9 Ιουνιου – Athens Pride!

Oταν 440.894 ανθρωποι ψηφιζουν νεοναζι, το να κατεβεις στο Pride ειναι περιπου σαν να κατεβαινεις περιφρουρηση σε απεργιες.

9 Ιουνιου ολες/οι στο Pride!

(Θα ειμαι και γω εκει!)

“Μαζί ενάντια στην Ομοφοβία!”

Βιντεο απο την οργανωση Color Youth, για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσφοβίας.

(via)

“Ζωα”?

dehumanize (verb):  To take away humanity, to remove or deny human qualities, characteristics, or attributes.

Ενας τροπος που το κανουν αυτο ειναι αναδεικνυοντας μια προσβλητικη καρικατουρα που παιζει με αθλια στερεοτυπα σε βαρος μιας εξαιρετικα ευαλωτης κοινωνικης ομαδας.

Και απο πανω πανε και κολλανε και το χαρακτηρισμο “ζωα”.

Τα περι “τεμπεληδων” εξοργιζουν. Τα περι “ζωων” επισης.

Γιατι οπως γραφει ο Θωμας:

σκέφτομαι ένα νέο παιδί, γύρω στα δεκαέξι με δεκαεφτά, που παλεύει με τα φίδια και τους δαίμονές του και καθισμένο δίπλα στους γονείς του, παρακολουθεί τηλεόραση. Σκέφτομαι το γελάκι του πατέρα του, σχολιάζοντας σκωπτικός τον ολοφάνερα ομοφυλόφιλο νεαρό – το «ζώο», όχι άνθρωπο – της διαφήμισης, όπως συνέλαβε το χαρακτήρα του το παπαροδηλητήριο του «ταλαντούχου» τεταρτοκλασάτου διαφημιστή / «δημιουργού» της.

Αν δεν το πιανεις, πού μπορουν να μας πανε (και μας πηγαινουν ηδη) τα ηλιθια αστεια, δες και αυτο:

Διαβασε:

• Ομοφοβική διαφήμιση 11880
• Διαμαρτυρία και μποϊκοτάζ στο 11880

(θενξ Στρατη)

Και ομως, το identity politics μας χρειαζεται!

Ενα απο τα πραματα που μου την ψιλοδινουν στα νευρα στα κινηματικα εδω περα στον Καναδα ειναι το πολυ το αιντεντιτι πολιτικς. Και βαλε αντισεξισμους και βαλε αντιρατσισμους και βαλε αντι-οπρεσιβ και αντι-αυτο και αντι-εκεινο και δε συμμαζευεται. Θες να εξιταρεις εναν Τοροντεζο αριστερο? Πες του για τους αγωνες μεταναστριων λεσβιων γουιμεν οφ κολορ και παρτου την ψυχη. Αλλα αμα ειναι τιποτα σοσιαλιστες να μιλανε για Μαρξ, βραστα: ειναι λεει “ολντ γουαιτ μεν”. Μεχρι αντι-ταξισμο (“οι διακρισεις με βαση την κοινωνικη ταξη”) εχουμε. Κλαιν μαιν λεμε.

Οκει, με την απο πανω παραγραφο υπερβαλλω. Ειναι απλα που τωρα τελευταια με πιανουν κατι μανιες να βγω να φωναξω στα συντροφια “ειμαι κομμουνιστης γαμωτο, κου-μου-νι λεμε!”. Και αυτο ξερω πολυ καλα οτι εχει να κανει με πολυ συγκεκριμενες καταστασεις για τις οποιες ειχα ακουσει αλλα δεν ειχα ζησει. (Η φαση οταν σε μια συλλογικοτητα η πολιτικη ορθοτητα κατανταει εσωστρεφεια. Αλλα παλι, μηπως τα βλεπω ετσι γιατι εχω γουαιτ μειλ πριβιλετζ? Ξερωγω? Γιαυτο δεν βαζω τις φωνες, κρατιεμαι και παλευω να καταλαβω τι εννοουν οι αναρχοφεμινιστριες. Στην τελικη, πολιτικη εκπαιδευση ειναι. Αλλα τις μπηχτες για τις παιδικες αρρωστες του αναρχισμου τους τις ριχνω, χα! Τελοσπαντων.)

Αλλα γαμωτο.

Μολις διαβασα το πολυ καλο αρθρο του Στρατη Γατελουζου “Ομοφυλόφιλες και ομοφυλόφιλοι στην Ελλάδα” (που για να καταλαβεις ζημια που εχω παθει, πρωτη αντιδραση ειχα “bisexual erasure! trans erasure!” γαμω την πολιτικη μου ορθοτητα μεσα) και μ’επιασε η καρδια μου. Καλα να γκρινιαζεις οπως γκρινιαζω απο την ασφαλεια του Τοροντο. Που θα το δεις το ζευγαρακι και αμα σε παιρνει μιλα (και που να δεις leather bears ή τιποτα butchy dykes, εκει αν σε παιρνει μιλα, ομοφοβουλη μου,  χα!). Που το “αστειακι” δεν περναει, γιατι κοστιζει μερικες χιλιαδες δολαρια (και πολυ καλα κανει!) και που ο δημοσιος διαλογος δεν ειναι αν θα κανουμε συμφωνο συμβιωσης, αλλα να το βουλωσει ο ταδε δεξιος που τολμησε να προσβαλλει την Καναδικη ταυτοτητα οταν υπονοησε οτι θελει να καταργηθει ο γαμος ομοφυλων. Που εχουμε ολοκληρα community centres για την LGBT κοινοτητα, που ο δημος σκαει λεφτα για προγραμματα για safe spaces για νεους λοατ, που το πανεπιστημιο εχει gender studies και το campus ειναι γεματο με στικερακια “LGBTQ-positive space”. Που εχουμε το δευτερο μεγαλυτερο Πραιντ στη Β.Αμερικη, στο οποιο κανουμε μαλιστα κριτικη οτι παραεχει γινει θεσμοποιημενο. Που πλεον στην lgbtq κοινοτητα το φλεγον ζητημα ειναι το σταδιακο μαραζωμα του Gay Village γιατι οι νεες γενιες το θεωρουν γκετο και προτιμουν να πανε για cruising στα “κανονικα” τρεντι μαγαζια οπως ολος ο κοσμος.

