Πιστη, οχι χυδαιοτητα

Διαβαζω (h/t) τα παρακατω και φρικαρω:

«Δεν δεχόμαστε, σε καμία περίπτωση, ότι μπορεί να μεταδοθούν τα μικρόβια της νέας γρίπης, μέσω της Θείας Κοινωνίας» δήλωσε ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος.

Όπως ανέφερε, τα κοχλυάρια με τα οποία μεταλαμβάνουν οι πιστοί είναι ασημένια και για το λόγο αυτό δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης. «Σύμφωνα με επιστημονική γνωμοδότηση, τα μικρόβια, αν υπάρξουν, χάνονται πάνω στο ασήμι» εξήγησε.

Πρόσθεσε ακόμη ότι και από την πλευρά της πίστης, η Εκκλησία δεν δέχεται ότι μπορεί να γίνει μετάδοση, λέγοντας πως «είναι σαν να λέμε ότι δεν θα χρησιμοποιήσουμε κουτάλια στα σπίτια και στα εστιατόρια, διότι μπορεί να μεταδοθεί η γρίπη».

Καταλήγοντας ανέφερε πως με βάση τις οδηγίες της Ιεράς Συνόδου και του υπουργείου Υγείας, το εκκλησίασμα θα ενημερωθεί για τα μέτρα πρόληψης, χωρίς, όπως είπε, να υπάρξει πανικός.

Αυτα ειναι εξωφρενικα πραγματα απο δυο αποψεις: την επιστημονικη και την εκκλησιαστικη. Δεν θα εστιασω στην επιστημονικη αποψη, ειναι νομιζω προφανες οτι αν ο Ανθιμος θελει να κανει τετοιου ειδους δηλωσεις, καλυτερα να μας πει ποια ειναι αυτη η “επιστημονικη γνωμοδοτηση”, να δουμε ποιος την εκανε, με ποια μεθοδο κατεληξε στα συμπερασματα του και πού δημοσιευτηκε. Αν ειναι να μιλαμε με …επιδημιολογικους ορους, να το κανουμε σωστα και να μην πεταμε μπαρουφες γυρω γυρω. (edit: δειτε για παραδειγμα τι λεει ενας γιατρος για ολα αυτα)

Θελω ομως να εστιασω στην εκκλησιαστικη πλευρα, γιατι απο μια τετοια αποψη, αυτα που ειπε ο Ανθιμος ειναι να βγαινεις απο τα ρουχα σου! Δεν ξερω αν ταιριαζει καλυτερα να μιλησει κανεις για εκκοσμικευση, φονταμενταλισμο, θεολογικη αμορφωσια ή απλα για βλακεια!

Μιλαει ο Ανθιμος για το Ευχαριστιακο μυστηριο σαν να μιλαμε για ξερωγω καθαριοτητα ή για υγειονομικους κανονες. Ειναι πολυ χαρακτηριστικο του φονταμενταλισμου να εκχυδαιζει εντελως την πιστη. Στην περιπτωση μας, ο Ανθιμος μας λεει οτι επειδη ειναι θεια Κοινωνια, τα μικροβια δεν μεταδιδονται. Εκχυδαιζει την πιστη λεγοντας οτι …με βαση την πιστη δεν δεχομαστε οτι μπορει να γινει μεταδοση. Ποσο απεχει αυτο απο το “με βαση την πιστη δεν δεχομαστε οτι υπαρχει βαρυτητα”? Η πιστη αναγεται σε αξιωση επιστημονικης γνωσης, με τον ιδιο τροπο που οι τρελαρες στην Αμερικη μιλανε για Intelligent Design και για irreducible complexities οχι απο θεολογικη αλλα απο επιστημονικη αποψη. Λιγο ακομα και θα μας περιγραψει ο Ανθιμος οτι οταν ο παπας λεει “τα σα εκ των σων” ειδικα αντισωματα, τα ☧-μεταληψοσωματα, εμφανιζονται θαυματουργως στον αρτο και τον οινο τα οποια ανθιστανται στους ιους και τα βακτηριδια.

