This is a short documentary by freelance journalist Kostas Kallergis. You can read more about the documentary itself, as well as some background information in English, here. See also: Solidarity is not a word, it is how we live.

Να δουμε τι θα βρω…

40th Cal State Fullerton Annual Philosophy Symposium

I’m not sure I agree (hell, I’m not sure I entirely follow), but this is a hell of a good lecture.

(Materialization is a word I’m particularly fond of, not just because of its philosophical grandeur -as shown here- but also because it has a special place in my heart for its -completely different- meaning in the context of software engineering and, in particular, conceptual modeling.)

The CBC has a brilliant article on the “Joint Intelligence Group” set up by the RCMP (the Royal Canadian Mounted Police, Canada’s iconic version of the FBI) to spy on activists before (and apparently after) the G8/G20 protests last year. Read it here: G20 case reveals ‘largest ever’ police spy operation.

The article quotes extensively from the JIG’s records. Do read the entire article, there are some very good points made by comrade Kalin Stacey about the character of undercover investigations. But below I’m quoting some especially interesting -and chilling- parts of the article, some of which quote these records:

The JIG’s targets included activists protesting the Olympics, the migrant-justice group No One Is Illegal, Southern Ontario Anarchist Resistance and Greenpeace.

I’m a bit offended that RoR was not included in the list, but at any rate, NOII and …Greenpeace were deemed dangerous enough to plant undercovers in? It’s entirely insane. But then again, insanity is the basis of McCarthyism, isn’t it?

“The 2010 G8 summit in Huntsville … will likely be subject to actions taken by criminal extremists motivated by a variety of radical ideologies,” reads a JIG report from June 2009, before the G20 summit was scheduled, that sets out the intelligence group’s mission. “These ideologies may include variants of anarchism, anarcho-syndicalism, nihilism, socialism and/or communism.

“The important commonality is that these ideologies … place these individuals and/or organizations at odds with the status quo and the current distribution of power in society.”

There you have it. Good-old, pure Cold War anticommunism. We are talking about such a pure version of anticommunism that the RCMP even classifies socialism as a “radical ideology”. Glenn Beck would be proud. It makes me wander whether the RCMP is also running spying operations on Canada’s official opposition party, the NDP that still refers to socialism in its charter.

The criminalization of dissent is breath-taking. Being “at odds with the status quo and the current distribution of power” is seriously considered as a reason to be spied upon. It’s not “what you do”, it’s “what you think”, it’s about what political opinions you have and express.

(I’m finding the “and/or communism” reference at the end of the first paragraph particularly hilarious. It’s entirely indicative of the old-school anticommunism permeating the RCMP’s thinking. Consider nihilism: it’s bad enough on its own, eh? But combined with communism! ZOMFG, the horror!!)

But other than the McCarthyist ideological slant of the RCMP’s rationale for setting up the spying operation, there are some other interesting points. For example:

The same document indicates that the RCMP-led intelligence team made a series of presentations to private-sector corporations, including one to “energy sector stakeholders” in November 2011.

Yeah, just to be clear who the RCMP serves. It’s not the people, and it’s not the “public safety” they keep pushing in their public statements. Otherwise, they would be also at least mildly concerned with ensuring the public’s right to safe and peaceful protest, to protection from arbitrary arrest, kettling, the defense of habeas corpus and all those other dirty hippy ideas. No sir. It’s the corporations to which they gave series of presentations. No, they didn’t care to inform the public about its rights. The public was lied to and deliberately terrorized with phony laws.

Oh, and when they say “energy sector stakeholders”, I cannot but think of one particular industry, one that supposedly Canadians are “proud of”.

Finally, this little piece demonstrates the ridiculousness of the entire affair:

In all, the RCMP-led joint intelligence group — a conglomeration of federal, provincial and municipal police tasked with G8/G20 reconnaissance — employed more than 500 people at its peak, the records show. The group ran undercover operations, recruited confidential informants and liaised with domestic and foreign governments, law enforcement agencies and even corporations.

