“Για την Υπερασπιση του ΚΚΕ”

Παντελής Πουλιόπουλος: “Για την Υπερασπιση της ΕΣΣΔ! Για τη Νικη της Παγκοσμιας Σοσιαλιστικης Επαναστασης!”

Οι φλόγες του πολέμου αγκάλιασαν πια και την ΕΣΣΔ. Τώρα είναι ο τελικός αγώνας του εργατικού κράτους για την ύπαρξή του. Οι κίνδυνοι του πολέμου για τα κοινωνικά θεμέλια της πρώτης προλεταριακής επανάστασης έχουνε γίνει πραγματικότητες άμεσες. Κι έρχονται αυτή τη στιγμή απο τη φοβερότερη πολεμική μηχανή που μπόρεσαν ποτέ να δημιουργήσουν κυρίαρχες τάξεις: από το γερμανικό μιλιταρισμό του 3ου Ράιχ. Δεν είναι μόνον ο Χίτλερ, το βλέπουμε. Τις βασικές κατακτήσεις του Οκτώβρη – που στέκουνε μόλο τον εκφυλισμό του κράτους – τις απειλούνε και οι άλλοι ιμπεριαλιστές, οι δολεροί “φίλοι” της στιγμής: ο Τσώρτσιλ και ο Ρούσβελτ. Την οριστική του σωτηρία το κράτος που ίδρυσε η Οκτωβριανή Επανάσταση θα την βρει όταν η επανάσταση επεκταθεί και σε άλλες χώρες.

Μα γι΄ αυτό ίσα – ίσα όλοι οι επαναστάτες και όλοι οι συνειδητοί προλετάριοι στον κόσμο είμαστε σε τούτη την υπέρτατη στιγμή έτοιμοι να δώσουμε τη ζωή μας για να νικηθούν οι μηχανές του γερμανικού ιμπεριαλισμού που ξεκίνησαν για την Ουκρανία, τη Μόσχα και τον Καύκασο. Γιατί το νοιώθουμε καλά πώς μια ηρωική και νικηφόρα αντίσταση της Σ. Ε. μπορεί να δημιουργήσει ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη του επαναστατικού κινήματος στις ιμπεριαλιστικές χώρες, εχθρικές και “φιλικές”. Αντίθετα, μια κατάρρευσή της θα μπορούσε να καθυστερήσει τη νίκη του Σοσιαλισμού στην Ευρώπη και στον κόσμο, επιβάλλοντας ασύγκριτα πιο μεγάλες θυσίες στους προλετάριους και στους δυναστευόμενους λαούς του. Μά ξέρουμε ότι κι αυτό ακόμη θα ήτανε στην πραγματικότητα ένα παραπάνω επεισόδιο – το πιό φοβερά τραγικό! – μέσα στα χρόνια, που ζούμε, της αγωνίας και των σφαδασμών του καπιταλιστικού συστήματος. Γιατί, πάνω απ΄ όλα, στον παγκόσμιο τούτον ιμπεριαλιστικό και στον αντισοβιετικό τούτον πόλεμο, όσο απρόβλεπτες κι αν μας παρουσιάσουνε ακόμη φάσεις, ένα μόνο είναι απο τώρα βέβαιο: ότι στο τέλος θα τόνε κλείσει κι αυτόν, όπως έγινε στα 1917-18, η κοινωνική εξέγερση σε μητροπόλεις και σε αποικίες. Κι έχουμε πολλούς λόγους να πιστεύουμε ότι δεν θα περιμένουμε πολύ ακόμα τον τερματισμό της υποχώρησης του επαναστατικού κινήματος των υποδουλωμένων και σφαζόμενων λαών.

