Τα δυσκολα

Εδω και καιρο (απο βδομαδες μεχρι χρονια, αναλογα το θεμα) παλευω με καποια ζητηματα χωρις να εχω καταφερει να βρω ακρη. Τα ονομαζω “τα δυσκολα” και συνηθως αποφευγω να μιλαω και να γραφω για αυτα. Μερικα απο αυτα τα σχηματοποιω παρακατω. Ισως να εκφραζω και ακραιες θεσεις, αλλα αυτες οπου υπαρχουν δεν ειναι παρα αντιθετικες θεσεις σε μια διαλεκτικη με τον εαυτο μου, ιδεες τις οποιες εγω βαζω απεναντι μου και προσπαθω να τις σπασω.

Εθνικη ταυτοτητα και Αριστερα.

Η δυσκολια βρισκεται κατα βαση στην προβληματικη της αντιφασης μεταξυ της αντιληψης του Εθνους σαν Συντακτικο Λαο και του Εθνους σαν Γενος. Η εθνικη ταυτοτητα, η παραδοση, το κοινο πολιτισμικο υποβαθρο ειναι οπλισμενο πυροβολο και πρεπει κανεις να προσεχει προς τα που το στρεφει. Το αιτημα του μαχητικου εθνικου αυτοπροσδιορισμου μπορει να ειναι επαναστατικο (πχ Παλαιστινη, Τσιαπας) αλλα μπορει και να ειναι βαθια αντιδραστικο (πχ Τουρκια, ΗΠΑ). Ο αντιιμπεριαλιστικος παραγοντας περιπλεκει ακομα περισσοτερο τα πραγματα.

Απο την αλλη, ακριβως εξαιτιας της τεραστιας δυναμης του, θα ηταν κουτο για μια αριστερη πολιτικη να αγνοηθει το οπλισμενο πυροβολο και, κατα τη γνωμη μου, οποιοαδηποτε συνολικη πολιτικη θεωρηση πρεπει να το λαμβανει υποψη. Στα πλαισια μιας αριστερης πολιτικης, εχει σημασια λοιπον ποια ειναι η αναγνωση του ζητηματος της εθνικης ανεξαρτησιας και της εθνικης ολοκληρωσης.

Η Εκκλησια σαν πολιτικο φαινομενο

Οπως εχω ξαναγραψει, δεν ειμαι αντικληρικαλιστης, αλλα καταλαβαινω οσους ειναι. Η βασικη μου αντιληψη για την Εκκλησια μεσα στην πολιτικη ζωη ειναι εκεινη που λεει πως πρεπει η ιδια η Εκκλησια να θελει τον διαχωρισμο με το Κρατος (εχω γραψει: “Δωστε στον Καισαρα τα δικα του και στον Θεο το δικα του. Και μη τα μπλεκετε γιατι του Καισαρα ειναι συνηθως βρωμικα“) . Ομως, συνηθως ειναι απο τη μερια της Εκκλησιας (και δη της Ιεραρχιας) που προερχονται οι παρεκβασεις, οχι απο τη μερια του Κρατους.

Ποια ειναι η σταση που πρεπει να τηρειται απεναντι σε αυτες τις παρεκβασεις, αλλα και απεναντι στην “πολιτικη Εκκλησια” συνολικα? Αν απορριφθει ο συλληβδην αντικληρικαλισμος σαν υπερβολικη και αδικη γενικευση, πώς μπορουν να αποφευχθουν οι περιπλοκες που εμφανιζονται αν μπει κανεις στη διαδικασια της στηριξης των “υγειων στοιχειων”, αφου αυτο παραβιαζει την αρχη του διαχωρισμου?

Ο αντισημητισμος

Ο αντισημητισμος εναι “δυσκολη δουλεια“, οπως εχω γραψει παλιοτερα. Και επισης: “τα συνεχιζομενα εγκληματα του Ισραηλ ειναι ευκαιρια για διαφορους να βγαινουν και να πουλανε ανθρωπισμο ενω στην πραγματικοτητα το προιον τους ειναι καθαρος αντισημιτισμος. Απο την αλλη, τα διαφορα παπαγαλακια (ακομα και κυριλε “φιλοσοφοι” τυπου Μπερναρ-Ανρι Λεβι) του Ισραηλ και των …συμμαχων, πολυ πολυ ευκολα σταμπαρουν για αντισημιτη καθε εναν που μπορει να τους κοντραρει… Και στη μεση (οπως παντα) οι ζωες Αραβων και Ισραηλινων“.