Ή, για να το θεσουμε αλλιως, αν δηλαδη δεν χρησιμοποιηθουν ασημενια κοχλυαρια, θα πρεπει οι πιστοι να μην κοινωνησουνε?!?

Ειναι πολυ συμβολικος της εκκοσμικευσης ο τροπος που ο Ανθιμος αναφερεται στο ασημι. Ουτε λιγο ουτε πολυ, μας λεει οτι χωρις το ασημι, η ενορια δεν θα μπορουσε να εκκλησιαστει και να γινει Ευχαριστιακη κοινοτητα, δηλαδη Εκκλησια. Το ασημι που προφυλασσει την υγεια του καθενα ειναι ο εγγυητης οτι μπορει το εκκλησιασμα να εμπιστευτει τον πλησιον… Η “εκκλησια” που εχει στο μυαλο του ο Ανθιμος δεν εχει στη βαση της την Ευχαριστια, εχει το …ασημι. Ο καθενας στο καβουκι του, με τις “θρησκευτικες του πεποιθησεις” του, και μετα “εκτελει τα θρησκευτικα του καθηκοντα”, με προσοχη μην “λερωθει” και μη “μολυνθει” απο τους αλλους τους μολυσμενους. Ε οχι! Η Ευχαριστια ειναι πραξη Πιστης και μαλιστα παντα μεσα στην Παυλιανη “κοινοτητα των Πιστων”, στην ενορια, στο εκκλησιασμα, μαζι με τον “λερωμενο” πλησιον.

Υπαρχουν και αλλες χυδαιες πλευρες στον συλλογισμο του Ανθιμου. Ισως η μεγαλυτερη προστυχια ειναι στο πώς αφαιρει καθε εκκλησιαστικη ουσια απο την ιδια την Ευχαριστια. Οταν ο Χριστιανος κοινωναει, κοινωναει σαρκα και αιμα Χριστου, του ιδιου του Θεου του! Αντιγραφω απο το σχετικο αρθρο στο OrthodoxWiki τα λογια του Ιησου απο το κατα Ιωαννη:

“ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἀπέθανον· οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ. ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μού ἐστιν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς.”

Οπου βεβαια εδω “ζωη” ειναι η ιδια Ζωη που λεμε στο πιστευω “προσδοκω ανασταση νεκρων και ζωη την αιωνια”. Η Ευχαριστια ειναι κορυφαια στιγμη εκκλησιαστικου βιωματος, χωρις αυτην δεν υπαρχει Εκκλησια.  Και ειναι πραξη πιστης, και η πιστη δεν μπορει παρα να ειναι παραλογη, σαν την πιστη του Πετρου που καβαλαει την κουπαστη της βαρκας για να περπατησει πανω στα νερα. Εχει καταλαβει ο Ανθιμος ποιανου Θεου ειναι κληρικος? Εχει παρει χαμπαρι το “ζωην την αιωνιαν” και τι αυτη σημαινει? Στοχος  του Χριστιανου ειναι η ενωση με τον Θεο, που κατεξοχην γινεται μεσω την Ευχαριστιας. Δεχεται ο Ανθιμος δηλαδη οτι ο Χριστιανος μπροστα στην Ευχαριστια θα κατσει να σκεφτει την …γριπη? Σα να λεμε οτι ο Πετρος πριν ορμησει προς τον Χριστο θα κατσει να σκεφτει μηπως τυχον την ωρα που περπαταει πανω στα νερα του βραχουν οι καλτσες και πουντιασει!

Λοιπον, αυτα ειναι γελοιοτητες. Αν θελουμε να κανουμε επιστημονικη κουβεντα, παρακαλειται ο Ανθιμος να το βουλωσει, για να ακουσουμε τι εχουν να πουν οι επιστημονες. Αν παλι μιλαμε εκκλησιαστικα, ο Χριστιανος που φοβαται να κοινωνησει μπας και …μολυνθει μαλλον εχει πολυ σοβαροτερα προβληματα με την πιστη του παρα με τις γριπες και ειναι πολυ κριμα που για πνευματικο ποιμενα μπορει να εχει τον φαμφαρολογουντα Ανθιμο… Τα πραγματα ειναι απλα: αν πιστευεις στην Ανασταση, δεν φοβασαι καμια γριπη και η ολη κουβεντα ειναι περιττη. Αν δεν πιστευεις, δεν εχεις κανενα λογο να κοινωνησεις.