Χωρίς την υποχώρηση αυτή θάταν αδύνατο στους ιμπεριαλιστές φασίστες και δημοκράτες, να επιβάλουνε στον κόσμο τη νέα ανθρωποσφαγή, 20 χρόνια μετά την άλλη. Η επανάσταση δεν μπόρεσε να προλάβει τον πόλεμο. Συστηματική για πολλά χρόνια η σοσιαλπροδοσία του Σταλινισμού και της Σοσιαλδημοκρατίας διέλυε την πρωτοπορία και φαρμάκωνε με τον εθνικισμό τις μάζες. Οι αλληλοδιάδοχες επιτυχίες της Αντίδρασης ως τώρα θα ήταν αδύνατες δίχως την εγκληματική πολιτική του Κάιν – Στάλιν. Αυτή βοήθησε το Χίτλερ ν΄ ανέβει το 1933 και να δημαγωγήσει το γερμανικό προλεταριάτο με τη ληστεία των Βερσαλλιών που την υπεράσπισε με λύσσα η σταλινική διπλωματία ως τα 1939. Αυτή με το σταλινοχιτλερικό σύμφωνο του 1939 βοήθησε τον πάνοπλον ιμπεριαλισμό του 3ου Ράιχ να βάλει την Ευρώπη κάτω από το σιδερένιο τακούνι του. Το ματωμένο σκοινί που τώρα θέλει να σφίξει ο Χίτλερ στο λαιμό του σοβιετικού προλεταριάτου το έχει από καιρό ετοιμάσει με απέραντη τύφλα ο ίδιος ο Στάλιν. Τα γεγονότα τώρα θα μας δείξουν σε τι βαθμό μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη του πολέμου ή γραφειοκρατική κατάπνιξη της σοβιετικής δημοκρατίας, οι άλλοι τυχοδιωκτισμοί της σταλινικής πολιτικής ως τώρα, ο αποκεφαλισμός του Κόκκινου Στρατού, η συστηματική εξόντωση των ηρώων της παλιάς μπολσεβίκικης φρουράς, η παραμέληση στις μεταφορές, στην ποιοτική βελτίωση της παραγωγής κλπ.

Μολαταύτα μπορεί και πρέπει από τον πόλεμον αυτό τελικός νικητής να βγει μόνη η επανάσταση. Μπορεί και πρέπει λοιπόν από τώρα να τσακιστεί το δολοφονικό χέρι που υψώνεται τη στιγμή αυτή καταπάνω στη Σ.Ε., που είναι χέρι οπλισμένο απο τους μεγιστάνες του γερμανικού χρηματιστικού κεφαλαίου. Μπορεί, γιατί είναι τεράστια τα πλεονεκτήματα, οι έμψυχες εφεδρείες, οι απέραντες εκτάσεις και τα υλικά αποθέματα, που η φύση, η ιστορία και προπάντων η Επανάσταση με τις κατακτήσεις της και τις ανώτερες μορφές παραγωγής έχουν χαρίσει στη Σ. Ε. Τα πλεονεκτήματα αυτά δεν μπορούσε να τα εξαφανίσει καμιά γραφειοκρατία όσο κι αν ήταν απολυταρχική και διεφθαρμένη. Και από τις πρώτες κιόλας μάχες του Ιουνίου τα υπέροχα παραδείγματα ορμής και ηρωικής αυτοθυσίας φανερώνουνε το λυσσασμένο μίσος που κλείνουνε στα στήθη τους τα σοβιετικά αδέλφια μας ενάντια στους ιμπεριαλιστές και με τι πάθος θα υπερασπίσουνε τη Σ.Ε. από τον κίνδυνο μιας αστικής παλινόρθωσης.

