Οταν πεθαινεις στο Ματριξ, πεθαινεις και στο Ναμπουκανεζαρ.

Αρκετοι γνωστοι ιστολογοι ξεκινησαν μια πρωτοβουλια για την υπεράσπιση των ατομικών ελευθεριών και της ελευθερίας του λόγου στο Διαδίκτυο. Αναλυτικα η προταση υπαρχει στο μπλογκ του Ματθαιου Τσιμιτακη (συστηνεται διαβασμα). Ο τιτλος με βρισκει κατα 80% συμφωνο. Το υπολοιπο 20% ειναι που ρωταει: μονο στο διαδικτυο? Και αυτο εχει απολυτη σχεση με το οτι θεωρω οτι το πλαισιο της πρωτοβουλιας (το οποιο παρουσιαζεται στο προηγουμενο λινκακι) ειναι προβληματικο. Παρακατω κωδικοποιω γιατι.

Η βασικη μου θεση προκυπτει απο αυτα που περιεγραψα πιο αναλυτικα στην προηγουμενη αναρτηση μου, οτι κατα βαση

αφου καθε πολιτης ειναι δυνητικα ιστολογιστης […] οσοι ειμαστε μπλογκεραδες δεν ειμαστε ενα ξεχωριστο “ταργκετ γκρουπ”, δεν ειμαστε κλαδος, […] δεν εχουμε κοινες αναγκες και δεν εχουμε κοινα συμφεροντα […] που να ειναι επιπροσθετα των συμφεροντων και των αναγκων που εχουμε ηδη κοινα, σαν πολιτες.

Συνεπως η υποθεση της ελευθεριας λογου δεν μπορει να αφορα μονο το διαδικτυο. Ενας νομος σαν αυτον που φημολογειται οτι ετοιμαζεται δεν ειναι πληγμα για την ελευθερια του λογου στο ιντερνετ αλλα σοβαροτατο πληγμα για την ελευθερια του λογου στην κοινωνια γενικα και εν τελει στην ιδια την Δημοκρατια.

Το να περιοριζεται το αιτημα στο διαδικτυο ισοδυναμει με το να παραδεχεται κανεις οτι το διαδικτυο ειναι μια εικονικη πραγματικοτητα, ενας κυβερνοχωρος (cyberspace), που δεν εχει αμεση συναφεια με τον “πραγματικο κοσμο” (meatspace). Αυτος ο διαχωρισμος ειναι βαθεια ριζωμενος στην νοοτροπια μας, ηδη απο τις απαρχες του ιντερνετ και εχει γεννησει ολοκληρα καλλιτεχνικα ρευματα, σαν το cyberpunk -που ομως τελικα καταφεραν να αμφισβητησουν ακριβως αυτον τον διαχωρισμο (εξ’ου και ο τιτλος της αναρτησης).

Καποτε ισως ο διαχωρισμος αυτος και να ισχυε. Ομως, ο ολοενα και περισσοτερο επιταχυνομενος εκδημοκρατισμος του ιντερνετ ως μεσου σημαινει οτι το δικτυο δεν αφορα πια μερικους περιεργους τυπους που παιζουν Nethack, και διαβαζουν Phrack, αλλα τους παντες. Η εκρηξη που βλεπουμε στην ελληνικη μπλογκοσφαιρα δεν ειναι παρα η Παγκοσμια Επανασταση της Πληροφοριας που αρχιζει να γκαζωνει με την παραδοσιακη ελληνικη διαφορα φασης.

Οποτε ειναι κατα τη γνωμη μου σημαντικο να γινει συνειδηση ολων οτι:

    1. Η ελευθερια να λες οτι θελεις στο δικτυο ειναι ισοδυναμη με την ελευθερια να λες οτι θελεις στο δρομο.
    2. Η ελευθερια να εισαι ανωνυμος στο δικτυο ειναι ισοδυναμη με την ελευθερια να κυκλοφορεις ινκογκνιτο.

