G20: Αργα το Σαββατο, Κυριακη και Δευτερα

Οση ωρα ξεκουραζομασταν μετα την πορεια παρακολουθουσαμε στην τηλεοραση. Ηταν προφανες οτι ειχε μπει σε εφαρμογη σχεδιο ολικης πολιτικης καταστολης του κινηματος. Η αστυνομια δεν κυνηγουσε πια τους βιαιους διαδηλωτες, αλλα ειχε αρχισει να επιτιθεται και να συλλαμβανει οποιονδηποτε, οπουδηποτε ηταν μαζεμενοι περισσοτεροι απο 5-10 ανθρωποι. Τα χειροτερα συνεβαιναν στο Queens Park, μπροστα απο την επαρχιακη βουλη του Ονταριο. Το παρκο ηταν μαλιστα χαρακτηρισμενο ως “free speech zone”, αυτο ομως δεν εμποδισε την αστυνομια να χρησιμοποιησει απανθρωπες πρακτικες: εφιπποι αστυνομικοι να καλπαζουν προς το πληθος και να ποδοπατουν διαδηλωτες, συλληψεις χωρις λογο, γενικοτερη απαισια καταστολη και τελοσπαντων καραμπινατος φασισμος:

Για το βραδυ του Σαββατου ηταν προγραμματισμενο να γινει το Saturday Night Fever street party στην καρδια της γειτονιας Chruch&Wellesley, του γκει βιλατζ του Τοροντο. Ομως πολλοι διοργανωτες του SNF ειχαν συλληφθει ειτε στοχευμενα ειτε κατα τη διαρκεια της μεγαλης πορειας και ο ηχητικος εξοπλισμος τους ειχε κατασχεθει οποτε ανακοινωθηκε στο μπλογκ τους και μεσω τουιτερ οτι το παρτι μετατρεπεται σε παρτι/συγκεντρωση αλληλεγγυης στη φυλακη: “Bring your boomboxes, dancemoves and love for those arrested.” Εμεις, αλλο που δε θελαμε.

Ειχαμε ξαναπαει απεξω απο την προσωρινη φυλακη την Παρασκευη το βραδυ. Η περιοχη στην οποια βρισκεται η προσωρινη φυλακη ειναι κανα μισαωρο με τα ποδια νοτια της Greektown. Γυρω γυρω υπαρχουν αποθηκες και αλλα παρομοια βιομηχανικα πραματα, ενω απεναντι απο τη φυλακη ξεκινανε κλασικες Τοροντεζικες γειτονιες με σειρες απο διορωφα ξυλινα σπιτια, με δεντρα και αυλες.

Φτασαμε με δυο αυτοκινητα στη κοντα φυλακη κατα τις 11.30, μιση ωρα πριν την ωρα που ειχε ανακοινωθει για το μεταλλαγμενο SNF. Δεν ειμασταν σιγουροι αν θα ηταν ασφαλες να παμε κατευθειαν εκει οποτε παρκαραμε λιγο βορειοτερα. Περπατησαμε λιγο νοτιοτερα χωρις τα τυμπανα για να δουμε τι γινεται και μας σταματησαν αστυνομικοι, με πολυ εκφοβιστικο τροπο. Γυρνωντας πισω στα αυτοκινητα απο σκοτεινους, ησυχους suburban δρομους, μας προσπερασαν αυτοκινητα χωρις διακριτικα απο τα  οποια καποιοι (αστυνομικοι προφανως) φωτιζαν με ισχυρους φακους τα πεζοδρομια.