Ποτέ όμως άλλοτε ο κίνδυνος αυτός δεν ήταν τόσο απειλητικός όσο στις φοβερές αυτές στιγμές που η ζωή της Σ.Ε. είναι στην κόψη του μαχαιριού. Γι΄ αυτό και ποτέ άλλοτε το εργατικό κράτος δεν είχε τόσο επιτακτική ανάγκη απο μια αληθινά μπολσεβίκικη διεύθυνση. Η βοναπαρτιστική κυβέρνηση του Στάλιν είναι αυτή που οδήγησε τη Σ.Ε. και το παγκόσμιο επαναστατικό κίνημα στις πιό μεγάλες ήττες και με όλη την πολιτική της ετοίμασε το έδαφος όπου αναπτύχθηκαν ως τώρα επικίνδυνα οι δυνάμεις της εσωτερικής αντεπανάστασης. Έκοψε τους δεσμούς της εξωτερικής πολιτικής του εργατικού κράτους με το διεθνικό επαναστατικό κίνημα και τους καταπιεζόμενους λαούς των αποικιακών χωρών. Και τώρα ακόμη τήνε στηρίζει στις συμφωνίες με την αγγλοαμερικανική διπλωματία για διανομές των χωρών Ευρώπης και Ασίας μετά τη νίκη σε αμοιβαίες “σφαίρες συμφερόντων”. Ξαναλέει ότι και ο Τσώρτσιλ και ο Ρούσβελτ για κάποια απελευθέρωση των λαών της Ευρώπης από το φασιστικό ζυγό. Κανένας όμως Σοβιετικός εργάτης, κανένας Ευρωπαίος εργάτης, όσο κι αν μισούνε το φασισμό, κανένας απο τους εργάτες και τους λαούς πούνε υπόδουλοι στον αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό δεν μπορεί να έχει καμιά εμπιστοσύνη στα ψεύτικα αυτά συνθήματα των χρηματιστών του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης. Κι όταν θ΄ αρχίσει να τρίζει στα θεμέλια της η δικτατορία των Γερμανών ιμπεριαλιστών στη σιδηροδέσμια Ευρώπη, η βοναπαρτιστική δικτατορία του Στάλιν θα συναντήσει στο σοσιαλιστικό προλεταριάτο των χωρών της την πιό γερή αντίσταση, που αυτή ίσα – ίσα θα βοηθήσει και τους Σοβιετικούς προλετάριους να ξαναστήσουνε τη γνήσια σοβιετική δημοκρατία και στις απέραντες χώρες της Σ.Ε.

Εξίσου όμως αγωνιώδη ανησυχία αφήνει στη συνείδηση σοβιετικού και διεθνικού προλεταριάτου ο κίνδυνος να εκμεταλλευτούνε τις μεταπτώσεις και τις δυσχέρειες στην πορεία του πολέμου οι “φίλοι” καπιταλιστές της Αγγλίας και της Αμερικής για να εξαναγκάσουνε σε νέες υποχωρήσεις τη σταλινική γραφειοκρατία και να χτυπήσουν απο τα μέσα τις κοινωνικές βάσεις του Οκτώβρη. Και είναι φανερό ότι στην τελειωτική φάση αυτού του πολέμου οι ιμπεριαλιστές του κόσμου θα παραμέριζαν προσωρινά τις διαφορές τους για να εμποδίσουνε μια οριστική νίκη του εργατικού κράτους και της προλεταριακής επανάστασης στις άλλες χώρες.

Μόνο μια αληθινά επαναστατική, μπολσεβίκικη κυβέρνηση στη Σ. E. θα μπορούσε σήμερα, χωρίς να πάψει να εκμεταλλεύεται μεθοδικά τις διιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και συγκρούσεις, να ξανασυνδέσει τολμηρά την πολιτική του μαχόμενου εργατικού κράτους με τους σκοπούς της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας επανάστασης, που μέσα σ΄αυτήνε βρίσκεται και της Σ.Ε. η τελική σωτηρία. Μονάχα αυτή θα ήταν εγγύηση πραγματική για το έγκαιρο τσάκισμα κάθε απόπειρας της αντεπανάστασης να εκμεταλλευθεί την πολεμική κρίση για τους δικούς της σκοπούς. Μονάχα μια τέτοια κυβέρνηση θα ξαναζωντάνευε την παράδοση του Κόκκινου Επαναστατικού Στρατού του Λένιν και του Τρότσκι, που τη “μολυσματική” επαφή του με το Γερμανό στρατιώτη την έτρεμε το 1918 και αυτός ο Λούντεντορφ, ο πρωτεργάτης της τωρινής πολεμικής μηχανής του Χίτλερ.

