Απορια

Ας δεχτουμε προς στιγμη τον ισχυρισμο των περι το ΚΚΕ μαρξιστων (των –χωρις καμια ειρωνια– σοβαρων ανθρωπων, οχι των αχυρανθρωπων) οτι η διεθνης αυτοαποκαλουμενη μαρξιστικη και ριζοσπαστικη διανοηση (βαλε μεσα οτι θες, Μπατλερ, Ζιζεκ, Νεγκρι, Χαρβει, Καλλινικο τα παντα ολα) ειναι πλανημενη, σαπια και ξεπουλημενη. Ωραια, λοιπον, με εντελως μαρξιστικους λενινιστικους ορους παρακαλω να μου απαντηθει η κατωθι ερωτηση:

Η αναπτυξη της ταξικης συνειδησης και οργανωσης στην Ελλαδα ειναι τετοια που να εξηγει για ποιο λογο η οργανωση της εργατικης ταξης σε αυτη τη χωρα τυχαινει να ειναι στην πρωτοπορια της παγκοσμιας μαρξιστικης λενινιστικης σκεψης σε σχεση με τις οργανωσεις της εργατικης ταξης στις αλλες χωρες?

Ρε παιδι μου, να δεχτω οτι ολοι οι αλλοι (πλην του ΚΚ Πορτογαλιας απαρεντλι) ειναι μαλακες που δεν ξερουν που παν τα τεσσερα. Να το δεχτω. Για ποιο λογο να πιστεψω οτι οι του ΚΚΕ (και του ΚΚΠ) δεν ειναι μαλακες? Υπαρχουν αντικειμενικοι ιστορικοι οροι, οροι αναπτυξης της ταξικης παλης, οροι οργανωσης και συνειδησης της εργατικης ταξης που να εξηγουν γιατι το κομμουνιστικο κομμα του Ελλαδικου χωρου ριχνει στα αυτια σε μαρξισμο σε ολους τους υπολοιπους?

Η πρωτοπορια της μαρξιστικης σκεψης στο παρελθον υποτιθεται εμφανιστηκε ακριβως εκει που η εργατικη ταξη διεξηγαγε με αξιωσεις τον αγωνα για την εξουσια, ασχετα αν κερδισε (στη Ρωσια ο Λενιν, στην Κινα ο Μαο) ή αν εχασε (στη Γερμανια η Ροζα, στην Ιταλια ο Γκραμσι). Αυτο δεν υποτιθεται οτι θελουν οι “ατσαλενιοι” (wink, wink) νομοι του επιστημονικου σοσιαλισμου? Το κομμα ειναι η οργανωμενη πρωτοπορια της εργατικης ταξης, ετσι δεν ειναι? Ειναι λοιπον η εργατικη ταξη στην Ελλαδα τοσο καλα οργανωμενη, τοσο συνειδητη που να δικαιολογειται να εχει μια τετοια, παγκοσμιας εμβελειας οργανωμενη πρωτοπορια?? Ή μηπως εχουμε καποιο μοναδικο ιστορικο παραδοξο?

Παρακαλω στα σχολια μονο απαντησεις-εξηγησεις απο τη σκοπια του αυστηρου, επιστημονικου μαρξισμου λενινισμου.  Τρολισμοι και σκοτωμοι θα τσεκουρωθουν με ιδιαιτερο ζηλο στο συγκεκριμενο.

Full disclosure: το ποστ γραφτηκε με αφορμη τα κειμενα που διαβαζω τελευταια στο Lenin Reloaded. Επισης, η προσωπικη μου αποψη ειναι οτι δεν ισχυει τιποτα απο τα παραπανω: η γνωμη μου ειναι οτι οι διεθνης “αυτοαποκαλουμενη” μαρξιστικη και ριζοσπαστικη διανοηση δεν ειναι τσαρλατανοι.

