Πισω στην επιστημη

Ο καπιταλιστης θα σου πουλησει το σκοινι για να τον κρεμασεις: η παγιδα ειναι πως ειναι δικο του το σκοινι και σωστα πριονισμενο απο πριν ωστε να κοπει ακριβως οταν θα καθεσαι απο κατω του πανυγηριζοντας που τον ξεφορτωθηκες. Ο μεχρι προτινος κρεμασμενος θα προσγειωθει στα μαλακα: στο σβερκο σου.

Η παγκοσμια χρηματοπιστωτικη κριση δεν τελειωσε ακομα, αλλα ας παρουμε θαρρος απο τα οχταρια που βαρεσε ο Νταου, ο Ναζντακ και ο Φουτσι και ας χρησιμοποιησουμε παρελθοντα χρονο λεγοντας πως με την κριση δεν αλλαξε τιποτα. Μπορει ενα νεο Μπρετον Γουντς να στηθει, οπως προτεινει ο Γκορντον Μπραουν, μπορει μερικες τραπεζες να κρατικοποιηθουν, μπορει να βρεθουμε μπροστα σε ενα νεο Νιου Ντηλ. Κατα πασα πιθανοτητα θα δουμε μια “κεντροαριστερη” στροφη στον δυτικο κοσμο, απο τον Ομπαμα στις ΗΠΑ μεχρι τον καθ’ημας …Παπανδρεου. Ομως πραγματικα, τιποτα δεν αλλαζει. Οχι σε σχεση με τον κοσμο απο την 11η Σεπτεμβριου του 2001 και μετα.

Δεν εχουμε τιποτα περισσοτερο απο την εμπεδωση και την εμβαθυνση αυτου που η Ναομι Κλαιν ευστοχα περιγραφει σαν τον καπιταλισμο της διαρκους κρισης. Απο την 11η Σεπτεμβριου, στους πολεμους στο Αφγανισταν και το Ιρακ, στην πνιγμενη Νεα Ορλεανη, στις τιμες του πετρελαιου, στην κλιματικη αλλαγη και τωρα στα σαμπ-πραιμς και τα μπειλαουτς, αυτη η πρωτη δεκαετια του μιλενιουμ δεν ειναι παρα μια συνεχης και παρατεταμενη κριση. Οπως λεει και μια παλια κινεζικη καταρα: “να ζησεις σε ενδιαφεροντες καιρους!”

Τα θεμελια δεν εχουν πειραχτει: κανεις δεν πιστεψε πραγματικα πως η κριση θα εφερνε το “τελος του καπιταλισμου”, γιατι εχουμε πια εκπαιδευτει υπερβολικα καλα να μην μπορουμε να φανταστουμε κατι ριζοσπαστικα διαφορετικο. Αν μη τι αλλο, τα θεμελια στερεωνονται καλυτερα μεσα απο τις διαδοχικες κρισεις. Ηδη μπορουμε να δουμε πως ο μονος τροπος πια να κινητοποιηθουν οι πολιτες στον δυτικο κοσμο ειναι ο φοβος, το ισχυροτερο πια συνεκτικο στοιχειο για τις κοινωνιες μας. Αν αυτο δεν ειναι η σημαντικοτερη νικη του καπιταλισμου μεχρι σημερα, τι ειναι?

Ειτε προκειται για τους ισλαμιστες τρομοκρατες του Γκουανταναμο και τους τσιγγανους του Μπερλουσκονι, ειτε προκειται για τον Γκουσταβ και το φαινομενο του Θερμοκηπιου, ειτε ακομα τελος τελος για τους απληστους CEO της Γουωλ Στρητ, ειναι παντα ο μπαμπουλας που κινητοποιει, σε μια συνεχη κατασταση εκτακτης αναγκης, σε μια διαρκη αναγκη να δρασουμε ΤΩΡΑ, να παρουμε θεση αμεσα, να “καταδικασουμε τη βια αποπου και αν προερχεται” αμεσως και απεριφραστα, για να επανελθουμε το δυνατον γρηγοροτερα πισω στην “κανονικοτητα”, δηλαδη την καπιταλιστικη καθημερινοτητα.

Ισως λοιπον οντως το σωστο και το απαραιτητο βημα για καθε πραγματικα ριζοσπαστικη αντιμετωπιση του συγχρονου κοσμου να ειναι η ζιζεκιανη απραξια, η αρνηση δηλαδη για αμεση δραση, η καταφυγη στον αναστοχασμο του περιβαλλοντος, η “επιστημη”, η επισκοπηση της κοινωνικης πραγματικοτητας.

