An Invitation: From Copenhagen to Toronto

Published by the Toronto Community Mobilization Network, a network of long-standing grassroots community organizers in Toronto and their allies building a radical community mobilization during the coming G8/20 summit in June 2010:

Six months to the 2010 G8/20 Summit

“AN INVITATION: FROM COPENHAGEN TO TORONTO”

The Group of 8 Leaders and the Group of 20 Leaders are meeting in Ontario, from the 25th to the 27th of June, 2010.

Following the collapse of the Copenhagen Climate Summit, they will be discussing the global economy, development and climate change.

These gatherings are about trying to fix capitalism, a system that cannot be fixed; about creating unsustainable market responses to ecological catastrophe that reinforce systems of oppressions; about ensuring the continued exploitation of people of color and the South and about celebrating war as a means to create puppet allies to maintain imperialist power. The so-called leaders at these gatherings do not represent us.

In opposition and with a will to transform, people across Turtle Island are organizing community-based days of action in Toronto, Canada.

The days of action will be led by Toronto-based organizations of people of color, indigenous peoples, women, the poor, the working class, queer and trans people and disabled people.

We will organize for these days of action by deepening our roots. With sisters, brothers, friends and allies, we will shut down the places, the systems and the ideas that exploit and exclude us.

In their place, we will creatively build the world we wish to live in. A world with self-determination for indigenous peoples; climate justice; income equity and community control over resources; migrant justice and an end to war and occupation.

Change does not come from markets or from so-called negotiations with so-called leaders. Change comes from people making decisions for themselves. We call upon communities of resistance everywhere to continue to build their local struggles.

Join us in Toronto in June 2010 to share your ideas and strategies!

On these days, we call for Days of Action across the world that showcases solutions from the ground up.

To join the network, hear about open meetings and to get more information, email community.mobilize@resist.ca

Posted via email from black cat ★ red cat

Γιορτη σημερα! (αυριο βλεπουμε)

Ε, λοιπον, σημερα πρεπει να γιορταζουμε! Το πρωτο βημα εγινε: Ελληνική ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών!!

Τα καλα να τα λεμε: ΜΠΡΑΒΟ στην κυβερνηση που κανει αυτο το πρωτο βημα. Μπραβο μπραβο και παλι μπραβο! Ειναι παρα παρα πολυ σημαντικο, ειδικα σε ενα σαπιο περιβαλλον που ο λαικισμος, η πατριδοκαπηλεια και το εμποριο φοβου ευδοκιμει, να γινονται βηματα στην κατευθυνση της ΛΟΓΙΚΗΣ.

Φυσικα, απο την αλλη ειναι παρα πολυ σωστες και βασιμες οι παρατηρησεις των κομματων της Αριστερας. Τοσο η κριτικη στο “φιλανθρωπικο” σκεπτικο απο τον ΣΥΡΙΖΑ, οσο και ακομα περισσοτερο η παρα πολυ σωστη κριτικη του ΚΚΕ. Καποιοι θα ελεγαν οτι αυτα που λεει το ΚΚΕ ειναι “μαξιμαλιστικα”, αλλα τι διαολο, αν η δεξια και η ακροδεξια εχουν παρει ηδη θεσεις μαχης, ειναι παρα πολυ σωστο (εστω τακτικα) να σηκωνεις την αποδω μαξιμαλιστικη σταση. Αλλα και περα απο την τακτικη, ειναι προφανες οτι ενω το νομοσχεδιο φαινεται να βρισκεται στη σωστη κατευθυνση, δεν ανταποκρινεται στις πραγματικες αναγκες, ουτε στις ιδεες και τις αξιες που υπερασπιζομαστε.

Αλλα τελοσπαντων, η κριτικη και η αντιπαραθεση μπορουν να περιμενουν μεχρι αυριο. Ας περιμενουμε να δουμε το νομοσχεδιο και να κανουμε την αντιπολιτευση που πρεπει.  Σημερα ομως γιορταζουμε ΝΙΚΗ των ιδεων και των αξιων μας!

