Η εισηγηση μου στην Συσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

Παρακατω παραθετω το κειμενο της εισηγησης που εκανα στις τεσσεραμιση περιπου το απογευμα της σημερινης, δευτερης μερας της Πρωτης Πανελλαδικης Συσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ. Kαποια κομματια (3-4 προτασεις) αναγκαστηκα να τις παραλειψω καθως το προεδρειο εκρινε σκοπιμο να μου διαθεσει περιπου 3-4 λεπτα συνολικα, ενω ειχα προετοιμαστει εχοντας κατα νου οριο στα 5 λεπτα.

Συντροφισες και συντροφοι, συναγωνιστες και συναγωνιστριες.

Πριν απο εναν-εναμιση χρονο, αυτες τις προσφωνησεις, το “συντροφοι” και το “συναγωνιστες” θα τα χρησιμοποιουσα μοναχα ειρωνικα. Ομως, ενα χρονο και μια βδομαδα ακριβως πριν απο σημερα, στις 8 Μαρτιου του 2007, εμαθα να χρησιμοποιω αυτες τις προσφωνησεις με ολη την αξιοπρεπεια, τον σεβασμο και την τρυφεροτητα που περιεχουν. Η 8 Μαρτιου ηταν η κορυφωση ενος φοιτητικου κινηματος μεσα απο το οποιο πολιτικοποιηθηκε και ριζοσπαστικοποιηθηκε μια ολοκληρη Γενια. Μεσα απο τα χημικα και τις βομβες κροτου λαμψης, μεσα απο τον τρομο και τον πονο που προκαλουσαν τα ροπαλα των κρανοφορων του μηχανισμου Καταστολης, μια ολοκληρη Γενια αγωνιστων ενιωσε για πρωτη φορα την ανατριχιλα του να δενεται με το κοκκινο νημα που ενωνει τις σηκωμενες γροθιες των ανθρωπων μεσα στους αιωνες.

Η αναταραχη στα πανεπιστημια τους τελευταιους δυο χρονους, ηταν μια απο τις σπανιες εκεινες περιπτωσεις οπου το Υπουργειο Παιδειας, εστω αθελα του, προσεφερε στους φοιτητες ουσιαστικη Παιδεια. Γιατι, αθελα του, μας διαπαιδαγωγησε στα Κινηματα, στις κοινωνικες και τις πολιτικες διεκδικησεις. Αθελα του, μας εμαθε το πολυτιμο μαθημα πως μπορουμε ολοι μαζι, περα απο ιδεολογικες περιχαρακωσεις, να διεκδικουμε το μελλον και τις ζωες μας -και να κερδιζουμε. Αθελα του, και σε αγαστη συνεργασια με το Υπουργειο Δημοσιας Ταξης, μας εμαθε οτι οταν εχεις απεναντι σου τον απανθρωπο μηχανισμο Καταστολης, τοτε στις πλευρικες αλυσιδες η πολιτικη ενταξη του καθενος εξανεμιζεται. Και ετσι, μια ολοκληρη φουρνια αγωνιστων γνωρισαμε την Αριστερα στην πιο ανοιχτη και ενωτικη μορφη της. Και πολλοι αποφασισαμε οτι αξιζει να εμπλακουμε και προσωπικα με αυτη την ομορφη, ανοιχτη, ενωτικη και κινηματικη Αριστερα.

Αλλοι ομιλητες αναφερθηκαν και θα αναφερθουν πολυ καλα σε σημαντικα ζητηματα που αφορουν στο θεμελιωδες ερωτημα “τι ΣΥΡΙΖΑ θελουμε”. Προσωπικα, σαν ενας αριστερος φοιτητης που αυτοπροσδιοριζεται σαν ανενταχτος του ΣΥΡΙΖΑ, θελω να σταθω σε δυο σημεια, ορμωμενος απο την εμπειρια μου απο το φοιτητικο κινημα. Σας παρακαλω να δειξετε κατανοηση αν θεωρησετε πως τα δυο αυτα σημεια προδιδουν πολιτικη αφελεια.

