God is busy, may I help you?

Ο τιτλος ειναι ενας στιχος απο ενα περιπου ομωνυμο κομματι των Kultur Shock στον δισκο “We came to take your jobs away” και ειναι αυτο που μου εχει κολλησει στο μυαλο, απο τοτε που τελειωσα να βλεπω την ταινιαρα The Take, της οποιας το τρειλερ ποσταρα εχτες.

Η ταινια λεει την ιστορια μιας καποιων Αργεντινων εργατων, που μετα την οικονομικη κριση του 2001, και αντιμετωπιζοντας την μακροχρονια ανεργια μιας και το εργοστασιο που δουλευαν εκλεισε, αποφασισαν να καταλαβουν το εργοστασιο και να το λειτουργησουν μονοι τους, χωρις αφεντικα. Το συγκλονιστικο της υποθεσης: η ταινια ειναι ντοκυμαντερ.

Τη δεκαετια του ’90, η Αργεντινη γνωρισε μια σχετικη οικονομικη ανθηση, υπο την κυβερνηση του προεδρου Μενεμ ο οποιος εφαρμοζε κατα γραμμα τις εντολες του Διεθνους Νομισματικου Ταμειου. Με λιγα λογια, η Αργεντινη εγινε αυτο που οι φιλοι μας οι νεοφιλελευθεροι βλεπουν στα πιο υγρα τους ονειρα: ιδιωτικοποιηση των παντων, απορρυθμιση των παντων, τεραστια ελευθερια της αγορας και του κεφαλαιου. Ομως η καραμελα ηταν δηλητηριασμενη, οπως φαινοταν ηδη απο την εξαρση των ανισοτητων και οπως θα φαινοταν πολυ πιο καθαρα λιγο μετα το 2000.

Με τα πρωτα σημαδια οικονομικων δυσκολιων, οι πολυεθνικες τραπεζες εγκατελειψαν τη χωρα τρεχοντας, παιρνοντας μαζι τους τεραστια ποσα σε ρευστο. Οι αρουραιοι παντα εγκαταλειπουν πρωτοι το πλοιο που φαινεται οτι θα βουλιαξει, ειδικα αν προκειται για τους ιδιους αρουραιους που μασουλαγαν την καρινα του… Η σπασμωδικη αντιδραση της κυβερνησης Μενεμ να παγωσει ολους τους τραπεζικους λογαριασμους (φαντασου να εχεις λεφτα στην τραπεζα, να πηγαινεις στο ΑΤΜ να σηκωσεις και να μην μπορεις) εφερε την χωρα σε εσχατη οικονομικη κριση και στα προθυρα μαζικης εξεγερσης. Με το συνθημα “να φυγουν ολοι”, ο λαος της Αργεντινης αποδοκιμασε συνολικα την καστα των πολιτικων που ακολουθωντας τις διαταγες του ΔΝΤ ειχαν φερει την οικονομικη καραρρευση: μεσα σε τρεις βδομαδες κατερρευσαν πεντε διαδοχικες κυβερνησεις.

Αργεντινικο stencil για τις μεγαλες διαδηλωσεις του 2001.
πηγη: wikicommons, αδεια χρησης: CC-by-sa-2.5

Περα ομως απο το πεδιο της καθαυτο πολιτικης, οι πολιτες ειχαν να αντιμετωπισουν τις καθημερινες αναγκες, να δουλεψουν για να θρεψουν τις οικογενειες τους. Παρα πολλα εργοστασια ειχαν κλεισει δημιουργωντας μια τεραστια στρατια ανεργων. Μεχρι που καποιοι απο τους απολυμενους εργατες αποφασισαν να κανουν κατι που ειχε να γινει απο το 1936. Κατι τοσο ντεμοντε που θεωρουταν αδιανοητο απο τους Αρχιερεις της Οικονομικης Ορθοδοξιας και τους Καρδιναλιους της Νομισματικης Ιερας Εξετασης του Μιλενιουμ και του φουκουγιαμικου Τελους της Ιστοριας. Και ομως τοσο απλο: οι απολυμενοι εργαζομενοι κατελαβαν τους χωρους εργασιας τους και αρχισαν να τους λειτουργουν μονοι τους.

Εργοστασια, σχολεια, βιοτεχνιες, κλινικες και ξενοδοχεια που οι χρεωκοπημενοι ιδιοκτητες τους τα ειχαν κλειδωμενα και παρατημενα, πλεον τα διαχειριζονταν οι εργαζομενοι, με αμεσοδημοκρατικες διαδικασιες μεσα απο τις εργατικες συνελευσεις των συναιτερισμων τους. Μονοι τους, καθοριζοντας οι ιδιοι το μελλον τους, χωρις τις “φωτισμενες” καθοδηγησεις της εργοδοσιας, αποδεικνυοντας την ισχυ και τη βιωσιμοτητα της συλλογικης ιδιοκτησιας της παραγωγης. Εξου και ο τιτλος που εβαλα, οπως λεει σε ενα σημειο ο Jesus Christ Superstar: “Help yourselves!”.

Περισσοτερα για την προσφατη ιστορια των Αργεντινικων κοινωνικων αγωνων απο τα κεντρικα θεματα του Αθηναικου Indymedia, με χρονολογικη σειρα:

God is busy, may I help you?

2 thoughts on “God is busy, may I help you?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s