Το ολο κλιμα βρωμαγε αστυνομικο κρατος και εκφοβισμο, και πολλοι απο μας ηταν ηδη νευρικοι γιατι ειχαμε ηδη ακουσει οτι ενα ειρηνικοτατο κομματι της πορειας, καμια εκατοστη ατομα, που ειχε κατευθυνθει στην απεργια της Novotel (στην οποια ειχαμε παιξει την Πεμπτη) ειχε συλληφθει ολοκληρο, αδιακριτως: οι μπατσοι απλα τους περικυκλωσαν και τους ανακοινωσαν οτι συλλαμβανονται… Σημερα εμαθα οτι ενας συναδελφος απο το εργαστηριο ηταν εκει σαν παρατηρητης ανθρωπινων δικαιωματων της CCLA. Οι ιστοριες του απο το κρατητηριο δεν ειναι καθολου ομορφες. Εμεις φοβομασταν οτι αν η αστυνομια ειχε μολις συλλαβει 100 ατομα γιατι ετσι, τοτε κανεις δεν ειναι ασφαλης, ποσο μαλλον σε συγκεντρωση αλληλεγγυης μπροστα στη φυλακη. Τελικα, μετα απο αρκετη αναποφασιστικοτητα και περα δωθε μερικοι απο μας αποφασισαμε να μεινουμε, με μερικα ελαφρια κρουστα.

Φτανοντας στη συγκεντρωση, τα πραγματα φαινονταν παραδοξως χαλαρα. Καμια τριανταρια ατομα να χορευουν και να φωναζουν συνθηματα, με ελαχιστη αστυνομικη παρουσια, ουτε καν ματαδες, απλοι αστυνομικοι με ποδηλατα. Ολο αυτο ομως ηταν εντελως παραπλανητικο. Περιπου μιση ωρα αφοτου φτασαμε, ειδα οτι κοντινοτερο εχω ζησει σε αυθεντικη, ακομπλεξαριστη κρατικη Ισχυ εκφρασμενη σαν απειλη για Βια.

Ξαφνικα, απο το πουθενα, εμφανιζονται απο τεσσερις μεριες εκατονταδες ματαδες, φορωντας αντιασφυξιογονες μασκες, με πληρη εξαρτυση, χτυπωντας τις ασπιδες. Μας αποκλειουν ολες τις εξοδους, αναβουν προβολεις. Πισω απο τις γραμμες τους φαινονται κλουβες και θωρακισμενα φορτηγα. Υπενθυμιζω οτι ειμαστε τριαντα ειρηνικοι γκρουβαλοι που χορευουν. Με τα παιδια απο τη μπαντα βρισκομασταν στην ακρη, πολυ κοντα σε μια απο τις γραμμες των ματαδων. Ρωταμε τους κοντα μας μπατσους αν μπορουμε να φυγουμε, τους λεμε οτι ειμαστε ειρηνικοι. Μας λενε στεγνα οχι. Η ατμοσφαιρα βρωμαει μπαρουτι και ολες οι ιστοριες της μερας που εχουμε δει και ακουσει μας κανουνε να τρεμουμε οτι θα μας χτυπησουν και θα μας συλλαβουν (εγω να φοβαμαι κιολας μη με απελασουν). Ο κοσμος βουβαινεται, κραταμε χερια. Να μεινουμε μαζι, να κανουμε ησυχια. Κανω την πιο απεγνωσμενη τρακα της ζωης μου απο τον Τζειμι: “malaka, can I please have a cigarette”. Ειναι εκει και ενα παιδι που εχει ερθει απο το Βανκουβερ  και φιλοξενειται στο σπιτι καποιας απο τη μπαντα, τρεμει.

Η αστυνομια μας διαβαζει απο το μικροφωνο το Riot Act. Κατηγορουμαστε λεει οτι διαταρασσουμε την ειρηνη και αν δεν διαλυθουμε μεσα σε δεκα λεπτα θα μας συλλαβουν ολους. Γυρναμε αμεσως στους ματαδες και τους λεμε: θελουμε να φυγουμε. Οι ματαδες μας λενε οχι…

Περνανε καναδυο λεπτα που τελοσπαντων φαινονται αιωνες, και απο το μεγαφωνο ανακοινωνεται οτι οποιος θελει μπορει να φυγει απο ενα συγκεκριμενο σημειο, ενω οποιος δεν φυγει θα συλληφθει. Οι γραμμες των ματαδων απο την αλλη μερια απο εμας αραιωνουν (δεν ανοιγουν, αραιωνουν ωστε να χωραει ενας ανθρωπος αναμεσα τους) και με τα χερια σηκωμενα ψηλα φευγουμε.