Το ενα σημειο ειναι οτι το φοιτητικο κινημα μπορει να προσφερει πολυτιμα μαθηματα που ισως να αποδειχτουν χρησιμα για την οργανωτικη συγκροτηση του ΣΥΡΙΖΑ. Αναφερομαι στις ανοιχτες κινηματικες διαδικασιες, τις γενικες συνελευσεις και τις επιτροπες καταληψης, δομες που επετρεψαν στον ανενταχτο φοιτητοκοσμο να οικειοποιηθει το κινημα και να το γιγαντωσει. Οι συνελευσεις βασης που προηγηθηκαν αυτης της συνδιασκεψης ειναι αναμφιβολα στην ιδια, σωστη κατα τη γνωμη μου, κατευθυνση. Πιστευω πως σε αυτην την κατευθυνση πρεπει να κινηθει ακομα πιο αποφασιστικα ο ΣΥΡΙΖΑ. Οπως πολυ ομορφα εγραψε εχτες ο κυριος Περικλης Κοροβεσης: “η ΚΟΒΑ αντικαθισταται απο τη συνελευση. Αλλα πρεπει να γινει ενα ακομα βημα. Ολη η εξουσια στη βαση. Αλλιωτικα ο ΣΥΡΙΖΑ, αν αφεθει στους γραφειοκρατες του κινδυνευει να γινει ενα ΠΑΣΟΚ στη θεση του ΠΑΣΟΚ”. Βεβαια, ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι πολιτικος σχηματισμος και οχι κοινωνικο κινημα και αρα οφειλει να εχει δομες λιγοτερο χαλαρες απο μια επιτροπη καταληψης. Για αυτο, νομιζω οτι αξιζει να εξεταστει σοβαρα η οργανωτικη ανασυγκροτηση του ΣΥΡΙΖΑ και η εννοια του “μελους του ΣΥΡΙΖΑ”. Το κειμενο υπογραφων “Πρόταση για να γίνει η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικό βήμα για τη συγκρότησή του”, που υπογραψαμε πανω απο χιλιοι εκατο ανθρωποι τοσο απο τις οργανωμενες συνιστωσες, οσο και ανενταχτοι, πιστευω πως θετει σωστα το πλαισιο για την υλοποιηση αυτων των δυο.

Εκτος ομως απο την οργανωτικη ισχυροποιηση του ΣΥΡΙΖΑ, ειναι σημαντικο κατα τη γνωμη μου να τιθεται επιτακτικα και το ζητημα της ενοτητας της Αριστερας. Ερχομαι λοιπον στο δευτερο σημειο, μιας και αυτην την ενοτητα της Αριστερας ειχα την ευλογια να την ζησω απο πρωτο χερι, στο δρομο. Ο διαλογος μας με ανθρωπους απο τον σοσιαλιστικο και τον οικολογικο χωρο, με τους οποιους βρεθηκαμε και βρισκομαστε σε διαφορους αγωνες, προφανως και πρεπει να ειναι μια σημαντικη προτεραιοτητα, με στοχο την διευρυνση του ΣΥΡΙΖΑ. Ομως, οσοι βρεθηκαμε στο δρομο κατα τη διαρκεια των φοιτητικων κινητοποιησεων, νιωθουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ παραμενει ατελης οσο δεν προχωραει η υποθεση του διαλογου με τους συντροφους και τους συναγωνιστες μας απο την εξωκοινοβουλευτικη αριστερα. Σε αυτο το σημειο, νιωθω την ηθικη υποχρεωση να τονισω πως πρεπει να αναγνωριζεται οτι ηταν κατα βαση αυτες οι δυναμεις, και συγκεκριμενα οι δυναμεις της ΕΑΑΚ, δηλαδη πολιτικες δυναμεις προσκειμενες στο ΜΕΡΑ και το ΕΝΑΝΤΙΑ, που συνεβαλαν τα μεγιστα με την ακουραστη δουλεια τους στο να ριζωσει το φοιτητικο κινημα. Ειναι κατα τη γνωμη μου προφανες πως το εγχειρημα του ΣΥΡΙΖΑ θα παραμενει ημιτελες χωρις την συμμετοχη των συντροφων μας απο το ΜΕΡΑ, το ΕΝΑΝΤΙΑ και την υπολοιπη εξωκοινοβουλευτικη αριστερα. Το ιδιο βεβαια ισχυει (με αλλα μεγεθη και ορους) και για το Κομμουνιστικο Κομμα. Και οι δυο αυτες κατευθυνσεις παρουσιαζουν προφανως παρα πολλες δυσκολιες, που ισως να φαινονται και αξεπεραστες αλλα, ετσι κι αλλιως, οπως ειπε ο κυριος Μανωλης Γλεζος εχτες: “τον δρομο τον σκαβουμε”.

Συντροφισες και συντροφοι, συναγωνιστες και συναγωνιστριες.

