Εκατον ενενηντα

Το 1821 ξεκινησε η Ελληνικη Επανασταση, που οδηγησε μερικα χρονια αργοτερα στην ιδρυση του πρωτου μοντερνου Εθνους-Κρατους στην Ευρωπη, μια Ευρωπη αυτοκρατοριων. Παρα τις παλινωδιες και τις εξαρτησεις του Ελληνικου κρατους στις διαφορες μορφες του, ο Ελληνικος Διαφωτισμος εισεβαλλε στην Ιστορια, θετοντας επιτακτικα το δικαιωμα αυτοδιαθεσης για ολους τους Ευρωπαικους λαους. Ο ρομαντικος εθνικισμος του 19ου αιωνα βρηκε στην Ελληνικη Παλιγγενεσια την πιο ιδεαλιστικη του εκφραση. Η Επανασταση μπορει να εμεινε ανολοκληρωτη, ομως εβαλε τις βασεις για μελλοντικες εκλαμψεις. Η ρομαντικη ιδεα του αυτοδιαθετου Λαου που οριζει τη μοιρα του, το “αθανατο κρασι του εικοσιενα” διαπερασε την Συνταγματικη εξεγερση του 1843,  το επος της ΕΑΜικης Αντιστασης και των μετεπειτα αγωνων για Δημοκρατια σημαδευοντας με αυτον τον τροπο καθε επαναστατικο ρευμα στην Ελλαδα.

Η υποθεση της Ελληνικης Επαναστασης μπορει να ειναι πλεον ρομαντικη σε εναν κοσμο που αντιμετωπιζει πια υπαρξιακα προβληματα που ξεπερνουν κατα πολυ τα τοπικα, εθνικα ορια. Οσο η Ανθρωποτητα θα αναγκαζεται να συνειδητοποιει το πεπερασμενο του πλανητη, οι μελλοντικες επαναστασεις θα ειναι αναγκασμενες να συγκροτουν ολοενα και ευρυτερα πολιτικα υποκειμενα αχρηστευοντας τους παλιους, εθνικους διαχωρισμους, που φανταζαν “αιωνιοι”.

Ομως το μελλον γεννιεται απο την ηχω της μνημης, απο εκεινο που καποτε φαινοταν εφικτο, απο την πραγματικη Επαναστατικη Στιγμη του παρελθοντος. Και δεν υπαρχει μεγαλυτερη επιβεβαιωση της σημασιας της Ελληνικης Επαναστασης απο αυτην που ερχεται απο εκεινους που χωρις καμια αμφιβολια υπηρξαν οι μεγαλυτεροι Επαναστατες στην μεχρι τοτε ιστορια της Ανθρωποτητας. Δεν υπαρχει καλυτερη ενδειξη της κοσμοιστορικης σημασιας της επαναστασης του 1821 απο το γραμμα που εστειλε ο προεδρος της Αιτης Μπουαγιε στον Κοραη το 1822, με το οποιο ο Λαος του πρωτου Εθνους-Κρατους στην ιστορια και το μονου Εθνους-Κρατους που προεκυψε απο επιτυχημενη Επανασταση σκλαβων αναγνωριζε τους επαναστατημενους Ελληνες σαν αδελφους και συνοδοιπορους.

Ιωάννης Πέτρου Βόγερ, πρόεδρος του Χαϊτίου, προς τους πολίτας της Ελλάδος Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Χρ. Κλωνάρην.

Εις τα Παρίσια
Πριν ή δεχθώμεν την επιστολή υμών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20ή παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς αναγκασθείσα τέλος πάντων εδράξατο των όπλων, ίνα κτήσηται την ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ην μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε.

Μία τόσον ωραία και τόσον νόμιμος υπόθεσις, και προ πάντων αι συνοδεύσασαι ταύτην πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαϊτίοις, οίτινες, ως οι Ελληνες επί πολύν καιρόν έκλινον τον αυχένα υπό ζυγόν επονείδιστον και διά των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας.

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν, όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου, εσκέφθημεν ίνα συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, ει μη διά στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον διά χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων διά προμήθειαν όπλων, ων έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως, επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκη, επησχόλησαν όλον το χρηματικόν, εξ ου η Διοίκησις ηδύνατο καταβάλει μέρος. Σήμερον έτι η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας, ης προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών την δαπάνην. Εάν δ’ επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε βοηθήσωμεν προς τιμήν τοις τέκνοις της Ελλάδος, όσον δυνηθώμεν.

Πολίται, διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας υμών τας θερμοτέρας ευχάς, ας λαός του Χαϊτίου αναπέμπει υπέρ της ελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Ελληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεικνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ην επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, διά των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων.

Τη 15η Ιανουαρίου 1822 και 19η της Ανεξαρτησίας

(Το γραμμα του Μπουαγιε ειναι αναδημοσιευμενο στην Καθημερινη. Η φωτογραφια με τις σημαιες της Αιτης και της Ελλαδας ειναι αποδω.)

Εκατον ενενηντα

One thought on “Εκατον ενενηντα

  1. Peripeton says:

    Και για να δουμε και γιατί πράγμα πολεμούσαν τότε οι άνθρωποι αυτοί (αντί να ακούμε τους σημερινούς μύθους), ας δούμε τον ύμνο της επαναστάσεως, τον οποίο όπως έλεγε ο Κολοκοτρώνης τραγουδούσαν όταν πέθαιναν οι επαναστάτες

    Απόσπασμα από τον Θούριο (από το κομμάτι που δεν διδασκόμαστε)

    Βουλγάροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,
    Αράπηδες και άσπροι, με μια κοινήν ορμή,
    Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,
    πως είμαστ’ αντρειωμένοι, παντού να ξακουσθεί.

    Κι όσ’ είστε στην αρμάδα, σαν άξια παιδιά,
    οι νόμοι σας προστάζουν, να βάλετε φωτιά.
    Με εμάς κι εσείς Μαλτέζοι, γενείτε ένα κορμί,
    κατά της τυραννίας, ριχθείτε με ορμή.

    Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
    και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν.
    Στεργιάς και του πελάγου, να λάμψει ο σταυρός,
    και στην δικαιοσύνην, να σκύψει ο εχθρός.

    Ο κόσμος να γλυτώσει, απ’ αύτην την πληγή,
    κ’ ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s