Η σπασμενη τσαγερα και ο Δεκεμβρης

Παρακολουθωντας την καλη εκπομπη του ΣΚΑΙ για τον Δεκεμβρη που μου προτεινε ο Παυλος, θυμηθηκα ενα ωραιο κομματι του Ζιζεκ:

We all remember the old joke about the borrowed kettle which Freud quotes in order to render the strange logic of dreams, namely the enumeration of mutually exclusive answers to a reproach (that I returned to a friend a broken kettle): (1) I never borrowed a kettle from you; (2) I returned it to you unbroken; (3) the kettle was already broken when I got it from you. For Freud, such an enumeration of inconsistent arguments of course confirms per negationem what it endeavors to deny – that I returned you a broken kettle… Now, in June 2003, when, after hundreds of investigators were looking after the WMD, none were found, the answer to the critics who ask the elementary question “If there are no WMD, why then did we attack Iraq? Did you lie to us?”, is structured precisely like the argument about the borrowed kettle: (1) We DID find them (the two mobile labs…); (2) OK, these two labs do not really prove anything, but give us more time, and we will find them, there HAVE to be some WMD in Iraq; (3) even if there are no WMD in Iraq, this was not the only reason we went to war, there are also other good reasons to topple a brutal dictator and aggressor like Saddam.

Μηπως δεν μπορουμε να χρησιμοποιησουμε το ιδιο σχημα για να περιγραψουμε τις καταδικαστικες αντιδρασεις των διαφορων επαγγελματιων, καθεστωτικων σωφρωνων για τον Δεκεμβρη?

1. Ο Δεκεμβρης ειναι καταδικαστεος γιατι δεν ηταν εξεγερση, δεν ηταν τιποτα περισσοτερο απο βια, μπαχαλα, σπασιματα και λεηλασιες.
2. Ο Δεκεμβρης ηταν εξεγερση, αλλα ειναι καταδικαστεος γιατι ηταν εντελως τυφλη εξεγερση που δεν ειχε πολιτικα αιτηματα.
3. Ο Δεκεμβρης ηταν εξεγερση, εθεσε αιτηματα και ερωτηματα αλλα ειναι καταδικαστεος γιατι αμφισβητησε την νομιμοτητα, το πολιτευμα, τους θεσμους.

Αν ακολουθησουμε τη συλλογιστικη του Ζιζεκ, βρισκουμε κατι πολυ απλο: για τους καθωσπρεπει καθεστωτικους επαγγελματιες της σωφρωσυνης (ειτε ειναι ο Πρετεντερης, ειτε ο Μανδραβελης, ειτε ακομα ο Δοξιαδης), δεν εχουν σημασια οι λογοι. Οι ιδιοι αλλωστε, εχουν παρα πολλους λογους για να τον καταδικασουν.  Δεν ειναι οι λογοι το ζητημα.

Οπως για τον ασθενη του Φρουντ το το νοημα ειναι οτι δεν ευθυνεται για την σπασμενη τσαγερα και για την κυβερνηση Μπους οτι η εισβολη στο Ιρακ ηταν απαραιτητη, εδω το ζητημα ειναι ο Δεκεμβρης να καταχωρηθει παση θυσια σαν καταδικαστεος…

(το σπασμενο kettle στη φωτογραφια ειναι του anadelmann, με αδεια CC-by-nc-nd)

Today: Poverty free Ontario!

Today is a mobilization day! There are two marches, one organized by OCAP and another organized by UTSU. Both are part of the Campaign for a poverty-free Ontario and both will eventually converge at the Ontario Legislature at Queen’s Park.

Here’s the list of demands according to OCAP:

• Affordable and Accessible Housing: increased social housing and access to proper shelter supports
• Decent Income: Increased Social Assistance by 40%, Increased (Un)Employment Insurance and Minimum Wage
• Status for all immigrants and refugees: access to services without fear
• Justice For First Nations: stop economic warfare and recognize sovereignty

And according to UTSU:

• Reduced Tuition Fees
• Affordable Child Care
• Public Housing
• A Living Wage
• Quality Public Health Care
• Employment Equity
• Raise in Social Assistance Rates
• Fair Employment Insurance Rates

Politically, I sympathize more with the OCAP call-out, but will be joining the UTSU rally because …all my friends will be there (and it’s on campus)

See you on the streets!

Posted via email from black cat ★ red cat

Αμεση απελευθερωση της Τινας Στρικου!