Ομως γιατι πρεπει η προβληματικη του αντισημητισμου να συνδεεται με το Ισραηλ και τις (φασιστικες) πολιτικες του? Αυτο που σιγουρα συνδεεται με το Ισραηλ ειναι ο αντισιωνισμος, με την σαφη εννοια της αντιθεσης στον Εβραικο εθνικισμο. Οποτε, το ζητημα εδω νομιζω πως αναγεται σε ενα πιο θεμελιωδες ερωτημα: τι ειναι το “Εβραιος”? Θρησκευτικος ή εθνικος προσδιορισμος? Ναρκοπεδιο…

Η πολιτικη και η βια

Ο Μαο ελεγε πως “η πολιτικη ισχυς φυτρωνει απο την καννη ενος οπλου”. Νομιζω πως αν επεκτεινουμε την εννοια του οπλου στην απειλη της βιας, στην επικληση της λαικης θελησης που μπορει να μετατραπει σε βια ή στην συμβολικη βια, τοτε ισως να εχουμε μια πληρη αποψη για το τι ειναι στην πραγματικοτητα η πολιτικη. Αναποφευκτα το ζητημα παει στο ρολο του Κρατους και της θεσμικης βιας. Και αναποφευκτα το ζητημα φευγει και προς τη μερια της διακρισης μεταξυ κυβερνησης και εξουσιας που τοσο απασχολει τον πολιτικο χωρο του ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταιο καιρο.

Ποιος ειναι ομως εν τελει ο ρολος των θεσμων? Ειναι απλα αναχωματα τα οποια ο ισχυρος χρησιμοποιει κατα το δοκουν, παραβιαζοντας τα ατιμωρητα οταν τον βολευει (χαρακτηρηστικοτατο παραδειγμα η βια του ΜΑΤατζη ή η νομιμη παρανομια της ΕΥΠ) ή μηπως εχουν πραγματικο χαρακτηρα κοινωνικου συμβολαιου? Ειναι παρα πολυ ευκολο να τους απορριψει κανεις συλληβδην σαν εργαλεια των κρατουντων, αλλα ειναι οντως ετσι?

Τα δικαιωματα

Νομιζω οτι συμφωνω με την αντιληψη εκεινη που λεει οτι στην πραγματικοτητα δεν υπαρχουν “φυσικα δικαιωματα” για ολους τους ανθρωπους. Το ζητημα συνδεεται και μετην προβληματικη για τη βια. Νομιζω οτι τα δικαιωματα υφιστανται μονο οταν υπαρχουν σαν πολιτικα δικαιωματα, οταν δηλαδη υπαρχει μια απειλη βιας απο πισω που τα διασφαλιζει. Ομως, η επικληση των δικαιωματων απο μονη της ειναι και η ιδια μια πολιτικη πραξη, “επικλησης στην αυθεντια”, ακομα και οταν γνωριζει κανεις οτι η αυθεντια των δικαιωματων εχει προαπαιτουμενα.

Νομιζω επιπλεον οτι το θεμα συνδεεται και με το χαρακτηρα της πολιτικης παρεμβασης. Η φραση του Πουλατζα οτι “ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή αλλιώς δεν θα είναι σοσιαλισμός” εμπεριεχει μια τετοια προβληματικη. Εν τελει εχουμε απο τη μια την παραδοχη οτι χρειαζεται μια σοσιαλιστικη πολιτικη για να μπορεσουν να υπαρξουν φυσικα δικαιωματα ενω απο την αλλη θελουμε μιαα τετοια σοσιαλιστικη πολιτικη που να βαζει στο κεντρο αυτα τα δικαιωματα. Το αυγο την κοτα ή η κοτα το αυγο?

(Σημειωση για τα σχολια που ισως ερθουν: δεν θα επιτραπει το μπαχαλεμα της κουβεντας! Επιχειρηματα και αντεπιχειρηματα δεκτα, κραυγες οχι.)

Τα δυσκολα

8 thoughts on “Τα δυσκολα

  1. 1) Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Εμείς έχουμε?
    Άκουσμα: “3ος παγκόσμιος”🙂

    2) Γαλλική επανάσταση. Πλήρης διαχωρισμός, κοσμικό κράτος, ανεξιθρησκεία, σεβασμός της διαφορετικότητας.

    3) Η υπερβολή κάποιων (αντισημιτιστών) δεν πρέπει να γίνεται άλλοθι για την επιβολή ρατσισμού, συλλογικής τιμωρίας, απαρτχάιντ. Η Γερμανία (δικαίως / αδίκως) πάσχει από ενοχικό σύνδρομο, εμείς όχι.

