Fuck you, I won’t do what you tell me.

Σχεδον απο την αρχη που αρχισα το ιστολογειν (το μπλογκινγκ λεμε) επεμενα οτι δεν πρεπει να αντιμετωπιζουμε τα μπλογκια σαν κατι διαφορετικο απο ο,τι υπηρχε μεχρι σημερα. Αντιγραφοντας την κρυπτικη ατακα του Ζιζεκ για τη Φυση, θα το εγραφα σαν: “δεν υπαρχει τετοιο πραγμα που να λεγεται μπλογκερ” (“il n’y a pas de blogger”!). Χοντρικα, αυτη τη σχεση την σχηματοποιουσα με τη φραση “ο μπλογκερ δεν ειναι παρα ενας πολιτης με μια σελιδα στο ιντερνετ”. Απλα, σε σχεση με παλια, ο εκδημοκρατισμος του ιντερνετ σημαινει οτι καθε πολιτης μπορει να εχει “μια σελιδα στο ιντερνετ”.

Εδω συνειδητοποιησα σημερα οτι εκανα λαθος. Αυτο το καθε ειναι που προκαλει μια αλλαγη πολυπλοκοτητας που, οπως μαλλον αποτυχημενα προσπαθουσα τοση ωρα να πεισω τον πατερα μου, σηματοδοτει και ενα ποιοτικο αλμα, δηλαδη προκαλει νεα δεδομενα και αποτελεσματα που η παραδοσιακη “μια σελιδα στο ιντερνετ” δεν μπορουσε να εχει. Δηλαδη, ναι, δεν ειναι απλα οτι καθε πολιτης μπορει να εχει μια σελιδα στο ιντερνετ, γιατι το καθε σημαινει οτι αλλαζει η σχεση που μπορει να αναπτυσσεται μεταξυ των πολιτων, αφου η επικοινωνια αποκτα μια τρομακτικα μεγαλυτερη ποσοτητα και πολυπλοκοτητα (εννοω το κομπιουτεραδικο complexity, το “big O του n”…). Εκανα λαθος: η μπλογκοσφαιρα ειναι υπαρκτη και ειναι κατι παραπανω απο το αθροισμα των συστατικων της μπλογκιων, ακριβως γιατι δυνητικα μπλογκερ ειναι ο καθενας.

Ομως ακομα και ετσι συνεχιζω να επιμενω στο συμπερασμα της αρχικης μου αναλυσης: “δεν υπαρχει τετοιο πραγμα που να λεγεται μπλογκερ”. Μαλιστα, τωρα ειμαι ακομα πιο σιγουρος για αυτο, ακριβως λογω του καθε. Αφου καθε πολιτης ειναι δυνητικα ιστολογιστης, το ιστολογειν δεν ειναι κατι που χαρακτηριζει μια ιδιαιτερη κατηγορια ανθρωπων. Αρα οσοι ειμαστε μπλογκεραδες δεν ειμαστε ενα ξεχωριστο “ταργκετ γκρουπ”, δεν ειμαστε κλαδος, οπως οι μηχανικοι, οι δικηγοροι, οι γιατροι ή οι δημοσιογραφοι, δεν εχουμε κοινες αναγκες και δεν εχουμε κοινα συμφεροντα. Για την ακριβεια δεν εχουμε κοινες αναγκες και κοινα συμφεροντα που να ειναι επιπροσθετα των συμφεροντων και των αναγκων που εχουμε ηδη κοινα, σαν πολιτες.

Εχοντας πει ολα αυτα, ερχομαι τωρα να πω οτι ο φημολογουμενος “μπλογκονομος” (κατα το “τρομονομος”), δεν ειναι υποθεση που πληττει “τους μπλογκερς”. Αλλωστε με τη συλλογιστικη μου παραπανω, δεν υπαρχει τετοιο πραγμα που να λεγεται μπλογκερς. Οχι, ο φημολογουμενος μπλογκονομος πληττει την κοινωνια συνολικα, πληττει το δικαιωμα μας σαν πολιτες να εκφραζομαστε ελευθερα και -αν το επιλεγουμε- ανωνυμα.

