Το τιμημα του “ανηκομεν εις την δυσιν”

Στην τελευταια ταινια του Μαικλ Μουρ, ενας νεαρος ονοματι Σαμι Αχμεντ που μολις εχει παρει τη Γερμανικη υπηκοοτητα λεει οτι εφοσον διαλεξε να γινει Γερμανος, νιωθει την υποχρεωση να παρει πανω του την ιστορια της Γερμανιας. Νιωθει δηλαδη την υποχρεωση να μαθει για το ιστορικο χρεος για τα εγκληματα της Γερμανιας στο Δευτερο Παγκοσμιο Πολεμο και να αναλαβει και προσωπικα την εθνικη αυτη ευθυνη που συνειδητα πλεον αποδεχεται να φερει.

Ο Μουρ μιλαει στους αμερικανους συμπολιτες του και προσπαθει να βρει παραδειγμα για το πώς θα μπορουσαν οι ΗΠΑ να παρουν την ευθυνη του παρελθοντος τους, της δουλειας και της γενοκτονιας των αυτοχθονων. Ομως εδω υπαρχει και ενα μαθημα για εμας τους υπολοιπους. Ο Σαμι λεει το απλο: γινομαι μελος μιας κοινοτητας σημαινει συνειδητα οτι αναλαμβανω τα προνομια και τις ευθυνες αυτης της κοινοτητας. Εφοσον διαλεγει να γινει Γερμανος, αποδεχεται την ιστορικη ευθυνη της γερμανικοτητας. Αυτη η ευθυνη ειναι το τιμημα του προνομιου.

Αυτο μαλλον πρεπει να το επαναλαβουμε στο Ελληνικο πλαισιο μεχρι να γινει καθαρο στο μυαλο οσων αντιτιθενται στην εγκατασταση προσφυγων στην Ελλαδα. Η Ελλας ειναι οργανικο μελος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Η Ελλας εστειλε την ΕΛΔΑΦ να κανει κατοχη 10 χρονια στο Αφγανισταν. Η Ελλας δινει στις ΗΠΑ τη βαση της Σουδας. Με λιγα λογια: η Ελλας ειναι εδω και δεκαετιες οργανικο μερος του Δυτικου ιμπεριαλιστικου συστηματος.

Για την πλειοψηφια των Ελληνων, αυτο ειναι ενα αναγκαιο κακο. Εξω απο το μαντρι σε τρωει ο λυκος, εχει Τουρκια απεναντι, μας δανειζουν, μας στηριζουν, ειναι το φορουμ για να υπερασπιστουμε τα εθνικα δικαια και τα λοιπα και τα λοιπα. Με αλλα λογια: η συμμετοχη της Ελλαδας στο ιμπεριαλιστικο μπλοκ εχει προνομια τα οποια αυτη η πλειοψηφια Ελληνων δεν ειναι διατεθειμενη να χασει.

Το μαθημα ομως του Σαμι Αχμεντ ειναι οτι τα προνομια εχουν το τιμημα τους. Δεν μπορεις να εχεις το ενα χωρις το αλλο. Οσο λοιπον η Ελλας παραμενει οργανικο μερος του Δυτικου ιμπεριαλιστικου συστηματος, οι Ελληνες που στηριζουν την παραμονη στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ εχουν ακριβως ΜΗΔΕΝΙΚΟ δικαιωμα να γκρινιαζουν οταν η χωρα λουζεται τα αποτελεσματα των σοφτ και χαρντ αντιστοιχα ιμπεριαλιστικων παρεμβασεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Σε ταλληρακια: αν εισαι τσιφτης καραμπουζουκλης και σ’αρεσει το τσιγαρο δεν εχεις δικαιωμα να γκρινιαζεις για τον τσιγαροβηχα. Αν σε ενοχλει, κοφτο το ρημαδι να ανασανουμε. Αιντε.

Το τιμημα του “ανηκομεν εις την δυσιν”

Brexit: Should we talk about what the EU really is or should we just scare people?

peripeton

So the Brexit referendum is around the corner. The Leave campaign (mainly the UKIP and the right wing of the Conservative party) is concentrating on immigration and warns people how bad it is to have people coming into the UK, using the public services and working for low paying jobs while paying taxes and contributing to your society. We are talking about the same UK, the colonial power that during the past century invaded half the planet, committed multiple genocides, and of course had an open immigration policy for anyone that was willing to adhere to the anglo-saxonic values of capitalism. The same people are arguing that the decision-power in the EU is too centralised and antidemocratic (which it absolutely is) and they are advocating for bringing the decision power back to the hands of Britons….because the House of Commons, the House of Lords, the UK electoral system and their…

View original post 1,070 more words

Brexit: Should we talk about what the EU really is or should we just scare people?

Curse my name

Ανηκω σε μια γενια που δεν ενιωσε ποτε να απειλειται πραγματικα ο αστικοδημοκρατικος χαρακτηρας του πολιτευματος. Οι οποιες μνημονιακες ή αυταρχικες παρεκκλισεις δεν ηταν ποτε θεμελιωδους χαρακτηρα και δεν απειλησαν ποτε τον αστικοδημοκρατικο χαρακτηρα του πολιτευματος (δεδομενης βεβαια της ατακας του Τζεφερσον για το δεντρο της ελευθεριας και της αναγκης για δημοκρατικη επαγρυπνιση). Ισα ισα, απο μια αποψη ακριβως αυτον τον αστικο χαρακτηρα της Δημοκρατιας υπερασπιστηκαν. Οι αστικες δημοκρατιες τα εχουν αυτα, συμβαινουν και εις τας καλυτερας των οικογενειων.

