“Community Forum on the Uprising in Greece and its Lessons for Toronto”

Τις προαλλες πηγα σε μια εκδηλωση-συζητηση που διοργανωνοταν στο Ontario Institute for Studies in Education με τιτλο “Community Forum on the Uprising in Greece and its Lessons for Toronto”. Μη φανταστειτε τιποτα υπερ-μπομπαστικ, ηταν καμια 20αρια-30αρια ατομα, με 4 ομιλητες.

Η εκδηλωση ξεκινησε με μια ηχογραφημενη συνεντευξη που ειχε παρει η κοπελα που διοργανωσε την εκδηλωσε απο εναν Ελληνα φοιτητη στην Αγγλια ο οποιος, αναρχικος ων, μολις ξεκινησε η εξεγερση  ξεκουβαληθηκε και επεστρεψε στην Αθηνα. Στην συνεντευξη ο τυπος περιεγραφε την κατασταση στην Αθηνα, τις καταληψεις στο ΕΜΠ, την ΑΣΟΕΕ και τη Νομικη, τις πορειες, το κλιμα κτλ. My stalinist gaze (που θα’λεγε και ο Σλαβοι) λεει οτι ο τυπος παρουσιασε τα γεγονοτα απο την οπτικη των Εξαρχειωτων αναρχικων. Πχ, και τις τρεις καταληψεις και τις κινητοποιησεις τις περιεγραψε σαν αναρχικες, εστιασε πολυ στις συνελευσεις που “παιρναν αποφασεις  με κονσενσους, δεν εκανε καμια αναφορα -μα καμια- στην Αριστερα (ειτε την εξωκοινοβουλευτικη, ειτε το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ) και τα λοιπα και τα λοιπα.

Μετα την συνεντευξη βαλανε να παιξουν αποσπασματα απο μια ταινια που εκ των υστερων εμαθα οτι ηταν του Ζυλ Ντασεν, ωστε να εξηγησουν στο κοινο την ιστορικοτητα του Ελληνικου κινηματος και τις αναφορες του στην εξεγερση του Πολυτεχνειου. (Ομολογω οτι με πηραν λιγο τα ζουμια εκει). Και αμεσως μετα περασαμε στους ομιλητες οι οποιοι μιλησανε για τα δικα τους ο καθενας. Ηταν ενας τυπος απο μια τοπικη black nationalist οργανωση που -γαμωτο- δε θυμαμαι το ονομα της, ενας απο την αναρχικη Common Cause, μια δασκαλα απο την OCAP, και μια κοπελα απο την απεργια της CUPE3903. Απο τους τεσσερεις, κατα τη γνωμη μου, πιο ενδιαφεροντα ηταν αυτα που ειχε να πει η συναδελφισα απο την CUPE, μιας και, κατα τη γνωμη μου παλι, ο αγωνας της CUPE ειναι αυτη τη στιγμη πιο μπροστα απο ολη την υπολοιπη τοροντεζικη αριστερα που φαινεται καπως απορροφημενη με το να παιζει με τα κουβαδακια της στη γωνιτσα της -που θα ελεγε και ο Αλαβανος. Λεω οτι τα παιδια της CUPE ειναι μπροστα απο τους υπολοιπους, γιατι για παραδειγμα η ομιλητρια της CUPE ηταν η μονη που εστω ανεφερε …υπολογιστες και το πώς τους χρησιμοποιουν για τον αγωνα τους (εκτος των αλλων, τα παιδια εχουν και ενα youtube καναλι με καταπληκτικες διαφημισεις τυπου “I’m a Mac, I’m a PC”).

Η κοπελα αυτη ηταν αναμεσα στα καμια εκατοστη ατομα που κανανε sit-in στο διαδρομο εξω απο το γραφειο του πρυτανη του πανεπιστημιου του York με αιτημα να του μιλησουν. Το sit-in ειναι μια μορφη καταληψης, μονο που τα παιδια δεν αποκλειουν τον χωρο, απλα πανε και καθονται εκει συνεχεια. Οι εργαζομενοι κτλ μπορουν να πανε κανονικα στις δουλειες τους -αν περασουν απο τα picket lines στην εισοδο του καμπους- απλα ο διαδρομος ειναι τιγκα κοσμο που αραζει εκει, κοιμαται εκει, τρωει εκει κτλ.

