Ονειρευτηκα τη Γαζα

Σημερα, πινοντας τον πρωινο καφε στην πισω αυλη, θυμηθηκα το ονειρο που ειδα πριν ξυπνησω.

Ημουνα λεει στη Γαζα (αμα θες το πιστευεις, αλλα αληθεια λεω, το ειδα οντως το ονειρο), με τον Αους, τον φιλο μου τον Παλαιστινιο. Ολοι οι ανθρωποι κοιμουνταν σε διαλυμενα αυτοκινητα γιατι τα σπιτια ηταν ολα γκρεμισμενα. Καθε οικογενεια ειχε το δικο της και ητανε τοσο διαλυμενα που χρειαζοταν να εχουν στημενα τσαντηρια πανω στα αυτοκινητα για να μπορουν να κοιμουνται κατω απο τον πολυ δυνατο ηλιο. Οι δρομοι τους ητανε ολοι πολυ στενοι, σε πλατος οσο οι ραγες στα τρενακια των λουναπαρκ, οχι γιατι τα σπιτια ηταν πολυ κοντα (αλλωστε δεν υπηρχαν σπιτια), αλλα γιατι ετσι. Σε ενα μερος ητανε μια γεφυρα, πανω απο μια ρεματια. Δεν ειχε σχημα Λ πανω απο τη ρεματια, αλλα αναποδα, σχημα U: κατεβαινε πολυ αποτομα, περναγε απο πανω απο τη ρεματια και ξανανεβαινε παρα πολυ αποτομα. Απορουσα γιατι ηταν τοσο αποτομη η γεφυρα, πώς θα μπορουσαν τα αυτοκινητοσπιτα να ανεβουν την ανηφορα της γεφυρας και ο Αους μου εξηγησε οτι η γεφυρα ηταν φτιαγμενη ετσι γιατι τις ακρες της, τις χρησιμοποιουσαν οι γυναικες για μπουγαδα. Και, βρισκομενος στη μεση της γεφυρας, κοιταξα πανω και οντως ειδα ρουχα και σαπουναδες. Και για να ανεβεις πανω, αν δεν ειχες αυτοκινητο (που τα αυτοκινητα μια χαρα τα καταφερναν) επρεπε να κανεις κινησεις παρκουρ αλλα γλυστραγε και ηταν δυσκολο, αλλα τα καταφεραμε. Πηγαμε πανω και καναμε το γυρο. Η Γαζα λεει εχει γυρω γυρω ενα ποταμι για συνορα. Πηγαμε στο κατω μερος του ποταμου και ηταν γεματο σκουπιδια και ο Αους μου εδειξε εκει που ητανε ενας σπασμενος σωληνας αποχετευσης που επεφτε μεσα στο ποταμι. Εγω αηδιασα και πηγαμε παλι πισω γυρω γυρω (η Γαζα ηταν λεει πολυ μικρη περιοχη) στο πανω μερος του ποταμου που ηταν υποτιθεται το καθαρο νερο αποπου πινανε ολοι οι κατοικοι της Γαζας. Αλλα και κει ηταν ενας μικροτερος σπασμενος σωληνας αποχετευσης, που σημαινε οτι ολοκληρος ο ποταμος ηταν γεματος λυμματα, αλλα αυτο το καταλαβαινα μονο εγω και εβλεπα με τρομο τα πιτσιρικια να κανουνε βουτιες και να πινουνε το νερο νομιζοντας οτι ηταν καθαρο. Και γω βλεποντας τα ολα αυτα ηθελα να βαλω τους ενοπλους της Χαμας να γινουν κανονικος στρατος για να μην λενε οι Ισραηλινοι οτι κρυβονται μεσα στους πολιτες και να κανουμε ηρωικη εξοδο. Και για να το προετοιμασουμε πηγαμε με τον Αους παλι πισω στα συνορα, σε ενα αλλο μερος του ποταμου οπου η κοιτη του ηταν στρωμενη με τσιμεντο και ειχε συρματοπλεγματα και τετοια. Και πισω απο τα συρματοπλεγματα ηταν ο Ισραηλινος στρατος και εκανε γυμνασια και εκει που καθομασταν και κοιταγαμε ητανε ενας σημαντικος ευρωπαιος πολιτικος (δεν θυμαμαι καθαρα αν ηταν ο Μπλερ ή η Μερκελ ή και τα δυο μαζι). Και οταν του ειπαμε οτι θελαμε να κανουμε τη Χαμας κανονικο στρατο κανονικου κρατους που θα πολεμαγε τιμια, κουναγε το κεφαλι του εντελως απορριπτικα, οτι αυτο θα ηταν εντελως ανεπιτρεπτο. Και ηταν οι Ισραηλινοι ετοιμοι να μας πεταξουν παλι πισω απο τα συρματοπλεγματα αλλα μας πλησιασε μια γυναικα Ισραηλινη που δεν ηταν του στρατου, αλλα ηταν πολιτικη, πρεσβειρα ή κατι τετοιο. Και αυτη λεει ηταν σεφαρδιτισα απο την Αθηνα και μας ειπε οτι θα μας εξηγουσε την κατασταση, οτι ειναι πονεμενη ιστορια, αλλα για να μαθουμε επρεπε να παμε σε ενα σπιτι στην Αθηνα. Και οπως ημασταν βρεθηκαμε σε ενα τρολει στη Βασιλισσης Ολγας, να πηγαινουμε προς το Μετς και ο δρομος ειχε ειχε δεντρα και ηταν ανθισμενα και δεν ειχε κινηση και γυρω μας ητανε μηχανακια που πηγαινανε γρηγορα. Και μετα φτασαμε σε ενα νεοκλασσικο που το χτυπαγε ο ηλιος και ειχε κουρτινες στα παραθυρα που ηταν διπλα απο την πορτα.

Απο κει και περα δεν θυμαμαι τιποτα.

Ονειρευτηκα τη Γαζα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s