Amen, Brother

Το παραπανω βιντεο, ειναι απλα η μεταποιηση σε βιντεο μιας εγκαταστασης του Nate Harisson, με τιτλο “Can I Get An Amen?” και αναφερεται στο Amen break, το πιο πολυχρησιμοποιημενο μπρεικ στη συγχρονη ηλεκτρονικη μουσικη.

Εκτος απο το προφανες καλλιτεχνικο ενδιαφερον, εχει πολυ νοημα και το πολιτικο μηνυμα του Harisson για το ρολο της λεγομενης “πνευματικης ιδιοκτησιας”. Νομιζω πως μπορει κανεις πλεον, με την αποσταση των δεκαετιων απο τοτε, να πει πως η χαραυγη της Επαναστασης της Πληροφοριας συνοδευτηκε απο μια διαδικασια πολυ παρομοια με τη διαδικασια της “πρωταρχικης συσσωρευσης του κεφαλαιου” (και κατα τας …γραφας). Μονο που αυτη τη φορα, αντι για χωραφια και ορυχεια, οι φραχτες στηθηκαν γυρω απο ιδεες…

Αν το εργοστασιο ηταν το κατεξοχην πεδιο ταξικης παλης του 19ου και του 20ου αιωνα, οπως το χωραφι ηταν νωριτερα, το κατεξοχην πεδιο ταξικης παλης για τον 21ο αιωνα, θα ειναι το πεδιο των ιδεων, οχι, το εργοστασιο των ιδεων. Μμηπως θα ηταν υπερβολικα αυθαδικο να πει κανεις πως το πεδιο της μαχης δεν ειναι αλλο απο το …ιντερνετ?

Το παραπανω, μπορει να ξεγραφτει ευκολα σαν μια ακομα υπερενθουσιωδης υιοθετηση των “νεων μεσων”. Ουουου τα μπλογκς, το γουεμπ δυο, οι αγκρεγκειτορς, το τουιτερ! Τι γινεται ομως, αν βαλει κανεις στην εξισωση ολη εκεινη τη θεωρηση για τη βιοπολιτικη, τη βιοεξουσια και την δικτυακη παραγωγη που περιγραφουν οι Χαρντ και Νεγκρι στην Αυτοκρατορια? Και το πώς στις υπερσυγχρονες, τεχνολογικα υπερπροηγμενες κοινωνιες μας, η κυρια μπιζνα δεν ειναι τα προιοντα τα ιδια, αλλα η εικονα, το μαρκετινγκ τους ή το τι γινεται αν προσθεσει κανεις την φιλολογια για τις “εταιρικες προσωπικοτητες” που περιγραφει η Ναομι Κλαιν στο No Logo? Αν η κυριοτερη οικονομικη δραστηριοτητα των συγχρονων κοινωνιων βρισκεται στην παραγωγη ιδεων και συναισθηματων, ειναι προφανες πως εχουμε περασει περα απο μια απλη Κοινωνια του Θεαματος, σε μια κοινωνια οπου η βασικη οικονομικη μοναδα ειναι ο “prosumer“, ο παραγωγος καταναλωτης.

Και το ψηφιακο χασμα? Τι νοημα μπορει να εχει η μπλογκοσφαιρα για τις λιμοκτονουντες ψαραδες της Σενεγαλης ή για τις υπερεκμεταλλευομενες εργατριες στα εργοστασια της Μαλαισιας? Νομιζω πως αυτη ειναι μια υπεραπλουστευτικη αντιληψη, ακριβως γιατι ο μεταμοντερνος καπιταλισμος εχει αναγκη να εκδημοκρατιζει οσο το δυνατον περισσοτερο την “αυλη παραγωγη”. Τα Τουαρεγκακια στη Σαχαρα πρεπει να αποκτησουν το XO-1 τους, ακριβως για τους ιδιους λογους που στις αρχες του 20ου αιωνα καθε εργατης επρεπε να αποκτησει ενα Model T. Επιπλεον, νομιζω πως εχει τη σημασια του να αντιληφθει κανεις πως οταν ο Μαρξ εγραφε πως οι βιομηχανικοι εργατες ειναι το επαναστατικο υποκειμενο, στα μεσα του 19ου αιωνα, οι βιομηχανικοι εργατες σε συγκριση με τον τοτε παγκοσμιο πληθυσμο ηταν ελαχιστοι…

Σε καθε περιπτωση, εχει σημασια, κομβικη σημασια, η Αριστερα ολων των αποχρωσεων να προσπαθησει να αναλυσει ξανα τις συγχρονες μας κοινωνιες. Μπορει ολα τα παραπανω να ειναι απλα μια ακομα περιπτωση που ενας μπλογκερ φλυαρει ασυστολα ή μπορει οντως να βρισκομαστε μπροστα σε πραγματικες αλλαγες οχι πλεον στο Εποικοδομημα, αλλα στη Βαση. Οπως και να χει παντως, ειναι προφανες νομιζω πως οι παραμετροι γυρω μας εχουν αλλαξει παρα πολυ απο τοτε που πρωτογραφτηκαν οι …γραφες.