Ο αγωνας των συναδελφων της CUPE ειναι μπροστα γιατι απο τη μια αποτελει ενα πραγματικο κινημα με αμεσο τοπικο ενδιαφερον (οχι αλλες καιλες για την καταπιεσμενη σεξουαλικοτητα της Φωκιας της Σαχαρας!), απο την αλλη ειναι εναντια στην εργασιακη ανασφαλεια (precarity) και διεκδικει και οικονομικα αιτηματα ακριβως εν μεσω οικονομικης κρισης, ενω τελος εχει (χωρις να το συνειδητοποιει) το χαρακτηριστικο να ειναι απεργια “εργατων της αυλης παραγωγης” (και βιοπολιτικη, και βιοεξουσια και Αυτοκρατορια και μπλα μπλα μπλα!). Αλλα σε ενα πιο απλο επιπεδο, ειναι μια απεργια που χρησιμοποιει κατα κορον τα νεα μεσα, το youtube κτλ, και ολα αυτα, τη στιγμη που στο Τοροντο δεν υπαρχει καν τοπικο indymedia… Μαλιστα, αυτο ηταν και ενα απο τα συμπερασματα της συζητησης, οτι χρειαζεται να φτιαχτει indymedia. Μη φανταστειτε κανενος ειδους προωθημενη αντιληψη για το πώς τα νεα μεσα μετασχηματιζουν τα κοινωνικα κινηματα και τετοια, απλα οτι χρειαζεται ρε παιδι μου ενα σαιτ με εναλλακτικη ενημερωση.

Σημειωση. Εμαθα λιγο αργοτερα οτι ηδη εχει ξεκινησει μια πρωτοβουλια για τοροντεζικο indymedia με αφορμη κυριως οτι του χρονου θα εχουμε την τιμη να φιλοξενησουμε τους G8 εδω διπλα στο Χαντσβιλ του Ονταριο (ε ρε πανηγυρια!) Τελος σημειωσης.

Παρενθεση. Οι προωθημενες αντιληψεις για την σχεση των νεων δικτυακων μεσων με τα κινηματα, αγαπητοι συντροφοι, παραγονται αυτη τη στιγμη απο την “επαρχιακη” Ελλαδα. Ειναι αλλωστε λογικο, αφου οι εξεγερσεις πανε παντα μπροστα τα πραγματα. Γιαυτο ξεκολλατε απο τη μιζερια οτι και καλα η Ελλαδα ειναι το ψηφιακο backwater και μπαρουφες. Το αντιθετο, στην αιχμη εισαστε. Τελος παρενθεσης.

Τελοσπαντων, η εκδηλωση μου εβγαλε ενα παραξενο συναισθημα. Θυμηθηκα πώς τοσα χρονια καναμε στην Ελλαδα εκδηλωσεις για την Παλαιστινη, για το Ιρακ, για τους Ζαπατιστας, για την Οαχακα κτλ Πώς αναφεραμε απο δω κι απο κει, τους Γαλλους φοιτητες, τους Χιλιανους μαθητες, τους Βολιβιανους κοκαλερος, τους Αργεντινους καταληψιες εργοστασιων κτλ. Και να, βρισκομουν απεξω, να βλεπω το ιδιο πραγμα, για την Αθηνα. Και το αστειο ηταν οτι υπηρχε και η ακριβως ιδια αντιληψη που υποσυνειδητα ειχαμε εμεις, οτι δηλαδη ολα αυτα τα ωραια και θαυμαστα συμβαινουν καπου αλλου και οχι εδω στο “βαρετο Τοροντο” (οπως καποτε ηταν η “βαρετη Αθηνα”). Χαρακτηριστικα, η δασκαλα απο την OCAP ελεγε οτι θα’θελε μια φορα να κατεβει να διαδηλωσει και να μην ειναι για κατι καπου αλλου, αλλα για δικα τους ζητηματα.

Και, αμα το βαλω αυτο διπλα στο μηνυμα του Μαρκος και διπλα στις ανακοινωσεις πχ της RFI, του ΚΕΑ,  και αλλα και αλλα, συνειδητοποιω πως  ολοι εκεινοι που για τα Δεκεμβριανα επεμεναν πως “δεν υπαρχει καμια εξεγερση” ή πως δεν ηταν παρα μερικοι προβοκατορες και αλλα τετοια ωραια, θα ελεγαν τα ιδια ακομα και αν ειχαν απεναντι τους καποια απο τις τοσες εξεγερσεις παγκοσμιως, για τις οποιες τοσα χρονια συζηταγαμε σε εκδηλωσεις, αρθρα κτλ στην Αθηνα. Για καποιους ανθρωπους η “πραγματικη εξεγερση” ειναι καπου αλλου, ποτε “εδω”. Και ειναι λογικο και αναμενομενο σε κανονικες συνθηκες, οπως τωρα στο Τοροντο, να υπαρχει υποσυνειδητα αυτο το αισθημα. Αν ομως αυτο μετατρεπεται σε εξωπραγματικη εξιδανικευση των εξεγερσεων (σαν το αμιμητο “δε θα σπασει ουτε τζαμι” της Αλεκας) και προκαλει πολιτικη τυφλωση, ειναι προβλημα.

Και αυτη ισως ειναι τελικα η χρησιμοτητα των εξωτερικων παρατηρητων, να μπορουν να κανουν τις αναγκαιες απλουστευσεις και “παρεξηγησεις”. Ισως ειναι αυτο που λεει σε διαφορες ομιλιες του ο Ζιζεκ (οταν αναφερει τις ιστοριες  με τα τηλεφωνηματα απο τους Διδυμους Πυργους και την ιστορια του Προυστ με τη γιαγια του), δεν ειναι παντα η αντιληψη που εχει κανεις για τον εαυτο του η αληθινη, γιατι συνηθως λεει ψεματα στον εαυτο του, ενω αντιθετα ειναι απο εξω ειναι που εμφανιζεται η πραγματικοτητα.

