"Hubrid"?

Η λεξη “υβριδιο” προερχεται απο τη λατινικη λεξη hybrida (ή ibrida) η οποια αναφερεται στο ζωο που ειναι αποτελεσμα ζευγαρωματος μιας ημερης γουρουνας με ενα αγριοχοιρο. Στα αγγλικα γραφεται “hybrid”, με y. Η λεξη “υβρις” εχει αλλη εννοια που προχειρα θα μπορουσαμε να πουμε οτι σημαινει εκεινη την πραξη που παρακινειται απο υπερμετρη αλαζονια, και εχει σαν αποτελεσμα την παραβιαση του θεικου νομου. H υβρις συνηθως συνοδευεται απο την αναμονη της νεμεσης, της θεικης τιμωριας. Στα αγγλικα, η υβρις γραφεται “hubris”, με u.

Ετυμολογικα λοιπον προκειται για δυο ασχετα μεταξυ τους πραγματα. Ομως το οτι και τα δυο γραφονται στα ελληνικα με υψιλον μπορει να οδηγησει σε ενδιαφεροντες συνειρμους. Τα υβριδια μπορει κανεις να τα συλλαβει σαν υβρι προς τον φυσικο νομο, προς την ταξη και την ταξονομια της ζωης. Και σαν συνειρμος, οσο και αν βασιζεται σε λαθος υποθεσεις για ετυμολογικη συγγενεια του υβριδιου με την υβρι, γινεται εκωφαντικος οταν κανεις διαβαζει για καποιες απο τις τελευταιες εξελιξεις στο χωρο της βιοτεχνολογιας.

Η χιμαιρα
πηγη: wikicommons εικονα στο public domain

Οπως αναφερει το BBC, οι Βρετανοι νομοθετες επετρεψαν την δημιουργια υβριδικων, ανθρωποζωων εμβρυων. Δεν ειναι βεβαια η πρωτη φορα που γινεται κατι τετοιο, παρομοια υβριδια ειναι γνωστα στους ερευνητες καιρο τωρα. Απλα ειναι η πρωτη φορα που νομικα επιτρεπεται με καποιες προυποθεσεις η δημιουργια τετοιων υβρδιων. Σκοπος ειναι η παραγωγη βλαστοκυτταρων και τελικος στοχος η θεραπεια ασθενειων οπως Αλτζχαιμερ, Παρκινσον κτλ.

Η διαδικασια ειναι απλουστατη. Ξεκινωντας απο ενα ωαριο αγελαδας, αφαιρειται ο κυτταρικος πυρηνας (το σημειο που βρισκεται το DNA). Στη θεση του αγελαδινου πυρηνα μπαινει ο πυρηνας απο ανθρωπινο κυτταρο. Με ηλεκτρικη εκκενωση, το αγελαδινο-ανθρωπινο ωαριο αρχιζει να διαιρειται, παραγοντας βλαστοκυτταρα.

Φυσικα, απο αυτη τη διαδικασια δεν γεννιεται κανενας Μινωταυρος, αλλα βλαστοκυτταρα, το DNA των οποιων ειναι 100% ανθρωπινο. Και ο σκοπος ειναι ευγενης, η θεραπεια ασθενειων. Η ιδεα να χρησιμοποιηθουν αγελαδινα ωαρια προεκυψε γιατι η μεχρι τωρα τεχνολογια βασιζοταν σε ανθρωπινα ωαρια το οποια περισσευαν απο διαδικασιες τεχνητης γονιμοποιησης ή δωρεες και προφανως τα ωαρια δεν ηταν σε αφθονια.

πηγη: wikicommons εικονα στο public domain

Επιστρεφουμε λοιπον στο υβριδιο και την υβρι. Ειναι η δημιουργια και χρησιμοποιηση υβριδικων εμβρυων υβρις? Η Βιοτεχνολογια ειναι εκεινη η επιστημη η οποια εχει γινει τις περισσοτερες φορες στοχος της πολεμικης για τον υβριστικο χαρακτηρα της επιστημης. Και αυτο γιατι ξεπερασε τα ορια της παλιας επιστημονικης υβρεως οπου η Φυσικη κατερριπτε την θεικη ταξη του συμπαντος και η Χημεια μεταλλασσε την υλη απο τη μια μορφη στην αλλη. Μετα την επιθεση στα ουρανια και την επιθεση στην υλη, η Βιοτεχνολογια αποτολμα την χειροτερη υβρι απολες: την επιθεση στην ιδια τη ζωη.

Ποσο ιερη και απαραβιαστη ειναι η ανθρωποσυνη? Ποσο μπορουμε να παιζουμε με την ιδια την ουσια της ανθρωπινης ζωης? Ποσο τελικα ιερος ειναι ο ιδιος ο Ανθρωπος? Περα απο αυτα τα παραδοσιακα ερωτηματα της Βιοηθικης, το πραγμα παει πολυ πιο βαθεια. Γιατι απο την απεναντι πλευρα στεκεται η αναγκη να θεραπευτουν ανιατες αρρωστειες. Σε τι ζυγαρια μπορει κανεις να βαλει εναν ανιατα αρρωστο και ενα εμβρυο που αποτελειται απο μερικες εκατονταδες κυτταρα? Ποσο μπορει να χρησιμοποιηθει σαν εργαλειο ενας οργανισμος κατα βαση ανθρωπινος?

Και ακομα πιο περα. Μεχρι ποιο σημειο ανεχομαστε να προχωρησει η εργαλειοποιση της ζωης και μαλιστα της ανθρωπινης ή εστω ανθρωπογενους ζωης? Η αλυσιδωτη διαδικασια που ξεκιναει απο την παλια καλη μαρξιστικη αλλοτριωση της ανθρωπινης εργασιας, δηλαδη του ανθρωπινου πνευματος, φτανει μεχρι το σημειο που η ανθρωπινη υπαρξη μετατρεπεται σε αντικειμενο, οπως διεστραμενα περιγραφει ο Ντε Σαντ. Και ακομα βαθυτερα. Η προσπαθεια να καταπολεμηθει με καθε τροπο η ασθενεια ειναι παραδοσιακα θεμιτη, υπαρχει ομως ενα οριο που δεν περναμε ευκολα, το σημειο που ο Αλλος Ανθρωπος γινεται θυμα του φοβου του δικου μας Θανατου.

πηγη: wikicommons εικονα στο public domain

Και τελικα η κουβεντα φτανει στο τελος του δρομου. Ποσο φοβομαστε τον Θανατο και γιατι τον φοβομαστε? Γιατι σιγουρα ο φοβος του Θανατου, οσο εμφυτος και αν ειναι, οξυνεται απο την αλλοτριωση: οσο πιο ξενοι γινομαστε απο τον εαυτο μας, τοσο περισσοτερο ζηταμε καθορισμο απο τον κοσμο γυρω μας, τον οποιο δεν θελουμε να χασουμε για να μη χασουμε τον εαυτο μας.

Και σε αυτο το σημειο περναμε στο πεδιο της θεολογιας…

"Hubrid"?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s