Από τον πόλεμο αυτό δεν μπορεί να βγει η Σ.Ε. σωσμένη σαν εργατικό κράτος παρά μόνον αν αυτός διεξαχθεί σαν πόλεμος επαναστατικός. Και γι΄ αυτό χρειάζεται να πέσει ο Στάλιν όχι απο τα δεξιά, από τις κλίκες της φιλοχιτλερικής ή φιλοαγγλικής αντεπανάστασης που σε περίπτωση πολεμικών ατυχημάτων θάρριχναν τη χώρα σε χάος ασύγκριτα πιό φρικτό απ΄ όσο γνώρισε με τους Ντενίκιν, Γιούντενιτς, Βράγκελ και Κολτσάκ. Πρέπει έγκαιρα να τον ανατρέψει το στρατηγό των ηττών Στάλιν από τ΄ αριστερά η πολιτική επανάσταση του σοβιετικού προλεταριάτου. Αυτή μόνο, βοηθημένη από ένα “ξέφωτο” επαναστατικό σε άλλες χώρες, μπορεί και πρέπει να ξαναγεννήσει τη σοβιετική δημοκρατία και να συνεχίσει την επαναστατική παράδοση του 1917 – 20. Αυτό το δρόμο χάραξε στην επαναστατική πρωτοπορία η 4η Διεθνής που ξανασήκωσε αποφασιστικά σ΄ όλο τον κόσμο, παλιό και νέο, στις παραμονές του νέου πολέμου τη σημαία του επαναστατικού Σοσιαλισμού, τη σημαία που την πρόδωσε, ύστερα από τη 2η, και η σταλινισμένη 3η Διεθνής. Είναι ο μόνος δρόμος που οδηγεί στη σίγουρη νίκη κατά του Ιμπεριαλισμού.

Να μη λυπηθούμε τίποτα στην πάλη για να τσακιστεί η σιδερένια γροθιά του γερμανικού ιμπεριαλισμού που απειλεί την ΕΣΣΔ. Να συναδελφωθούμε με τον Κόκκινο Στρατό και να εργαστούμε για τη διάλυση του στρατού των αντισοβιετικών μισθοφόρων, παντού, στα μέτωπα, στα μετόπισθεν, στις κατεχόμενες χώρες της Ευρώπης και σε όλες τις άλλες χώρες, με όλα τα μέσα και χωρίς να λυπηθούμε καμιά θυσία να βοηθήσουμε τα αγωνιζόμενα σοβιετικά μας αδέλφια. Να εργαστούμε σ΄ όλες τις χώρες της Ευρώπης για τη νίκη της επανάστασης που θα ελευθερώσει τους εργαζόμενους της ηπείρου από τον κοινωνικό και στρατιωτικό ζυγό του Άξονα και των ντόπιων καπιταλιστών. Το ίδιο ασταμάτητη και το ίδιο αποφασιστική θα είναι η πάλη μας για τη μετατροπή του ιμπεριαλιστικού πολέμου σ΄ εμφύλιο για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας στις χώρες και στις αποικίες του αγγλοαμερικανικού ιμπεριαλισμού και του ιαπωνικού.

Να μην αφήσουμε καμιά πολεμική δυσχέρεια να την εκμεταλλευτούνε μέσα στην ΕΣΣΔ η αστική αντεπανάσταση και οι υποκινητές της από το εξωτερικό, αλλά να υπερασπίσουμε με όλα τα μέσα το καθεστώς του Οκτώβρη ενάντια σε κάθε αντεπαναστατική απόπειρα.

