The Communist Manifesto – Terry Eagleton – Marxism 2011

Revolutionary Strategy: An Online Textbook

A little diamond of contemporary Left theory that I just happened to come across:

Revolutionary Strategy is an online textbook designed for independent study by activists. It is mainly aimed at radical organizers working in the North American context. Note that the readings are not chosen to give readers the ‘right answers’ to the questions they address, but only to equip readers to think about these issues in more sophisticated ways.

Perfect for the long winter night(s) ahead.

(photo by Martin Cajzer, some rights reserved)

Ανεφοδιασμος

Αυριο φευγω για Καναδα, οποτε χτες εκανα τη φετινη επιδρομη στα βιβλιοπωλεια. Με πηρε χαμπαρι και η οικογενεια, οποτε μου εκαναν δωρο την Οδυσσεια, τη Ρωμιοσυνη και τη Δημουλα. Ομορφιες!

Σώζω όλα τα κορίτσια που ερωτεύομαι.

-Σας θυμάμαι, τότε ακόμα, όταν πηγαίνατε σχολείο, άρχισε να μιλάει η Γιούλια. Ήρθατε μαζί μας σε μια συναυλία. Τότε που πήγαινα στην πέμπτη. Ήταν χειμώνας και το χιόνι έπεφτε χνουδωτό και όμορφο. Το αρπάζαμε στο στόμα μας, καθώς περιμέναμε στη στάση τον Αριστοτέλη. Είχε αργήσει και λέγαμε να τρέξουμε να τον φωνάξουμε, όταν έφτασε μαζί σας. Το θυμάστε;

Ο Σάνια κούνησε το κεφάλι του.

-Δε φορούσατε σκούφο και ήσασταν χιονισμένος ολόκληρος και ο Αριστοτέλης είπε: “Αυτός είναι ο φίλος μου ο Σάνια”. Και εμείς αρχίσαμε αμέσως να σας περιεργαζόμαστε…

-Γιατί αυτό; ρώτησε επιφυλακτικά ο Σάνια.

-Αφού ήσασταν ο γιος του διευθυντή και σας βλέπαμε από κοντά για πρώτη φορά. Η τάξη σας ήταν σε άλλο πάτωμα. Προσπαθούσα να φανταστώ ότι πηγαίνατε στο σπίτι σας και εκεί ήταν ο Αρσένι Αλεξάντροβιτς… Έλεγα, πώς δε φοβάστε να του μιλήσετε; Ακόμα σκεφτόμουνα αν του μιλούσατε με το “σεις” ή με το “συ”;… Την ώρα της συναυλίας καθόσασταν δίπλα στη Μάσα, κι εκείνη σας ερωτεύτηκε αμέσως και μεις την κοροϊδεύαμε… Τη θυμάστε καθόλου αυτή τη συναυλία;

-Καθόλου. Και τι έγινε ύστερα;

-Τρέξατε στο διάλειμμα ν’αγοράσετε παγωτό.

Και ο Σάνια τα θυμήθηκε όλα… Τότε πήγαινε στη δεκάτη… Θυμόταν ακόμα πως του έκλεινε το μάτι ο γεράκος που έπαιζε την μπαλαλάικα… Και στην αίθουσα, στη δέκατη ένατη σειρά, καθόταν η Σβέτα. Είχε παρακαλέσει τότε τον Αριστοτέλη να τον πάρει μαζί με τους μαθητές του, μόνο και μόνο γιατί θα πήγαινε και η Σβέτα στη συναυλία. Το είχε ακούσει κατά τύχη στο διάλειμμα. Έτρεξε και στάθηκε μαζί της στη σειρά για το παγωτό. Έπρεπε να της μιλούσε εκείνη την ώρα, να της έλεγε κανένα αστείο, μα αυτός στεκόταν εκεί, κοίταζε από την άλλη μεριά και σώπαινε σαν βλάκας…

-Ήσασταν πολύ ερωτευμένος μαζί της; ρώτησε χωρίς τακτ η Γιούλια.