      Επιπλεον, με προβληματιζει η (με τροποποιησεις βεβαια) υιοθετηση του Ναιλονικου “Μανιφεστου“. Απο τη μια, η κριτικη του Allu Fun Marx ειναι βασιμη, αλλα ακομα πιο σημαντικο ειναι το οτι το μανιφεστο -κατα τη γνωμη μου- πασχει υπερβολικα απο τον διαχωρισμο cyberspace/meatspace που λεω παραπανω. Ισως να παρεξηγω τις προθεσεις του μανιφεστου, αλλα μου βγαζει μια αισθηση οτι “ο μπλογκερ” ειναι κατι ξεχωριστο, περα και πανω απο την κοινωνια. Ολα αυτα που περιγραφονται στο μανιφεστο δεν ειναι χαρακτηριστικα “του μπλογκερ” αλλα του πολιτη και η επαναδιατυπωση τους για “τον μπλογκερ” μου φαινεται περιττη και -ας μου επιτραπει- επικινδυνη αφου δυνητικα ενδυναμωνει το ψηφιακο χασμα μιας και η επαναδιατυπωση ουσιαστικα χωριζει τους “μπλογκερ” απο τους αλλους.

      Βεβαια, αν κοιταξει κανεις προσεκτικα το κειμενο της πρωτοβουλιας, μπορει να δει οτι ολη η παραπανω προβληματικη σε ενα βαθμο υπαρχει, αλλα -κατα τη γνωμη μου παλι- οχι ανεπτυγμενη. Και σε αυτο το σημειο βαζω τον αστερισκο οτι η πρωτοβουλια περιοριζεται στα μπλογκια. Οκει, καταλαβαινω οτι αυτο ειναι το συγκεκριμενο σημειο στο οποιο χτυπαει ο μπλογκονομος, αλλα τα μπλογκια δεν ειναι παρα μια απο τις παρα πολλες πλευρες του δικτυου, το οποιο δεν ειναι παρα μια απο τις πολλες πλευρες της ιδιας της κοινωνιας. Και τελικα, νομιζω οτι ειναι τακτικο λαθος να μην αναχθει η αντιδραση στον μπλογκονομο σε καθολικο αιτημα ενισχυσης και προστασιας της ελευθεριας του λογου τοσο ονλαιν, οσο και οφλαιν.

      Παντως, το εν γενει αιτημα ειναι σωστο, οποτε προφανως και σαν καλος αριστεροκαγκουρας το στηριζω με τα μπουνια. Η κριτικη μου αλλωστε δεν γινεται απο απεναντι, αλλα απο διπλα.

      Και τελοσπαντων, δεν ξερω γιατι τελικα καθομαι και γκρινιαζω αφου ετσι κιαλλιως στις 9 Μαρτιου θα πρεπει να διαβαζω για την Εισαγωγη στα Συστηματα Ηλεκτρικης Ενεργειας που δινω στις 11 Μαρτιου.😦

      ……εκτος και αν εχω ριξει πολυ διαβασμα νωριτερα……………😛

      Οταν πεθαινεις στο Ματριξ, πεθαινεις και στο Ναμπουκανεζαρ.

      7 thoughts on “Οταν πεθαινεις στο Ματριξ, πεθαινεις και στο Ναμπουκανεζαρ.

      1. Να μου επιτρέψεις μια διευκρίνηση. Η λέξη “πολίτης” είναι το υποκείμενο των περισσότερων προτάσεων που υπάρχουν στο Μανιφέστο.

        Ειδικά η “Τα blogs δεν τα γράφουν επαγγελματίες – τα γράφουν πολίτες” θα έπρεπε να λύνει όλες τις αμφιβολίες σου. Όλο το κείμενο αναφέρεται σε πολίτες (και τις απόψεις τους) και όχι σε μπλογκερς.

        Δε κατααβαίνω γιατί είναι τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητό.