Εδω θελω να πω το εξης. Μαλλον το ζητημα ειναι οτι τους δικους μας τους ματατζηδες τους εχω συνηθισει ενω αυτους εδω τους αντιμετωπιζα πρωτη φορα, αλλα ετουτοι εδω εβγαζαν εναν αερα εντελως οτι ειναι η Απροσωπη Κρατικη Βια. Στην Ελλαδα, ο ματατζης θα σε στραβοκοιταξει, θα σου κανει κωλοδαχτυλο, θα σε βρισει, και οι μανουρες συνηθως θα ξεκινησουν για καμια χαζομαρα τυπου θα σου κανω θα σου δειξω. Βλεπεις τη φατσα του ματατζη, ειναι και ο χοντρος αποδιπλα με τη φυσουνα, ο αλλος αποδιπλα μοιαζει με τον καγκουρα συμμαθητη σου απο το λυκειο, εχει τελοσπαντων το πραμα μια συνολικη κουστουριτσεια γελοιοτητα. Εδω οι Καναδοι ηταν το Απροσωπο, δεν βλεπεις τις φατσες τους, δε μιλανε και γενικα το φιλινγκ ειναι  “δεν ειναι τιποτα προσωπικο, no hard feelings απλα ο νομος λεει οτι πρεπει να σου τσακισω τα κοκκαλα”.

Συναντιομαστε την Κυριακη το πρωι σε ενα σπιτι. Οι ιστοριες για αστυνομικη βια συνεχιζουν να ακουγονται και για την Κυριακη, οπου ηταν προγραμματισμενες διαφορες τοπικες μικρες δρασεις. Ειμαστε ολοι ταρακουνημενοι, εξουθενωμενοι, τσαντισμενοι και φοβισμενοι. Συζηταμε τι μπορουμε να κανουμε, αποφασιζουμε οτι ειναι πολυ επικινδυνα να κατεβουμε κατω, καποιοι παμε σπιτια μας, καποιοι που εχουν αυτοκινητα πηγαινουν να βοηθησουν στη μεταφορα συγγενων και δικηγορων προς τα δικαστηρια, αλλοι κατεβαινουν να πανε στην συνεντευξη τυπου που ειχε ανακοινωθει απο το TCMN στο Convergence Space.

Φτανω σπιτι, παιρνω τηλεφωνο την οικογενεια οτι ειμαι καλα. Βγαινω να παρω φαγητο, στο δρομο περναει αυτοκινητοπομπη, προφανως οι G20 εχουν αρχισει να φευγουν. Στα τσακιδια.

Την υπολοιπη μερα την περναω ονλαιν, κανοντας ριφρες το τουιτερ στο hashtag #g20report. Το Movement Defence Committe βγαζει ανακοινωση-εκκληση για πολιτικη αλληλεγγυη προς τους συλληφθεντες. Μαθαινω νεα οτι χτυπηθηκε η ειρηνικοτατη πρωινη συγκεντρωση αλληλεγγυης στη φυλακη. Ειναι εκει και φιλοι μου, ο Ναθανιελ με τη Τζιαγι. Βλεπω βιντεο με το γουρουνι να πυροβολαει πλαστικες σφαιρες σε μια γυναικα απο αποσταση δυο μετρων.

Τα παιδια απο τη μπαντα που ειχαν παει στο Convergence Space για τη συνεντευξη τυπου του TCMN παιρνουν τηλεφωνο: η αστυνομια εχει αποκλεισει περισσοτερα απο πενηντα ατομα εξω απο το χωρο. Υπαρχουν και αλλα ατομα αποκλεισμενα μεσα στο χωρο. Οι αναφορες λενε οτι καταφτανουν ολο και περισσοτεροι αστυνομικοι, οτι θα τους συλλαβουν ολους, οτι θα γινει επιδρομη στο Convergence Space. Θυμαμαι την επιδρομη στο σχολειο Diaz στη Γενοβα το 2001… Ευτυχως, αργοτερα μαθαινουμε οτι η αστυνομια (αφου τους περασε ολους απο εξεταση απο συσκευη αναγνωρισης προσωπου, το ποσο νομιμο ειναι αυτο δεν ξερω) τους αφησε και εφυγε.