Σχολιο

καὶ ποιήσας φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας, καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν τὸ κέρμα καὶ τὰς τραπέζας ἀνέτρεψε

Καταπληκτικη συνεντευξη για την οποια εμαθα απο τον Μανιταρη: Ο παπα-Αντώνης διηγείται την επίκαιρη ιστορία της Κιβωτού του Κόσμο. Μερικα σημεια:

Η Εκκλησία φράγκο δεν έδινε. [..] Ρώτησα και τους «από πάνω», αλλά δεν υπήρχε κανένα ενδιαφέρον. Ούτε σήμερα υπάρχει. Και ό,τι λέγεται είναι για το θεαθήναι. Ούτε φράγκο δεν δίνουν γι΄ αυτά τα παιδιά. Μόνο καραμελίτσες και εικονίτσες στο κατηχητικό. Αστεία πράγματα.

[...]

«Αντί να καταριόμαστε το σκοτάδι ας ανάψουμε ένα σπίρτο». Υπάρχει πάντως λίγη πίκρα ότι κάναμε τόσες προσπάθειες χωρίς καμία βοήθεια και κάποιοι άλλοι μπαινόβγαιναν στα γραφεία και έπαιρναν εκατομμύρια.

[...]

Δέκα χρόνια που κάνουμε αυτή την προσπάθεια δεν πήραμε άλλα λεφτά, ίσως γιατί τα περισσότερα παιδιά είναι από άλλες χώρες, μουσουλμανάκια κυρίως. Και πάντα κάποιος βρισκόταν και μας έλεγε «με τους ξένους ασχολείσθε;». Δηλαδή αυτόν που θα έρθει και θα μου χτυπήσει την πόρτα θα τον ρωτήσω από πού είσαι;

[...]

Η Κτηματική δεν μας έδινε ένα κουτούκι στον Κολωνό να βάλουμε τα παιδιά και τώρα ακούμε ότι παραχωρούσε ολόκληρες περιοχές. Όργια. Τι άλλο να πω;

[...]

«Άκου να σου πω», μου φώναξε, αναγκάζοντάς με να τον κοιτάξω στα μάτια. «Τα λεφτά της Εκκλησίας, τα οικόπεδα, τα σπίτια, οι περιουσίες, όλα αυτά που συζητάμε ανήκουν μόνο σε αυτούς που πεινάνε και σε κανέναν άλλο».

Σχολιο:

Καὶ εἰσῆλθεν Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐξέβαλεν πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν κατέστρεψεν καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστεράς, καὶ λέγει αὐτοῖς, Γέγραπται, Ὁ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται, ὑμεῖς δὲ αὐτὸν ποιεῖτε σπήλαιον λῃστῶν. Καὶ προσῆλθον αὐτῷ τυφλοὶ καὶ χωλοὶ ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ ἐθεράπευσεν αὐτούς.

Τα δυσκολα

Εδω και καιρο (απο βδομαδες μεχρι χρονια, αναλογα το θεμα) παλευω με καποια ζητηματα χωρις να εχω καταφερει να βρω ακρη. Τα ονομαζω “τα δυσκολα” και συνηθως αποφευγω να μιλαω και να γραφω για αυτα. Μερικα απο αυτα τα σχηματοποιω παρακατω. Ισως να εκφραζω και ακραιες θεσεις, αλλα αυτες οπου υπαρχουν δεν ειναι παρα αντιθετικες θεσεις σε μια διαλεκτικη με τον εαυτο μου, ιδεες τις οποιες εγω βαζω απεναντι μου και προσπαθω να τις σπασω.

