Κυβερνηση ΣΥΝασπισμου

Εχω βαρεθει, πραγματικα βαρεθει, να ακουω να ρωταται ο Αλεκος Αλαβανος αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδεχτει να συμμετασχει σε κυβερνηση συνεργασιας με το ΠΑΣΟΚ. Δεν υπαρχει μερα που να εχω δει ειδησεις που να μην υπαρχει καποια αναφορα σε αυτο το “θεμα”.

Καταρχην ειναι χαζο να γινεται αυτη η ερωτηση τη στιγμη που ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογες κατεβαινει στη βαση μιας καταστατικης συμφωνιας μεταξυ των συνιστωσων του, τη Διακήρυξη του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, η οποια στο πρωτο απο τα τρια μερη αναφερει συγκεκριμενα:

Απέναντι στα αδιέξοδα που φαίνεται να δημιουργεί αυτή η κατάσταση, έχουν κατά καιρούς προταθεί και συνεχίζουν ακόμη να προτείνονται σε διάφορες χώρες της Ευρώπης κυβερνήσεις της λεγόμενης «κεντροαριστεράς». Ενόσω θεωρούμε ότι οι συνθήκες από χώρα σε χώρα διαφέρουν σημαντικά και κατά συνέπεια δεν μπορούν να υπαχθούν σε κάποιο αφηρημένα γενικό κανόνα, εκτιμούμε ότι ο συνολικός απολογισμός από τέτοιες μορφές διακυβέρνησης υπήρξε αρνητικός. Ενώ, αυτή η κατεύθυνση δημιούργησε στην αρχή προσδοκίες και στράτευσε προσωρινά λαϊκές δυνάμεις, οι αντίστοιχες μορφές διακυβέρνησης, όχι μόνον δεν κατόρθωσαν να αποτελέσουν ανάχωμα στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού, αλλά συχνά συνέβαλαν στην παραπέρα εδραίωσή του. Επιπλέον, μερικά από τα ιστορικά κόμματα της Αριστεράς που προσπάθησαν να υπηρετήσουν αυτή την κατεύθυνση, γνώρισαν αργότερα βαθιά κρίση, έχασαν σημαντικά τμήματα της κοινωνικής τους βάσης και αρκετά απ’ αυτά μετατοπίστηκαν προς πολύ συντηρητικές κατευθύνσεις.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, εκτιμούμε ότι οι υπάρχοντες σήμερα και για το ορατό μέλλον πολιτικοί συσχετισμοί και οι γενικότερες προϋποθέσεις, δεν επιτρέπουν να τεθεί στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών από την Αριστερά προς τη μόνη κατεύθυνση που μπορεί να την αφορά, δηλαδή εκείνη που θα εναντιώνεται έμπρακτα και ουσιαστικά στο νεοφιλελευθερισμό. Σήμερα είναι περίοδος όπου η Αριστερά, με σαφή οριοθέτηση από λογικές κεντροαριστεράς και συνδιαχείρισης του συστήματος, οφείλει να συγκροτήσει τον εαυτό της ως ισχυρή δύναμη πολύμορφης κοινωνικής και πολιτικής αντίστασης, ως πόλο επεξεργασίας και προβολής πειστικών εναλλακτικών προτάσεων ενταγμένων σ΄ ένα μακρόπνοο σχέδιο κοινωνικού μετασχηματισμού. Όλες αυτές οι διαστάσεις οφείλουν να συντονίζονται και να συμβάλουν στην ίδια κοίτη, στην κατεύθυνση που οδηγεί στην πολιτική ανατροπή του κυρίαρχου νεοφιλελευθερισμού και στην αμφισβήτηση του κυρίαρχου καπιταλιστικού συστήματος.