Και συνειδητοποιω οτι αυτα τα πραματα, σε Ελληνες γκει, λεσβιες, αμφι, τρανς ακουγονται περιπου οπως ακουγονται οι ιστοριες για το Τοκιο, οτι ειναι 50 χρονια μπροστα, τοπος ανυπαρκτος, σαιενς φιξιον… Και συνειδητοποιω οτι το ιδιο ισχυει σε ενα σωρο πραματα. Να βγαινει εκπροσωπος (οποιας!) εκκλησιας και να βγαζει αντισημητικους δεκαρικους?! Να μιλανε βουλευτες(!) για “κουσουρια”!?!?

Ε ρε αιντετιτι πολιτικς που μας χρειαζεται…

(ΥΓ. Και το ωραιο, το πανεμορφο, ποιο ειναι? Οι διαφοροι “επαγγελματιες του αυτονοητου” που σκιζουν τα ρουχα τους για τις “στρεβλωσεις της ελληνικης οικονομιας” και για “μεταρρυθμισεις” που ειναι “αυτονοητες” στον κοσμο ολο, για ολα αυτα τι λενε? Μουγκα…)

(ΥΓ2. Πολλες αγκαλιες  σε ολες/ολους τολμανε να σηκωνουν αναστημα στη χωρα που ο καθε γελοιος εχει το ελευθερο να σκυλοβριζει ανθρωπους μονο και μονο γιατι τον φωναζουν “Πειραιως” ή “Θεσσαλονικης”.)

“Φιλα με παντου” – Athens Pride 2011

Αναδημοσιευω το καλεσμα της οργανωτικης επιτροπης του Athens Pride:

Ένα βήμα έγινε: ο Δήμος Αθηναίων έθεσε κάτω από την αιγίδα του το Φεστιβάλ μας. Η πολιτεία εξακολουθεί όμως και κωφεύει στα αιτήματά των λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών και τρανσεξουαλικών γυναικών κι αντρών (εφεξής LGBT), ακυρώνει τους γάμους, δεν θεσμοθετεί ούτε καν το σύμφωνο συμβίωσης.

Καλά κρατεί κι η θεσμική ομοφοβία: Το ΕΣΡ (Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης) επιβάλλει πρόστιμα επειδή διεμφυλικά άτομα (τρανσέξουαλ) παρουσιάζονται στην οθόνη με σοβαρότητα. Συνεχίζει να τιμωρεί με μανία τα φιλιά μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Αντίθετα, δεν επεμβαίνει ποτέ όταν LGBT άτομα διασύρονται. Δύο χρόνια μετά τη λογοκρισία του φιλιού μεταξύ δύο ανδρών στη «Λυρική», φέτος προστέθηκαν στο ανθολόγιο της λογοκρισίας τα κανάλια MAD και MTV (λόγω και πάλι ΕΣΡ), θολώνοντας μια σκηνή όπου δύο αγόρια φιλιούνται.

Το φιλί που ανταλλάσσει αυτονόητα ένα ετερόφυλο ζευγάρι, θεωρείται πρόκληση και γίνεται στόχος απαγόρευσης αν δίνεται σε άτομο του ίδιου φύλου. Οι σχέσεις μας, ανύπαρκτες στα χαρτιά, οφείλουν κατά κάποιες και κάποιους να είναι ανύπαρκτες  από όλο το δημόσιο χώρο. Το ότι καταπατούν την συνταγματική έννοια της ελεύθερης έκφρασης, προκλητικά το αγνοούν.

Πώς να μιλήσεις για ισότητα στα δικαιώματα, όταν οι θεσμοί της χώρας λογοκρίνουν την πιο στοιχειώδη απόδειξη της ύπαρξής σου, το φιλί; Το φετινό μας σύνθημα με τις πολλές του αναγνώσεις είναι εξαιρετικά αφιερωμένο στη θεσμική ομοφοβία και στην κορωνίδα του, το ΕΣΡ.

31 Μαΐου έως 4 Ιουνίου γιορτάζουμε το Φεστιβάλ Athens Pride 2011, με αποκορύφωμα την παρέλαση της 4ης Ιουνίου στις έξι το απόγευμα  και διεκδικούμε τα φιλιά μας. Φιλιά παντού, από όλες προς όλες, από όλους προς όλους κι από όλες προς όλους.

Το φιλί, κάθε φιλί, ανήκει στο δρόμο και στην τηλεόραση. Ανήκει παντού.

Περάστε ένα υπέροχο Φεστιβάλ και γεμίστε την Αθήνα με φιλιά.

Φιλιά παντού. Φίλα με παντού.

Η οργανωτική επιτροπή