Teenage riot

Νομιζω οτι εχει αρχισει να υπαρχει ενας επικινδυνος διαχωρισμος στην αντιμετωπιση των ταραχων, στη λουμπα του οποιου και αρκετοι απο την Αριστερα εχουμε πεσει. Προσπαθωντας αρχικα να ξεπερασουμε την κυβερνητικη προπαγανδα πως δεν ηταν τιποτα περισσοτερο απο τους γνωστους γνωστους-αγνωστους, επικεντρωθηκαμε στις αυθορμητες μαθητικες διαμαρτυριες. Απεναντι στις συκοφαντιες, ακομα και μερους της σταλινικης Αριστερας, για την εξεγερση, αντιπαραθεσαμε το γεγονος οτι ειχαμε να κανουμε με αυθορμητα σπασιματα απο μαθητες στην Κερκυρα, τον Πειραια και αλλου. Αν κρινω απο την σταση καποιων απο τους αυθεντικοτερους εκφραστες του δημοσιου αισθηματος (πχ της Ελληνοφρενειας), αυτη η προσεγγιση εν μερει εχει ριζωσει, και αποτελει ισως αυτη τη στιγμη την μεγαλη επικοινωνιακη ασπιδα της εξεγερσης.

Ο μπουκαλακιας ο Πρετεντερης και η κυρια “δεν-ειδα-το-ντιβιντι” Τρεμη που οπως παντα εξοργιζονται σαν ντιβες της οπερας σε μεγαλο βαθμο γινονται παλι οι παλιοι γνωστοι “κακοι” των φοιτητικων κινητοποιησεων, που δεν συνδεονται με το κοινο αισθημα, αλλα απο τους κολωνακιωτικους θρονους τους κραυγαζουν σαν μωρες παρθενες, κανοντας πως δεν καταλαβαινουν. Απεναντι σε αυτους και τα ξαδερφακια τους στα ΜΑΤ, ξυπνουν τα δημοκρατικα αντανακλαστικα της κοινωνιας, και επιτελους βλεπουμε ομορφες σκηνες σαν και αυτην.

Υπαρχει μονο ενα προβλημα σε ολα αυτα. Ειναι λαθος να μεινουμε σε μια συγκαταβατικη αλληλεγγυη με τα “16χρονα” που οργιζονται γιατι “δεν εχουν μελλον τα καημενα” και επειδη τους “σκοτωσαν τον συμμαθητη”. Θα εχουμε ηδη χασει το παιχνιδι αν ταμπελωσουμε την εξεγερση σαν “μαθητικη” και ξεμπερδεψουμε. Γιατι τοτε, απλα θα πρεπει να περιμενουμε να ξεφουσκωσει η δικαιη οργη των πιτσιρικαδων, να τους δωσουμε την εκδικηση που ενοχικα πιστευουμε οτι τους ανηκει, και μετα να συνεχισουμε το μπιζνες ας γιουζουαλ. Δεν πρεπει η εξεγερση να γινει φολκλορ πριν ακομα τελειωσει.

Ισως αυτη τη στιγμη να βγαινουν στη φορα και οι αντιφασεις της σημερινης Αριστερας, που αρνειται να αγκαλιασει την εξεγερση με ορους πραγματικης αντιπαραθεσης με την πολιτικη ταξη, δηλαδη με επαναστατικους ορους (οι αναρχικοι αντιθετα, σε ενα βαθμο το κανουν αυτο, αλλα με τα χουλιγκανικα βαριδια που κουβαλανε αυτο-υπονομευονται).  Ισως να ακουγεται χαζοχαρουμενο (που δειχνει ακομα περισσοτερο την φτωχεια μας), αλλα θα επρεπε η Παπαρηγα και ο Τσιπρας να ειναι κατω στο δρομο και να πεταει πετρες. Ιδανικα: χωρις κουκουλες, στο φως της μερας και με συνθημα “Πρετεντερη δεν καταδικαζω τιποτα, δεν εχω να σου δωσω λογαριασμο”. Και με πραγματικες συνεπειες σε περιπτωση ηττας για ολους μας, στην παραδοση των κομμουνιστων του εμφυλιου, με αλλα λογια, με προσωπικο μας διακυβευμα.

Επικαιρο οσο ποτε το Η Αντισταση ειναι Παραδοση (Resistance is Surrender) του Ζιζεκ.  Update: διαβαστε επισης “η αδυναμία των παραδοσιακών μέσων” και “Γενιά No Future?“.

ΥΓ. Ακομα πιο αστειος, εγω που τα λεω αυτα απεξω απο το χορο, απο την αλλη ακρη του κοσμου…

Teenage riot

5 thoughts on “Teenage riot

  1. πόσο δίκιο έχεις για τις αντιφάσεις της ελληνικής αριστεράς. εγώ λέω (με μεγάλη δόση βερμπαλισμού και υπερβολής) ότι αρνούνται να αναλάβουν την ελάχιστη ευθύνη που τους αναλογεί. Ή δεν καταλαβαίνουν τη σημασία ή το φοβούνται. Μέχρι ένα σημείο το καταλαβαίνω, αλλά..
    Πάντως σε εντελώς ιδεατό επίπεδο, θα ήθελα να βγει Αλαβάνος και Αλέκα και να πουν: “εμείς κατεβάζουμε τον κόσμο μας κάτω ειρηνικά κάθε μέρα και ζητάμε αφοπλισμό της αστυνομίας. Δεν φωνάζουμε κομματικά συνθήματα. Συμμετέχουμε με τον κόσμο”.
    και μετά ξύπνησα.

    Like

  2. Δυστυχώς, πολλοί… ανακάλυψαν τον κόσμο αυτές τις μέρες. Κάποιοι άλλοι απλώς… ξέρουν.

    Like

  3. “… Υπαρχει μονο ενα προβλημα σε ολα αυτα. Ειναι λαθος να μεινουμε σε μια συγκαταβατικη αλληλεγγυη με τα “16χρονα” που οργιζονται γιατι “δεν εχουν μελλον τα καημενα” και επειδη τους “σκοτωσαν τον συμμαθητη”. Θα εχουμε ηδη χασει το παιχνιδι αν ταμπελωσουμε την εξεγερση σαν “μαθητικη” και ξεμπερδεψουμε. Γιατι τοτε, απλα θα πρεπει να περιμενουμε να ξεφουσκωσει η δικαιη οργη των πιτσιρικαδων, να τους δωσουμε την εκδικηση που ενοχικα πιστευουμε οτι τους ανηκει, και μετα να συνεχισουμε το μπιζνες ας γιουζουαλ. Δεν πρεπει η εξεγερση να γινει φολκλορ πριν ακομα τελειωσει…”
    Έτσι είναι :
    – η κυβέρνηση έσπρωξε μπροστά, πρωτοφανώς θα έλεγα και όσο μπόρεσε, τον ειδικό φρουρό, ώστε να προσωποποιήσει και να περιχαρακώσει την ευθύνη.
    -τα μμε ξεφωνίζουν και καναλιζάρουν στην κατεύθυνση που περιγράφετε στην παραπάνω παράγραφό σας, εξάπτοντας ένα θυμικό, που αργά ή γρήγορα θα ξεφουσκώσει.
    Τα αίτια είναι αλλού, οι ευθύνες αλλού και, εννοείται, δεν υπάρχουν συγνώμες για κανένα λάθος κανενός.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s