And all this intelligence gathering against the “internal enemy”, what did it produce? 6 people pleading guilty to “counselling mischief”. That’s it. “Counselling mischief”. “Mischief”, for crying out loud.

Anyway, here’s the statement from those 6 people and their co-accused. It’s definitely worth a read. Compared with the insanity of the RCMP, it’s an oasis of reason.

Οποιος τολμησει να δει συμβολισμους, να περασει απο την ασφαλεια δι’υποθεσιν του.

(Και που να δεις τι εχει να γινει το Δεκεμβρη δηλαδη: Μεσολογγιου και Τζαβελλα, οι ματαδες θα σφαζουν αναρχοκουμουνια στο γονατο.)

(“Θα σας τον σπασουμε τον τσαμπουκα κωλοπαιδα.”)

(Καταλαβες?)

Part 2:

Blown away? Now think time-space and the Big Bang.

Εχουμε δοτο πρωθυπουργο τραπεζιτη. Εχουμε Μεγαλο Συνασπισμο των αστικων κομματων. Εχουμε φασιστες υπουργους. Εχουμε τις Μεγαλες Δυναμεις να δινουν εντολες, να οριζουν τα διλληματα και να οργανωνουν κοινοβουλευτικα πραξικοπηματα.

Τι ακριβως περιμενουμε? Να παρει υπουργειο και ο Μιχαλολιακος, να “αναβαλλουν” τις εκλογες ή να κατεβασουν και τα τανκς?

Μια πρωτη προταση εδω: “Κυβέρνηση ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ – σωτηρίας από τον καπιταλισμό!“ Δεν χωρανε σεχταρισμοι σε αυτο το σημειο. Και αν το ΚΚΕ δεν μπορει να κανει το πρωτο βημα, να το κανουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στην αναγκη, να κρατησουμε τη μυτη μας και να δωσουμε και χωρις ορους στηριξη του ΚΚΕ. Οταν συσσωμη η αστικη ταξη με τοσο φανερη σαφηνεια συσπειρωνεται γυρω απο μια δοτη κυβερνηση για να τσακισει την οποια λαικη ισχυ εχει απομεινει, δεν ειναι ωρα να διαφωνουμε στα επι μερους!

Edit: Οσον αφορα τη “χωρις ορους στηριξη” στο ΚΚΕ, να προσθεσω οτι θα ηταν τραγικη, τραγικη η ιστορικη ευθυνη του ΚΚΕ αν εφταναν τα πραματα σε αυτο το σημειο.

Εdit δευτερο: Αυριο εχει αντιφασιστικη πορεια στη Νικαια. Με τις νεες συνθηκες, αποκταει νεο, πολυ βαρυτερο νοημα!

Με βαση το ρεπουμπλικανικο ημερολογιο, σημερα ειναι η 18η Μπρυμαιρ του ετους 220. Ιδανικη ημερομηνια για κοινοβουλευτικα πραξικοπηματα, ε?

(κλικ στον αυτοκρατορα, λεμε)

(την παρατηρηση την εκανε ο Λαθραναγνωστης στο granma)

Την ώρα που η άρχουσα  τάξη  ψάχνει απεγνωσμένα λύση στο πολιτικό της αδιέξοδο υπό την απειλή της έξωσης της Ελλάδας από το ευρώ, οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ κάνουν έκκληση για «εκλογές εδώ και τώρα», απορρίπτοντας σωστά κάθε δυνατότητα σχηματισμού μιας κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», που θα επιχειρήσει να στεριώσει την απαίτηση της τρόικας και των δανειστών να συντριβεί το βιοτικό επίπεδο των εργαζόμενων.