Οποτε για μενα ο “Δανος συνταξιουχος” (οπως εγραψε το VICE) ειναι εντελως ακακος, ξεδοντιασμενος, γραφικος. Εγω μπορω να ανεχτω να λεγεται “Βασιλιας Κωνσταντινος”. Αυτο λεει οντως η ευρωπαικη παραδοση, αυτο γινεται στις αλλες εκπτωτες βασιλικες οικογενειες της Ευρωπης. (Τα εμαθα αυτα απο ενα επικο edit war στη Wikipedia καμια δεκαρια χρονια πριν.) Τον καταλαβαινω: γιατι λεει να μην εχω την αντιμετωπιση που εχουν ολοι οι φιλοι μου. Και εμενα δε με νοιαζει. Ας τον λενε οπως θελει. Το γεγονος παραμενει οτι ο επομενος πολιτειακος αρχοντας θα εκλεγει απο τη Βουλη και θα παρει το αξιωμα γιατι (χμ) αυτο βολευε την πολιτικη συγκυρια της στιγμης αλλα παντως οχι γιατι γεννηθηκε καπως. Και μπορω να τον βλεπω και με συμπαθεια, το πλουσιο γεροντακι που δεν τον αφηναν να δει τους ταφους των προγονων του, που του λεγανε δεν εισαι Ελληνας και ποιος εχει το δικαιωμα να σου πει αν εισαι ή δεν εισαι Ελληνας?

Αλλα ομως καταλαβαινω και γιατι ο πατερας μου και η γενια του δεν αντεχουν ουτε να τον βλεπουν και δεν θελουν να του δωσουν το δικαιωμα ουτε καν να μπαινει στη χωρα. Γιατι θεωρουν οτι η θεση του ηταν να πεθανει στη φυλακη σαν το Ντερτιλη, γιατι τον σιχαινονται οπως σιχαινονται τον σκατογερο τον Παττακο. Γιατι δεν μπορεις κυριε να παιζεις με την ελευθερια 10 εκατομμυριων ανθρωπων και μετα να θετεις εσυ ορους για το πώς να σε αποκαλουν. Σου λεει κυριε δεν ξερω τι σου λενε οι ζωντανοι συναδελφοι σου αλλα να λες και ευχαριστω που δε σε στειλαμε να κανεις παρεα με τους συναδελφους σου τους Ρομανωφ, τους Βουρβωνους και τους Στουαρτ, που ειχες απεναντι εναν Καραμανλη και εναν Παπανδρεου και οχι εναν Κρομγουελ, εναν Ροβεσπιερο ή εναν Λενιν να πει “ας καταραστουν το ονομα μου και ας με πουν τυραννο αλλα ο καργιολης πεθαινει αποψε”. Και στα παπαρια τους η ευρωπαικη παραδοση και συνηθεια, το ολο νοημα που τον διωξανε ηταν η λαικη κυριαρχια: να ειναι αφεντες στον τοπο τους, να ειναι ελευθεροι να ακολουθουν οτι παραδοσεις γουσταρουν.

Οποτε δυστυχως για το Δανο συνταξιουχο, επειδη η γενια του πατερα μου ηταν εκεινη που τον νικησε και δεν τον ξεχναει, οσο εκεινη ζει δεν προκειται να παρει ποτε αυτο που θελει. Μαλλον θα πεθανει πριν ερθουν οι επομενες γενιες που θα ειμαστε αρκετα αδιαφοροι ωστε να μπορουμε να ανεχτουμε την οικογενεια του στο ρολο που τελικα αποζηταει: της σελεμπριτι οικογενειας, περιπου σαν τους διαφορους ολιγαρχες, Λατσηδες, Αγγελοπουλους κτλ, με λιγο παραπανω γκλαμουρ ισως και με λιγο παραπανω ιστορια.

Στο μεταξυ, χαρη στους αγωνες της γενιας του πατερα μου, ο κυριος πια αγωνας δεν ειναι εναντια στο Παλατι και τους πολιτειακους αρχοντες. Εχουμε την παρακαταθηκη της νικης της γενιας του Πολυτεχνειου και της Μεταπολιτευσης που με τα στραβα της και τις αντιφασεις και τα αλλοπροσαλλα της καταφερε τσατρα πατρα να τραβηξει απο το γιακα την ελληνικη κοινωνια απο τους προπολεμικους, εμφυλιοπολεμικους, και ψυχροπολεμικους Διχασμους. Εμεις εχουμε αλλους αγωνες να παλεψουμε, αλλους Διχασμους να υπερκερασουμε. Μακαρι ο γιος μου να εχει να γραφει για το πώς καταλαβαινει που ο πατερας του αρνειται να δωσει πολιτικα δικαιωματα στον ταδε Βαρδινογιαννη που σαν Κουβανος στο Μαιαμι εκδιωχθηκε απο την Εργατικη Δημοκρατια της Ελλαδας το 2025.

Curse my name