"Εδω Πολυτεχνειο" για το 2007

“Οι εξεγερσεις δεν μπαινουν στα μουσεια”. Αμ δε. Το Πολυτεχνειο εχει μπει για τα καλα στο Μουσειο (διπλα ειναι αλλωστε, μονο η Τοσιτσα τα χωριζει). Στις σχολικες εορτες αρχισανε να λενε και ποιηματα. Παλι καλα που δεν βαλανε τα παιδια να κανουν και παρελαση (ακομα).

Ειναι πολυ χαρακτηριστικος ο τροπος με τον οποιο εχει μουσειοποιηθει η εξεγερση, ειδικα στα σχολεια. Στις εορτες με την υποχρεωτικη συμμετοχη των μαθητων, το βαρος δινεται στους νεκρους, στους μαρτυρες. Τα γεγονοτα παρουσιαζονται δραματικα μεν αλλα απογυμνωμενα απο την πολιτικη τους διασταση. Το Πολυτεχνειο καταληγει να γινεται (μια ακομα) εθνικη σαπουνοπερα…

Και τελικα αυτη η αναγνωση, επιπεδου επετειακου λογου υποδιευθυντριας σε σχολικη εορτη, εχει επικρατησει, εχει διαποτισει τον τροπο που αντιλαμβανονται την εξεγερση του Πολυτεχνειου ολοι οσοι γεννηθηκαν μετα το 1973: τα αθωα παιδια που επεσαν κατω απο τις ερπυστριες των τανκς των αποκοσμων, διαβολικων, παρανοικων και σατανικων δικτατορων. Και μεσα απο αυτον τον μανιχαισμο και την δαιμονοποιηση της χουντας, η Δεξια αποκαθαρεται.

Το Κρατος του Καραμανλη που κατελυσαν οι συνταγματαρχες το 1967 ονομαζεται “δημοκρατια”. Και η Μακρονησος? Τα Ανακτορα? Οι Αμερικανοι? Ψιλα γραμματα, μπροστα στην Διαβολικη Χουντα του Σατανικου Παπαδοπουλου… Η εξεγερση γινεται “αγωνας ολου του Λαου”, οπου “δεξιοι και αριστεροι μπηκαν μεσα στο Πολυτεχνειο” για να ριξουν τη χουντα. Και ασε τις αποφασεις των συνελευσεων της καταληψης να μιλανε για εναντιωση στα μονοπωλια και τους Αμερικανους.

Η μυθοποιηση και η διαστρεβλωση του Πολυτεχνειου παει χερι χερι με την θεσμοποιηση του. Και σε αυτο το σημειο ειναι που αναδεικνυεται σαν ουσιωδης η σχεση την οποια η Αριστερα του σημερα μπορει και πρεπει να εχει με την εξεγερση. Οπως και με την υπολοιπη κληρονομια της μεταπολιτευσης, η εξεγερση πρεπει να “απο-ασυλοποιηθει”, δηλαδη να απομυθοποιηθει και να αποθεσμποποιηθει.

Το κινημα των εργατων, των αγροτων και των φοιτητων που εκανε την εξεγερση δεν χρειαζεται επετειους για να θυμομαται τους νεκρους του (τοσο του ’73 οσο και του ’80 και του ’85) ποσο μαλλον για να τους τιμα. Αγωνες χρειαζεται. Γιατι αλλιως μπορει σε καμια δεκαρια χρονια να λεμε “δεν ειναι αργια, ειναι απεργια” και τον Νοεμβριο…

"Εδω Πολυτεχνειο" για το 2007

3 thoughts on “"Εδω Πολυτεχνειο" για το 2007

  1. Gerasimos says:

    Δε ξέρω τι γίνεται στα άλλα σχολεία, πάντως στο δικό μου ήταν μακράν η καλύτερη και πιο συγκινητική γιορτή από τις άλλες δύο. Κι αυτό γιατί όταν έβλεπες πως με ένα τραγούδι, με ένα σόλο στο μπουζούκι, με ένα “Μαρία απ τη Σπάρτη” και ένα “Αθάνατοι!”, έκανες τους καθηγητές σου να δακρύζουν, ε, κάτι σε έπιανε…

    Το Πολυτεχνείο μας εμπνέει ακόμα στους αγώνες, αλλά λογικό είναι να επετειοποιηθεί. Όπως είναι λογικό να οικειοποιηθεί ο αγώνας από κάποιους, αριστερούς και δεξιούς και αναρχικούς που, στη τελική, δεν έχουν το δικαίωμα να το κάνουν.

    Μη ξεχνάς ότι όταν το τανκ έμπαινε μέσα στο πολυτεχνείο, η Δαμανάκη φώναζε τον εθνικό ύμνο, άρα από που κι ως πού μπορεί κάποιος να πει “το πολυτεχνείο ήτανε εξέγερση αντικρατική;”
    Και υπάρχουν κι άλλα παραδείγματα οικειοποίησης του αγώνα.
    Η “επετειοποίηση” του πολυτεχνείου είναι το λιγότερο που μπορούσε να πάθει η εξέγερση, σε σχέση με όλα όσα έχει “τραβήξει”.

    Like

  2. inlovewithlife says:

    @black red
    Συμφωνώ και εγώ με τα παραπάνω. Συμπληρώνω ότι ένα άλλο πράγμα που με ενοχλεί με το Πολυτεχνείο, προερχόμενο μάλιστα από την Αριστερά, είναι αυτός ο τζάμπα λαϊκιστικός αντιαμερικανισμός, που μπορεί άνετα να φορεθεί μέχρι και από τον Καρατζαφέρη. Το έχουν πραγματικά κουράσει το πράγμα, τη στιγμή μάλιστα που ο εχθρός είναι ΕΔΩ.

    @gerasimos
    Συμφωνώ ότι το Πολυτεχνείο προσπαθούν να το οικειοποιηθούν όλοι, ακόμη και κάποιοι αναρχικοί, ενώ οι εξεγέρσεις δεν ανήκουν πουθενά. Διαφωνώ βέβαια με αυτά που λες περί αντικρατικής εξέγερσης. Κάθε εξέγερση εξ ορισμού θέτει σε ολική αμφισβήτηση το υπάρχον καθεστώς και βάζει ως θέμα την ανασυγκρότηση της κοινωνίας με βάση τις διαχρονικές και πανανθρώπινες αξίες.

    Υπό αυτή λοιπόν την έννοια, ως μη ολοκληρωμένη κατάσταση (όπως όλες οι εξεγέρσεις), η εξέγερση του πολυτεχνείου έβαζε και το θέμα της ύπαρξης ή όχι του κράτους καθώς και κάθε άλλο κοινωνικό ζήτημα υπό βαθιά αμφισβήτηση.

    Όσο για το τι έλεγε η Δαμανάκη, η “φωνή του Πολυτεχνείου”, πιστεύεις αλήθεια ότι ό,τι έλεγε εξέφραζε την εξέγερση? Οι προσωποκεντρικές ερμηνείες της πραγματικότητας είναι σίγουρα αποτέλεσμα μίας εξουσιαστικής κοινωνίας , όπως η δική μας,μεταφερμένο στην σκέψη, δε σημαίνει όμως ότι είναι και σωστές.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s