Μοιραια, η κουβεντα μεταφερεται στην ιστορια του press-gr. Αλλα πραγματικα, μου ειναι δυσκολο να δεχτω οτι τα οσα καταλογιζονται στο press-gr ειναι εγκληματα τα οποια να ειναι χαρακτηριστικα της μπλογκοσφαιρας. Οι εκβιασμοι για τους οποιους κατηγορειται το press-gr πεφτουν στην κατηγορια των εν γενει εγκληματων, με την εννοια οτι η μπλογκοσφαιρα δεν ειναι “ικανη και αναγκαια” συνθηκη για να γινει ενας εκβιασμος. Ο εκβιασμος μπορει να γινει και χωρις την μπλογκοσφαιρα.

Ειπα βεβαια πριν οτι η μπλογκοσφαιρα ειναι το αποτελεσμα απο το ποιοτικο αλμα της εκρηξης της πολυπλοκοτητας της μαζικης αμφιδρομης επικοινωνιας. Ομως -παρολο που δεν ειμαι εγκληματολογος- δεν μπορω να πω οτι και η εγκληματικοτητα που “φυσικα” προκυπτει απο οποιαδηποτε ενθρωπινη δραστηριοτητα εχει και αυτη γνωρισει μια εκρηξη της πολυπλοκοτητας της με αποτελεσμα ενα ποιοτικο αλμα. Δηλαδη, δεν βλεπω περισσοτερη και/ή σοβαροτερη εγκληματικοτητα.

Οποτε τελικα, θεωρω οτι οποιαδηποτε προσπαθεια να μας φορεσουνε κολλαρο ενα νομικο πλαισιο ειδικα για την μπλογκοσφαιρα, ειναι ευθεια επιθεση στο δικαιωμα της ελευθερης εκφρασης των πολιτων. Δεν ειναι νομικο το επιχειρημα μου, αν θελει κανεις κατι τετοιο, εχει πολλα ωραια ο e-lawyer. Οχι, το επιχειρημα μου ειναι ξεκαθαρα πολιτικο.

Απο επιλογη, γραφω σχεδον εξαρχης στο Black Cat, Red Cat χρησιμοποιωντας το ονοματεπωνυμο μου. Επελεξα εξαρχης να μην γραφω ανωνυμα. Ο ΑΝεμος λεει οτι αυτο ειναι πιο επικινδυνο για την εξουσια απο το να εγραφα ανωνυμα. Μπορει να εχει δικιο, και σε αυτην την περιπτωση χαιρομαι, γιατι θελω να απευθυνθω επωνυμα σε οποιονδηποτε κρατικο εγκεφαλο και αρμοδιο ιθυνοντα σκεφτεται να μου φορεσει κολλαρο, λεγοντας του: Fuck you, I won’t do what you tell me. Αν στησεις μπλογκονομο θα τον αγνοησω συνειδητα. Sue me. Πολιτικη ανυπακοη, biatch.

Η τραγουδαρα που ακολουθει, αφιερωμενη (κανονικα και οπως πρεπει, με πεντοχιλιαρο κολλημενο μερακληδικα στο κουτελο του Τομ Μορελο και ολα τα σχετικα).

Ααααααντε απο δω….

Fuck you, I won’t do what you tell me.

7 thoughts on “Fuck you, I won’t do what you tell me.

  1. Aγαπητέ Μιχάλη πολύ καλό άρθρο, σε παρακαλώ κοίταξε και το δικό μου άρθρο
    http://antikomformistis.blogspot.com/
    αλλά πρέπει να καταλάβεις ότι κάθε ανάρτηση που κάνουμε και κάθε σχόλιο ελέγχεται δεν χρειάζεται να υπάρχει blogoνόμος,έτσι και αλλιώς αυτό θα γινόνταν κάποτε

    Θεωρώ φίλε μιχάλη ότι όσο γράφουμε εκτειθόμαστε το ζήτημα είναι να καταλάβουμε ότι το blogging δεν είναι μορφή αντίστασης αλλα μια ελεγχόμενη αντίδραση απο τον Μεγάλο Αδελφό…

    Για περισσότερες απορίες πάνω στις διατυπώσεις μου καλό είναι πρίν απαντήσεις να κοιτάξεις την τελευταία μου ανάρτηση.