Εθνικη ταυτοτητα και Αριστερα.

Η δυσκολια βρισκεται κατα βαση στην προβληματικη της αντιφασης μεταξυ της αντιληψης του Εθνους σαν Συντακτικο Λαο και του Εθνους σαν Γενος. Η εθνικη ταυτοτητα, η παραδοση, το κοινο πολιτισμικο υποβαθρο ειναι οπλισμενο πυροβολο και πρεπει κανεις να προσεχει προς τα που το στρεφει. Το αιτημα του μαχητικου εθνικου αυτοπροσδιορισμου μπορει να ειναι επαναστατικο (πχ Παλαιστινη, Τσιαπας) αλλα μπορει και να ειναι βαθια αντιδραστικο (πχ Τουρκια, ΗΠΑ). Ο αντιιμπεριαλιστικος παραγοντας περιπλεκει ακομα περισσοτερο τα πραγματα.

Απο την αλλη, ακριβως εξαιτιας της τεραστιας δυναμης του, θα ηταν κουτο για μια αριστερη πολιτικη να αγνοηθει το οπλισμενο πυροβολο και, κατα τη γνωμη μου, οποιοαδηποτε συνολικη πολιτικη θεωρηση πρεπει να το λαμβανει υποψη. Στα πλαισια μιας αριστερης πολιτικης, εχει σημασια λοιπον ποια ειναι η αναγνωση του ζητηματος της εθνικης ανεξαρτησιας και της εθνικης ολοκληρωσης.

Η Εκκλησια σαν πολιτικο φαινομενο

Οπως εχω ξαναγραψει, δεν ειμαι αντικληρικαλιστης, αλλα καταλαβαινω οσους ειναι. Η βασικη μου αντιληψη για την Εκκλησια μεσα στην πολιτικη ζωη ειναι εκεινη που λεει πως πρεπει η ιδια η Εκκλησια να θελει τον διαχωρισμο με το Κρατος (εχω γραψει: “Δωστε στον Καισαρα τα δικα του και στον Θεο το δικα του. Και μη τα μπλεκετε γιατι του Καισαρα ειναι συνηθως βρωμικα“) . Ομως, συνηθως ειναι απο τη μερια της Εκκλησιας (και δη της Ιεραρχιας) που προερχονται οι παρεκβασεις, οχι απο τη μερια του Κρατους.

Ποια ειναι η σταση που πρεπει να τηρειται απεναντι σε αυτες τις παρεκβασεις, αλλα και απεναντι στην “πολιτικη Εκκλησια” συνολικα? Αν απορριφθει ο συλληβδην αντικληρικαλισμος σαν υπερβολικη και αδικη γενικευση, πώς μπορουν να αποφευχθουν οι περιπλοκες που εμφανιζονται αν μπει κανεις στη διαδικασια της στηριξης των “υγειων στοιχειων”, αφου αυτο παραβιαζει την αρχη του διαχωρισμου?

Ο αντισημητισμος

Ο αντισημητισμος εναι “δυσκολη δουλεια“, οπως εχω γραψει παλιοτερα. Και επισης: “τα συνεχιζομενα εγκληματα του Ισραηλ ειναι ευκαιρια για διαφορους να βγαινουν και να πουλανε ανθρωπισμο ενω στην πραγματικοτητα το προιον τους ειναι καθαρος αντισημιτισμος. Απο την αλλη, τα διαφορα παπαγαλακια (ακομα και κυριλε “φιλοσοφοι” τυπου Μπερναρ-Ανρι Λεβι) του Ισραηλ και των …συμμαχων, πολυ πολυ ευκολα σταμπαρουν για αντισημιτη καθε εναν που μπορει να τους κοντραρει… Και στη μεση (οπως παντα) οι ζωες Αραβων και Ισραηλινων“.

