Niagara Wine Country

Το σαββατοκυριακο το περασα στην wine country του Niagara-on-the-Lake. Απο κρασια εγω ηξερα μονο οτι υπαρχουν λευκα και κοκκινα και οτι για την παρεα συνηθως αγοραζουμε ρετσινα ή μαυροδαφνη.

Πρωτα φτασαμε στο Southbrook.

Απο κρασια δε δοκιμασαμε, αλλα ειδαμε αρνακια.

Μετα πηγαμε στο Hillebrand, αλλα παραηταν τουριστικα και δεν εβγαλα φωτογραφιες. Πηρα ενα Trius Red 2008 που μ’αρεσε, κοκκινο, οχι πολλη ξεραϊλα.

Επομενη σταση το Jackson-Triggs.

Bigger και fancier, αλλα και αυτο με ωραια μεταμοντερνα αρχιτεκτονικη.

Δοκιμασα πρωτη φορα icewine. Και. Επαθα. Την. Πλακα. Μου.

Το βλεπεις, και το χρωμα του μοιαζει με ουισκι ή με κονιακ. Το μυριζεις και λες ωπα μαν εδω ειμαστε. Το βαζεις στο στομα σου και ειναι σαν να πινεις μελι με φρουτα και λουλουδια και δεν θελεις να το αποχωριστεις.  2007 Cabernet Franc, δεν θα σε ξεχασω ποτε καρδουλα μου. Κριμα που κανει 75$ το μπουκαλι.

Το βραδυ, απο το Niagara-on-the-Lake ειδαμε στο βαθος το Τοροντο. Σαν καραβι στη μεση της θαλασσας: ο CN Tower για καταρτι και οι ουρανοξυστες του downtown core για φουγαρα. Αι λιβ δεαρ.

Την αλλη μερα, αρχισαμε το Peller Estates. Μπροστα εχει αλεπουδες απο χορταρι. (Απο μακρια μοιαζανε αληθινες).

Αμα πας ομως πισω απο το κυριως μεγαρο και πας λιγο παραπισω απο τα κληματα που ειναι στολισμενα για να τα βλεπουμε οι τουριστες, μοιαζει με πραγματικη φαρμα. Απο εδω και περα ειχα πλεον εντελως προσηλυτιστει στα icewines. Ειχε και δω κατι πραματα να παθαινεις την πλακα σου: Oak Aged Vidal Blanc (ωραιοτατο), Riesling και φυσικα η αγαπη μου, το Cabernet Franc (που εδω ηταν κατακοκκινο).  Τα icewines εδω να ξεκινανε απο 60$ και να φτανουν 90$ στο Cabernet Franc.

Το επομενο winery ηταν το Lailey.

Μικρουτσικο, αλλα πολυ πολυ γλυκουλι. Και το κρασι ωραιο. Μετα απο τα icewines, ηθελα να αγορασω ενα γλυκο κρασι. Το 2006 Vidal Late Harvest τους ηταν πολυ ωραιο και μονο 15$. Δεν ειναι icewine, αλλα η γλυκα και η μυρωδια του ηταν αξιοπρεπεστατη. Το (λευκο) 2007 Chardonnay Niagara Peninsula τους επισης ωραιο και ελαφρυ χωρις πολλη ξεραιλα. Γενικα, το Lailey μ’αρεσε πολυ: οχι πολυ τουριστικο, μικρο, με ωραια κρασια, ανθρωπινο.

Τελευταιο, το Frogpond, το οποιο ειναι λεει το μονο 100% organic κρασι στο Ονταριο. Το organic κοκκινα τους που δοκιμασα μου φανηκανε υπερβολικα σκληρα. Αλλα νταξει, χαμενος χρονος δεν ητανε. Ειχαν και αυτοι αρνακια.

Και ειχανε και κοτες και ενα παγκακι κατω απο ενα δεντρο και αραζες να καπνισεις και φωναζε ο κοκορας και ειχε και ωραια μερα με λιακαδα χωρις υγρασια και ελεγες πωρεπουστη στην Αιγινα ειμαι? Ομορφιες.

Φευγοντας απο το Wine Country περασαμε και μια απο τους Καταρρακτες του Νιαγαρα.

Στο γυρισμο περασαμε με το αυτοκινητο απο την αλλη wine country, στο Escarpment. Πολυ ωραια διαδρομη, απο κρασια δεν ξερω.

Ομορφιες.

Niagara Wine Country

4 thoughts on “Niagara Wine Country

  1. k2 says:

    Λοιπόν, έχω αρχίσει και τον εκτιμώ πολύ τον Καναδά μ’αυτά που γράφεις!🙂
    Πρόσεξε πάντως, γιατί κάνουμε “εθνική προσπάθεια” (το είπε ο ΓΑΠ ντε) κι εσύ με την ασχετοσύνη σου για τα κρασιά κάνεις αρνητική διαφήμιση στο εξωτερικό της οινοπαραγωγού χώρας μας!🙂

    Like

    1. k2 says:

      Πρόσεχε κακομοίρη μου, γιατί θα την πάρω σοβαρά την πρόσκλησή σου και θα αριβάρω! (Την Πρωτοχρονιά έχετε υπερβολικό κρύο;)🙂
      Προς το παρόν πάντως αν έρθεις εσύ Ελλάδα στείλε κάνα μαίηλ!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s