Τα εθιμα των Εσκιμωων (αποσπασμα)

“Εγω του ειπα πως δεν σ’αρεσω, αφου σ’αρεσουν…”

Σταματησε στη μεση της προστασης, διοτι στη μεση σταματησε και το χαδι μου. Εκλιπαρουσε με τα βουρκωμενα της ματακια να ξαναρχισω. Αλλα πώς να ξεχασω;

“Στεφανε, ειμαι πολυ χαζη;”

Χαμογελασα.

“Δεν εισαι καθολου χαζη, Ποπη. Μερικοι ανθρωποι, απλως, εχουν ταλεντο στο να λενε ψεματα και μερικοι δεν εχουν. Εσυ δεν εχεις”.

Της καλαρεσε αυτος ο ορισμος της βλακειας. Σταματησε να κλαιει.

“Πες μου τωρα τι σου ειπε ο Νικος”.

Ρουφηξε τη μυτη της. Ετοιμη σαν ωριμο συκο.

“Μου ειπε για τους Εσκιμωους. Αυτοι ζουνε στην Αλασκα, πανω στον Βορειο Πολο, και κυκλοφορουνε με ταρανδους σαν τον Αι-Βασιλη. Δεν βλεπουνε πολυ κοσμο, μου ειπε, γιατι ποιος ειναι τρελος να παει εκει πανω με τοσο κρυο; -θα παγωσει. Αμα ερχεται ομως κανενας ξενος που χαθηκε ή εξερευνητης, ξερω γω, ειναι πολυ φιλοξενοι. Του βαζουνε να φαει, του δινουνε ζεστα ρουχα για ν’αλλαξει κι αμα πεσει να κοιμηθει του δινουνε τη γυναικα τους. Ολοι οι Εσκιμωοι, μου λεει, το κανουνε αυτο, γιατι τον πονανε τον ξενο και δεν θελουνε να τον βλεπουνε μονο κι ερημο. Και οι Εσκιμωοι ξερουνε που τα κανουνε αυτα γιατι ειναι πολυ σοφος λαος”.

“Εχει γνωρισει κανεναν προσωπικα;”

Εγω το ειπα για να τη δω να γελα ξανα, μα εκεινη μου απαντησε πολυ σοβαρα:

“Πού να τον γνωρισει; Αυτοι δεν κατεβαινουνε ποτε κατω”.

“Κι εγω ποτε μπαινω στην ιστορια;”

“Εσυ μπαινεις στο εξης. Μου λεει, αλληγορικα τωρα -οχι κανονικα, σαν συμβολα, εσυ εισαι ο ξενος που ερχεσαι απο την Ελλαδα κατω κι αυτος ειναι ο Εσκιμωος. Και σε βλεπει πολυ στεναχωρημενο και λυπημενο, που πεθανε η μανα σου και δεν εχεις γυναικα, κανενα να σε φροντιζει. Εγω, στο μεταξυ, ειμαι η γυναικα του Εσκιμωου. Και μου ειπε, πηγαινε στον φιλο μας τον ξενο. Κι εγω του ειπα, δεν θα του αρεσω, του αρεσουνε αλλες, που ξερουνε και μιλανε σαν αυτον. Και μου ειπε, πηγαινε, θα του αρεσεις σαν γυναικα. Και σαν γυναικα ηρθα”.

Της εδωσα ενα πατρικο φιλι.

“Καλα εκανες μωρο μου. Και μην ξαναπεις οτι δεν μου αρεσεις. Μου αρεσεις και πολυ μαλιστα. Μονο που να: Αλλοτε εχουμε ορεξη να κανουμε ερωτα κι αλλοτε δεν εχουμε. Δεν σου συμβαινει εσενα ποτε ποτε;”

Δεν της συνεβαινε προφανως, αλλα δεν θελησε να με δυσαρεστησει:

“Πώς, καμια φορα”.

Ο παραπανω διαλογος μεταξυ του Στεφανου Τζουτζέ και της Ποπης -μελλουσας κυριας Νικου Τσακιρη, ειναι αποσπασμα απο το κεφαλαιο 5 του δευτερου μερους του (καταπληκτικου) βιβλιου του Πετρου ΤατσοπουλουΗ Καρδια του Κτηνους“, εκδοσεις Καστανιωτη. Το βιβλιο εχει γινει και ταινια απο τον Ρενο Χαραλαμπιδη, με (ποιον αλλον?) τον ιδιο στο ρολο του Στεφανου Τζουτζε.

Στη φωτογραφια, ο Ρενος Χαραλαμπιδης και η Τζινα Θλιβέρη, στους αντιστοιχους ρολους στην αντιστοιχη σκηνη της ταινιας. Η φωτογραφια, ειναι απο τη σελιδα της εταιριας διανομης και αφου χρησιμευει εμφανως σαν προμοσιον, νομιζω οτι μπορω να την αναδημοσιευσω🙂 .

Τα εθιμα των Εσκιμωων (αποσπασμα)

3 thoughts on “Τα εθιμα των Εσκιμωων (αποσπασμα)

  1. Ανδρική αλληλεγγύη.

    [Αλήθεια, το εφαρμόζουν και οι Εσκιμώες αυτό; Αν είναι να το μελετήσουμε!]

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s