Συμφωνα με το International Solidarity Movement, η Ισραηλινη αστυνομια συνελαβε την Τινα Στρικου, Ελληνιδα μελος του διπλωματικου σωματος στην περιοχη Sheikh Jarrah της Ναμπλους. Η Τινα Στρικου βρισκοταν μαζι με ομαδα Ισραηλινων και αλλων ξενων πολιτων εξω απο ενα σπιτι μιας οικογενειας Παλαιστινιων, στην οποια εγινε εξωση για να δωθει το σπιτι σε εποικους. Εμφανιστηκε η Ισραηλινη αστυνομια για να διαλυσει το ειρηνικο πληθος και οταν η Τινα Στρικου διαμαρτυρηθηκε οτι δεν ειχαν δικαιωμα να τους κρατησουν τα διαβατηρια την συνελαβαν, παρολο που στο βιντεο φαινεται καθαρα να δηλωνει την διπλωματικη της ιδιοτητα. Μαζι με την Τινα Στρικου συνεληφθη και ενας ισραηλινος ραβινος απο μια φιλειρηνικη οργανωσης καθως και δυο ακομα ξενοι πολιτες.

Το λιγοτερο που πρεπει να γινει ειναι να επεμβει η Ελληνικη κυβερνηση για την αμεση απελευθερωση της Τινας Στρικου και για την Ισραηλινη κυβερνηση να ζητησει επισημα συγνωμη.

Επιπλεον, οι πραξεις του Ισραηλ να ξεριζωνει τους Παλαιστινιους απο τα σπιτια τους και να βαζει εποικους στη θεση τους ειναι το λιγοτερο πολιτικα και ηθικα εγκληματικη, ενω αν δεν κανω λαθος ειναι και νομικα εγκλημα πολεμου, καθως η Ναμπλους ειναι φυσικα πολη υπο κατοχη απο το 1967 και μετα. Επιπλεον, η προσπαθεια της αστυνομιας να συγκαλυψει την κατασταση φτανοντας στο σημειο να συλλαβει ανθρωπους που δεν προεβαιναν σε καμια βιαιη ενεργεια, ειναι χαρακτηριστικη του προιοντος εκφασισμου του Ισραηλ, της κατα τα αλλα “μοναδικης δημοκρατιας στη Μ.Ανατολη”.

Ενημερωση: Συμφωνα με το ΣΚΑΙ

Ο Γενικός Πρόξενος Ιεροσολύμων Σ. Αθανασίου ενημερώθηκε για το συμβάν από μέλος διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης. Όταν πήγε στο αστυνομικό τμήμα και ζήτησε την άμεση απελευθέρωση της Ελληνίδας διπλωματικής υπαλλήλου, ο διοικητής αρνήθηκε αξιώνοντας ότι δεν υπάρχει διπλωματική ασυλία.

Τελικώς, αφέθηκε ελεύθερη, τρεις ώρες αργότερα μετά από παρέμβαση του υπουργείου των Εξωτερικών του Ισραήλ.

“What’s Wrong with Canada’s Immigration System?”

Yesterday I attended a fantastic event organized by the Toronto branch of the No One Is Illegal campaign with the title “What’s Wrong with Canada’s Immigration System?“. It was by far the biggest leftist event I’ve been to since I ever came to Canada a year ago, with attendance so massive that the amphitheatre at the lower level of the George Vari Centre (god, I love posting links to Toronto’s new StreetView!) was overflowing with people.

All speakers made very substantial and informative talks, including a powerful one by our very own David McNally. It was highlighted that Canada is indeed built on top of the labours of marginalized and harshly exploited migrant workers of precarious legal status, from the Chinese workers that built the iconic Canadian railways in the latter part of the 19th century to today’s non-status migrants working in atrocious conditions in sectors of the economy ranging from the extraction industries to domestic caretaking. And despite the widespread notion of Canada as being a nation that welcomes and nurtures immigrants, the truth is different, both in the past and today.

The speakers also talked about how the current situation is bad and worsening. For one thing, the Conservative Immigration minister Mr Kenney is in the forefront of pushing for regressive changes to the immigration system, and treats opposition to it with bigoted comments that go as far as declaring himself outright as a racist(!), while at the same time adopting exploiting xenophobia to bolster a populist agenda against refugees.

