Bye bye 2007

Ουφ. Παει κιαυτο. Ενας χρονος πιο μεσα στην τριτη χιλιετια, ενας χρονος πιο κοντα στο Μελλον της επιστημονικης φαντασιας, των διαστημοπλοιων και των ιπταμενων αυτοκινητων, των αποικιων στον Αρη, των ρομποτ και των χρονομηχανων. Οκει, σε αυτο το τελευταιο κρατηστε πισινη: δεν ξερεις ποτε αν οσο περναει ο καιρος πλησιαζεις ή απομακρυνεσαι απο το σημειο στο χρονο που θα εχει ηδη γινει το πρωτο χρονοταξιδι. Αλλα τελοσπαντων.

απο το xkcd, αδεια CC-by-nc-2.5

Αυτος ειναι ο ενας τροπος να δεις το πραγμα. Ο αλλος ειναι οτι ειναι ενας ακομα χρονος που σε φερνει ακομα πιο μακρια απο το 1983, απο το καμπινγκ στα Καμενα Βουρλα, απο την γιαγια την Παναγιωτα, απο τα αλμπουμ με τα χαρτακια δεινοσαυρους, απο τη μπαλα στο 4ο Δημοτικο και απο τα κρουασαν κατσελη απο τον Μπαμπόλα. Αλλα τελοσπαντων.

Τα παγκοσμιως σημαντικα της χρονιας που περασε μπορει ο καθενας να τα βρει στις εφημεριδες, στο ιντερνετ και στην τηλεοραση. Τα παγκοσμιως σημαντικα ειναι βεβαια πολυ σημαντικα. Αλλα για τον καθενα μας, πιο σημαντικα ειναι αυτα που εμεις ζησαμε και που μας σημαδεψαν και που μας αλλαξαν. Τα πραγματακια τα οποια μπορουμε να ισχυριστουμε οτι μας μεγαλωσανε, οτι μας αυξησανε ή μας κανανε λιγοτερους, αυτα εχουν για τον καθενα απο εμας περισσοτερη σημασια απο τα παγκοσμια μπαμπουμ και ταρατατζουμ. Και ετσι θα επρεπε να ειναι.

Τι κραταω εγω απο το 2007, τι εζησα το 2007?

Ε, λοιπον, το 2007 ξεκινησε για μενα δυναμικα. Κινημα κινημα κινημα. Αγωνας να σωσουμε το Αρθρο 16 και το Αρθρο 24. Ο Καλος Αγωνας: συνελευσεις, πορειες, φορουμικες διαμαχες. Και αναμεσα στα αλλα, στον ελευθερο πολιορκημενο, επαναστατημενο και απαλλοτριωμενο απο την αστικη ταξη χρονο μου ξεκινησα και το ιστολογι τουτο εδω και αρχισα να γραφω.

Ξαφνικα, απο το πουθενα, εσκασε το σοκ της 8ης Μαρτιου 2007. Και ειχα την τιμη και τον τρομο να ζησω το μακελειο απο την πρωτη σειρα, να δω με τα ματια μου να καταρρεουν ολες μου οι αυταπατες για τη δημοκρατια “τους”. Πρωτο τραπεζι πιστα. Για την ακριβεια, πανω στην πιστα. Αλλα περασε και αυτο με κεδρος τα πολυτιμα μαθηματα πολιτικης που μαζεψα.

Μετα πηρα διπλωματικη. Διαβασμα πολυ αλλα ωραιο, ψαξιμο και πολλα καινουρια πραγματα. “A manifesto for model merging” και EMF: απολαυση. Ταυτοχρονα, αρχισε να γινεται μια μεταλλαξη της αυτοπεποιθησης και της νοοτροπιας μου, αρχισα να σκεφτομαι το μελλον, γιατι η ωραια ιστορια της φοιτητο-υπαρξης αρχισε να αποκτα τελος.

Λιγο αργοτερα ηρθε η ιστορια με την Αμαλια και αρχισα να μαθαινω και να συνειδητοποιω το πραγματικο βαθος αυτου που ονομαζουμε Κοινωνια. Αρχισα δηλαδη να μαθαινω οτι οντως υπαρχουν κοινες αξιες που με ενωνουν με ολους τους υπολοιπους ανθρωπους που μενουν στο ιδιο μερος με μενα. Στο ενδιαμεσο, ειδα και τον Νικολα να παιζει live στην Ιατρικη.

Τον Ιουνιο, η Ημεριδα της Κοινοτητας Ελευθερου Λογισμικου ΕΜΠ, εκτος απο τους ανθρωπους που γνωρισα, τα πραγματα που εμαθα και τις εμπειριες που εζησα, μου εδωσε για πρωτη ισως φορα την αισθηση οτι το Πολυτεχνειο ειναι οντως το δικο μου σπιτι, ενα μερος και μια κοινωνια που να μπορω -και μου αρεσει- να ανηκω.