Το πρωτοποριακο εγχειρημα του ΣΥΡΙΖΑ δινει ελπιδα τοσο στην Ελλαδα, οσο και στα Βαλκανια και στην Ευρωπη. Και αυτο γιατι ο ΣΥΡΙΖΑ ειναι ακριβως το χρησιμο και το ευχρηστο εργαλειο που εχουν αναγκη τα κοινωνικα και τα πολιτικα κινηματα που μετα απο χρονια ξανατολμουν να σηκωσουν κεφαλι. Για να συνεχισει ο ΣΥΡΙΖΑ να ειναι ευχρηστος σαν εργαλειο για τα κινηματα, πρεπει να βελτιστοποιησουμε την οργανωτικη του συγκροτηση. Για να συνεχισει ο ΣΥΡΙΖΑ να ειναι χρησιμος σαν εργαλειο για τα κινηματα, πρεπει να διεκδικησουμε την ακομα ευρυτερη ενοτητα της Αριστερας. Και με αυτο το τελευταιο, θα κλεισω με ενα στιχο των Χαινηδων που ελεγε στις συνελευσεις ενας συντροφος απο την ΕΑΑΚ τον καιρο των κινητοποιησεων: “Σα θα σμίξουν οι ανάσες θα φουσκώσουν τα πανιά”!

Σας ευχαριστω για την προσοχη και την υπομονη σας.

Η εισηγηση μου στην Συσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

8 thoughts on “Η εισηγηση μου στην Συσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ

  1. Β. says:

    Ωραία η αναφορά σου στο φοιτητικό κίνημα και μπράβο που έθεσες το ζήτημα της προσέγγισης με το ΚΚ και την υπόλοιπη εξωκοινοβουλευτική αριστερά.

    Έχω την εντύπωση ότι οι ανησυχίες που εκφράζονται από το κείμενο υπογραφών αποτυπώνονται στη σημερινή ανακοίνωση. Ελπίζω ότι η συνεδρίαση πήγε τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα σε σχέση με την ταυτότητα, το πρόγραμμα και την οργανωτική δομή του ΣΥΡΙΖΑ.

    Like

  2. Ωπ, ευχαριστω για το λινκ! Δεν κατεβηκα την τριτη μερα (προτιμησα να παω να δω το Juno που ειναι φεμινιστικη ταινιαρα) και δεν ειχα την ευκαιρια να μαθω για την τελικη ανακοινωση της Συσκεψης. Θελει μελετη… Λιγο που το ειδα παντως δεν λεει για το θεμα του “μελους του ΣΥΡΙΖΑ”.

    Like

  3. martini says:

    Πολύ ενδιαφέρουσα η εισήγηση σου. Έχεις λόγο που έχει κάτι να πει.
    Παρόλα αυτά, ενίσχυσες την πεποίθηση μου ότι τα ποσοστά που δίνουν οι δημοσκοπήσεις στο ΣΥΡΙΖΑ θα ξεφουσκώσουν πολύ γρήγορα, διότι πάγια θέση του είναι η περιχαράκωση σε ασφυκτικά πλαίσια, όπως θέτεις σε προτεραιότητα τη συνεργασία με την -αμελητέα εκλογικά- εξωκοινοβουλευτική αριστερά. Αυτό δεν θα έρχεται σε αντιπαράθεση με τα πλατιά στρώματα της κοινωνίας, τα οποία κακά τα ψέματα είναι μάλλον συντηρητικά;

    Like

  4. Ευχαριστω για τα καλα λογια.

    Το αν θα ξεφουσκωσει, αυτο ειναι κατι που μενει να φανει (“ειμαστε υπο δοκιμη” λενε και ξαναλενε). Και, αν θες τη γνωμη μου, δεν εχει σημασια, αφου το ζητουμενο δεν ειναι καθολου τα ποσοστα, αλλα το ποσο αποτελεσματικος μπορει να ειναι ο ΣΥΡΙΖΑ σαν εργαλειο για την αντισταση και τελικα την ανατροπη της νεοφιλελευθερης συναινεσης, δηλαδη την ανατροπη της κυριαρχης ιδεολογιας του ατομικισμου, του ανταγωνισμου και της εκλογικευμενης απανθρωπιας (ξυλινη γλωσσα κανεις?).

    Αλλα παντως, αν προσεξες, η προταση μου δεν λεει διευρυνση μονο προς τα εδω ή μονο προς τα εκει. Απλα, τη στιγμη που απο τις ηγεσιες των συνιστωσων προβαλλεται κυριως σαν ζητουμενο η διευρυνση “προς τα δεξια μας”, προσπαθω να θυμισω οτι ειναι πολυ σημαντικη η διευρυνση “προς τα αριστερα μας”. Αλλωστε, ολοκληρο το εγχειρημα του ΣΥΡΙΖΑ οσο πιο αριστερα στρεφεται, τοσο πιο δυναμικο γινεται, κατι που ισχυει επισης σε μεγαλο βαθμο και για τον ΣΥΝ.