Την ιδια ωρα, αλλα πραγματα συμβαινουν στο κεντρο. Γινεται ποδηλατοπορεια Critical Mass η οποια παρενοχλειται συνεχως απο την αστυνομια. Ταυτοχρονα, γινεται συγκεντρωση στην ιδια διασταυρωση που βρισκομασταν εμεις το Σαββατο, Queen και Spadina. Η συγκεντρωση ειναι και αυτη ειρηνικη, αλλα και αυτη χτυπιεται απο την αστυνομια. Σκηνες απειρου καλλους με εξωφρενικη παρουσια της αστυνομιας. Κυκλοφορει βιντεο οπου οι διαδηλωτες τραγουδανε τον Καναδικο εθνικο υμνο και η αστυνομια τους επιτιθεται:

Πιανω να γραφω.

Τη Δευτερα παω στο εργαστηριο, βαρυ, μακρυ μιτινγκ, ειναι δυσκολο να επιστρεψει κανεις κατευθειαν στην κανονικοτητα. Βγαινει καλεσμα για συγκεντρωση διαμαρτυριας εναντια στην κρατικη καταστολη απεξω απο το αρχηγειο της αστυνομιας. Ομιλητες η Naomi Klein, ο συντροφος David McNally, η Judy Rebick και αλλοι. Το οτι συμμετεχει η αφροκρεμα της Αριστερας της πολης και οτι το G20 εχει πια τελειωσει σημαινει οτι θα ειναι ασφαλες, συνεννοουμαστε και κατεβαινουμε κανονικα με τα τυμπανα να παιξουμε. Ξεφορτωνοντας τα τυμπανα απο το αυτοκινητο, σταματαει διπλα μας ενα SUV χωρις διακριτικα. Βγαινουν τρεις ενστολοι και μας ρωτανε αν πηγαινουμε στην συγκεντρωση και …αν χρειαζομαστε βοηθεια στο κουβαλημα. Οι μπατσοι ειναι βλακες αραουντ δε γουωρλντ.

Η συγκεντρωση ειναι ανελπιστα μαζικη. Ακουω απο γνωστους μου οτι εχουν κατεβει ανθρωποι που δεν εχουν ξανακατεβει σε πορεια και αηδιασαν απο τα οσα ειδαν και ακουσαν για την αστυνομικη βια και καταστολη. Οι Καναδοι ειναι συνηθως αρκετα απαθης πολιτικα λαος. Αρκει να μην τους πατησεις τον καλο, γιατι τοτε ξυπνησει ο φιλελευθερος (τοτε που οι φιλελευθεροι ειχαν τσαγανο) Τρυντω μεσα τους. Παρακατω οι πολυ καλες ομιλιες στη συγκεντρωση:

Σε καποια φαση φευγουμε με μια κοπελα απο τη μπαντα σε αναζητηση τουαλετας. Φοραω μπλουζακι με τον Τσε, με σταματανε και μου ψαχνουν το σακιδιο. Τους λεω χαβ ε ναις ντει και τους χαμογελαω. Στο τελος των ομιλιων, η συγκεντρωση μετατρεπεται σε ειρηνικη, εορταστικη πορεια. Οι κατοικοι της πολης, επανακτουν τους δρομους τους. Εμεις, τη σαμπα μας. Η πορεια παει προς το δημαρχειο, μιας και η αστυνομια ειναι υπο την αρμοδιοτητα του δημαρχου: “there ain’t no power like the power of the people ’cause the power of the people don’t stop!!. Στη διαδρομη, οι μπατσοι συλλαμβανουν καποιον, αλλα πια δεν τους περναει: ο κοσμος μαζευεται και φωναζει “let them go!”, οι μπατσοι υπακουουν.