Να οργανώσουμε εντατικά και να χρησιμοποιήσουμε κάθε ευκαιρία για να βοηθήσουμε το σοβιετικό προλεταριάτο στην πολιτική του επανάσταση για την εγκαθίδρυση μιας αληθινής μπολσεβίκικης κυβέρνησης που θα αναπτύξει στο κατακόρυφο την πολεμική δραστηριότητα της χώρας και θα ξαναζωντανέψει την ηρωική επαναστατική παράδοση του Λένιν και του Τρότσκι. Με τη σημαία ψηλά της 4ης Διεθνούς αγωνιζόμαστε για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης, για το θρίαμβο της Παγκόσμιας Σοσιαλιστικής Επανάστασης, για την Παγκόσμια Σοσιαλιστική Δημοκρατία, τέρμα οριστικό στα πολεμικά μαρτύρια της εργαζόμενης ανθρωπότητας.

Ιούλης 1941

Ο Πουλιοπουλος εδω μιλαει για την ΕΣΣΔ, και μαλιστα για την ΕΣΣΔ απεναντι στους Ναζι. Αλλα νομιζω δεν ειναι μεγαλο το αλμα αν ειναι να μιλησει κανεις για το σημερινο ΚΚΕ. Σε καθε βημα, σαν κομουνιστες, οφειλουμε να το υπερασπιζομαστε (και θα ελεγα το ιδιο για πολλα αλλα αριστερα κομματα και οργανωσεις) απεναντι στις επιθεσεις της Αστικης Ταξης. Την ιδια στιγμη, σε καθε βημα, οφειλουμε να του (τους) κανουμε ανελεητη κριτικη.

(Αναδημοσιευση απο το Αρχειο Πουλιοπουλου)

“Για την Υπερασπιση του ΚΚΕ”

12 thoughts on ““Για την Υπερασπιση του ΚΚΕ”

  1. Περιπετών says:

    Πολύ σωστός..Έλα όμως που κάθε φορά που προσπαθώ να συζητήσω και να ασκήσω πολύ καλοπροαίρετη κριτική σε ένα μέλος του ΚΚΕ το μόνο που συναντώ μπροστά μου είναι είτε αντεπίθεση με χαρακτηρισμούς του τύπου “είσαι μαλάκας πρώην ΠΑΣΟΚος” και “άντε ρε αντιδραστικέ νεοφιλελεύθερε”, είτε ντουβάρι.

    Like

    1. Εσενα οβ ολ πιπολ νεοφιλελευθερο? Αυτα ειναι.

      Να ειμαστε ομως και δικαιοι, παντου υπαρχουν μαλακες, απλα επειδη το κουκουε ειναι το μεγαλυτερο κομμα στην αριστερα εκει το ποσοστο μεταφραζεται σε μεγαλυτερους απολυτους αριθμους. Οι αριθμοι φυσικα φουκσωνουν κιαλλο και απο τη σταλινικη εγκεφαλικη πορωση. Αμα ομως κοιταξεις λιγο γυρω γυρω θα βρεις και κουκουεδες που ειναι σοβαροτατοι ανθρωποι. Ελαχιστα παραδειγματα απο μπλογκοσφαιρα: αρκετοι συχναζουν στο Γκρανμα ενω και ο Σφυροδρεπανος ειναι, οχι θεος, ημιθεος και βαλε.

      Like

  2. …ημίθεος δε λες τίποτα! Βέβαια ο Σφυροδρέπανος, αν και (κατ’ εμέ) γραμμικότερος της γραμμής του κόμματος, δεν είναι μέλος.

    Όχι και σοβαρότατοι!!!

    Περιπετών, πες μας φίλε, είναι μεγάλη και φιλική η αγκαλιά μας!

    Συνέντευξη Υ για Ε.Ε. άκουσες;

    Like

  3. philalethe00 says:

