Οχι, δεν ξεχασα.

Δεν ειμαι σιγουρος οτι μπορω ακομα να κατσω να γραψω νηφαλια και αναλυτικα για την 8η Μαρτιου 2007, γιατι για μενα σημαινει παρα, παρα, παρα πολλα. Δεν θελω με κανενα τροπο να την “επετειοποιησω” αλλα ακομα και τωρα, εναν ολοκληρο χρονο μετα δεν μπορω να μην δακρυσω με το βιντεο αποπανω (ποσο μαλλον που κατα διαβολικη συμπτωση τα πλανα ειναι τραβηγμενα ακριβως απο τα σημεια που βρισκομουν και εγω). Γιατι ειναι μερικες μερες που σε σημαδευουν, που σε οριζουν. Θεε μου, πώς να ενιωθαν οι πατεραδες μας στις 17 Νοεμβριου του 1974?

Λιγα, πολυ λιγα πραγματα αντεχω να κανω προς το παρον.

Το ενα ειναι να στειλω την αγαπη μου, τον σεβασμο μου και χιλιαδες φιλια στα 61 παιδια που υπεφεραν στα χερια των Βαρβαρων.

Το δευτερο ειναι να στειλω την αγαπη μου και μια αγκαλια σε καθε εναν συναγωνιστη που ηταν εκει, που εκανε την πορεια απο τα Προπυλαια στη Βουλη δυο φορες, τη δευτερη με σφιγμενα δοντια, και σε καθε εναν που ηταν στον Αγνωστο Στρατιωτη εκεινο το βραδυ.

Το τριτο, να στειλω ενα μεγαλο ευχαριστω στους ρεπορτερ, τους καμεραμεν και τους φωτογραφους που μετεφεραν αυτο που εβλεπαν, που βοηθησαν να σωθει η αληθεια.

Το τεταρτο να στειλω τους χαιρετισμους μου στους ανθρωπους που ανεβαιναν την Ερμου οταν κατεβαιναμε κυνηγημενοι και που μας αντιμετωπισαν με τοση συμπαθεια και κατανοηση.

Το πεμπτο και τελευταιο, μια περηφανα υψωμενη γροθια σε πρωθυπουργους, υπουργους, αξιωματικους της αστυνομιας, “ανδρες” των ΜΑΤ, πουλημενους ανκορμεν, βλαμμενους τηλεμαιντανους και λοιπους καραγκιοζηδες: κουφαλες δεν ξοφλησαμε. Για την ακριβεια, ακομα δεν αρχισαμε, καργιοληδες.

Για την διατηρηση της μνημης:

Και τι εγραφα περσι:

(μ’ αυτα και μ’αυτα, εκλεισα ενα χρονο μπλογκινγκ…)

Οχι, δεν ξεχασα.

12 thoughts on “Οχι, δεν ξεχασα.

  1. με συγκίνησες…. θυμάμαι κι εγώ ακόμα να λέω στη φίλη ότι μπορεί να μην είναι τόσο απλά όσο φαίνονται τα πράγματα… φοβήθηκα μην τελειώσουμε….

    Like

  2. g. says:

    Πέρασε ένας χρόνος και σε όλους μας φαίνεται σαν χθες…
    Είχα βγει χθες για κρασάκι με κάποιους συντρόφους και δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πώς πέρασε ένας χρόνος…
    Σχετικά με τις 8 μάρτη εκκρεμεί:
    1) Μία δίκη ενός από τους 49 που αθωώθηκαν, τον οποίον τον καλέσαν σε νέα δίκη λόγω “νέων” στοιχείων, στις 23 Μαίου στην Ευελπίδων.
    2) Η δίκη του συντρόφου αναρχικού οικοδόμου Βασίλη Στεργίου (η οποία μάλλον θα αργήσει πολύ ακόμα)

    θα τα πούμε στους δρόμους!

    Like

  3. g. says:

    και ξέχασα ΚΑΙ την δίκη των 11 ακόμη συντρόφων που κατηγορούνται με κακουργήματα και η οποία ακόμη δεν έχει οριστεί!

    Like

  4. Αγώνας που δεν τελεσφόρησε δεν είναι αγώνας
    Άντε ξεκολλάτε με τα μικροκομματικά σας
    και ξαναβγείτε στους δρόμους
    Και μέτα όλοι για ρακόμελα
    Αυτή είναι η γενιά μου
    Βολεμένη κομφορμιστική και πάντα να τρώει αμάσητη ότι τις λένε
    Όμως υπάρχει Ελπίδα…
    όσο υπάρχουν τρελαμένοι για ζωή…

    Like

  5. Φωτεινη, τι λες τωρα… Γι’αυτο και μενα με αγγιξε τοσο πολυ, γιατι σε καποια φαση ηταν σαν να μεγαλωσαμε αποτομα, σαν να περασαμε σε αλλο χρονο, ….ιστορικο.

    (Ρε Κωστα, αυτο εννοει ο Μπενγιαμιν?)

    G, νομιζα πως ειχε τελειωσει αυτη η ιστορια… Ακομα τα τραβανε τα παιδια γαμω τα υπουργεια τους?

    Γιαννη,
    Χαμενοι ειναι οι αγωνες που δεν εγιναν ποτε.
    Ενα αυτο.
    Ο αγωνας μας ο περσινος, ετελεσφορησε, θα ελεγα, αφου το σωσαμε το 16.
    Δυο αυτα.
    Αμα μετα την επανασταση δεν παμε ολοι μαζι για ρακομελα στην Καλλιδρομιου, δεν ψηνομαι για επανασταση, καθομαι και σπιτι.
    Τρια αυτα.
    Για τους δυο σου τελευταιους στιχους, πες μου που να υπογραψω.
    Τεσσερα μ’αυτο και καλο σου βραδυ, συντροφε!🙂

    Like

  6. Λοιπόν…να σου πω πως εγώ και συ μονάχα θυμόμαστε αυτή τη μέρα…κανένας άλλος…ούτε ένα σχόλιο…ούτε ένα μύνημα…δεν ξέρω…όλα ήταν απλά μια στιγμή??

    Για τους υπόλοιπους μπορεί…για μένα όχι…η μέρα αυτή με άλλαξε σαν άνθρωπο!

    Τίποτα δεν χάνεται…μοναχά ξεχνιέται!

    Like

  7. Πι Καππα (δε φειμους) εσυ εισαι, ε? Μην φοβασαι ρε. Δεν ξεχνιουνται αυτα… Ακομα και υπογειως, η μνημη δεν πεθαινει.

    (Εχουμε γνωριστει, στο “Σκηνικο” προεκλογικα, με θυμασαι καθολου?)

    Like

  8. Geogiorgos says:

    Οπως και να εχει, οτι και αν εγινε απο εκει και περα, τετοιες μερες δεν τις ξεχνω, ουτε εγω ουτε κανενας αλλος που ηταν εκει. Ο αγωνας συνεχιζεται, και ειναι διεθνης!
    Νικη στους φοιτητες της Ιταλιας
    Νικη και σε εμας.
    Venceremos

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s