Μετα το δημαρχειο, η πορεια παει στο Queens Park, στην επαρχιακη βουλη, εκει οπου εγιναν τα αισχη. Ο κοσμος φωναζει “this is what democracy looks like!”. Η πορεια ειναι ειρηνικη, χαρουμενη, λυτρωτικη. Ζηταμε την απολυση του Bill Blair, του αρχηγου της αστυνομιας και πληρη και διαφανη ερευνα για την αστυνομικη βαρβαροτητα. Στο τελος της συγκεντρωσης στο Queens Park παιζουμε στα γρασιδια, κοσμος μαζευεται και χορευει, χαιρετιομαστε και αγκαλιαζομαστε.

Σημερα, μετα την καταπληκτικη αυτη διαδηλωση, φαινεται οτι το κινημα αρχιζει σιγα σιγα να κερδιζει τη μαχη της διαμορφωσης της αφηγησης της συνοδου. Αρχιζουν να βγαινουν στην επιφανεια ανατριχιαστικες μαρτυριες, οπως αυτη:

Μια σειρα απο αρθρογραφους στις καθεστωτικες εφημεριδες γραφουν για την αστυνομικη βαρβαροτητα. Απο την κεντρωα Toronto Star, μερι την συντηρητικη Globe&Mail, μεχρι και την λαικιστικη δεξια National Post και την Sun. Αλλωστε, οι 900(!) συλληψεις ηταν αριθμος ρεκορ για τον Καναδα.

Τιποτα δεν εχει τελειωσει. Η CCLA δημοσιευσε την προκαταρκτικη αναφορα της για τη συνοδο. Κανεις δεν θελει να αφησει την ιστορια αυτη να ξεχαστει, θα υπαρξουν αγωγες, μηνυσεις και πολιτικες συνεπειες. Το ερχομενο Σαββατοκυριακο ειναι το Pride, και ο κοσμος δεν εχει καμια ορεξη να αφησει την αστυνομια της πολης να συμμετασχει στο Pride Parade οπως παντα σαν να μην συνεβη τιποτα. Υπαρχει κουβεντα για την χρησιμοποιηση της εμπειριας και των δεσμων που δημιουργηθηκαν μεσα απο το κινημα για την πιθανη μετεξελιξη του TCMN σε δικτυο με μονιμοτερα χαρακτηριστικα και παρουσια.

Αυτο ομως που κραταω περισσοτερο απολα ειναι η τρυφεροτητα, συντροφικοτητα και η αλληλεγγυη που βλεπω να ξετυλιγεται αναμεσα σε οσους βρισκονταν εκει. Βλεπω ανθρωπους να μοιραζονται ιστοριες, να αγκαλιαζουν οσους υπεφεραν, να προσεχουν ο ενας τον αλλον ακομα και αν δεν γνωριζονταν πριν, τη φραση “be safe” να εχει γινει συνηθισμενος αποχαιρετισμος.

We will not shut the fuck up.

G20: Αργα το Σαββατο, Κυριακη και Δευτερα

13 thoughts on “G20: Αργα το Σαββατο, Κυριακη και Δευτερα

  1. th.alys says:

    Ευχαριστώ για την ανταπόκριση, συνολικά και στα τρία ποστ. Καναδέζα φίλη που μιλήσαμε λίγο για το θέμα της κατάλυσης βασικών δικαιωμάτων και η οποία ανήκει μάλλον στους φιλελευθερους Καναδούς που περιέγραψες, ισχυρίζεται ότι ο Χάρπερ είναι ο διάβολος.

    Επειδή ισχύει αυτό:
    <>

    Ίσως υπάρχει μια ελπίδα να δείτε κι αυτό:
    <>

    Like

  2. th.alys says:

    Δεν είναι λινκς, ήταν αυτό το απόσπασμα από το κείμενο:
    το φιλινγκ ειναι ”δεν ειναι τιποτα προσωπικο, no hard feelings απλα ο νομος λεει οτι πρεπει να σου τσακισω τα κοκκαλα”

    και αυτό
    την απολυση του Bill Blair, του αρχηγου της αστυνομιας και πληρη και διαφανη ερευνα για την αστυνομικη βαρβαροτητα. Στο τελος της συγκεντρωσης στο Queens Park παιζουμε στα γρασιδια, κοσμος μαζευεται και χορευει, χαιρετιομαστε και αγκαλιαζομαστε.