Ομως γιατι πρεπει η προβληματικη του αντισημητισμου να συνδεεται με το Ισραηλ και τις (φασιστικες) πολιτικες του? Αυτο που σιγουρα συνδεεται με το Ισραηλ ειναι ο αντισιωνισμος, με την σαφη εννοια της αντιθεσης στον Εβραικο εθνικισμο. Οποτε, το ζητημα εδω νομιζω πως αναγεται σε ενα πιο θεμελιωδες ερωτημα: τι ειναι το “Εβραιος”? Θρησκευτικος ή εθνικος προσδιορισμος? Ναρκοπεδιο…

Η πολιτικη και η βια

Ο Μαο ελεγε πως “η πολιτικη ισχυς φυτρωνει απο την καννη ενος οπλου”. Νομιζω πως αν επεκτεινουμε την εννοια του οπλου στην απειλη της βιας, στην επικληση της λαικης θελησης που μπορει να μετατραπει σε βια ή στην συμβολικη βια, τοτε ισως να εχουμε μια πληρη αποψη για το τι ειναι στην πραγματικοτητα η πολιτικη. Αναποφευκτα το ζητημα παει στο ρολο του Κρατους και της θεσμικης βιας. Και αναποφευκτα το ζητημα φευγει και προς τη μερια της διακρισης μεταξυ κυβερνησης και εξουσιας που τοσο απασχολει τον πολιτικο χωρο του ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταιο καιρο.

Ποιος ειναι ομως εν τελει ο ρολος των θεσμων? Ειναι απλα αναχωματα τα οποια ο ισχυρος χρησιμοποιει κατα το δοκουν, παραβιαζοντας τα ατιμωρητα οταν τον βολευει (χαρακτηρηστικοτατο παραδειγμα η βια του ΜΑΤατζη ή η νομιμη παρανομια της ΕΥΠ) ή μηπως εχουν πραγματικο χαρακτηρα κοινωνικου συμβολαιου? Ειναι παρα πολυ ευκολο να τους απορριψει κανεις συλληβδην σαν εργαλεια των κρατουντων, αλλα ειναι οντως ετσι?

Τα δικαιωματα

Νομιζω οτι συμφωνω με την αντιληψη εκεινη που λεει οτι στην πραγματικοτητα δεν υπαρχουν “φυσικα δικαιωματα” για ολους τους ανθρωπους. Το ζητημα συνδεεται και μετην προβληματικη για τη βια. Νομιζω οτι τα δικαιωματα υφιστανται μονο οταν υπαρχουν σαν πολιτικα δικαιωματα, οταν δηλαδη υπαρχει μια απειλη βιας απο πισω που τα διασφαλιζει. Ομως, η επικληση των δικαιωματων απο μονη της ειναι και η ιδια μια πολιτικη πραξη, “επικλησης στην αυθεντια”, ακομα και οταν γνωριζει κανεις οτι η αυθεντια των δικαιωματων εχει προαπαιτουμενα.

Νομιζω επιπλεον οτι το θεμα συνδεεται και με το χαρακτηρα της πολιτικης παρεμβασης. Η φραση του Πουλατζα οτι “ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή αλλιώς δεν θα είναι σοσιαλισμός” εμπεριεχει μια τετοια προβληματικη. Εν τελει εχουμε απο τη μια την παραδοχη οτι χρειαζεται μια σοσιαλιστικη πολιτικη για να μπορεσουν να υπαρξουν φυσικα δικαιωματα ενω απο την αλλη θελουμε μιαα τετοια σοσιαλιστικη πολιτικη που να βαζει στο κεντρο αυτα τα δικαιωματα. Το αυγο την κοτα ή η κοτα το αυγο?

(Σημειωση για τα σχολια που ισως ερθουν: δεν θα επιτραπει το μπαχαλεμα της κουβεντας! Επιχειρηματα και αντεπιχειρηματα δεκτα, κραυγες οχι.)