        Like

      2. Σωστή και δίκαιη η κριτική και θα έλεγα πρότεινε αλλαγές. Ο λόγος για τον οποίο υιοθέτησα το κείμενο του Νίκου, με κάποιες τροποποιήσεις (αφαίρεσα τον τίτλο Μανιφέστο μεταξύ άλλων) είναι γιατί είναι τόσο ανοιχτό, ώστε να χωράει τους πάντες. Νομίζω ότι το πέτυχε πολύ καλά αυτό ο Νίκος.

        Like

      3. Οταν πεθαινεις στο Ματριξ, πεθαινεις και στο Ναμπουκανεζαρ (Black Cat, Red Cat)

        Indeed. (Επιτέλους, ένα σλόγκαν που μπορεί να κινητοποιήσει και τη θεία Πιπίτσα =P)

        Like

      4. Μικρη διορθωση: Δεν εισαι ελευθερος να λες ο,τι θες στο δρομο. Αν αρχισεις να μιλας στο δρομο για διαφορα θεματα, θα σε μπουζουριασουν για το τρελαδικο. Θα πουν οτι παραληρεις η οτι ξεχασες να παρεις τα χαπια σου! Στο δρομο εισαι ελευθερος να χαιρετησεις ενα γνωστο, να πιασεις κουβεντα με τον περιπτερα σου, και αλλα ανωδυνα.
        Πριν τη δικτατορια του ’67, ενας ανεμος ελευθεριας ειχε φυσηξει -αν δεν το ξερεις. Ο κοσμος μιλουσε επιτελους(!) ελευθερα, στα λεωφορεια κυριως. Μετα, ηρθαν οι συνταγματαρχες και παλι μουγγα στη στρουγγα.
        Αυτο μου θυμιζει η τωρινη κατασταση. Μονο που -ευτυχως!- το ιντερνετ δεν ειναι τοπικο λεωφορειο. Οι επιβατες του σκορπιζονται στα περατα της οικουμενης και αυτη ειναι η δυναμη του/μας.

        Like

      5. μια σπαστικη διευκρινηση: για να εισαι συνεπη πρεπει να γραφφεις ειτε
        Μεητριξ και Νεμπουκαντνεζαρ
        ειτε
        Ματριξ και Ναβουχοδονοσωρ.

        Κατα τα αλλα συμφωνω απολυτα οτι για το διαδικτυο πρεπει να ισχυουν οι ιδιοι νομοι που ισχυουν για τον πραγματικο κοσμο.

        Like

      6. Νικο και Ματθαιε, δεν “καταδικαζω” το μανιφεστο και δεν αποκλειω να το παρεξηγησα. Και ισως να προεβαλα πανω του ολη μου την αντιδραση για εκεινους που μιλανε για “τους μπλογκερ” σαν να ειναι κατι ξεχωριστο. Σαν τον τιτλο αυτου του ποστ του Αργου.

        Ροδια, να πω την αληθεια δεν εχω δοκιμασει ποτε να βγω και να αγορευσω στο Συνταγμα, αλλα παντα ειχα την εντυπωση πως εχω το δικαιωμα να το κανω… Αλλα μαλλον αυτο εννοεις, ε? Οτι ποτε κανεις δεν βγαινει να μιλησει ετσι στο δρομο, εκτος απο τους τρελους? We have to take the power back γαμωτο.

        SG, η γραφη μου ειναι το αναποδο των γκρικλις, δηλαδη τρανσλιτερεισον στα ελληνικα οπως μου κατεβει και οπως μου γουσταρει.😀

        Like

      7. καλα δε λεω, ποιητικη αδεία μπορεις να γραφεις οτι γουσταρεις. απλα ενιωσα τοσο χαρουμενος οταν πρωτοπροσεξα οτι Νεμπουκαντνεζαρ ειναι ο Ναβουχοδονοσωρ που θελω να το μοιραζομαι με τον κοσμο🙂

        Like

      Leave a Reply

      Fill in your details below or click an icon to log in:

      WordPress.com Logo

      You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

      Twitter picture

      You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

      Facebook photo

      You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

      Google+ photo

      You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

      Connecting to %s