Συντροφοι, χανετε

Η εξεγερση του περσινου Δεκεμβριου και η ηχω της στον φετινο Δεκεμβρη (ισως μαλιστα περισσοτερο η δευτερη), νομιζω οτι μπορει να διαβαστει και καπως διαφορετικα: σαν πολιτικη ηττα του ελλαδικου αναρχικου κινηματος. Ο μεγαλος πολιτικος χαμενος του Δεκεμβρη δεν ηταν ο …ΣΥΡΙΖΑ, αλλα οι αναρχικοι! Ισως αυτο ακουγεται παραξενο μιας και γενικοτερα οι γραμμες των διαφορων αναρχικων και αντιεξουσιαστικων σχηματισμων (διαβαζω οτι) εχουν πυκνωσει.

Αλλα νομιζω οτι εχει βαση. Μια απο τις μομφες στον “Δεκεμβρη” ηταν και ειναι οτι δεν εθεσε πολιτικα αιτηματα, δεν προτεινε καμια διεξοδο. Αντιθετα, εκφραστηκε σαν γενικη απορριψη, με εντελως ρομαντικα, συναισθηματικα συνθηματα. Πανεμορφα συνθηματα, ναι, αλλα με στοχευση που δεν (καταλαβα να) εφτανε ουτε καν για να χτιστει ενα οραμα ουτοπιας, μια κατευθυνση, κατι ρε παιδι μου.

Νομιζω οτι ηταν με μια εννοια, μια πραγματικη ευκαιρια για τον αναρχικο χωρο, να βαλει μπροστα τις δικες του ιδεες. Ομως σε ποιο σημειο ακουστηκαν αναρχικες ιδεες? Το “μπατσοι γουρουνια δολοφονοι” δεν ειναι ιδεα, βρισια ειναι. Παρουσιαστηκε μια τεραστια ευκαιρια, και αυτη χαθηκε στην στειρα αντιπαραθεση με την αστυνομια.

Σκεφτομαι την Αργεντινη μετα το κρασαρισμα των αρχων της δεκαετιας. Τι ακολουθησε την εξεγερση? Εμφανιστηκαν καταληψεις εργοστασιων απο τους εργατες, οχι απλα για διαμαρτυρια, αλλα για να επιβαλλουν εργατικο ελεγχο και αυτοδιαχειριση. (Ειναι εντελως μα εντελως ασχετο το τι απεγιναν αυτα, αλλη κουβεντα αυτη).

Στην Ελλαδα υπηρξε οντως δυναμωμα των κινηματικων δρασεων, αλλα τοσο οι μορφες τους οσο και το περιεχομενο τους δεν νομιζω οτι ειχαν κατι το χαρακτηριστικα αναρχικο, αλλα ισα ισα επιβεβαιωσαν μια ηγεμονια στο κινημα ειτε του χουλιγκανικου (τυφλη βια χωρις αιτια και σκοπο) ειτε αυτου που αναρχικοι θα ονομαζαν “αριστερου” τροπου σκεψης (διαμαρτυρια, σε ενα βαθμο ενσωματωσιμη: πχ ενας ξυπνιος δημαρχος θα ειχε καλωσορισει τα αυτοδιαχειριζομενα παρκακια).

Προφανως προφανεστατα με αυτα δεν κρινω την εξεγερση. Ισα ισα, η εξεγερση καθαυτη ταιριαζει σε οσα εχω καταλαβει για την “θεικη βια” του Μπενγιαμιν, οποτε ειναι απο μονη της περα κι εξω απο την κριτικη (πώς μπορεις να κανεις κριτικη σε ενα φυσικο φαινομενο?). Η κριτικη μου ειναι στους αναρχικους, οτι δεν μπορεσαν να “νοηματοδοτησουν” ή να “μπολιασουν” την εξεγερση με δικες τους ιδεες αλλα παρασυρθηκαν σε εναν ομορφο μεν αλλα ατελεσφορο συναισθηματισμο.

Φυσικα, ακομα περισσοτερο απετυχε παταγωδως και η αριστερα σε καθε εκφανση της. Ομως σε αντιθεση με την αριστερα που αμφιταλαντευτηκε ή απειχε ή τελοσπάντων εμφανίστηκε σε δευτερο χρονο, οι αναρχικοι ηταν εκει απο την αρχη, στη μεση των πραγματων. Και γιαυτο η ηττα τους ειναι μεγαλυτερη απο αυτην της αριστερας, γιατι δεν μπορεσαν να σταθουν στο υψος μιας εξεγερσης που ειχε ολα τα χαρακτηριστικα που ονειρευονταν.