Ιερωνυμος

Τα προηγουμενα χρονια εκπαιδευτηκαμε πολυ καλα στο να απογοητευομαστε απο την ηγεσια της Εκκλησιας της Ελλαδος. Πολλοι απο εμας ισως και να αποκτησαμε αντανακλαστικα σαν τα σκυλακια του Παβλωφ. Γιατι οντως η εκπαιδευση μας ηταν συνεχης, εντατικη και τα ειχε ολα μεσα: απο εθναρχισμους, ξυλινο λογο, παλαμακια και πολιτικαντισμους μεχρι καμερες, επικοινωνιολογους, σκανδαλα και χρημα. Και οσοι απο εμας καταφεραμε να πεισουμε τον εαυτο μας οτι δεν επρεπε να αποκτησουμε τετοια αντανακλαστικα, ζηλευαμε τα Τιρανα και την Κωνσταντινουπολη. Οχι πια.

Χτες ειχα την μεγαλη χαρα να δω απο (σχετικα) κοντα και να ακουσω τον αρχιεπισκοπο Ιερωνυμο στο εκκλησακι του Αγιου Ανδρεα στα Κατω Πατησια. Με λιγα λογια: ηταν μια πραγματικη ανακουφιση.

Με λιγο πιο πολλα λογια: Ειχε μαζευτει αρκετος κοσμος για να ακουσει τον αρχιεπισκοπο, ομως τελικα εγινε το αναποδο. Ειπε πολυ λιγα πραγματα στην αρχη και μετα ρωτησε απλα “τι θελετε απο τον αρχιεπισκοπο σας?”. Και εκατσε και ακουσε προσεκτικα και χωρις να διακοπτει για μιαμιση περιπου ωρα. Στο τελος, μιλησε για δεκα λεπτα. Και οταν λεω οτι μιλησε, μην φανταστειτε οτι “εβγαλε λογο”. Καμια σχεση. Μιλησε σαν να ηταν ο παππους ολωνων. Ηρεμα, ντροπαλα σχεδον, με κατανοηση και με σεβασμο. Και πανω απο ολα, μιλησε εκκλησιαστικα, σαν παπας και σαν θεολογος.

Δεν θελω να τον λιβανισω τον ανθρωπο και δεν θελω να τον βαρυνω με υπερμετρες ελπιδες. Αλλα αν υπαρχει εστω και μια μικρη πιθανοτητα να αλλαξει κατι προς το καλυτερο στην Εκκλησια της Ελλαδος, ο Ιερωνυμος μπορει αυτην την πιθανοτητα να την κανει πιο μεγαλη.

Καλα Χριστουγεννα!

Οπως προσφατα εμαθα χαρη σε εναν καλο φιλο (ο οποιος το εχει συνηθειο να με μαθαινει ωραια καινουρια πραγματα), ο Μπενγιαμιν στην πρωτη απο τις εικοσι “Θεσεις πανω στην φιλοσοφια της Ιστοριας” περιγραφει την θεολογια σαν την κρυμμενη κινητηριο δυναμη πισω απο τον ιστορικο υλισμο. Ο Ζιζεκ παλι, αντιστρεφει το παραδειγμα.

Αν δεχτουμε οτι υπαρχει μια τετοια σχεση μεταφυσικης και πολιτικης της απελευθερωσης, τοτε ειναι ενδιαφερον να παρατηρησει κανεις οτι οι νεοφιλελευθερες, politically correct γλυκατζες με τους Santa Claus, το Βορειο Πολο, τα Season Greetings, το Christmas Spirit και τα X-mass (“ο αγνωστος-Χ γενναται σημερον”!) εχουν περισσοτερη σχεση με την κοκα κολα παρα με τα Χριστουγεννα, δηλαδη την Γεννηση του Ιησου του λεγομενου Χριστου και φερομενου ως Θεου. Το πολιτισμικο αμοκ του Santa Claus που μπορουμε να δουμε γυρω γυρω “τις αγιες αυτες μερες” (ας το ονομασουμε Christmas, για να καταλαβαινομαστε) δεν εχει καμια απολυτως σχεση με το θρησκευτικο γεγονος της Γεννησης. Αντιθετα, αν τα παρουμε συμβολικα, προκειται για τα ακριβως αντιθετα (μια σχιζοφρενεια του καπιταλισμου?).