    Like

  5. @martini
    Τα αμελητέα αυτά κόμματα της εξοκοινοβουλευτικής αριστεράς, όπως αναφέρεις, πήραν στις πλάτες τους τον περσινό ξεσηκωμό των φοιτητών. Το ποιος είναι αμελητέος δεν φαίνεται στις κάλπες, που ούτως ή άλλως έχουν τελετουργική υπόσταση, αλλά στο δρόμο. Α, επίσης, όσο συντηρητικά και αν είναι τα πλατιά στρώματα της κοινωνίας, καθώς συμπιέζονται από τις σημερινές συνθήκες διαβίωσης, έχουν δύο επιλογές : να στραφούν αριστερά και να αγωνιστούν ή να πάνε προς καρατζαφέρη μεριά. Οπότε η σχέση ενός αριστερού κόμματος σε μία κοινωνία είναι να ακολουθεί τα κινήματα που δημιουργούνται, όχι να λειτουργεί ανασχετικά εν ονόματι ενός δήθεν συντηρητισμού της κοινωνίας.

    @plagal
    Η γνώμη μου ως αναρχικού είναι ενάντια στα κόμματα. Παρ’ όλα αυτά βλέπω με συμπάθεια κινήσεις σαν του ΣΥΡΙΖΑ, όχι γιατί έχω αυταπάτες, αλλά γιατί κρίνω ότι το καινούργιο δεν θα έρθει κατ’ ανάγκη μόνο από το δικό μου χώρο αλλά και από άλλες παραδόσεις. Έτσι, αν έρθει κάτι καινούργιο από κόμματα στην Ελλάδα, αυτό θα έρθει από το ΣΥΡΙΖΑ.

    Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τα διδάγματα της ιστορίας και τις νομοτέλειες της εξουσίας πιστεύω πως η μόνη ελπίδα του Σύριζα είναι η αυτοαναίρεσή του από κόμμα-συνονθύλευμα κομμάτων και η μετατροπή του σε κίνημα. Η υιοθέτηση μηχανισμών όπως πρωτοβάθμιες ΓΣ και αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες τείνει προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο θα πρέπει να γίνει προσπάθεια να μην γραφειοκρατικοποιηθεί η όλη φάση, γιατί η αμεσοδημοκρατία και η συμμετοχή σίγουρα θα ξεφουσκώσουν, όπως πχ έγινε με το ΕλλΚοινφόρουμ.

    Καλή η εισήγηση

    Like

  6. inlovewithlife, για την πρωτη παραγραφο: ακριβως!

    Για τα υπολοιπα, συμφωνω μαζι σου οτι η γραφειοκρατικοποιηση μπορει να γινει η ταφοπλακα του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε σε αυτη τη λογικη ειναι και η τοποθετσηση μου, αλλα και το αρθρο του Περικλη Κοροβεση (και η ομιλια του στη Συσκεψη). Το μονο σημειο που νομιζω οτι σαν αναρχικος μαλλον θα διαφωνησεις ειναι οτι κατα τη γνωμη μου χρειαζονται και καποιες “επισημες” δομες, οπως ΓΣ υψηλοτερου επιπεδου (με αντιπροσωπευση), επιτροπες αλλα και τελοσπαντων και το προγραμμα, το οποιο αναμεσα στα αλλα ειναι και ασπιδα απο δεξιες παρεκκλισεις (οι οποιες θα ερθουν αργα ή γρηγορα).

    Σε καθε περιπτωση παντως, ο ΣΥΡΙΖΑ αυτη τη στιγμη ειναι ισως το πιο ενδιαφερον πολιτικο πειραμα στην Ευρωπη και αν συνεχισει να εχει απηχηση δεν αποκλειεται να αποτελεσει την πρωτοπορεια για μια αριστερη στροφη που να συμπαρασυρει ολη την ευρωπαικη αριστερα με μεγαλες δυνατοτες. Και αυτο σημαινει πως εχουμε πολυ ψαξιμο και σκαψιμο μπροστα μας…

    Like

  7. Σίγουρα χρειάζονται δομές αλλά πρέπει να διατηρούν τη συμμετοχή της βάσης στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Καλό σκάψιμο.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s