Amen, Brother

3 thoughts on “Amen, Brother

  1. criticalpsy says:

    Πολύ καλό κείμενο.
    Δυστυχώς η αριστερά (τουλάχιστον στην ελλάδα, που έχουμε μια καλύτερη εικόνα) έχει αποτραβηχτεί από την ενεργητική ανάλυση και θεωρία της κοινωνίας, και έχει πέσει σε μια αγωνιστική, ακτιβίστικη μελαγχολία (sad militancy, που γράφουν και οι colectivo situaciones). Είναι ευχαριστημένη με πορείες 100-200 αγωνιστών (δες τα συνδικάτα με την ακρίβεια, ή τις αντιρατσιστικές), που είναι σαν κηδείες.

    Και εμένα μου φαίνεται ότι αυτό το πολυεπαγγελόμενο πολύχρωμο των νέων κινημάτων πιο πολύ προς το καταλήγει στο γκρίζο της σύγχυσης και των συγκρουόμενων ηγεμονισμών των γκρουπούσκουλων και των αρχηγών τους. Δες την κατάντια του Φόρουμ.

    Like

  2. Νομιζω οτι αυτα ειναι αποτελεσμα απλουστατα του οτι οι αλλαγες τρεχουν πια με ταχυτητες τις οποιες κανενας συντεταγμενος με τον παραδοσιακο τροπο οργανισμος(*) δεν ειναι σε θεση να παρακολουθει. Εδω εχουμε ακομα το μεγαλυτερο μερος της Αριστερας να διαλεγεται με ορους των αρχων του 20ου αιωνα αποκλειστικα.

    Απο αυτην την αδρανεια, ειναι ακριβως το “πολυχρωμο” που κινειται. Η οποια “καταντια” των Φορουμ ειναι αποτελεσμα ακριβως της οποιας γραφειοκρατικοποιησης τους και της οποιας αποξενωσης τους απο το “πολυχρωμο”.

    (*) Με την πολυ ενδιαφερουσα εξαιρεση των …εταιρειων, που ομως μπορει κανεις να δει οτι ειναι ακριβως εκεινες οι εταιρειες που υιοθετουν οριζοντιες και δικτυακες δομες που ανταποκρινονται καλυτερα.

    Like

  3. Κατ’ αρχάς να πω ότι μεγάλα κομμάτια της αριστεράς απελπίζονται, όταν δεν μπορούν να εφαρμόσουν τις “γραφές” στο σημερινό γίγνεσθαι. Που είναι οι εργάτες, που είναι τα εργοστάσια, που είναι τα παφα πουφα των καπνών που δένανε τ’ ατσάλι και ευδοκιμούσε η ταξική πάλη?

    Είναι σχεδόν αστείο ή καλύτερα λυπηρό να εφαρμόζουμε δογματικά και κατά γράμμα διδάγματα παλιά όσο 1,5 αιώνας για να ερμηνεύσουμε τη σημερινή πραγματικότητα. Είναι επίσης λυπηρό να μη μπορούμε να ερμηνεύσουμε τη ζοφερή πραγματικότητα σε καιρούς που η εκμετάλλευση εντείνεται. Γιατί υπάρχει εκμετάλλευση και επομένως υπάρχουν κοινωνικές συγκρούσεις.

    Ωστόσο, ως αναρχικός, θα διαφωνήσω συλλήβδην με τις θεωρίες περί πρωτοπορείας κάποιου κοινωνικού στρώματος στην επαναστατική διαδικασία. Η ιστορία δε λειτουργεί ντετερμινιστικά αλλά την καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι. Επομένως δεν είναι καθόλου προκαθορισμένη η πτώση του καπιταλισμού αλλά θα παραμείνει ζητούμενο του αγώνα για μία άλλη κοινωνία. Συνεπώς δεν ωφελεί να αναζητούμε καινούργιες πρωτοπορείες, όπως κάνει ο Μακενζυ Γουαρκ, αλλά να αφουγκραστούμε τις κοινωνικές αλλαγές και να κινηθούμε με βάση αυτές.

    Συμφωνώ απολύτως με τη θέση σου ότι το πεδίο κοινωνικών συγκρούσεων είναι αυτή τη στιγμή το πεδίο των ιδεών. Αυτές αποτελούν πλέον την εξουσία του κόσμου μας και παίζουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση των σχέσεων εξουσίασης μέσα στις κοινωνίες.

    Ο ρόλος των νέων τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών είναι τελείως απρόβλεπτος σε όλο αυτό το περιβάλλον αλλά προσωπικά είμαι πολύ αισιόδοξος. Όσο μεγαλύτερη γνώση ανοίγεις στους ανθρώπους τόσο καλύτερα θα κινούνται τα πράγματα.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s