστα στο κατασκευασμενο φαντασμα του “μεταναστευτικου”. Αυτο σημαινει δυο πραματα:

(4α) Η “εκτακτη αναγκη” καποιους θα τους στειλει στους φασιστες. Το παλιο πολιτικο συστημα γινεται ασημαντο μερα με τη μερα. Η Δεξια τραβιεται ολοενα προς την ακροδεξια και οι “νοικοκυραιοι” καλουνται να υπερασπιστουν τα συμφεροντα τους απεναντι στην “εκτακτη αναγκη” και στην Αριστερα (που ερχεται να τους φορολογησει “για να πηγαινουν δωρεαν οι λαθρομεταναστες στα νοσοκομεια”) συστρατευομενοι σε μια ολοενα και πιο φασιζουσα Δεξια ή και ανοιχτα με τους Φασιστες.  Το “σοσιαλισμος ή βαρβαροτητα” στην κυριολεκτικη του εκδοχη. Αλλα για την Αριστερα σε επομενο ποστ.

(4β) Υπαρχουν/Θα υπαρξουν γενιες για τις οποιες ο φασισμος θα ειναι τελειως απενοχοποιημενος. Αυτες οι γενιες θα κανουν εγκληματα. Αν νικησουν, δεν θα τα κανουν χουλιγκανικα και γκαγκστερικα οπως τωρα, αλλα επισημα, κρατικα. Τα μαθηματα του Δευτερου Παγκοσμιου Πολεμου θα χρειαστει να τα ξαναμαθουν…

(5)

Οι ιστοριες για Χρυσαυγιτες που εχουν αντικαταστησει το νομο και την ταξη ειναι παντου. Δεν ξερω πια αν ειναι αστικοι μυθοι. Κοινο σε ολες αυτες τις ιστοριες ειναι το σημειο που η  Αστυνομια αρνειται να κανει τη δουλεια της (“δεν μπορουμε να κανουμε τιποτα”).  Η λεπτομερεια οτι η Αστυνομια ψηφιζει Χ.Α. δεν αναφερεται.

(6)

Οι Χρυσαυγιτες θεωρουν τους ξενους τριτοκοσμικους, τους εαυτους τους ευρωπαιους. Πολλοι απο εμας που ζουμε στο εξωτερικο ξερουμε ([1], [2]) γιατι αυτο ειναι γελοιo.

What’s happening in Quebec

In case you’ve been wandering what this is all about, here’s an excellent moderate account, by Daniel Weinstock.

“An Open Letter to English-Canadians, who might be feeling that Quebeckers have taken leave of their senses.”

An open letter to my English-Canadian friends. Please circulate in your networks as you see fit.

You may have heard that there has been some turmoil in Quebec in recent weeks. There have been demonstrations in the streets of Montreal every night for almost a month now, and a massive demonstration will be happening tomorrow, which I will be attending, along with my wife, Elizabeth Elbourne, and my eldest daughter Emma.

Reading the Anglo-Canadian press, it strikes me that you have been getting a very fragmented and biased picture of what is going on. Given the gulf that has already emerged between Quebec and the rest of Canada in the wake of the 2011 election, it is important that the issues under discussion here at least be represented clearly. You may decide at the end of the day that we are crazy, but at least you should reach that decision on the basis of the facts, rather than of the distortions that have been served up by the G&M and other outlets.

First, the matter of the tuition hikes, which touched off this mess. The rest of the country seems to have reached the conclusion that the students are spoiled, selfish brats, who would still be paying the lowest tuition fees even if the whole of the proposed increase went through.

The first thing to say is that this is an odd conception of selfishness. Students have been sticking with the strikes even knowing that they may suffer deleterious consequences, both financial and academic. They have been marching every night despite the threat of beatings, tear-gas, rubber bullets, and arrests. It is, of course, easier for the right-wing media to dismiss them if they can be portrayed as selfish kids to whom no -one has ever said “no”. But there is clearly an issue of principle here.

OK, then. But maybe the principle is the wrong one. Free tuition may just be a pie-in-the sky idea that mature people give up on when they put away childish things. And besides, why should other people pay for the students’ “free” tuition? There is no such thing as “free” education. Someone, somewhere, has to pay. And the students, the criticism continues, are simply refusing to pay their “fair share”.

Why is that criticism simplistic? Because the students’ claim has never been that they should not pay for education. The question is whether they should do so up front, before they have income, or later, as taxpayers in a progressive taxation scheme. Another question has to do with the degree to which Universities should be funded by everyone, or primarily by those who attend them. So the issue of how to fund Universities justly is complicated. We have to figure out at what point in people’s lives they should be paying for their education, and we also have to figure out how much of the bill should be footed by those who do not attend, but who benefit from a University-educated work force of doctors, lawyers, etc. The students’ answer to this question may not be the best, but then it does not strike me that the government’s is all that thought out either.

And at least the students have been trying to make ARGUMENTS and to engage the government and the rest of society in debate, whereas the government’s attitude, other than to invoke the in-this-context-meaningless “everyone pays their faire share” argument like a mantra, has been to say “Shut up, and obey”.

What strikes the balance in the students’ favour in the Quebec context is that the ideal of no up-front financial hurdles to University access is enshrined in some of the most foundational documents of Quebec’s Quiet Revolution, in particular the Parent Commission Report, which wrested control of schools from the Church and created the modern Quebec education system, a cornerstone of the kind of society that many Quebeckers see themselves as aspiring to. Now, it could be that that ideal is no longer viable, or that we may no longer want to subscribe to it. But moving away from it, as Charest’s measures have done, at least requires a debate, analogous to the debate that would have to be had if the Feds proposed to scrap the Canada Health Act. It is clearly not just an administrative measure. It is political through and through. Indeed it strikes at fundamental questions about the kind of society we want to live in. If this isn’t the sort of thing that requires democratic debate, I don’t know what is.

The government has met the very reasonable request that this issue, and broader issues of University governance, be at least addressed in some suitably open and democratic manner with silence, then derision, then injunctions, and now, with the most odious “law” that I have seen voted by the Quebec National Assembly in my adult memory. It places the right of all Quebec citizens to assemble, but also to talk and discuss about these issues, under severe limitations. It includes that most odious of categories: crimes of omission, as in, you can get fined for omitting to attempt to prevent someone from taking part in an act judged illegal by the law. In principle, the simple wearing of the by-now iconic red square can be subject to a fine. The government has also made the student leaders absurdly and ruinously responsible for any action that is ostensibly carried out under the banners of their organizations. The students groups can be fined $125000 whenever someone claiming to be “part” of the movement throws a rock through a window. And so on. It is truly a thing to behold.

The government is clearly aware that this “law” would not withstand a millisecond of Charter scrutiny. It actually expires in July 2013, well before challenges could actually wind their way through the Courts. The intention is thus clearly just to bring down the hammer on this particular movement by using methods that the government knows to be contrary to basic liberal-democratic rule-of-law principles. The cynicism is jaw-dropping. It is beneath contempt for the government to play fast and loose with our civil rights and liberties in order to deal with the results of its own abject failure to govern.

So that is why tomorrow I will be taking a walk in downtown Montreal with (hopefully!) hundreds of thousands of my fellow citizens. Again, you are all free to disagree, but at least don’t let it be because of the completely distorted picture of what is going on here that you have been getting from media outlets, including some from which we might have expected more.

Daniel Weinstock