Σε καθε περιπτωση παντως, και λαμβανοντας υποψη και τα μαυρα κι αραχνα συννεφα που μαζευονται στο μετωπο της οικονομιας, τιποτα δεν εχει τελειωσει…

(η μαυρη σημαια ειναι απο τη wikipedia, με αδεια CC-by)

Συντροφοι, χανετε

10 thoughts on “Συντροφοι, χανετε

  1. κ says:

    Quote: “Ο μεγαλος πολιτικος χαμενος του Δεκεμβρη δεν ηταν ο …ΣΥΡΙΖΑ,
    αλλα οι αναρχικοι! ”
    Δηλαδή τι μας λες? Συγκρίνεις τον ΣΥΡΙΖΑ με τους “Αναρχικούς” (γενικά
    και αόριστα)?
    Οτι δλδ οι “αναρχικοί” είναι και αυτοί μια “δύναμη/ρεύμα”
    πεστο όπως θες, που κοιτάει να κάνει απολογισμό κ να μετρήσει τα κουκιά
    της απο το δεκέμβρη για να δεί πόσα ψηφουλάκια κέρδισε μέσα απ αυτά τα
    γεγονότα? Αυτά τα κάνει ένα κόμμα όχι οι “αναρχικοί” και μάλλον έχεις μπερδευτεί για το τι περί τίνος πρόκειται.
    Δηλαδή πώς κατά την γνώμη σου πώς θα βγαίναν “κεριδμένοι”?
    Και πώς μεταφράζεται κ τι σημαίνει βγαίνουν κερδισμένοι?
    Δεν είναι λίγο άτοπο όλο αυτό?
    Και για να μιλήσουμε με γεγονότα, τις καταλήψεις του δεκέμβρη σε
    δημαρχία, γσεε, λυρικές και και και…. ποίοι τις ξεκίνησαν?
    Εγώ προσωπικά το δεκέμβρη είδα συνελεύσεις σε δημαρχείο με απλό κόσμο,
    γονείς,παιδιά εργαζόμενους που για πρώτη τους φορά συμμετείχαν σε
    τέτοιες διαδικασίες να έχουν μαζευτεί και να μιλάνε “ελεύθερα” για τα
    προβλήματα τους.
    Αυτό δλδ δεν αποτελεί μια νίκη?

    Like

    1. Γιατι σε ενοχλει το “αναρχικοι” γενικα και αοριστα? Δεν σε ειδα να γκρινιαζεις για το “αριστερα” γενικα και αοριστα. Ναι, ολες οι συσπειρωσεις, σχηματισμοι, ομαδες, ατομα, παρεες που εχουμε στο μυαλο μας οταν λεμε “αναρχικοι” ειναι ενα ρευμα και μια πολιτικη δυναμη. Ετερογενης σε πολλα, αλλα και με πολλα κοινα. Αν αντι για το “οι αναρχικοι” εγραφα “ο χωρος”, το ιδιο δεν θα εννοουσα? Η χρωσταω στους αναρχικους παραπανω προσοχη στην εκφραση? Και φυσικα “ο χωρος” ενδιαφερεται για “τα κουκια” του, απλα τα κουκια του δεν ειναι ψηφουλακια αλλα συμμετοχη, ενεργοποιηση, ανοιγμα και αλλα τετοια ωραια (για τα οποια υποτιθεται οτι η αριστερα δεν νοιαζεται, ε?). Τωρα, πώς θα εβγαιναν κερδισμενοι? Μα το λεω και πανω. Για ιδεες μιλαω. Για μια αναρχικη “ιδεολογικη ηγεμονια”. Πού ηταν οι ξεκαθαρα αναρχικες ιδεες? Οι καταληψεις και οι συνελευσεις μια χαρα χωρανε και στους διαφορους αριστερισμους.

      Like

  2. idezol says:

    Man, χτες στον ΣΚΑΙ [tv] είχε ένα αφιέρωμα [κουβέντα] για τον περσυνό Δεκέμβρη, με παρόντες δημοσιογράφους των καθεστωτικών ΜΜΕ, αλλά κ νέους με ‘μπλοκάκια’, ακαδημαικούς, καλλιτέχνες, εκπαιδευτικούς, συνδικαλιστή των μπάτσων, αλλά και πλήθος μαθητών/φοιτητών που έζησαν τον Δεκέμβρη στο δρόμο. Αν και αχανής και αρκετά πολωμένη κουβέντα, αν δε βαριέσαι τσέκαρε:
    http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=107494
    http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=107493

    Like

    1. Που σαι ρε μαν!!! Δε μου λες, για να φτασεις να με στειλεις να δω τηλεοραση στο ΣΚΑΙ, μαλλον αυτο σημαινει οτι δεν εχω ιδεα για τι πραμα γραφω, ε?🙂🙂🙂

      Πολλους χαιρετισμους!

