Εμεις οι μεσοαστοι

Δεν ξερω ποια θα ηταν μια σωστη μαρξιστικη αναλυση της σημερινης ταξικης συνθεσης της Ελληνικης κοινωνιας που να πηγαινει περα απο τα στερεοτυπα. Θα ελεγα οτι ισως αυτο πρεπει να ειναι το πρωτο καθηκον της Αριστερας μπροστα στην κριση, να αναλυσει μαρξιστικα την κατασταση της Ελληνικης κοινωνιας οχι με βαση τα φαντασματα περασμενων δεκαετιων αλλα με την πραγματικοτητα οπως ειναι, οσο εικονοκλαστικη και αν μπορει να ειναι μια τετοια αναλυση (μαλιστα οσο περισσοτερο, τοσο καλυτερα). Τα εργαλεια και τους ανθρωπους που μπορουν να τα χρησιμοποιησουν (την …ιντελιγκεντσια) τα εχουμε, ας τα χρησιμοποιησουμε.

Τωρα, πολιτικος επιστημονας δεν ειμαι, αλλα με την ημιμαθεια μου θα πω οτι η δομη της Ελληνικης οικονομιας ειναι τετοια οπου καποιες παραγωγικες ταξεις κρατανε στα χερια τους μεγαλα κομματια πολιτικης και οικονομικης ισχυος και η συνηθης ταξικη μας αναλυση τις παραβλεπει. Θα ελεγα μαλιστα οτι αυτο συμβαινει και γιατι και πολλοι απο εμας στην Αριστερα ανηκουμε σε αυτες και δεν ειναι ευκολο να βγαλουμε το κεφαλι μας απεξω για να μας δουμε χωρις συναισθηματισμους, με μια καποια μαρξιστικη αντικειμενικοτητα.

Συγκεκριμενα, αναφερομαι σε εκεινες τις επαγγελματικες κατηγοριες που αποτελουνται απο ανθρωπους με πανεπιστημιακη μορφωση που αποτελουν την ραχοκοκαλια της οργανωσης της οικονομιας: μηχανικοι, γιατροι, δικηγοροι, δημοσιογραφοι, πανεπιστημιακοι κτλ. Σιγουρα, οι εργοδοτες τους οι μεγαλοαστοι ειναι αυτο που κατεξοχην θα ονομασουμε αστικη ταξη, αλλα ισχυριζομαι οτι η ισχυς αυτων των κατηγοριων στην Ελληνικη περιπτωση ειναι πολυ μεγαλη, ακομα και σε σχεση με τους κατεξοχην κεφαλαιοκρατες.

Αυτο γινεται ακομα πιο εμφανες αν σκεφτουμε τον τεραστιο ρολο που παιζει το Κρατος στην οικονομια, ειτε αμεσα, ειτε εμμεσα, αφου ειναι ακριβως αυτες οι ταξεις που στελεχωνουν την πανισχυρη κρατικη γραφειοκρατεια και ακριβως αυτες οι ταξεις στα συμφεροντα των οποιων η γραφειοκρατια ειναι με συνεπεια αλληλεγγυα.

Προφανως, προφανεστατα, το να εχει κανεις ενα πτυχιο μηχανικου, γιατρου κτλ και να εργαζεται ως τετοιος δεν ειναι απο μονο του ενδεικτικο ταξικης ισχυος. Για να μιλησω για τον δικο μου κλαδο, ειδικα οι νεοι μηχανικοι συνηθως δεν ειναι και οι ιδιοι παρα ενα νεο πρεκαριατο (εδω πρεπει να λινκαρω στο ΣΜΤ). Αντιστοιχα και για τους νεους γιατρους, νεους δημοσιογραφους, δικηγορους, ακαδημαικους κτλ.

Μια βασικη διαφορα ομως ειναι οτι πρωτον σε αντιθεση με εναν εργατη, ο μηχανικος και να ειναι πρεκαριος δεν θα πεινασει (συνηθως) και οτι δευτερον η παλιες φρουρες καποια στιγμη αναγκαστικα θα παραχωρησουν τη θεση τους στην οικονομια και (ακομα περισσοτερο) στο Δημοσιο και ολα τα προνομια που αυτα συνεπαγονται στις νεες. Δηλαδη, παρολο που υπαρχει αντιθεση συμφεροντων μεταξυ των κατεστημενων, μεγαλυτερων επαγγελματιων με τους νεοτερους, η μεγαλη εικονα νομιζω οτι μας δειχνει οτι οντως υπαρχει μια τετοια ταξη, με την εννοια οτι υπαρχουν κοινα συμφεροντα.