    Plagal, αφενός να σε ευχαριστήσω για τις ενδιαφέρουσες και ειλικρινείς αναρτήσεις που βάζεις. Αφ’ετέρου, θα ήθελα να πω ότι το ΚΚΕ μπορώ πράγματι να το υπερασπιστώ από την άποψη ότι συμφωνώ Κ Ο Ι Ν Ω Ν Ι Κ Ά με τον αντικαπιταλισμό και ΓΕΝΙΚΆ την σοσιαλιστική προοπτική του, έστω όπως αυτός εκφράζεται. Κατά τα άλλα, δεν θέλω να έχω αυταπάτες ότι πρόκειται για ένα κόμμα που έχει αφομοιώσει, μάλλον καταγωγικά, το μεγαλύτερο μέρος της αστικής ιδεολογίας. Με βάση μάλιστα το γνωστό ιδεολόγημα της “γραμμικής προόδου”. Αυτό το ιδεολόγημα το βρίσκει κανείς πολύ πριν από τον Μαρξ ή τον Χέγκελ, ας πούμε στον Νοβάλις ή τους “Διαφωτιστές”.
    Πρέπει κανείς να γνωρίζει ότι στηρίζοντας ένα κόμμα που δεν καταφέρνει να πείσει ενδέχεται να θάβει την υπόθεση του σοσιαλισμού for all eternity. Και ένας Άγιος έλεγε ότι μπορεί η πρώτη Χριστιανική κοινότητα να ήταν τύπος των εσχάτων εδώ πάνω, σε αυτήν και όχι την καινή γη. Άρα, το βρίσκω πάρα πολύ κρίμα να το πάρω αψήφιστα κάπως.
    Ευχαριστώ.

    ΥΓ Προσωπικά, έχω βρει ανθρώπους του ΚΚΕ εξαιρετικά πιο ανοιχτόμυαλους εκτός -όχι ότι δεν υπάρχουν και εντός, απεναντίας- μπλογκόσφαιρας, με τους οποίους συζητάμε άνετα για τα πάντα.

    Like

    1. Δεν βλεπω γιατι η ιδεολογια της προοδου καθαυτη ειναι προβληματικη. Γραμμικη δεν ξερω, ισα ισα, αν μιλαμε για επαναστασεις και τα λοιπα, εχουμε και μη γραμμικη προοδο. Το nuance ειναι τι εννοουμε προοδο, γιατι για παραδειγμα ειναι εξωφρενικο να μην λαμβανουμε υποψη τα επιστημονικα ευρηματα πχ για την κλιματικη αλλαγη και πχ να θετουμε παντοτε σαν στοχο την “αναπτυξη των παραγωγικων δυναμεων”. Ή να μην παιρνουμε υποψη τα επιστημονικα ευρηματα των κοινωνικων επιστημων για τις ταυτοτητες, κτλ κτλ. Απο κει και περα, ποια ειναι η εναλλακτικη?

      Καταλαβαινω βεβαια οτι η αφετηρια σου ειναι διαφορετικη απο τη δικη μου (πλεον)🙂 Και πολυ πιθανο να μιλαμε για πολυ διαφορετικα πραματα🙂🙂

      Like

  4. Αναυδος says:

    Χμμμ αν η ΕΣΣΔ είχε τέτοιους φίλους δεν χρειαζόταν τους εχθρούς

    Το γράμμα βάζει πολλές ενστάσεις και όρους κα αν το διαβάσει κάποιος προσεχτικά θα δει ότι λέει κάτω τα χέρια από την ΕΣΣΔ αφου όμως ανατραπεί ο Σταλιν όπως λεέι χαρακτηριστικά

    ‘’Πρέπει έγκαιρα να τον ανατρέψει το στρατηγό των ηττών Στάλιν από τ΄ αριστερά η πολιτική επανάσταση του σοβιετικού προλεταριάτου’’

    Δηλ. εν τω μέσω της φασιστικής επίθεσης εξέγερση στα μετοπισθεν και μετά λαμπρες νικές και αερολογίες περι παγκόσμιας επαναστασης. Εγώ αυτό θα το έλεγα ανοικτή προδοσία (με ότι συνεπάγεται γι αυτούς που έχουν τέτοια σχέδια

    Like

    1. Δε λεει αυτο, λεει “όταν θ΄ αρχίσει να τρίζει στα θεμέλια της η δικτατορία των Γερμανών ιμπεριαλιστών στη σιδηροδέσμια Ευρώπη, η βοναπαρτιστική δικτατορία του Στάλιν θα συναντήσει στο σοσιαλιστικό προλεταριάτο των χωρών της την πιό γερή αντίσταση”, εντελως αναποδα δηλαδη απο αυτο που γραφεις.