    Επίσης: γνωρίζω Χ.Ο. εβραίους. Βαφτισμένους σε μεγάλη ηλικία, εκτός Ισραήλ εννοείται. Είναι πολύ μπερδεμένο και σίγουρα δε χωράει τσουβάλιασμα.

    4) κάνη –> κάννη
    Η πυρηνική-διαστημική Κίνα δε φοβάται τα “φονικά” όπλα των Θιβετιανών.😉

    Ο ΜΑΤ-ατζής έχει επιλογές: α) αν θα χτυπήσει β) πού / ποιον / πώς / πότε θα χτυπήσει. Όταν έχει διαταραγμένη προσωπικότητα, χτυπάει ό,τι λάχει.

    5) Ασχολίαστο, παρόλο που το Σύνταγμα των ΗΠΑ στο ράφι μου τρώει το χέρι.😉

    Like

  2. Αυτα που για καποιον ειναι δυσκολα, για αλλον ειναι ευκολα, ε?🙂

    Να σου απαντησω με τσιτατα και γω? Αντε…

    1) Εμεις δεν ειμαστε κεφαλαιο. Εχουμε γλωσσα, ηθη, εθιμα. Αρα εχουμε πατριδα, ετσι δεν ειναι? (αλλο η πατριδα και αλλο το κρατος οπου αυτη βρισκεται, ομως😉 )
    2) Ναι, μεχρι εκει συμφωνω και εγω. Το μετα ειναι το ζητουμενο, αφου η θρησκεια σαν πολιτικο φαινομενο μπορει να υπαρχει και χωρις την συμβιωτικη σχεση με το κρατος.
    3) Δεν με βγαζεις απο το λαβυρινθο ομως…
    4) Θενξ για την ορθογραφικη διορθωση, αλλα ειτε εγω δεν καταλαβα τι εννοεις, ειτε το αναποδο!🙂
    5) Εννοεις οτι οντως υπαρχουν “φυσικα δικαιωματα”? Ο φιλος μου ο Κωστας θα σε παρεπεμπε στον Αγκαμπεν περι τουτου.

    Like

  3. plagal

    Πολύ μ ου άρσε ο τρόπος που έθεσες μια σειρά από δύσκολα δλήματα ή όπως εγω (εμ, ποιός;) .. τριλλήματα.

    Θα το ξαναδιαβάσω το πόστ σου. Πολύ μου άρεσε.

    Like

  4. δεν ξέρω αν μπαχαλεύω την κουβέντα, αλλά:

    1. αν εννοείς την πατρίδα ως τόπο καταγωγής οκ, όλοι έχουμε: εμένα πχ πατρίδ αμου είναι η ΑΘήνα. Υο Καστελόριζο και οι Σέρρες δεν μου είναι τίποτα, δεν έχω πάει ποτέ μου, δεν ξέρω καν με τι μοιάζουν.
    Επίσης, τα έθιμα και οι παραδόσεις είναι πολύ ρευστά. Τα μισά ελληνικά έθιμα συνηθίζονται και στην Τουρκία ή στην Βουλγαρία. Έχουμε την ίδια πατρίδα ή όχι;
    Για μένα το θέμα είναι πολύ απλό: δεν έχω τίποτα να χωρίσω με τον απλό Τούρκο, σέβομαι τα έθιμα, τις συνήθειες και την γλώσσα του και θέλω και να τα γνωρίσω. Κρατάω τα δικά μου, αλλά είμαι και ανοιχτή στο ανακάτεμα. Αλλά αυτά όλα σε τι ακριβώς μπορούν να εξυπηρετήσουν την αριστερή πολιτική;

    2. Νόμιζα πως η θρησκεία ήταν το όποιο του λαού και πως σε μια άλλη κοινωνία δεν θα υπάρχει καν. Λάθος έκανα;
    Καλά, πέρα από την πλάκα, συμφωνώ με την espoir αν και προσωπικά το θέμα θρησκεία δεν με αφορά διόλου.