Συζηταμε λοιπον για διαφθορα, για το πώς η διαφθορα μας εφερε εδω και κατακρινουμε το Κρατος, την Κυβερνηση, τον Δικομματισμο. Καλα αυτα, αλλα τελικα ποιος ειναι που εχει την εξουσια στην Ελλαδα? Αρκει να αναρωτηθουμε τι εκαναν ολες αυτες οι επαγγελματικες κατηγοριες τοσα χρονια. Μεσω των οργανων τους εχουν πραγματικη εξουσια μεσω ενος μαγικου πραγματος που λεγεται “αδεια ασκησεως επαγγελματος”. Ποτε λοιπον ο Ιατρικος Συλλογος πηρε τετοια δραστικα μετρα που να χρησιμοποιουν την ανακληση της αδειας για να καταπολεμησει το φακελακι? Ποτε το ΤΕΕ αφαιρεσε αδειες ασκησης επαγγελματος απο μηχανικους πχ για διαφθορα στις πολεοδομιες? Το Οικονομικο Επιμελητηριο ποτε εβαλε χερι στους διεφθαρμενους φοροτεχνικους? Ο Δικηγορικος Συλλογος ακομα το συζηταει για τον …Κουγια και η ΕΣΗΕΑ ειναι ομοιως ανεκδοτο. Και αν δουμε και τον ταξικο πολεμο που ονομαζεται φοροδιαφυγη (γιατι το κρατος σηκωνει τον ΦΠΑ? γιατι δεν ειναι σε θεση να εισπραξει τους αμεσους φορους), ποιοι ειναι εκεινοι που κατεξοχην φοροδιαφευγουν? Οκει, θα’θελα να δω πραγματικα στοιχεια, αλλα κρινοντας απο την φημολογια για τους γιατρους του Κολωνακιου, ειναι ακριβως οι ιδιες ταξεις. Ποτε παλι οι επαγγελματικες ενωσεις εκαναν κατι για να ελεγξουν οτι τα μελη τους ειναι οικονομικα ενταξει με τις εφοριες?

Με αλλα λογια, η ταξη αυτη εχει συστηματικα περιφρουρησει τα συμφεροντα της απεναντι στις υπολοιπες. Εχει καταφερει να διατηρησει τις προσβασεις της στο Δημοσιο, μαλιστα αποτελει η ιδια τη ραχοκοκαλια της κρατικης γραφειοκρατιας που παραγει και συντηρει την οικονομικη δυσμορφια της Ελληνικης οικονομιας. Φοροδιαφευγει συστηματικα, φορτωνοντας δηλαδη το κοστος της απολαυσης των κοινων αγαθων στα κατωτερα στρωματα. Παραγει η ιδια την διαφθορα, τοσο απο τη θεση της κρατικης γραφειοκρατιας, απο τη σκοπια της στελεχωσης του δικομματισμου, οσο και απο την καθημερινη διαφθορα σε νοσοκομεια, πολεοδομιες, εφοριες, κτλ.

Τελοσπαντων, λεμε να πληρωσουν την κριση αυτοι που την δημιουργησαν. Αν τα παραπανω στεκουν, συνειδητοποιουμε τι αυτο σημαινει, ε?

(Η αφισα του Μαη του ’68 ειναι αποδω, με αδεια κοπιλεφτ.)

(Τα παραπανω, και ειδικα οι ρητορικες ερωτησεις στο τελος ειναι αποτελεσμα κουβεντας που εχα με τον κυριο ΚΚ προχτες.)

Εμεις οι μεσοαστοι

8 thoughts on “Εμεις οι μεσοαστοι

  1. Ναι, βεβαίως το συνειδητοποιούμε και βεβαίως οι λεγόμενες “επαγγελματικές τάξεις” που αναφέρεις ήταν και παραμένουν βασικές στην διαμόρφωση της κυρίαρχης ιδεολογίας.

    Like

  2. philalethe00 says:

    Αγαπητέ, κρίνοντας από την ταξική καταγωγή του Μαρξ, ο μαρξισμός είναι μεσοαστικός σοσιαλισμός, πώς, λοιπόν, είναι δυνατόν να ασκήσει κριτική στην μεσαία τάξη;🙂

    Like

  3. philalethe00 says:

    Αγαπητοί, υπεραπλουστεύετε τα πράγματα. Ο Αντώνης κάνει μια θαυμάσια ανάλυση, ενημερωμένη, αλλά που χωλαίνει.
    Συγκεκριμένα, στο ότι υπήρχε προ του Μαρξ, για να μείνουμε στον 19ο αιώνα, ήδη ο κατά Ένγκελς “πρώτος Γερμανός κομμουνιστής”, χριστιανοκομμουνιστής Wilhelm Weitling ο οποίος είχε “προλεταριακή καταγωγή”, δηλαδή ήταν ράφτης, δεν ήταν αστός. Επιπρόσθετα, ο (μεγαλοαστός) Ένγκελς και ο Μαρξ έκαναν …ρεσάλτο στην οργάνωση που είχε στήσει ο Weitling κ.α.(Lague of the Just) και που συσπείρωνε ήδη χιλιάδες εργατών και διέγραψαν όποιους δεν τους άρεσαν, μεταξύ των οποίων και τον στρατευμένο αθεϊστή Μωυση Ες.(Ναι, κάτι μου θυμίζει και εμένα αυτό.)
    Μία πολύ καλή παρουσίαση της “μοιραίας” αυτής συνάντησης κάνει εδώ ο συγγραφέας: http://www.greekbooks.gr/BookDetails.aspx?id=157043
    Μετά την συνάντηση, κάποιος φοιτητής που παρακολούθησε την συνάντηση αποκάλεσε τον Μαρξ “δημοκρατικό δικτάτορα”.
    Δεύτερον, σύντομα, ο Μαρξ πρέσβευε, ότι το προλεταριάτο είναι ο απελευθερωτής όλης της ανθρωπότητας. Έχει, λοιπόν, τα γνωρίσματα ενός μη-ελθόντος Μεσσία, ή τουλάχιστον του “περιούσιου λαού”.
    Τέλος πάντων, ο Ζακ Ελλύλ έλεγε, ότι ίσως η μόνη ελπίδα για τον μαρξισμό -που, όπως και ο Αντώνης γράφει κάπου, είναι μία εσωτερικά αντιφατική σύνθεση, αναμενόμενο- την δεκαετία του ’70 ήταν ο τσέχικος μαρξισμός των Ότο Σικ και Ραντοβαν Ρίχτα που προσπαθούσαν να ασκήσουν κριτική στο διαμορφούμενο τεχνικό σύστημα κτλ. Σήμερα, δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι τέτοιο. Αλλά, ελπίζω, ότι τουλάχιστον η νέα γενιά θα προσπαθήσει να κάνει αλλαγές ριζοσπαστικές, να ασκήσει αμείλικτη και ΈΝΤΙΜΗ κριτική στην “επαναστατική θεωρία”. Διότι, ξέρετε, όταν αυτό το πράγμα ξεφύγει από την πραγματικότητα και γίνει ένα διανοητικό παιχνίδι εκτός αυτής, τότε εμένα ο λογισμός μου λέει, ότι δεν ενδιαφερόμαστε για τους “αδελφούς Του τους ελαχίστους”, που έλεγε και η Λούξεμπουργκ…

    Τώρα, για την προσωπική ζωή του Μαρξ, έχει τεράστιο ενδιαφέρον, και υπάρχουν πολλές κατηγορίες άσχημες,για θεραπαινίδες με νόθα τέκνα και πάρα πολλά άλλα που ας τα αφήσουμε για τώρα.

    Η μεσαία τάξη, ως γνωστόν, καταδικάστηκε από τον Μαρξ σε αφανισμό που προαγγέλλει την επανάσταση. Δυστυχώς, αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι, ότι μεγάλο μέρος αυτής της τάξης έχει… καρδιακή ανεπάρκεια, δηλαδή είναι λίγο(παληά) έως πολύ(σήμερα) συμβιβασμένη. Αφού δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται. Ε;🙂
    ΥΓ μου ξέφυγε και πάλι η έκταση! Υπό αίρεσιν, ζητώ ταπεινά συγγνώμη.

    Like

  4. “Αλλά, ελπίζω, ότι τουλάχιστον η νέα γενιά θα προσπαθήσει να κάνει αλλαγές ριζοσπαστικές, να ασκήσει αμείλικτη και ΈΝΤΙΜΗ κριτική στην “επαναστατική θεωρία”. Διότι, ξέρετε, όταν αυτό το πράγμα ξεφύγει από την πραγματικότητα και γίνει ένα διανοητικό παιχνίδι εκτός αυτής, τότε εμένα ο λογισμός μου λέει, ότι δεν ενδιαφερόμαστε για τους “αδελφούς Του τους ελαχίστους”, που έλεγε και η Λούξεμπουργκ…”

    Καμμία αντίρρηση στο παραπάνω, το οποίο και κρατώ απ’ την ανάρτησή σου. Δεν πρεσβεύω την άκριτη επιστροφή στο παρελθόν, αλλά την αντίσταση στην ισοπέδωσή του. Αν δεν απαντήσουμε στους Πρετεντέρηδες που αλώνιζαν ανενόχλητοι κατά το δέον, δεν θα μπορουμε να μιλάμε ανυπόκριτα μεταξύ μας.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s