(η αφισα στην κορυφη ειναι απο την καταπληκτικη συλλογη αφισων του Μαη του 68 που εχει μαζεψει ο jonandsamfreecycle στο flickr, τυπικα(?) υπο Creative Commons.)

“Community Forum on the Uprising in Greece and its Lessons for Toronto”

9 thoughts on ““Community Forum on the Uprising in Greece and its Lessons for Toronto”

  1. Καταρχάς το κείμενο σου είναι αρκετά ενδιαφέρον.
    Για τον Έλληνα αναρχικό είναι πιστεύω τραγικό να αναλαμβάνεις κάτι τέτοιο… και να μην λες τπτ για την εξωκοινοβουλευτική αριστερά. (Η ΑΚ υπήρχε στο σύμπαν του;;;)

    επίσης πολύ ενδιαφέρον μου φάνεικε το sit-in :-p

    “Γιαυτο ξεκολλατε απο τη μιζερια οτι και καλα η Ελλαδα ειναι το ψηφιακο backwater και μπαρουφες. Το αντιθετο, στην αιχμη εισαστε. Τελος παρενθεσης.”
    Εδώ μάλλον δεν θα συμφωνήσω τόσο. Τι θέλω να πω; τα νέα μέσα στην ελλάδα μπορεί να έχουν αναπτυχθεί περισσότερο (προφανώς απο την στιγμή που υπάρχει ποιο προωθημένο κίνημα) όμως αν και δεν μπορώ να το ξέρω φαντάζομαι έχουν αναλογικά μικρότερο κοινό.

    Πάντως σε γενικές γραμμές το μεγαλύτερο πρόβλημα στην ελλάδα για την αριστερά είναι ο εαυτός της…

    υγ1.Αυτό με την ομοφωνία είναι πολύ μούφα… (συμπέρασμα από τις καταλήψεις για άρθρο 16) τρώγεσαι με τους άλλους και έτσι διώχνεις τον κόσμο…. που θα έπρεπε να προσεγγίζεις…

    υγ2.έκανες παρέμβαση πάνω στο συγκεκριμένο θέμα;;;(για εξωκοινοβουλευτική αριστερά κτλ;;;)

    Like

  2. Καλα ντε, ο ανθρωπος απο την αναρχικη σκοπια μιλαγε σε σαποζεντλι αλλους αναρχικους, και σιγα νταξει τι ανελαβε κιολας, οποτε και γω δεν ειπα τιποτα, αλλωστε σιγα τωρα μη σταξει του γαιδαρου η ουρα🙂 (την ΑΚ νομιζω την ανεφερε σε ενα ασχετο σημειο).

    Προφανως και θα συμφωνησω για την αριστερα και τους …εχθρους της. Για την ομοφωνια, εννοειται. Εγω λεω μαλιστα οτι ουτε καν ειναι οτι τρωγεσαι με τους αλλους. Μετα απο ολο το μπλαμπλα οι αποφασεις βγαινουνε στο διαδρομο μεταξυ των “θεσμικων δυναμεων του κινηματος”..

    Like

  3. masxalitsa says:

    hey b.r.o. poli endiaferon kkeimeno, kai opws panta poli cool kritiki skopia
    gia na doume ti tha sxoliazoume se ligo kairo oi 3enitemenoi😀

    Like

  4. bhoy says:

    Ιδού κάποιες ξένες ιστοσελίδες με (ενδέχομενη) ελληνική εμπλοκή:

    http://www.occupiedlondon.org/blog/

    http://www.crimethinc.com/blog/2008/12/25/how-to-organize-an-insurrection/

    http://libcom.org/news/nothing-will-ever-be-same-22122008

    http://www.schnews.org.uk/archive/news659.htm

    http://anarchiststrategy.blogspot.com/2008/12/csa-position-paper-greek-riots.html
    (από αυτό βρήκα κάποιες παραπομπές)

    Σε γενικές γραμμές διακρίνω πως σε ελευθεριακές (ας τις πούμε έτσι) ιστοσελίδες,υπάρχει κι ανταπόκριση από Έλληνες αλλά κι ευρύτερο ενδιαφέρον…Καλή η συνάντηση του ΚΕΑ στην Αθήνα για τα “δεκεμβριανά” αλλά το καλύτερο είναι να υπάρξει μια κινητικότητα από τα κάτω.
    Αν υπάρχει κάποια γνώση για αντίστοιχα “αφιερώματα” από μαρξιστικού/αριστερού περιβάλλοντος ξένων ιστοσελίδων,θα ήταν χρήσιμο να τις βρούμε…

    Like

  5. bhoy, συγνωμη τωρα το ειδα το ποστ σου, το ειχε μαζεψει το σπαμοφιλτρο επειδη μαλλον εχεις πολλα λινκς…

    Καλη συλλογη παντως!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s