      Απο κει και περα τα περι προδοσιας ειναι αστεια. Προδοσια απο ποιον σε ποιον? Αυτο που καλει ειναι για “προδοσια” της σταλινικης γραφειοκρατικης αντεπαναστασης απο το σοβιετικο προλεταριατο. Τετοιες “προδοσιες” να’χαμε πιο συχνα…

      Αλλα τελοσπαντων, δεν εχει νοημα αυτη η κουβεντα εκτος και θελουμε να γραψουμε κανα διηγημα alternative history. Το κειμενο το παρεθεσα για να κανω αναφορα στο σημερα. Και αυτο που μου λες ειναι οτι πρακτικα “δε θες για φιλο” στο ΚΚΕ, οποιον του κανει σκληρη κριτικη και ευχεται το ΚΚΕ να κινηθει αριστεροτερα.

      Like

  5. Αναυδος says:

    1. Το παράθεμα στο πρώτο σχόλιο μου είναι από το κείμενο που εχεις αναρτήσει. Και λεει καθαρά ότι το προλεταριάτo πρέπει να ανατρέψει τον Σταλιν έγκαιρα. Σε καιρό πολέμου δηλαδη εξέγερση στα μετοπισθεν που κανεις λογικός άνθρωπος δεν πιστευει ότι κατι τετοιο θα αυξησει τις πιθανότητες νικης κατα των ναζί. Η λέξη είναι προδοσία
    2. ‘και αυτο που μου λες ειναι οτι πρακτικα “δε θες για φιλο” στο ΚΚΕ οποιον του κανει σκληρη κριτικη και ευχεται το ΚΚΕ να κινηθει αριστεροτερα.’….

    Κάνεις άλματα δεν εννοώ αυτό. Εννοώ ότι αν νομίζεις ότι με τετοιο κείμενο ο Πουλιοπουλος έτεινε χέρι βοηθείας στο ΚΚΕ ή την ΕΣΣΔ κάνεις μέγιστο λάθος.

    Like

  6. philalethe00 says:

    @plagal
    Ζητώ συγγνώμη για την καθυστέρηση. Το πρόβλημα κατά την άποψή μου με το ΚΚΕ -που δεν έχει και το υψηλότερο θεωρητικό μαρξιστικό επίπεδο, τέλος πάντων- είναι ότι ακριβώς πρόκειται για ένα κόμμα που ανταποκρίνεται σε μια ορισμένη εποχή και σε ένα ορισμένο τόπο. Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Μαρξ είχε δηλώσει ότι δεν ήθελε να κατανοήσει τον κόσμο όπως οι φιλόσοφοι, αλλά να τον αλλάξει. Έτσι, όμως, δέχτηκε ως δεδομένες κάποιες ιδέες πολύ διαδεδομένες τότε. Ο Ελλύλ στους διαδόχους του Μαρξ αναφέρει λ.χ. την ιδέα του υλισμού και την θετική αξία της εργασίας. Μπορεί κανείς να το πει αυτό και για μια ορισμένη γραμμική πρόοδο, δλδ ότι όσο προχωράμε χρονικά, όλα γίνονται καλύτερα, ας πούμε απλά.

    Το ερώτημα αυτό με τις εναλλακτικές μου το είχε θέσει κάποιος φίλος τροτσκιστής -και συναγωνιστής στο ΦΚ. Νομίζω ότι υπάρχουν, ειδικά σήμερα, αν και βέβαια υπάρχει μια συντήρηση σε αυτά τα πράγματα. Και μπορεί κανείς να το θέσει και απλώς στο “δια ταύτα”. Τέλος πάντων, καταλαβαίνω ότι πλατυάζω εδώ πολύ και βγαίνω εκτός θέματος… Οπότε, ας αρκεστώ σε αυτά προς το παρόν…

    Καλούς αγώνες εκεί στα ξένα!!!🙂 Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s