Angst

Το ποσοστο αποχης στις τελευταιες εκλογες ηταν αν δεν κανω λαθος ιστορικα το μεγαλυτερο ποσοστο αποχης που καταγραφηκε ποτε (εξαιρωντας τις εκλογες του 46?). Αν οντως ισχυει αυτο (βαριεμαι λιγο να τσεκαρω τα φακτς), τοτε εχουμε ενα ακομα πρωτοφανες φαινομενο στην συγχρονη ελληνικη ιστορια. Εχει πλακα λοιπον, να παρατηρησει κανεις οτι τωρα τελευταια, ολο πρωτοφανη φαινομενα βλεπουμε στην Ελλαδα. Ειναι πια κοινοτυπο να το λεει κανεις, αλλα ναι, ζουμε σε πολυ ενδιαφεροντες καιρους.

Νομιζω οτι επιπλεον εχει ενδιαφερον να κανει κανεις και μια συνδεση ακομα. Ας βαλουμε σε χρονολογικη σειρα τα παρακατω γεγονοτα: σιωπηλες διαμαρτυριες με μαυρα για τις πυρκαγιες, Δεκεμβρης, προσφατη αποχη. Υπαρχει ενα πολυ κοινο στοιχειο και στα τρια αυτα σημεια: ηταν εκφρασεις σχεδον τυφλης αγανακτησης συνολικα για το πολιτικο συστημα και την σημερινη κατασταση της Ελληνικης κοινωνιας, για την κατασταση της δημοσιας σφαιρας και του δημοσιου διαλογου. Μαζικα απορριφθηκε συλληβδην το πολιτικο συστημα (θυμαστε που μουτζωναμε τη βουλη φωναζοντας ουουουου?), και αυτη η απορριψη τοποθετηθηκε (με σχεδον “απολιτικο” τροπο) μαζικα εξω απο τις υπαρχουσες πολιτικες δυναμεις, συμπεριλαμβανομενης (δυστυχως) και της Αριστερας. Επιπλεον, σε καμια απο τις τρεις αυτες περιπτωσεις, η διαμαρτυρια δεν κατεληξε σε συγκεκριμενους πολιτικους αγωνες, σε συγκεκριμενα, απτα, πραγματοποιησιμα αιτηματα, σε οργανωμενη κινηση για επιτευξη καποιου οποιουδηποτε στοχου.

Ισως ειναι αιρετικο καπως να προσθετω και τον Δεκεμβρη σε ολο αυτο, αλλα νομιζω οτι κολλαει. Προφανως παιζει το ρολο του οτι η μεγαλη πλειοψηφια οσων διαδηλωσαν τοτε και που αποτελεσαν την κινητηρια δυναμη της εξεγερσης δεν ειχαν αυτο που λεμε “κινηματικη εμπειρια” (αν ειμαστε τυχεροι, μετα τον Δεκεμβρη την απεκτησαν), γιατι ηταν κοινωνικες ομαδες οπως μαθητες απο τη μια μερια και λουμπεν και μεταναστες απο την αλλη (παλι μπορει να ειμαι αιρετικος λεγοντας το αυτο, αλλα απο οσο κουβεντιασα με κοσμο οσο ημουν στην Ελλαδα, αυτην την εικονα συνεθεσα) που πρωτη φορα διεκδηκισαν τον δημοσιο πολιτικο λογο και χωρο.

Η Αριστερα (συμπεριλαμβανομενων των αναρχικων) παρολο που βρεθηκε μεσα στα γεγονοτα ποτε δεν καταφερε να παιξει ηγεμονικο πολιτικα ρολο (και εδω θα πω οτι συμπεριλαμβανω και το ΚΚΕ, που δειχνει ακομα περισσοτερο ποσο αποτυχημενη ηταν η γραμμη του το Δεκεμβρη, οπου υποτιθεται οτι κρατησε υπευθυνη σταση ακριβως για να μπορεσει να δωσει πολιτικα χαρακτηριστικα στην εξεγερση, αποτυγχανοντας παταγωδως -οπως και μεις). Η Αριστερα δεν καταφερε να δωσει μορφη και σαφη στοχευση στην εξεγερση. Τα πολιτικα αιτηματα, πχ αφοπλισμος της αστυνομιας, καταργηση των ΜΑΤ, πτωση της κυβερνησης, ακομα και τα ουτοπικα περι εγκαθιδρυσης ξερογω κομμουνας των Αθηνων κτλ, ποτε δεν υιοθετηθηκαν και δεν επιδιωχθηκαν σοβαρα απο την μεγαλη μαζα των εξεγερμενων οι οποιοι εδρασαν σε μεγαλο βαθμο οπως οι εξεγερμενοι των Γαλλικων προαστιων το 2005, δηλαδη “τυφλα”, σπασμωδικα και εχοντας κατα βαση σαν κυριο πολιτικο τους ζητημα το “ειμαστε και εμεις εδω!¨.

Χωρις την βια, αλλα νομιζω με πολυ ιδια λογικη, διαμορφωθηκαν τα πολιτικα χαρακτηριστικα και των συγκεντρωσεων με τα μαυρα για τις πυρκαγιες, και της προσφατης αποχης: γενικευμενη αγανακτηση που σκαει μαζικα, κατα παντων, χωρις ομως να διεκδικει σοβαρα τιποτα στο πολιτικο επιπεδο. Οι διαμαρτυριες με τα μαυρα δεν μετεξελιχτηκαν για παραδειγμα σε καποιο κινημα για την αναδιαρθρωση του συστηματος προστασιας των δασων. Αντιστοιχα, η αποχη σημερα, εκφραζει με τον ιδιο ακριβως τροπο την απορριψη του συστηματος εξουσιας χωρις να ενδυναμωνει τις αντισυστημικες δυναμεις (δε λεω μονο το ΣΥΡΙΖΑ, αλλα ολοκληρη την Αριστερα).

