Περι σταλινισμου και κουκουεδισμου

Διαβαζοντας το προσφατο κειμενο “How to begin from the beginning” του Ζιζεκ, επεσα στο εξης σημειο (η εμφαση στο τελος ειναι δικη μου):

Even in the most violent phases of the Leninist dictatorship, when those who opposed the revolution were brutally deprived of their right to (public free) speech, they were not deprived of their right to silence: they were allowed to withdraw into inner exile. […] For Stalinism, however, even such silence resonated too much. Not only were masses of people required to show their support by attending big public rallies, artists and scientists also had to compromise themselves by participating in active measures such as signing official proclamations, or paying lip-service to Stalin and the official Marxism. If, in the Leninist dictatorship, one could be shot for what one said, in Stalinism one could be shot for what one did not say. This was followed through to the very end: suicide itself, the ultimate desperate withdrawal into silence, was condemned by Stalin as the last and highest act of treason against the Party. This distinction between Leninism and Stalinism reflects their general attitude towards society: for the former, society is a field of merciless struggle for power, a struggle which is openly admitted; for the latter, the conflict is, sometimes almost imperceptibly, redefined as that of a healthy society against what is excluded from it—vermin, insects, traitors who are less than human.

Βαλτε τους πυροβολισμους και τη βια στις ομολογες τους καταστασεις στον Ελληνικο δημοσιο πολιτικο διαλογο και ιδου, νατος ο “κουκουεδισμος”! Το ΚΚΕ αντιμετωπιζει την  αντιθεση ή τη διαφωνια (εννοιες τις οποιες θεωρει και σχεδον ταυτοσημες) με “ηθικους” και συναισθηματικους ορους, ακριβως σαν να επροκειτο για το ηθικον τμημα της Αριστερας που μαχεται εναντια σε διεστραμμενα καθαρματα και αποβρασματα (και να θυμισω εδω και τα “ποντικια” της συντροφισας Αλεκας.) Οσους το ΚΚΕ αποφασισει να χτυπησει πολιτικα αντιμετωπιζονται με ηθικολογικες, με  κραυγες για “προβοκατορες”, για “αντικομμουνιστες” (με υφος σαν ο αντικομμουνισμος να ειναι ενα απο τα 7 θανασιμα αμαρτηματα), και παει λεγοντας. Να τος ο σταλινισμος στην νεοελληνικη του εκδοχη, τον “κουκουεδισμο”.

Καθολου δεν λεω οτι στην καθ’ημας αριστερα, τα πραγματα βρισκονται στον “σωστο λενινιστικο δρομο”. Ειδικα με τα τελευταια καμωματα, ενα μπαχαλο ειμαστε. Ομως τουλαχιστον εχουμε αυτο το “a struggle which is openly admitted”, που εν τελει ειναι ταξεις μεγεθους πιο πολιτικο απο τις απολιτικες κουκουεδικες ηθικολογιες!

ΥΓ. Οπως και να’χει παντως, το ποστ μου αυτο αδικει καταφορα τον Ζιζεκ, γιατι εστιαζω σε ενα τριτευον σημειο ενος κατα τα αλλα καταπληκτικου κειμενου, το οποιο αξιζει να διαβαστει και να ξαναδιαβαστει. Θα τολμησω την υβρι: το κειμενο μπορει να διαβαστει και σαν ενα “προ-μανιφεστο” ή “meta-μανιφεστο”, δηλαδη βαζει κατω τα ζητηματα πανω στα οποια μπορει να σταθει ενα νεο Κομμουνιστικο Μανιφεστο. Διαβαζοντας το, μπορει κανεις να πει στο τελος: ναι διαολε ειμαι κομμουνιστης! Διαβαστε το οπωσδηποτε🙂

Περι σταλινισμου και κουκουεδισμου

6 thoughts on “Περι σταλινισμου και κουκουεδισμου

  1. Παρόλο που συμφωνώ με τον διαχωρισμό του Ζιζέκ ο διαχωρισμός αυτός δεν εστιάζει καθόλου στην ιδεολογία της ανάπτυξης που σήμερα μας ταλαιπωρεί και είναι το κοινό σημείο μεταξύ του Λενινιστικού εξηλεκτρισμού και του σημερινού καπιταλισμού.

    Έτσι από τότε μέχρι και σήμερα η προσπάθεια για πραγματική πρόοδο του ανθρώπου μεταφέρεται συνεχώς σε κάποιο άλλο μελλοντικό σημείο όταν οι οικονομικές συνθήκες θα είναι καλύτερες….

    Αντίθετα τα περι Σταλινισμού κανείς δεν τα παίρνει στα σοβαρά.

    Like

  2. Ασχετο αλλά θέλω να σας ενημερώσω ότι από τις 17 Ιουνίου οι εργαζόμενοι δημοσιογράφοι της εφημερίδας DERBY ανέλαβαν μόνοι τους την καθημερινή έκδοση της εφημερίδας, Σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τον Τύπο, οι δημοσιογράφοι του DERBY τολμούν να αναλάβουν την εφημερίδα και να την βγάζουν κάθε μέρα με μοναδικό σύμμαχο τους αναγνώστες.

    Μάκης

    Like

  3. Μάλιστα! Τί να πω; Ούτε με το απόσπασμα συμφωνώ, πολύ δε περισσότερο ούτε στα όσα λες για τον “κουκουεδισμό”.
    Το ότι δεν θεωρώ παρ’ όλα αυτά τον Ζίζεκ ή εσένα προβοκάτορα ή αντικομμουνιστή μάλλον στη σκέψη τη δικιά σου με έχει κατατάξει στους “μη-ΚΚΕ” τύπους?

    Τί να σε πώ?
    Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε…

    Like

    1. Θα το ηθελα να διαβασω πχ σε ενα ποστ σου τις αντιρρησεις σου.

      Απο κει και περα, καθε χωρος εχει τις “παθολογιες” του. Δεν ξερω ποσο νοημα ειναι να το παμε σε ατομικο/προσωπικο επιπεδο, αλλα ασπουμε με τον ιδιο τροπο που δεν ειναι ολοι του Συνασπισμου “παραγονταρες”, ομοια δεν ειναι ολοι του ΚΚΕ “κουκουεδες” (το “κουκουεδες” καταχρηστικα, ελλειψει καλυτερου ορου που να ξερω –ισως “λαικισμος”?– για αυτου του ειδους τον “ηθικολογικο” πολιτικο λογο).

      Μπαι δε γουει, ιν ντιφενς οφ Ζιζεκ, μπορει να λεει για “leninist dictatorship”, αλλα δεν το λεει για να κατακρινει τους μπολσεβικους, ισα ισα. Παραπεμπω και στο “Slavoj Žižek presents Trotsky: Terrorism and Communism” (βλεπε και [1][2]).

      (ΥΓ. μαν, απολελε ή ακομα μεσα εισαι? χαιρετισμους και καλα κουραγια!)

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s