Επισης ειναι τραγικο να γινεται συνεχεια η ιδια ερωτηση. Ρωταει κανεις τον Καραμανλη καθε μερα αν θα κανει εκλογες σε περιπτωση που η ΝΔ δεν πιασει την αυτοδυναμια? Αντιθετα, για την προεκλογικη καμπανια του ΣΥΡΙΖΑ το μονο που μαθαινουμε απο τα ΜΜΕ ειναι η καθημερινη ρουτινιαρικη κατηγορηματικη διαψευση απο τον Αλεκο Αλαβανο της “συνεργασιολογιας”. Με αυτον τον τροπο αποσιωπουνται εντελως οι υπολοιπες θεσεις του ΣΥΡΙΖΑ και το παραπολιτικο πνιγει το κατεξοχην πολιτικο. Eιναι η ιδια ιστορια που περιεγραφε ο Αλαβανος, οτι πριν την Καταστροφη της Πελοποννησου, η Βουλη και τα ΜΜΕ ασχολουνταν με τους Πρινιωτακηδες και τους Παπαμαρκακηδες και το ποιος ειναι πιο δεφθαρμενος, τη στιγμη που οι βουλευτες του ΣΥΡΙΖΑ εθεταν πιεστικα τα πραγματικα ζητηματα της περιβαλλοντικης προστασιας. Τοσο πιεστικα που καποια στιγμη αναγκαστηκαν για να τραβηξουν την προσοχη να βαλουν τις φωνες και να μιλησουν για νονους και κοζα νοστρα. Αλλα και τοτε, παλι τα ΜΜΕ εστιασαν στην “ακροτητα των χαρακτηρισμων” και οχι στην ουσια.

πηγη: www.syriza.gr, αδεια χρησης cc-by-2.0

Απο τα παραπανω φαινεται ξεκαθαρα οτι ειναι χαρακτηριστικο συμπτωμα της πολιτικης παρακμης στην Ελλαδα να ασχολουνται τα ΜΜΕ οχι με τα πολιτικα θεματα, αλλα με τα παραπολιτικα. Και η πολιτικη παρακμη αυτη δεν εχει κανεναν αλλο υπευθενο εξω απο τα δυο μεγαλα κομματα και το φεουδαρχικο κατεστημενο των ΜΜΕ.

Βεβαια, ειναι προφανες οτι υπαρχει και ενα μικροτερο μεριδιο ευθυνων και στην αποδω μερια. Και δεν αναφερομαι φυσικα στο συνολο του ΣΥΡΙΖΑ, ουτε στο συνολο του ΣΥΝ, αλλα σε καποια απο τα στελεχη της μειοψηφιας του ΣΥΝ. Δεν ειναι η ωρα για να γινεται εσωτερικη αντιπαραθεση μεσα στην Αριστερα, αλλα πολυ συνοπτικα μπορουμε να πουμε οτι η ανανεωτικη πτερυγα του ΣΥΝ ακομα και μετα το ξεσκαρταρισμα με τις αποχωρησεις των Δαμανακη, Μπιστη, Κουναλακη, Βουγια κτλ δεν εχει ξεκαθαρισει απολυτα την σταση της πανω στο θεμα και κατα καιρους θολωνει το τοπιο με δηλωσεις οπως αυτες του Λεωνιδα Κυρκου:

Στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου πρέπει να αποτραπεί η παραπέρα κατολίσθηση προς τη συντηρητικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας και να αποδοκιμαστεί ο δικομματισμός. Η εξίσωση «ΝΔ και ΠΑΣΟΚ είναι το ίδιο» θυμίζει το «τι Πλαστήρας τι Παπάγος» του 1952 που το πληρώσαμε για χρόνια. Και η ΝΔ δεν είναι το ίδιο με την παλαιά δεξιά, την ΕΡΕ, και το ΠΑΣΟΚ δεν είναι το ίδιο με τη ΝΔ.

Ως παλαιός ψηφοφόρος της αριστεράς και μαχητής της ανανέωσής της, δεν μπορώ παρά να ψηφίσω Συνασπισμό. Θα ήθελα κάτι ευρύτερο. Ας είναι. Μια ακόμα χαμένη ευκαιρία.