      Like

    2. Την ειδα την εκπομπη. Για τηλεοραση και ποσο μαλλον ελληνικη τηλεοραση, ηταν παρα πολυ καλη. Θενξ για το ποιντερ!

      Like

  3. καταρχήν ελπίζω να μην έχεις γίνει χιονάνθρωπος εκεί στα ξένα🙂
    σχετικά με το ωραίο θέμα που θίγεις, πιστεύω ότι πολιτικά το κίνημα του αναρχισμού δέχθηκε το (σχεδόν) τελικό χτύπημα στον Ισπανικό εμφύλιο. Η ίδια η ιστορική εξέλιξη (παγκοσμιοποίηση) το έχει ξεπεράσει. Πρακτικά ηττήθηκε όταν ο Αναρχοσυνδικαλισμός εξαφανίσθηκε από τα εργοστάσια. Από εκεί και μετά τμήματα του είναι πάντα παρόντα σε οποιεσδήποτε κοινωνικές εξεγέρσεις και εκρήξεις. Δες τον Μάη του 68 που οδήγησε σε μια εν γένει αναζοπύρωση του. Οφείλω να ομολογήσω ότι μια από τις πιο σοβαρές εξεγερτικές πρωτοβουλίες πέρυσι τον Δεκέμβρη ήταν η κατάληψη των γραφείων της ΓΣΕΕ. Ηταν ίσως από τις σημαντικότερες κινήσεις εκείνων των ημερών και πιστώνεται στο Αντιεξουσιαστικό κίνημα. Προσωπικά ήμουν ψυχήτε και σώματι μαζί τους. Ηταν η πιο σωστή κίνηση. Δυστυχώς η υπόλοιπη Αριστερά ήταν στα κανάλια και έδινε συνεντεύξεις, όταν θα έπρεπε οι συνδικαλιστές του χώρου μας να είναι μαζί τους. Από εκεί και πέρα, σε σχέση με τον Δεκέμβρη εύχομαι νέα επαναστατικά υποκείμενα που θα γεννηθούν αυθόρμητα μέσα από το κίνημα να προσπεράσουν και τον Αναρχικό χώρο, και την πέρα του ΚΚΕ αριστερά. Ο Δεκέμβρης, η αυτοοργάνωση του κινήματος, και οι πρακτικές του, αφορούν και το εσωτερικό του χώρου μας. Εύχομαι ο Δεκέμβρης να μεταφερθεί κυρίως στα γραφεία όλων των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. Οταν λέω να μεταφερθεί εννοώ πως χρειαζόμαστε μια “εσωτερική εξέγερση”. Ο Αντιεξουσιαστικός χώρος “ψάχνει” τον βηματισμό του, όπως ψάχνεται και όλος ο υπόλοιπος χώρος της Ριζοσπαστικός Αριστεράς. Να εύχεσαι η δυναμική του κινήματος να μας ανατρέψει όλους. Θα έχουμε ήδη κερδίσει !!!

    Like

    1. Ασε, μη ρωτας, η χιονανθρωποποιηση προχωραει ταχεως…

      Κατα τ’αλλα, θα συμφωνησω 100% σε ολα σχεδον οσα γραφεις, με εξαιρεση οτι ο αναρχοσυνδικαλισμος εχει τελειωσει. Να σου πω την αληθεια, πιστευω οτι αν ειναι να ξαναδουμε ισχυρο εργατικο συνδικαλισμο που να βγαζει νοημα απο την σκοπια της ταξικης παλης, νομιζω οτι μονο αναρχοσυνδικαλιστικος μπορει να ειναι. Και αν δεις, τα πιο δυναμικα τμηματα (ταχυμεταφορεις κτλ) του συνδικαλιστικου κινηματος σε τετοιες λογικες βρισκονται.

      Εχεις δικιο παντως για τη ΓΣΕΕ, το ειχα ξεχασει.

      Like

  4. Ορθές οι παρατηρήσεις.