Mετα, η Παρνηθα, η καταστροφη σε λαιβ μεταδοση απο το μπαλκονι και την ταρατσα μου. “Ποτε ξανα”. Αχ και να ξεραμε… Αχ, αχ και να ξεραμε…

Ομως δεν ειχα πολυ καιρο να το σκεφτω. Καλοκαιρινη εξεταστικη και το πρωτο μεγαλο βημα για το πτυχιο με το ξεκαθαρισμα παλιων αμαρτιων (λεγε με Αναλυση Ι). Αμεσως μετα, το μεγαλο παρτι στην Αιγινα και η συνειδητοποιηση οτι, ναι, ειμαστε οντως μεγαλα παιδια τωρα πια. Ειπα και κατι σημαντικο τοτε (δεν το εχω ξεχασει). Και μεσα σε ολα αυτα, αρχισε να παιρνει και συγκεκριμενη πλεον μορφη το τι θελω να γινω οταν μεγαλωσω. Και τι πρεπει να κανω για να το πετυχω. Και τι Κοστος θα εχει αυτο.

Και πριν προλαβω και γω και ολος ο κοσμος να συνελθουμε απο την Παρνηθα, μας χτυπησε ολους το Μεγαλο Μακελειο. Αυπνες νυχτες στο ραδιοφωνο και ξεκοκαλισμα της μπλογκοσφαιρας και ας μην ειχα το κουραγιο να γραψω τιποτα. Μεχρι που εσκασα. Και αυτη τη φορα κατεβηκα στο Συνταγμα με τα μαυρα, και ας μην συμφωνουσα με το “βουβο” της υποθεσης (το αθροιστικο 13% στις εκλογες λιγο αργοτερα ηταν κατα τη γνωμη μου πιο αποτελεσματικο).

Μετα παλι …εξεταστικη που πηγε μια χαρα ευτυχως. Και με το που τελειωσε η διμηνη παραμονη στα χαρακωματα του ακαδημαικου Verdun, τολμησα το μεγαλο βημα: εκοψα το καπνισμα (μαλιστα, το Σαββατο κλεινω δυο μηνες ακαπνος).

Και πριν καλα καλα συνειδητοποιησω την καινουρια κατασταση με τα εξι εναπομειναντα για τα εξηντα συνολο για να το σηκωσω το τιμημενο το πτυχιο, αρχισα να τρεχω για τις αιτησεις. Και μετα ηρθε το 2008.

Το 2007, παρολο που περασε τρεχοντας, νιωθω οτι μου αφησε πολλα πραγματα που με αλλαξαν πολυ. Τελειωνοντας (πρωτα ο Θεος) το Πολυτεχνειο, ειναι σαν να βρισκομαι για αλλη μια φορα σε ενα μεταιχμιο, σε ενα κομβικο σημειο. Και τον τελευταιο χρονο νομιζω οτι πηρα αρκετα ταχυρρυθμα μαθηματα για την επομενη φαση. Μενει να δουμε αν προσεχα στην ταξη.

Για τον επομενο που ερχεται, μερικες ευχες.
Ευχομαι:

  • υγεια
  • χαρα
  • αγαπη
  • ειρηνη
  • να καταφερει ο καθενας μας αυτα που θελει
  • να κοψει ο καθενας μας οποιες κακες συνηθειες θελει
  • να ειναι καλα αυτοι που αγαπαει ο καθενας μας
  • να ειναι καλα και αυτοι που δεν γνωριζουμε
  • να ειναι καλα και οσοι ζουν πολυ μακρια απο εμας
  • να μην ξαναχρειαστε ποτε ξανα να πουμε τα “ποτε ξανα” του 2007
  • λιγοτερη φτωχεια, πεινα και δυστυχια
  • να μην εχουμε πυρηνικες περιπετειες απο το Πακισταν
  • να ηρεμησουν τα πραγματα στο Νταρφουρ
  • να παρουν ποδι Αμερικανοι, συμμαχοι και Τουρκοι απο το Ιρακ
  • το ιδιο για το Αφγανισταν
  • να υπαρξει δικαιη ειρηνη στην Κυπρο και την Παλαιστινη
  • να βρεθει ανθρωπος να συνεχισει το εργο του Τσαβες και του Φιντελ
  • να αυξηθει η επιρροη της Αριστερας σε Κοσμο, Ευρωπη και Ελλαδα
  • τα καλυτερα στον Zach Condon και απο τον Zach Condon
  • να δουμε κυβερνηση συνεργασιας ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ!!
  • να λυθει το ενεργειακο προβλημα
  • παγκοσμια ειρηνη
  • παγκοσμια σοσιαλιστικη επανασταση!!

Edit: μια ακομα ευχη για το 2008:
Να γινουν εξαιρεση οι αλμπανηδες ρε παιδια, οχι ο κανονας…

Αιντε, χρονια πολλα…

Bye bye 2007

3 thoughts on “Bye bye 2007

  1. Lak says:

    Χρόνια πολλά για καλά φίλε plagal ελπίζω να πέρασες καλά εχθές, ελπίζω το 2008 να με κάνει περισσότερο blogόφιλο από όσο είμαι

    Like

  2. plagal says:

    Καλη χρονια, φιλε! Περασα τοσο καλα χτες που σημερα δεν ηθελα να ξυπνησω.

    Ελπιζω το 2008 να σε κανει οσο blogοφιλο πρεπει (γιατι προσεχε, ειναι και μοδα).

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s