Η αληθεια ειναι βεβαια, πως απο τις μεν πυρκαγιες μπορει ισως κανεις να πει οτι μας προεκυψαν οι Οικολογοι, απο τον δε Δεκεμβρη το ΛΑΟΣ. Αλλα παρα τις πραγματικες μετατοπισεις στην πολιτικη των δυο κομματων εξουσιας που τα δυο αυτα κομματα προκαλουν (μεγαλυτερη εμφαση σε οικολογικη ευαισθησια και στο νομος-και-ταξη απο το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ ταυτοχρονα), νομιζω οτι η συνολικη δυσαρεσκεια δεν “ικανοποιειται” απο αυτες, και οτι αντιθετα ολοενα και εντεινεται. Και εκφραζεται ολοενα και περισσοτερο εξω απο το πεδιο της παραδοσιακης πολιτικης (και αυτο ειναι μια παρα πολυ ανησυχητικη εξελιξη).

Μια εξηγηση για αυτο μπορει να ειναι οτι βλεπουμε πια τα αποτελεσματα της δεκαπενταετους νεοφιλελευθερης ηγεμονιας, μαζι με την χρονιζουσα ηθικη εξαθλιωση της διαφθορας που εχει ποτισει την κοινωνια μεχρι τα κοκκαλα. Ο νεοφιλελευθερισμος οδηγει ακριβως στην αποπολιτικοποιηση της δημοσιας σφαιρας (απλο παραδειγμα ο εκσυγχρονιστικος τεχνοκρατισμος) και διαρρηγνυει τον κοινωνικο ιστο. Ταυτοχρονα, η τηλεοπτικη δικτατορια, μαζι με την διαφθορα εχει συστηματικα καταστρεψει την δυνατοτητα ουσιαστικου δημοσιου πολιτικου λογου (εξ’ου και Καρατζαφυρερ). Εχουμε γινει εντελως Ευρωπη, και ασε τον Ζουραρη και τον Καραμπελια να λενε.

Προφανως, με αυτα υποψη, το επομενο βημα ειναι να μιλησει κανεις για τις ευθυνες της Αριστερας, και αρα και της καθ’ ημας Αριστερας. Αλλα, οσον αφορα εμας τουλαχιστον, νομιζω οτι αυτη η κουβεντα πρεπει να γινει εχοντας στο μυαλο μας, ακριβως αυτην την τεραστια αγωνια και αγανακτηση της κοινωνιας, τη μεγαλη εικονα του τι συμβαινει γυρω μας και γιατι. Και οχι με συναισθηματισμους περι “αλλοιωσης του ανανεωτικου χαρακτηρα” του κομματος, ουτε με πολιτικαντικους ορους “ηττας”  και ποσοστων. Δεν την μαρανε την κοινωνια αν ηττηθηκαμε ή αν βγαλαμε 1,2 ή 3 ευρωβουλευτες! Και οσο δεν ανταποκρινομαστε σε αυτο, σαν Αριστερα, αλλα και σαν κοινωνια τελοσπαντων, θα περιμενουμε την επομενη τυφλη εκφραση αυτης της αγανακτησης, ειτε αυτη θα ειναι βιαιη ειτε οχι.

φωτογραφια ειναι απο την Πανεπιστημιου, 9 Δεκεμβριου 2008, του Τηλεμαχου Ευθυμιαδη, με αδεια CC.)

Angst

2 thoughts on “Angst

  1. Τι το χαιδεύεις καλέ το Κομμουνιστικό (Στάλιν) Κόμμα (μαγαζάκι) Ελλάδος (που απειλείται συχνά από ξένους πράκτορες)? Δεξί χέρι της κυβέρνησης των λήσταρχων ήταν, τι πολιτικά χαρακτηριστικά τώρα…

    Η κραυγή του Δεκέμβρη ακούστηκε σ’ ούλο τον κόσμο και αυτό από μόνο του αρκεί. Τώρα θα μου πεις και τι στο διάολο θα γίνει με την όντως (ανύπαρκτη) μορφή και σαφή (όσο σαφής γίνεται και ο Βαγγέλης ο Βενιζέλος όταν αγορεύει) στόχευση του. Σ’ αυτό έχω να σου αντιπαραθέσω τον προβληματισμό του κοινού μας γνωστού Σλαβόι: ”το κεντρικο ζητημα βρισκεται γυρω απο το αν πιστευουμε πραγματικα οτι υπαρχει κατι διαφορετικο απο τον Καπιταλισμο”.

    Like

  2. Η εξέγερση (ή Κάποιας μορφής σύγκρουση) θα επαναληφθεί – ίσως από Σεπτέμβρη.
    Η αποχή πάλι δε νομίζω – ελπίζω οτι τα παραγόμενα ακροδεξιά “προϊόντα” να συνέτισαν πολλούς από τους απέχοντες, που είναι άλλωστε ιδιαίτερα “συστημικοί” ψηφοφοφόροι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και άλλων κομμάτων…

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s