Αγγελακας, Καλβος και Feynman

Συμβαίνει με τους κακομαθημένους κομήτες
Δεν μπορούν να σηκώσουν τα μάτια τους
Δεν μπορούν να θυμηθούν την τροχιά τους
Βρίσκονται πάντα εκεί που δεν πρέπει
Με τις αστείες ουρές τους
Αναστατώνουν το νόμιμο σύμπαν

Πηρα εντελως τυχαια την Αυγη σημερα και ειχε το παραπάνω ποιηματακι στη σελιδα 17. Ειναι απο τη συλλογη του Αγγελακα “Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι”, απο το 1995. Το διαβαζα και το ξαναδιαβαζα για κανενα τεταρτο. Εκτος οτι ειναι πανεμορφο, μου θυμισε δυο στροφες απο τον Ωκεανό, απο την Λυρα του Καλβου.

Oύτω εις το χάος αμέτρητον
των ουρανίων ερήμων,
νυκτερινός εξάπλωσεν
έρεβος τα πλατέα
πένθιμα εμβόλια.

Kαι εις την σκοτιάν βαθείαν,
εις το απέραντον διάστημα,
τα φώτα σιγαλέα
κινώνται των αστέρων
λελυπημένα.

Και τωρα που εκατσα να τα γραψω αυτα, θυμηθηκα και τα παρακατω λογια του Feynman:

Poets say science takes away from the beauty of the stars — mere globes of gas atoms. Nothing is “mere”. I too can see the stars on a desert night, and feel them. But do I see less or more? The vastness of the heavens stretches my imagination — stuck on this carousel my little eye can catch one-million-year-old light. A vast pattern — of which I am a part… What is the pattern or the meaning or the why? It does not do harm to the mystery to know a little more about it. For far more marvelous is the truth than any artists of the past imagined it. Why do the poets of the present not speak of it? What men are poets who can speak of Jupiter if he were a man, but if he is an immense spinning sphere of methane and ammonia must be silent?

Αγγελακας, Καλβος και Feynman

4 thoughts on “Αγγελακας, Καλβος και Feynman

  1. Ένας αστροφυσικός βλέπει ομορφιά, συμμετρία, σοφία, αρμονική συνύπαρξη, παρελθόν παρόν και μέλλον. Δλδ ποίηση.

    [Εκτός αν “απλά πέρασε σε αυτή τη σχολή γιατί έπιανε τα μόρια” και ελπίζει κάπου να διοριστεί.]

    Like

  2. Και ενας ποιητης σαν τον Αγγελακα, σε ολη αυτην την ταξη, πεταει εναν κομητη “με την αστεια ουρα του” να “αναστατωνει το νομιμο συμπαν”!🙂

    Like

  3. akamatos says:

    Επίσης γαμάτη είναι κι η δεύτερη συλλογή του Αγγελάκα το “Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;”… Οι παλιοί τρυπόβιοι ξέρουν! Ψάχτο, αν δεν το έχεις ήδη βέβαια…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s