Υπερβολικα πολλα πραγματα εχουν αλλαξει στον κοσμο απο την πτωση του τειχους του Βερολινου το 1989. Οι ρυθμοι της τεχνολογικης προοδου ειναι πρωτοφανως ιλλιγγιωδεις για ολοκληρη την μεχρι τωρα ανθρωπινη ιστορια. Και αν εχει καθολου βαρος η μαρξιστικη θεση πως τα υλικα μεσα παραγωγης και οι συνεπακολουθες παραγωγικες σχεσεις ειναι πρωταρχικης σημασιας για την ιστορικη εξελιξη, τοτε οι πολιτικες δυναμεις που επιδιωκουν την κοινωνικη απελευθερωση εχουν ενα θεμελιωδες καθηκον: να προσπαθησουν ξανα “να καταλαβουν τον κοσμο, για να τον αλλαξουν”.

Πισω στην επιστημη

3 thoughts on “Πισω στην επιστημη

  1. gatouleas says:

    Ο πιο καλός (και καλοπροαίρετος) σαρκασμός του “κομμουνιστικού” ντετερμινισμού. Μπραβίσιμο!
    Όσο για το φοβικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί (για άλλη μια φορά), τι να πω… Το πως πανικοβάλονται, ακόμα και οι πιο ψύχραιμοι αριστεροί, είτε με εσχτολογικά σενάρια είτε με αγωνιώδης προσπάθειες να σκαρφιστούν λύσεις στην κρίση του συστήματος, είναι δείγμα της συντριπτικής νίκης που έχει φέρει ο καπιταλισμός στην σοσιαλιστική και κομμουνιστική σκέψη.
    Απλά, έχουμε πάψει να αναζητούμε προτάσεις έξω από την καθεστωτική λογικη. Γιατί μην ξεχνάς πως δυνατότητα απραξίας μπορεί να έχει ένα μέρος του κόσμου… και μερικές φορές είναι και αναγκαίο και κατανοητό.
    Το κοινωνικό γίγνεσθαι δεν μπορεί όμως… Είναι σαν την ύλη… δεν υπάρχει χωρίς να κινείται. Έτσι και οι κοινωνικά καταπιεσμένοι δεν είναι επιλογή τους να “πολιτεύονται”, αλλά αναγκαιότητα. Αυτό που με προβληματίζει είναι πως η αριστερά έχει χάσει τόσο πολύ ΚΑΙ την κοινωνική της γείωση ΚΑΙ την ταξική της αναφορά, που πλέον η εμπλοκή της στην πολιτική φαντάζει υποκειμενική. Και τι κανούμε για αυτό, φιλτατε;

    Like

  2. Ο φιλελευθερισμός ήταν πάντοτε καλός στις αλλαγές που δεν αλλάζουν στην ουσία τίποτα. Συμφωνώ σε όλα μαζί σου εκτός από την Ζιζεκιανή απραξία.

    Και η μη συμφωνία μου προέρχεται από την κυνική εξήγηση της πραγματικότητας που βλέπω.

    Ο Ζιζέκ καταφεύγει στην απραξία επειδή εσωτερικά είναι κατ’ ουσίαν φιλελεύθερος.

    Like

  3. vortex7 says:

    Ισως η πραγματικότητα να τρέχει συλλογικά με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από ότι νομίζουμε και άρα η διαδικασία του να καταλάβεις το γίγνεσθαι να δόσει αποτελέσματα πολύ αργότερα, όταν το γίγνεσθαι θα έχει παρέλθει …

    Όχι ότι δεν χρειάζεται, αλλά είναι προτιμότερο να προχωράει ο καθένας προς τα ‘κει που αγαπάει και όχι προς τα ‘κεί που τον σπρώχνουν (ή για την ακρίβεια τον σέρνουν).

    Γιατί στο κάτω κάτω της γραφής “η Αγάπη έξω βάλει τον φοβο” και αν η αγάπη σου είναι τόσο καυστική μπορεί να βρείς καινούριους τρόπους έξω από την πεπατημένη για ν’ αντιμετωπίσεις όχι τα διλήμματα που τίθενται αλλά την πραγματικότητα των ανθρώπων που κινούνται γύρω σου, μέχρι εκεί που φτάνει ο λόγος σου, και αυτοί οι διπλανοί σου θα βρουν τη δική τους λύση με τη δική τους αγάπη για τον κόσμο και τον “κοσμάκη”.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s