Η πρωτη προταση της πρωτης παραγραφου ειναι τελειως αναποδη απο το υπολοιπο. Και η αναφορα στο “Τι Παπαγος, τι Πλαστηρας” ειναι ακαιρη, εκτος χρονου. Ουτε πανισχυρο ακροδεξιο παρακρατος υπαρχει, ουτε συντροφοι σε εξοριες, ουτε παρανομο ΚΚΕ. Kαι απο το 1998 που τοποθετω την προσωπικη μου πολιτικη συνειδητοποιηση, η μονη διαφορα που εχω δει μεταξυ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ειναι στην ποσοτητα των δακρυγονων στις πορειες! Επιπλεον, η ευχη για κατι ευρυτερο αγνοει επιδεικτικα το γεγονος οτι για πρωτη φορα ο ΣΥΝ μεσα στα πλαισια του ΣΥΡΙΖΑ συνεργαζεται κεντρικα και προγραμματικα με δυναμεις της σοσιαλδημοκρατιας, το ΔΗΚΚΙ (γιατι προφανως δεν εννοει κατι ευρυτερο προς τα αριστερα…).

Περα απο ολα αυτα ομως, αξιζει να σκεφτει κανεις τελειως κυνικα και πραγματιστικα. Ας υποθεσουμε οτι μετα τις εκλογες, ο ΣΥΝ αποφασιζει πατησει ολες τις προγραμματικες δεσμευσεις του ΣΥΡΙΖΑ, να διαψευσει τραγικα τον ιδιο του τον προεκλογικο εαυτο και να ανταποκριθει στο καλεσμα του ΠΑΣΟΚ. Ας υποθεσουμε δηλαδη οτι δεν εχει μεινει ουτε σταλα εντιμοτητα και αξιοπρεπεια στους πολιτικους του ΣΥΝ.

Κανεις απο οσους ρωτανε τοσο επιμονα για αυτο το ενδεχομενο δεν βλεπει οτι αυτο ειναι πολυ απλα πολιτκη αυτοκτονια?

Κυβερνηση ΣΥΝασπισμου

2 thoughts on “Κυβερνηση ΣΥΝασπισμου

  1. _ST_ says:

    Εγω θα έλεγα “‘αλλο Πλαστηρας και αλλο Γιωργακης” στον συντροφο Λεωνίδα τον οποίο και σεβομαι απολύτα.
    Επι Κωνσταντοπουλου ο ΣΥΝ μπορει να εκανε αυτο το λάθος. Τωρα δεν πιστευω να γινει για δυο λόγους. Α. Ο Αλαβανος εχει επενδυσει σε αυτο ολη του την πολιτική και αν το αθετησει θα καταντισει χειροτερος απο Μπιστη! Το Δευτερο ειναι οτι το ενδεχομενο αυτο ειναι απιθανο γιατι δεν βλέπω να αλλαζει το σκηνικο. Η ΝΔ θα κερδισει εστω και με 152 βουλευτες. Εδω πρωτογνωρες φωτιες με νεκρους ειχαμε και το ΠΑΣΟΚ εχασε αντι να κερδισει ψηφους!

    Like

  2. plagal says:

    Καλα εννοειται, δεν το εγραψα πανω στον ειρμο, αλλα του συντροφου Λεωνιδα δεν του φτανουμε στο μικρο δαχτυλακι, οπως και ολων των μορφων της (στην κυριολεξια) τιμημενης παλιας φρουρας της Αριστερας.

    Απλα, νομιζω οτι υπαρχει ενα μικρο “χασμα γενεων” στην Αριστερα. Βλεπουμε τα πραγματα διαφορετικα απο εκεινους, γιατι εχουμε τελειως διαφορετικες εμπειριες (ποιες χουντες, ποιοι πολεμοι, ποιες εξοριες και ποιες παρανομιες).

    Συμφωνω επισης για το ρολο του Αλαβανου, ο οποιος απο το 4ο συνεδριο του ΣΥΝ στο τελος του 2004 και μετα εχει φερει πραγματικα νεα αντιληψη η οποια αγγιζει ολοκληρη την Αριστερα.

    Οσο για το αποτελεσμα των εκλογων, παρολο που κιεγω δινω αυτοδυναμια ΝΔ με αποδοση 1,2 κραταω μια πισινη γιατι οι δημοσκοπησεις που εγιναν ηταν σε τελειως ακυρη περιοδο και γιατι το μεγαλο ποσοστο αναποφασιστων μπορει να παει either way.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s