    Επειδή έχεις αυτά ” τα εισαγωγικά στο πρώτο παράθεμα, είπα να βάλω τα άλλα, δεν σκέφτηκα ότι έτσι κάνεις και τη μορφοποίηση του κειμένου σε html.

    Like

  3. Ξαναδιαβαζοντας το κομματι που εγραψα για την “κουστουριτσεια γελοιοτητα” μου φαινεται οτι βρωμαει orientalism και “μονο-στην-Ελλαδα”. Ισα ισα, η καταστολη που εζησα στις 8 Μαρτιου του 2007 καθε αλλο παρα γελοια ηταν, ισα ισα με σημαδεψε και καθορισε την πολιτικη μου εξελιξη. Το παιρνω πισω.

    Like

  4. Πολύ ζωντανές οι ανταποκρίσεις σου plagal…

    Όλα συμβαίνουν παντού, ακόμα και σε κοινωνίες που στα μάτια τα δικά μας, φαίνονται πιο “Μικρό Σπίτι στο λιβάδι”…

    Like

  5. k2 says:

    Και πάλι μπράβο plagal! Καλά, εννοείται ότι εγώ θα είχα χεστεί απ’το φόβο μου εκεί που σας περικύκλωσαν… Λοιπόν, αυτές είναι οι πιο ωραίες εμπειρίες στο εξωτερικό: νιώθεις την αλληλεγγύη των ανθρώπων, τους κοινούς στόχους… νιώθεις ότι γίνεσαι πραγματικά μέρος αυτής της κοινωνίας (το είχα νιώσει λίγο στο Παρίσι το 06).
    Το σχόλιό σου για τη γελοιότητα της ελληνικής ανοργάνωτης αστυνομικής βίας σε αντιπαραβολή με την οργανωμένη καταστολή του Καναδά εμένα μου άρεσε. Μου φαίνεται εύστοχο, και καθόλου οριενταλιστικό αν το διαβάσεις στο σωστό πλαίσιο. Δηλαδή: δεν οφείλεται σε κάποια “εγγενή υπανάπτυξη” της Ελλάδας (αυτή θα ήταν η οριενταλιστική οπτική), αλλά στο ότι για πραγματικούς, ιστορικά εξηγήσιμους λόγους (άρα ούτε “εγγενώς” ούτε “από πάντα και για πάντα”) το κράτος (και κατά συνέπεια κι η κρατική βία) δεν είναι τόσο ορθολογικά οργανωμένο στην Ελλάδα. Παρεμπιπτόντως, μια παρατήρηση ανάλογη με τη δική σου έχω ακούσει από έναν σπουδαίο Τούρκο αριστερό, τον Ömer Laçiner, ο οποίος μόνο οριενταλιστής δεν είναι, που μου έλεγε για τις (καθόλου ευχάριστες) εμπειρίες του από την αστυνομία στην Τουρκία, την Ελλάδα και τη Γαλλία…

    Like

  6. Είναι από αυτές τις γαμημένες στιγμές που δε ξέρεις τι να σχολιάσεις και τι να πεις.
    Το Τορόντο αυτή τη στιγμή είναι μία μαγική σφαίρα που μας δείχνει το μέλλον…

    Κράτα γερά.

    Like

  7. Canis says:

    Είναι υποθέτω από τις στιγμές που θα διηγήσαι στα παιδιά και τα εγγόνια σου, έζησες το δικό σου πολυτεχνείο βρε αδερφέ. Και οι σύντροφοι πέρασαν να σου αποδώσουν τα εύσημα.

    Be safe and grow up.

    Like

    1. Για να καταλαβω, το επιχειρημα σου ειναι οτι …ειμαι ανωριμος και οτι συμμετειχα στις κινητοποιησεις για το φιξακι αδρεναλινης και για το εξπιριενς?

      Ουαου.

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s