    3. Θεσμοί: για ποιους θεσμούς μιλάμε; αυτούς του τωρινού δημοκρατικού πολιτεύματος; Μα, δεν είναι προφανές ποιους εξυπηρετούν αυτοί οι θεσμοί και για ποιον λόγο υπάρχουν; Για τον ίδιο λόγο που υπάρχει και το κράτος -ως διαμεσολαβητής μεταξύ εργατικής τάξης και κεφαλαίου. Από κει και πέρα ιδεολογικοί και κατασταλτικοί μηχανισμοί είναι τα δεκανίκια του, και οι θεσμοί προφανώς είναι μέρος των ιδεολογικών μηχανισμών, όχι;

    4. τι σημαίνει φυσικά δικαιώματα; στη φύση το μόνο που υπάρχει είναι η επιβίωση του ισχυροτέρου. Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. ΑΠό κει και πέρα -στη φύση- τα πάντα ρυθμίζονται με το ένστικτο (αυτό καριβώς της επιβίωσης).
    Αν μιλάμε για φυσικά δικαιώματα στην ανθρώπινη κοινωνία, μάλλον πάμε πίσω στον Ρουσώ και τους λοιπούς διαφωτιστές, με τους οποίους, αν δεν απατώμαι, ο Μαρξ δεν τα πήγαινε και τόσο καλά.

    σόρυ, αν όντως το μπαχάλεψα.

    Like

  5. 1. Εμείς είμαστε ανθρώπινο κεφάλαιο αλλά δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα και πουλιόμαστε φτηνά. 🙂

    3. αντισημιτι(-σ)τών (typo!)
    ΟΚ, δοκίμασε αυτό: καλοί και κακοί υπάρχουν παντού. Το κάθε είδους «τσουβάλιασμα» είναι λάθος. Γι’ αυτό και η συλλογική τιμωρία που έχει επιβάλει το Ισραήλ αυτό το διάστημα στη Γάζα είναι τόσο κατακριτέα.

    Βέβαια, πρόκειται για ένα σφάλμα στο οποίο πέφτουμε καθημερινά, ακόμα κι αν έχουμε τις καλύτερες προθέσεις! Ποιος από μας δεν έχει πει «Οι ταρίφες είναι %#^$$^&^$!!»?

    4.“η πολιτικη ισχυς φυτρωνει απο την καννη ενος οπλου”

    Με αυτή τη λογική είναι παράλογο μια πυρηνική-διαστημική δύναμη (για να μην αναφερθώ στην ιστορία χιλιάδων χρόνων της καλύτερα οργανωμένης γραφειοκρατίας του πλανήτη) να φοβάται την ελευθεροστομία των ξιπόλιτων Θιβετιανών που ουσιαστικά έχουν να αντιπαρατάξουν μόνο τις ιδέες τους. Μήπως τελικά φυτρώνει αλλού;

    [Ξέρω ότι το πράγμα είναι πιο μπερδεμένο από τη στιγμή που ξένες δυνάμεις και πολυεθνικές αποφασίζουν να βάλουν το χεράκι τους για να καπελώσουν τον αγώνα κάποιου, αλλά πάει μακριά η βαλίτσα.]

    Απορρίπτοντας συλλήβδην τους θεσμούς επειδή κάποια όργανά τους (π.χ. ένας διαταραγμένος ΜΑΤατζής, ένας άπληστος δικαστής, ένας επίορκος δημόσιος υπάλληλος) δεν λειτουργούν όπως αρμόζει, είναι πολύ επικίνδυνο. Επιστρέφεις στο μηδέν. Εκεί που δεν υπάρχουν οργανωμένες κοινωνίες, που διεκδικούμε με τα ρόπαλα και τις πέτρες.

    Επίσης: οι θεσμοί δεν είναι κάτι στατικό. Πρέπει να τους βλέπεις υπό το πρίσμα της εξέλιξης και όταν χρειάζεται να προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα.

    Πριν 100 χρόνια μια μονογονεϊκή οικογένεια ήταν «καταστροφή». Πριν από 1.000 χρόνια ήταν καταδικασμένη με αφανισμό. Σήμερα είναι φυσιολογική και τείνει να γίνει κανόνας.

    Η πάλη που γίνεται σήμερα αφορά αυτή την εξέλιξη των θεσμών. Το κεφάλαιο θέλει να μας πείσει ότι πρέπει να θυσιάσουμε το 8ωρο-5μερο και την κοινωνική ασφάλιση. Πρέπει να εργαζόμαστε στο σπίτι, από το πρωί ως το βράδυ, με λιγότερα χρήματα και χωρίς καμία εξασφάλιση.


    Το σχέδιο έχει μπει σε τροχιά εδώ και χρόνια: νοικιασμένη εργασία, ανασφάλιστη εργασία, παραγραφή χρεών προς ασφαλιστικά ταμεία, λεηλάτηση αποθεματικών, απαξίωση συνδικαλιστικού κινήματος, κοινωνικός αυτοματισμός. Τα ΜΜΕ παίζουν το τραγούδι τους. Αυτοί πληρώνουν και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

    Το ζήτημα είναι να ξέρουμε κι εμείς ως εργαζόμενοι σε ποια κατεύθυνση θέλουμε να πάμε. Γιατί όταν δεν έχεις ταξική συνείδηση και αφήνεσαι στα χέρια «καθοδηγητών» / διαμορφωτών κοινής γνώμης, τότε τι μέλλον έχεις;

    Αντί να μαλώνουμε, πρέπει να τα βρούμε μεταξύ μας και να τους πατήσουμε κάτω. 