For another thing, the legal situation in Canada regarding asylum seekers is bad and becoming worse. The speakers talked about how the law is used to deny asylum seekers the right to even apply for asylum, while at the same time, the percentage of people actually granted asylum is declining. This was contrasted to the fact that people come to Canada as refugees exactly because of the community-destructive operations of Canadian multinational companies abroad, with cases of such abuse in Honduras, El Salvador and others brought as examples.

This international dimension of the issue was also highlighted by a reference to the upcoming Gobal Forum on Migration and Development, that is going to take place in Athens, Greece in early November. The GFMD is a platform for governments of both the rich and the poorer countries to meet to discuss agreements for what is essentially trafficking of labor from the latter to the former in the form of temporary (and thus disenfranchized, marginalized and exploited) workers. (On a side-note, the Greek left movement is not letting this happen without a fight. A call has been put out for an parallel international meeting against the GFMD and an international demonstration is organized for November 4th.)

Finally, one of the speakers noted a very interesting legal detail with regard to the process by which people brought to Canada as temporary workers can apply for permanent resident status. It was noted that an increasing number of people are brought to Canada to work with the obligation to be deported at the end of a 4 year period, a situation that is abhorrent as it puts the lives of these people on hold, and destroys any attempts on their part to build any meaningful connection with the community surrounding them. At the same time, a relatively recent development is the option that, while temporary workers cannot meaningfully apply for PR due to the huge backlog (created by the systematic financial strangling of the relevant services by successive governments), the right has been given to employers to achieve prioritization requests for PR status for some of their workers. The catch here, the speaker noted, is the delegation of the granting of PR status from the public sector, ie the government, to the private, as it is left entirely on the discretion and judgement of the employers to chose who can meaningfully apply and who cannot.

Apparently, much more than what I scribbled here was told, but my memory only goes that far. There were people recording the event, so look out for the videos, they’re sure to pop up somewhere in the internets soon enough.

Posted via email from black cat ★ red cat

GtP kavala

Και αφου εχει γινει χαμος και πανικος με την Ελευθεροτυπια και τις υποψηφιοτητες Ρουμπανη και Σταθη, παμε και αρχιζουμε τις κωλοτουμπες. Ειναι λεει ο Σταθης …”εθνικιστης” και δε μας κανει για επικεφαλης του Επικρατειας. Ρε παμε καλα? Σα να λεμε οτι παιζουμε μπασκετ, ταπωνουμε τον αντιπαλο ψηλο, κανουμε τον γαματο αιφνιδιασμο, βγαζουμε μπροστα τον δικο μας ψηλο μονο του για να καρφωσει και στο τελος δεν του δινουμε πασα. Shooting ourselves in the foot once again δηλαδη, και ελεος!

Και περα απο το “επικοινωνιακο” της υποθεσης δηλαδη, τι παει να πει “εθνικιστης”? Ειναι μηπως ο Σταθης περισσοτερο “εθνικιστης” απο τον Αλαβανο ή το ΔΗΚΚΙ? Μπορει να διαφωνω και εγω σε διαφορα σημεια, αλλα τουλαχιστον, γαμωτο δηλαδη, οταν απεναντι εχεις πυροβολημενους σαν αυτους του ΛΑΟΣ ή την Κανελλη, ενας ανθρωπος σαν τον Σταθη στη βουλη ειναι αν μη τι αλλο χρησιμος! Και σε καθε περιπτωση, το ντισκουρς περι εθνους, εθνους-κρατους και παει λεγοντας, πρεπει καποια στιγμη να το βαλουμε και στη δικη μας ατζεντα, περα απο χαρακτηρισμους.

Ναι, οι εκλογες μας βρηκαν σε κακο σημειο, οσον αφορα τις δημοκρατικες μας λειτουργιες και τον εσωτερικο μας διαλογο. Μακαρι να ειχαμε περισσοτερο χρονο να ειχαμε φτιαξει δημοκρατικες δομες και διαδικασιες για συλλογικες αποφασεις μεσα στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλα γαμωτο, για αλλη μια φορα, φαινεται σαν να εχουμε περιπεσει και διαφθαρει σε μια αρρωστημενη κατασταση πολιτικης των διαδρόμων. Αυτη ειναι η δημοκρατικη, ριζοσπαστικη Αριστερα που θελουμε?

Απαλευτοι ειμαστε…