Το Christmas ειναι το σημειο μηδεν του συγχρονου Δυτικου πολιτισμου της αστικης αντιπροσωπευτικης δημοκρατιας και του νεοφιλελευθερου καπιταλισμου. Τα εχει ΟΛΑ μεσα. Στο πεδιο της οικονομικης ζωης των “αγιων αυτων ημερων”, τα νεοφιλελευθερα ιδεωδη: το καταναλωτικο οργιο, η αχαλινωτη αγορα, τα εξοντωτικα ωραρια εργασιας, ο υπερδανεισμος. Στο πεδιο του φαντασιακου, η κυριαρχια του απονευρωμενου και θρησκευτικα ουδετερου Santa Claus που μοιραζει δωρα (που βρηκε φτηνοτερα στα Τζαμπο) οριζει το πολιτικο πλαισιο: you’d better watch out, he knows if you’ve been bad or good. Τα “happy holidays” και τα “season greetings” ειναι ακριβως το politically correct ιδεωδες του απονευρωμενου νεοφιλελευθερου πολυπολιτισμου: “καταναλωσε και ας εισαι και μουσουλμανος”. Και στο μεταφυσικο επιπεδο, το Christmas Spirit αντικατοπτριζει ολο το ενοχικο συμπαν της αστικης δημοκρατιας του “μια φορα το χρονο”, που μοιαζει υπερβολικα με το “μια φορα στα τεσσερα χρονια” αλλα και που αποτελει το αλοθι για εναν ολοκληρο χρονο χωρις την υποχρεωση για “καλες πραξεις”.

Και ολο αυτο το πανυγηρι υποτιθεται οτι γινεται εχοντας στο μπαγκραουντ …αυτο:

Παναγια Οδηγητρια του Σμολενσκ

Ο πιτσιρικας στην εικονα ειναι επιπονα (για την πολιτικη μας ορθοτητα) ευθυς και ειλικρινης. Ντυμενος με τα ιδια ρουχα που φοραγε και τριαντα χρονια αργοτερα, υποστηριζει οτι γεννηθηκε για να σωσει τον κοσμο. Με το αποφασισμενο βλεμα του Τσε, και με το Mανιφεστο στα χερια, ο πιτσιρικας δεν εχει καμια σχεση με δωρα και Christmas Spirit και τετοια. Δεν τον ενδιαφερει να σε κανει να νιωσεις καλα ή γλυκουλικα: θελει να σωσει τον κοσμο.

Ο Santa Claus δεν σου λεει “παμε να σωσουμε τον κοσμο”, μονο σε ρωταει αν ησουν καλο παιδι, αν εκανες τις καλες σου πραξεις και σε επιβραβευει με ενα δωρο (απο το Τζαμπο). Να αλλαξουμε, να σωσουμε τον κοσμο? Υπαρχει κανενας λογος? Αφου -σχεδον- ολοι -σχεδον- ευχαριστημενοι ειμαστε, Christmas Spirit και κοκα κολα και δωρα πολλα. Αστα αυτα, δεν γινεται να αλλαξει τιποτα, βολεψου με το δωρο σου, be a good boy για αλλον ενα χρονο. “Δεν αλλαζουν οι καιροι” που ελεγε και ο Αλλαχ στον αμυαλο Κεμαλ. Φαε τα brownies σου και μη μιλας.

Τον πιτσιρικα δεν τον νοιαζει αν ησουνα καλο παιδι. Εξαλλου, οταν μεγαλωσε ολο κακες παρεες εκανε με πουτανες και τοκογλυφους -μεχρι και στο σταυρο απανω ο αδιορθωτος, με κατι ληστες τα βρηκε. Δεν θα σου δωσει ενα δωρακι και ενα cookie με γαλα και δεν θα σε στειλει να εισαι καλο παιδι μεχρι του χρονου. Δεν σου προτεινει τιποτα λιγοτερο απο την ολικη αλλαγη του κοσμου, τιποτα λιγοτερο απο την Παγκοσμια Επανασταση.

Καλα Χριστουγεννα.