Όμως οι εκλογές από μόνες τους δεν λύνουν κανένα πρόβλημα για τον εργαζόμενο λαό. Χρειάζεται μέσα από τις εκλογές να μπορεί να προκύψει λύση εξουσίας, ικανή να εκφράζει τα συμφέροντά του. Τι έχουν να πουν πάνω σε αυτό το ζήτημα οι ηγεσίες της Αριστεράς; Δυστυχώς τίποτα! Μοιάζουν απλά έτοιμες να δώσουν την εκλογική μάχη, στη βάση ξεχωριστών εκλογικών στόχων για αύξηση των εδρών τους στο κοινοβούλιο, αλλά πρακτικά αδιαφορούν για το κύριο και αποφασιστικό ζήτημα, που είναι να αποκτήσει το συντομότερο ο εργαζόμενος λαός μια λύση εξουσίας που θα υπηρετεί τα δικά του συμφέροντα.

Το αποτέλεσμα είναι ο εργαζόμενος λαός, που έχει δώσει και είναι αποφασισμένος να ξαναδώσει σκληρούς αγώνες για να υπερασπίσει της ζωή του από την επίθεση της τρόικας και της κυβέρνησης, να παρακολουθεί αμήχανα τους πολιτικούς της άρχουσας  τάξης να «μαγειρεύουν» όλων των ειδών τις κυβερνήσεις στην πλάτη του, την ώρα που τα αριστερά κόμματα δεν έχουν να προτείνουν τίποτα που να μπορεί να πραγματοποιηθεί στο άμεσο μέλλον.

Η ηγεσία του ΚΚΕ – ενώ είναι απόλυτα σωστή η θέση που υπερασπίζει για ένα πρόγραμμα ανατροπής του καπιταλισμού και κοινωνικοποίησης των βασικών μοχλών της οικονομίας – δεν προβάλει μια πρόταση εξουσίας για την άμεση εφαρμογή αυτού του προγράμματος στην εξουσία. Το σύνθημα για «Λαϊκή εξουσία» που προπαγανδίζει δημόσια, είναι μια μετέωρη και αφηρημένη έκκληση για το μέλλον, που πρακτικά ισοδυναμεί με πολιτική υπεκφυγή.  Αλλά και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ μιλά σωστά για την ενότητα της Αριστεράς, δεν προτείνει ξεκάθαρα και άμεσα στην ηγεσία του ΚΚΕ ένα μέτωπο για την εξουσία και αρνείται να αποχωριστεί την αυταπάτη ότι υπάρχει διέξοδος από την κρίση χωρίς επαναστατικές, σοσιαλιστικές αλλαγές στην κοινωνία.

Αυτή η παθητική και καθόλου υπεύθυνη στάση των ηγεσιών της Αριστεράς, αποτελεί καθοριστικό στοιχείο για τις εξελίξεις, γιατί δίνει χώρο στην άρχουσα τάξη να «μανουβράρει» και να διαπραγματεύεται σήμερα μια δική της λύση εξουσίας, κυριολεκτικά ανενόχλητη.

Όλοι οι αγωνιστές της βάσης της Αριστεράς και του εργατικού κινήματος πρέπει να πιέσουμε ώστε αυτή η στάση των ηγεσιών να αλλάξει ΑΜΕΣΑ! Η πρόταση των συντρόφων του ΣΥΝ και της Νεολαίας ΣΥΝ που συσπειρωνόμαστε γύρω από το περιοδικό «Μαρξιστική Φωνή» (http://www.marxismos.com) και την εφημερίδα «Επανάσταση» για τα σημερινά καθήκοντα της Αριστεράς είναι η ακόλουθη:

•     Να μπει τώρα τέλος στο ρόλο «κομπάρσου» της Αριστεράς στις πολιτικές εξελίξεις. Οι εργαζόμενοι έχουν το βλέμμα τους στραμμένο στην Αριστερά και πρέπει να πάρουν αποφασιστικές και πειστικές απαντήσεις, όχι μισόλογα, κενά συνθήματα και  αφηρημένους στόχους. Πρέπει να παλέψουμε ΤΩΡΑ για την εξουσία, για μια κυβέρνηση της Αριστεράς, αποφασισμένη να προχωρήσει στον επαναστατικό, σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, που αποτελεί το μοναδικό δρόμο σωτηρίας από την γενικευμένη χρεοκοπία του καπιταλισμού!