    Like

  6. Billanlak says:

    φίλε ινάρο πρώτη φορά που γράφω στο μπλογκ σου και ξεκινάω από τα δύσκολα!! μακάρι αυτά να είναι τα τελευταία δύσκολα, αλλά δε το βλέπω ρε γμτ…
    1.νομίζω ότι η παγκοσμιοποίηση μια χαρά θα μας ήθελε όλους χωρίς εθνική ταυτότητα, μια μεγάλη αγέλη καταναλωτών, όλους υποταγμένους στον ένα και μοναδικό πολιτισμό:τον αμερικανικό.Και για τον ίδιο λόγο πιστεύω ότι το Σκοπιανό(ως εθνικό) είναι ένα δευτερεύον ζήτημα, αφού στην πραγματικότητα δεν πηγάζει από κανενός είδους πάλης τέτοιας μορφής, και δε θα μπορούσε κιόλλας, παρ’όλη την προσπάθεια να μας πείσουν για κάτι τέτοιο.Εκτός αν η ζωή του Σκοπιανού το 2008 διαφέρει κατα πολύ από αυτή του Έλληνα…
    Άρα εδώ προκύπτει ένα θεμελιακό ερώτημα:μας ενδιαφέρει ως αριστερά να διατηρηθεί η όποια ιδιαιτερότητα υπάρχει μεταξύ των εθνών ή ακόμα και να ενισχυθεί?είναι ζωτικής σημασίας για την αριστερά να υπάρχουν διαφορετικές προτάσεις βίου εκτός από αυτή του δυτικού ανθρώπου(που μας έχουνε φορέσει) και αυτή του ίδιου ανθρώπου (με την διαφορά ότι) παλέυει για καλύτερες εργασιακές συνθήκες, αλλά με τον ίδιο Θεό?!!!

    -αν και ο ινάρο το εξειδίκευσε σε εκκλησία από θρησκεία θα πω απλά την άποψή μου ότι κάθε πολιτική θα πρέπει να είναι διακριτή από οποιαδήποτε μορφής θρησκείας.Γιατί δε θα πρέπει να δίνεται κανενός είδους άλωθι σε στρεβλές πολιτικές επιλογές και συνεχίζοντας να στιγματίζονται λαθεμένα θρησκείες.
    Είναι άλλος ο σκοπός της εκκλησίας από αυτόν που θα θέλανε να της χρεώσουν ‘πολιτικάντηδες’ ιεράρχες και αντικληρικαλιστές

    -νομίζω ότι ο όρος είναι φτιαγμένος μόνο για αντιπροπαγάνδα.
    Γενικά είμαι αντίθετος με όρους που γενικεύοντας κατηγορούν και κατατάσουν απόψεις και αυτούς που τις εκφέρουν.Εκτός αν τα επιχειρήματα και οι αποδείξεις σταματήσανε να χρησιμοποιούνται στον διάλογο και εγώ το έχασα.

    -νομίζω ότι από την ιστορία είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ότι τελικά πολιτική ασκεί αυτός που είναι διατεθειμένος και μπορεί να χρησιμοποιήσει περισσότερη βία.Με την ίδια έννοια ακομα και σε αλλαγές καθεστώτων οι ανερχόμενοι είχαν αυτό το πλεονέκτημα έναντι των απερχομένων.Συνυπολογίζοντας και ότι η εξουσία διαφθείρει, καταλήγω (λόγω και λίγου χώρου κειμένου) ότι κάθε πολιτική δε θα έπρεπε να περιέχει βία-θεμελιώδες(κατ’εμε) γνώρισμα της αριστεράς(ή τουλάχιστον θα θελα)

    -τα δικαιώματα είναι για να καταπιέζουν οι δυνατοί τους αδυνάτους με ‘νόμιμο’ πρόσχημα.Ίσχυε και ισχύει με άπειρα παραδείγματα ακόμα και στην καθημερινή ζωή.Η αριστερά θα πρέπει να είνα στη κατεύθυνση της προάσπισης αυτών των δικαιωμάτων ακόμα και όταν είναι στην εξουσία, και εκεί είναι και τα δύσκολα

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s