    Σημαντικό αυτό που λες, για το τί έρχεται. Σε μια παράλληλη εξέλιξη, ο Μητσοτάκουλας έκανε δηλώσεις:

    «Χρέος της πολιτικής ηγεσίας και αυτό πρέπει να είναι το κύριο μέλημα της σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών, υπό την προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι να πει επιτέλους την πλήρη, τη γυμνή αλήθεια στον ελληνικό λαό για την κατάσταση των δημοσίων οικονομικών, που δυστυχώς είναι ακόμη χειρότερα και από ότι σήμερα την παρουσιάζουμε. Να εξηγήσει με αριθμούς, που δεν αμφισβητούνται, γιατί δεν έχουμε κανένα περιθώριο αναβολής. Να θέσει όλους ενώπιων των ευθυνών τους. Να πείσει ότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

    Χωρίς αυτή την έντιμη και ειλικρινή εξήγηση, την οποία δυστυχώς κανένα κόμμα, μέχρι σήμερα, δεν επεχείρησε, τα επώδυνα μέτρα -που ούτως ή άλλως υπό την πίεση της ανάγκης θα ληφθούν- θα οδηγήσουν σε επικίνδυνες κοινωνικές αναταράξεις.»

    Γι’ αυτό, κατ’ εμέ, έχει ακόμα εξέλιξη μπροστά της η διαμόρφωση μιας «αναρχικής πολιτικής πρότασης».

    Like

  5. Εγώ δεν πιστεύω ότι ο Δεκέμβρης πιστώνεται και επομένως ανήκει κάπου. Το α/α κίνημα δεν διεκδίκησε ποτέ την πατρότητά του, γιατί έχει επίγνωση ότι κάτι τέτοιο θα ήταν απαράδεκτο (βλ. πχ. κεντρικό ΑΚ Αθήνας στη 17Ν “ο νοέμβρης ανήκει σε όλους, ο Δεκέμβρης σε κανέναν”). Ο Δεκέμβρης είναι μία στιγμή, κομβική βέβαια, των εγχώριων κοινωνικών κινημάτων.

    Κατά τ’ άλλα ο Δεκέμβρης είχε προφανώς θετικά προτάγματα, τα οποία μοιράζονταν όσοι συμμετείχαν σε αυτόν. Το αν αυτά δεν εξειδικεύθηκαν περαιτέρω ή δεν ρίζωσαν κοινωνικά έχει να κάνει με την υπάρχουσα κοινωνική κατάσταση και την επακόλουθη αναντίστοιχη δυναμική των κοινωνικών κινημάτων σε σχέση με τις περιστάσεις.

    Αν ο Δεκέμβρης ειδωθεί αποσπασματικά, τότε μπορεί να ειδωθεί μέχρι και ως ήττα. Αν όμως τοποθετηθεί σε μία ευρύτερη ιστορική εξέλιξη, της οποίας αποτελεί στιγμή, μόνο ως μία μικρή νίκη μπορεί να εκληφθεί. Τα αποτελέσματά της είναι άλλωστε αισθητά παντού.

    Όσο για τον Γιάννη που μιλά για το ξεπέρασμα του αναρχισμού ήδη από την Ισπανική επανάσταση, έχω να πω ότι όλες οι ιδεολογίες του παρελθόντος έχουν σήμερα ξεπεραστεί. Ο αναρχισμός συγκεκριμένα ξεπεράστηκε θεωρητικά από τότε που έγινε κτήμα μας η παραδοχή ότι η εξουσία (ως potencia) ως φαινόμενο υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Σε επίπεδο κινημάτων αντίθετα η κληρονομιά των αναρχικών ιδεωδών, δηλαδή η πάλη ενάντια στην εξουσία κάθε μορφής, η άμεση δημοκρατία, η κοινωνική και ατομική αυτονομία, η αυτοδιεύθυνση της παραγωγής, η κριτική στο έθνος, στην ανάπτυξη, στο φύλο κτλ. ποτέ δεν έπαψε να ασκεί μεγάλη επιρροή, η οποία σήμερα βρίσκεται σε άνοδο παγκοσμίως.

    Έτσι πχ μπορώ να αντιπαρατάξω και εγώ ότι όλες οι ιδεολογίες (πχ. Μαρξισμός, οικονομικός φιλελευθερισμός κτλ) έχουν σήμερα υποχωρήσει μαζί με την πολιτική και τη δημοκρατία προς όφελος ενός εργαλειακού αντιανθρωπισμού και οικονομισμού στο επίκεντρο της επίλυσης των κοινωνικών προβλημάτων. Εξού και στην πολιτική ευδοκιμεί αποκλειστικά το είδος του τεχνοκράτη.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s