•    Να γίνει άμεση συνάντηση των ηγεσιών του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ για την σύναψη συμφωνίας πάνω σε ένα σαφές πολιτικό πρόγραμμα με το οποίο η ενωμένη Αριστερά θα ζητήσει τη στήριξη του λαού για να το εφαρμόσει άμεσα στην εξουσία μετά τις εκλογές, που όπως όλα δείχνουν είναι πολύ κοντά.

•    Αν η κυβέρνηση μείνει γαντζωμένη στην εξουσία ή οι αστικές ηγεσίες διαμορφώσουν μια «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», τότε οι ηγεσίες ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προωθήσουν από κοινού στο εργατικό αίτημα το σύνθημα για μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας, που θα οδηγήσει στην άμεση πτώση της κυβέρνησης.

•    Οι ηγεσίες ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να διαμορφώσουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα εξουσίας που σχηματικά θα μπορούσε να πάρει τη μορφή ενός «προγράμματος των 100 πρώτων ημερών», έτσι ώστε να δοθεί στους εργαζόμενους το μήνυμα ότι μπορεί να εφαρμοστεί ένα άμεσο σχέδιο ανατροπής του σάπιου και χρεοκοπημένου ελληνικού καπιταλισμού, που θα προασπίζει το βιοτικό επιπέδο των εργαζόμενων, χωρίς καμία ανάγκη υποταγής στην τρόικα και τις «δόσεις» των δανείων της.

•    Το πρόγραμμα αυτό πρέπει να περιλαμβάνει τη μονομερή διαγραφή του χρέους και την εγκαθίδρυση ενός ριζικά διαφορετικούοικονομικού  μοντέλου που δεν θα παράγει χρέη και θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα του εργαζόμενου λαού. Για το σκοπό αυτό, είναι σωστή και πρέπει να υιοθετηθεί η θέση της ηγεσίας του ΚΚΕ για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και γενικότερα των βασικών μοχλών της οικονομίας. Τραπεζικό σύστημα, μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις, μεταφορές, τηλεπικοινωνίες, ηλεκτρισμός, συγκοινωνίες, ορυκτός πλούτος, εξωτερικό εμπόριο, όλα πρέπει να τεθούν σε καθεστώς πλήρους κρατικής ιδιοκτησίας, εργατικού ελέγχου και δημοκρατικού κεντρικού σχεδιασμού.  Μόνο αυτός ο δρόμος μπορεί να εγγυηθεί την επιβίωση του εργαζόμενου λαού σήμερα.

•    Για την εφαρμογή αυτών των μέτρων πρέπει να ζητηθεί η κινητοποίηση και αυτό-οργάνωση του εργαζόμενου λαού. Χρειάζονται μέτρα που θα οδηγούν στην άμεση αντικατάσταση των σημερινών διεφθαρμένων και αυταρχικών δομών του κρατικού μηχανισμού από τον εργαζόμενο λαό οργανωμένο στην εξουσία, με τα δικά του όργανα απευθείας άσκησης και ελέγχου της.

•    Όλα αυτά συνιστούν σύγκρουση με τις δομές της καπιταλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, που πρέπει να διακηρυχτεί ότι πλέον δεν δεσμεύουν την χώρα. Όμως ταυτόχρονα, η επαναστατική αριστερή κυβέρνηση πρέπει να ζητήσει έμπρακτη ταξική αλληλεγγύη από τους εργαζόμενους της Ευρώπης για να παρεμποδιστούν οι απόπειρες να επιβληθούν οικονομικές και άλλες κυρώσεις στη χώρα από την καπιταλιστική ΕΕ και πάνω από όλα, να τους καλέσει σε κοινό αγώνα για να ενοποιηθεί η Ευρώπη σε μια μεγάλη αδελφωμένη σοσιαλιστική Ομοσπονδία, τις Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης, για να σπάσει οριστικά ο «φαύλος κύκλος» της άγριας λιτότητας, της φτώχειας και της ανεργίας.