-Με ποιαν;

-Με το κορίτσι που στεκόσασταν μαζί στη σειρά για το παγωτό.

Και ο Σάνια της απάντησε: “Όποιος ξέρει πολλά, γερνάει γρήγορα”.

-Αυτή σώσατε τότε;

-Βέβαια! γέλασε ο Σάνια. Σώζω όλα τα κορίτσια που ερωτεύομαι…

-Όχι, πέστε μου στ’ αλήθεια!

-Εκείνη δεν ήταν από την τάξη μας, απάντησε ο Σάνια κι αναστέναξε, ενώ εγώ σώζω μονάχα κορίτσια από την τάξη μου…

(Νατάλια Σαλόμκο, “Αν ήμουν δάσκαλος“, μετάφραση Κίρα Σίνου, εκδ. Πατάκη,)

Ανθρωποφύλακες

Πριν πεσω να κοιμηθω χτες επιασα τους “Ανθρωποφύλακες” του Περικλή Κοροβέση. Δεν μπορεσα να το αφησω μεχρι να το τελειωσω.

Νωριτερα ειχα παει στην εκδηλωση της IAW με θεμα “Σχεδιαζοντας το Απαρτχαιντ: Περιβαλλον, Αρχιτεκτονικη και Αποικιοκρατια”. Ενας απο τους ομιλητες ηταν ο Gitz Crazyboy, ενας νεαρος Chipewyan απο το Fort McMurray της Αλμπερτα. Ο λαος του καταστρεφεται απο το περιβαλλοντικο εγκλημα της παραγωγης πετρελαιου απο tar sands. Το νερο σε ακτινα εκατονταδων χιλιομετρων εχει δηλητηριαστει με τοξικα αποβλητα, τα ζωα που παραδοσιακα κυνηγουν οι Chipewyan ειτε ειναι αρρωστα ειτε εγκαταλειπουν την περιοχη, η ταιγκα αντικαθισταται απο βιασμενη γη, οι ιδιοι οι Chipewyan παθαινουν απο μια σπανια μορφη καρκινου της χοληδοχου κυστης. Εν ονοματι του κερδους.

Δεν ειχα ιδεα.

Οταν εφτασα στο τελος του βιβλιου, διαβασα το υστερογραφο του Κοροβέση:

“Αυτό το βιβλίο δεν θα γραφόταν ποτέ, αν οι φιλήσυχοι και αντικειμενικοί άνθρωποι όλης της γης δεν βοηθούσαν, με την αδιαφορία τους και τη σιωπή τους, στην επέκταση και στη συνέχιση των βασανιστηρίων.”

Struldbrugs in power

We live in an age in which the struldbrugs, the psychopathic immortals of Jonathan Swift's imagination, have come to life. Even worse, they have managed to amass economic and political supremacy, holding humanity at their mercy. 

We need to put them out of their misery.

Posted via email from black cat ★ red cat

A little bit of historical materialism.

I’ve been watching the documentary “Guns, Germs and Steel“, based on the book of the same name by Jared Diamond. My understanding is that it argues that the eventual domination of the West over the rest of the world is the result of the combination of various beneficial factors, such as geographic location and the availability of effective crops and livestock. These enabled the creation, dissemination and adoption of technologies that gave the Europeans an edge in building what we’ve come to call “Western Civilization”.

There are numerous criticisms that can be raised to the book and the documentary. Many of them can be found in the wikipedia article, and include eurocentricism, lack of consideration for the factors that gave birth to modernity and others. It must be noted however that Diamond seems to take care to definitively distance himself from any notions of “white supremacy” and any moral justifications for colonialism.

However, even with these criticisms in mind, I think that Guns, Germs and Steel, still holds some value to it. It may well be incomplete, lacking in many respects, but it is in my view a nicely popularized account of some basic concepts of the marxist notion of Historical Materialism.

I might very well be wrong in saying this, but at any rate, the documentary is also a nice piece to watch!

(PS, I also recently discovered that there exists an indexed scientific journal called Historical Materialism. Links: [1] [2]. There are also yearly conferences with very good rosters.)

Posted via email from black cat ★ red cat