Γεφυρες

Η γεφυρα του ποταμου Δρινου
φωτογραφος: steffen42, αδεια χρησης: CC-by-nd-2.0

Καποτε αρκουσε μια γεφυρα πανω απο ενα ποταμι για να φερει κοντα Χριστιανους και Μουσουλμανους. Σημερα χρειαζεται λιγο περισσοτερο κουραγιο. Και ας σε πουν και ανθελληνα.

Ο Αγιος Αντρει Ρουμπλιωφ

Ετυχε να δω μια καταπληκτικη εικονα του Αντρει Ρουμπλιωφ. Ειναι ενας Ιωαννης Βαπτιστης, σαν τον Γεωργιανο που εχω εδω δεξια. Η εικονα αυτη ειναι τοσο πανεμορφη, που εκατσα και διαβασα λιγο παραπανω για τον Αντρει Ρουμπλιωφ και οσο περισσοτερες εικονες εβλεπα τοσο περισσοτερο ηθελα να τις δειξω και εδω. Παρακατω εχω συμμαζεψει κατι σαν ενα Συναξαρι και τεσσερεις ακομα εικονες. Ολες προερχονται απο τα wikicommons και ειναι στο public domain. Ο Αη Γιαννης που τα ξεκινησε ολα ειναι αυτος:

Ο Αγιος Αντρει Ρουμπλιωφ, ο μεγαλυτερος Ρωσος εικονογραφος, γεννηθηκε κοντα στη Μοσχα αναμεσα στο 1360 και το 1370. Πολυ νεαρος πηγε να μεινει στο μοναστηρι της Αγιας Τριαδας, βορεια της Μοσχας. Ο ηγουμενος του μοναστηριου, ο Αγιος Σεργιος Ραντονεζκι, τον επηρρεασε βαθεια στην μετεπειτα πνευματικη του ζωη.

Μετα την κοιμηση του Αγιου Σεργιου το 1392, εγινε ηγουμενος του μοναστηριου ο Αγιος Νικωνας Ραντονεζκι, υπο την πνευματικη καθοδηγηση του οποιου ο Αντρει εγινε δοκιμος μοναχος. Καποια στιγμη μετα το 1405 ο με τις ευλογιες του Νικωνα, πηγε να μεινει στο μοναστηρι του Αγιου Ανδρονικου. Εκει εκαρη μοναχος και μαθητευσε εικονογραφος στον Θεοφανη τον Ελληνα και στον μοναχο Δανιηλ, φιλο και συνασκητη του Αντρει.

Τα χρονικα αναφερουν για πρωτη φορα τον Αντρει το 1405 οταν εκεινος, ο Θεοφανης και ο Προχωρος εικονογραφησαν τον Καθεδρικο του Ευαγγελισμου της Θεοτοκου στη Μοσχα. Η επομενη σημαντικη εργασια του ηταν η εικονογραφηση του Καθεδρικου της Κοιμησης της Θεοτοκου στο Βλαντιμιρ, την οποια εκανε με τον μοναχο Δανιηλ το 1408.

Ο Νικωνας Ραντονεζκι ζητησε απο τον Αντρει και τον Δανιηλ να εικονογραφησουν το ξαναχτισμενο καθολικο του μοναστηριου της Αγιας Τριαδας το οποιο ειχε καταστραφει απο Ταταρικη επιδρομη το 1408. Εκεινη την περιοδο ο Αντρει Ρουμπλιωφ εικονογραφησε την πιο διασημη εικονα του, την Φιλοξενια του Αβρααμ, που εγινε γνωστη σαν Αγια Τριαδα.

Ο Αγιος Αντρει Ρουμπλιωφ κοιμηθηκε εν Κυριω σε ηλικια μεγαλυτερη των εβδομηντα χρονων, αναμεσα στο 1427 και το 1430 και θαφτηκε στο μοναστηρι του Αγιου Ανδρονικου. Το 1988 η Ρωσικη Εκκλησια τον ανακυρηξε Αγιο και η μνημη του τιμαται στις 4 Ιουλιου.