    Σε ευχαριστώ και να είσαι καλά που μου δίνεις το βήμα και αν παραφέρθηκα μαζί σου
    Συγγνώμη

    Like

  2. iparxeimageia, ευχαριστω

    Γιαννη, το διαβασα το κειμενο. Θεωρω οτι κανεις λαθος να διαχωριζεις τη μπλογκοσφαιρα απο τον “πραγματικο κοσμο”. Γενικα αυτη η αντιληψη οτι υπαρχει το real world και το cyberspace ειναι μια ιδεα που κραταει σχεδον απο τοτε που πρωτοφριαχτηκε το ιντερνετ (με γερες ριζες και στο cyberpunk, εγγονι του οποιου και το Ματριξ με τα μπλου και ρεντ πιλς). Αλλα -γνωμη μου- δεν υπαρχει τετοιος διαχωρισμος, ακριβως οπως δεν υπαρχει διαχωρισμος μεταξυ μπλογκερ και πολιτη οπως λεω παραπανω. Τα μπλογκς και το ιντερνετ εν γενει ειναι κομματι της δημοσιας σφαιρας και του real world. Και οπως καθε τι αλλο, αν μιλαμε για την υποθεση της κοινωνικης χειραφετησης, τα μπλογκια και το ιντερνετ δεν ειναι παρα εργαλεια τα οποια πρεπει να χρησιμοποιουμε σε συνδυασμο με αλλα.

    Αλλα, εχεις ενα δικιο σε ενα σημειο. Οντως τα μπλογκια και το ιντερνετ μπορουν να γινονται ανωδυνες εκτονωσεις (αυτο που ονομαζεις ελεγχομενη αντιδραση απο τον Μεγαλο Αδερφουλη μας). Νομιζω οτι ειναι αυτο ακριβως που γινεται οταν τα μπλογκια αντιμετωπιζονται σαν ξεχωριστη κατηγορια οπως περιγραφω στην αναρτηση. Θα διαφωνησουν ισως αρκετοι, αλλα τετοια περιπτωση ηταν οι διαδηλωσεις για τις φωτιες το καλοκαιρι. Και επισης παρεκτροπη σε αυτην την κατευθυνση εχει κανει κατα τη γνωμη μου και ο Αλαβανος, μιλωντας για “κινημα των μπλογκερς”.

    Αλλα ας μην ειμαστε υπερβολικοι, τοσο τα μπλογκια οσο και η αντιληψη μας για αυτα ειναι υποθεση υπερβολικα προσφατη για να μπορουμε να τα καταλαβουμε αρκετα καλα. Και βεβαια εχουν ηδη ξεκινησει τεραστιες μαχες που μπορει να κρινουν το μελλον της Επαναστασης της Πληροφοριας: το ελευθερο λογισμικο, το κοπιλεφτ και η πνευματικη ιδιοκτησια, το network neutrality για τους ISPs, η ελευθερια λογου για τα μπλογκια, το θεμα της ισοτιμης αντιμετωπισης ολων απο τις μηχνες αναζητησης, ολα αυτα ειναι ζητηματα που πραγματικα κρινονται αυτη τη στιγμη και θα καθορισουν σε μεγαλο βαθμο το πού θα παει ολη αυτη η ιστορια….

    (το πεθανα, πολλα εγραψα, το θεμα αξιζει ξεχωριστο ποσταρισμα…)

    Like

  3. Fuck you, I won’t do what you tell me (Black Cat, Red Cat)

    “Επελεξα εξαρχης να μην γραφω ανωνυμα.[..αλλά] Fuck you, I won’t do what you tell me. Αν στησεις μπλογκονομο θα τον αγνοησω συνειδητα. Sue me. Πολιτικη ανυπακ…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s