Απορια

28 thoughts on “Απορια

  1. Δεν καταλαβαίνω που ακριβώς το πας και διαγνώνω μια αντίφαση στο ερώτημά σου: αμφισβητείς πως η ελληνική εργατική τάξη είναι στην πρωτοπορία; Υποθέτω πως όχι. Θεωρείς πως η διανοητική της πρωτοπορία είναι ο Ζίζεκ και οι άλλοι που αναφέρεις; Πως όλη η “πνευματικη πρωτοπορία” που αναφέρεις συνέεται αποκλειστικά με την ελληνική εργατική τάξη; Το βρίσκω παράλογο όσο και αφελές.
    Από κει και πέρα περιττεύει θαρρώ να σημειώσει κανείς πως αν το κόμμα της ελληνικής εργατικής τάξης είναι το κκε [που *δεν* είναι], εχει αποδειχθεί πολλά κατώτερο των περιστάσεων.

    Κάνε όμως ενα διευκρινιστικό πληζ.

    Like

    1. Α λεπτο σημειο: αν αγνοησουμε τους “αυτοαποκαλουμενους” διανοητες σαν καλοι κουκουεδες, τοτε μενουμε με την κλασικη αντιληψη του τι ειναι εγρατικη ταξη: το βιομηχανικο προλεταριατο. Απο αυτη την αποψη λοιπον, στην Ελλαδα 1) το βιομηχανικο προλεταριατο εχει συρρικνωθει εξαιρετικα πολυ, λογω αποβιομηχανισης 2) το υπαρχον ελληνικο βιομ/προλετ δεν βλεπω γιατι ειναι πρωτοπορια (ποσοστα συνδικαλιστικης ενταξης, αναπτυξη ταξικης συνειδησης, αναπτυξη πολιτικης ηγεμονιας κτλ). Οποτε, η αναπτυξη του βιομ/προλετ στην Ελλαδα δεν δικαιολογει ενα πρωτοπορο κουκουέ.

      Αν απο την αλλη *δεν* τους αγνοησουμε, και αρχισουμε να αντιλαμβανομαστε την εργατικη ταξη με ορους του 2012, σαν μια πολυδιασπασμενη σε πολλαπλες ταυτοτητες οντοτητα, αν αρχισουμε να παιρνουμε υποψη τα δικτυα, τον εξατομικευμενο καταναλωτισμο και μπλαμπλαμπλα, αν με λιγα λογια σταματησουμε να σκεφτομαστε ως κουκουεδες, τοτε ναι η ελληνικη εργατικη ταξη αρχιζει να αποκτα καποια τουλαχιστον χαρακτηριστικα πρωτοποριας. Αλλα τοτε ειπαμε δεν μπορουμε να απορριψουμε ετσι ωραια ωραια την “μεινστρημ” ριζοσπαστικη διανοηση.

      Ελπιζω να βγαζω νοημα (ειναι και πρωι πρωι).

      ΥΓ. δεν ειναι απιθανο οντως η ερωτηση μου να ειναι αφελης και αντιφατικη. Νομιζω οτι επιασα ενα νημα, το πιθανοτερο ειναι να ειπα μια χαζομαρα. Αλλα παντως θενκς για την ενασχοληση.

      Like

  2. Όχι δεν ειπες χαζομάρα [προβοκάρεις λίγο βεβαια, αλλά καλά κάνεις.🙂 ]. Και τώρα βγάζεις νοημα.

    Νομίζω τώρα καταλαβαινω τι εννοεις. Συμφωνώ με τη λογική που βάζεις -και βάζουν πολλοί- να αντιλαμβανόμαστε την εργατική τάξη με όρους 2012, αν και δεν είμαι πολύ σίγουρη πως σε αυτήν εντάσσεται ακριβώς και αυτό που λέγεται “μισθωτή διανόηση”, αλλά ας το αφήσουμε στην άκρη. Πιθανά προκύπτουν κάποια στρώματα ή κατηγορίες εργαζομένων που κινούνται στη γκρίζα ζώνη μεταξύ “παραδοσιακής” [συρρικωνμένης] εργ/ταξ και μικρομεσαίων στρωμάτων. Καλά ως εδώ.
    Και θα συμφωνήσω ακόμη στο ότι η ελληνική εργ/ταξ [όπως κι αν την ορίσει κανείς] τίθεται σε πρωτοπόρα θέση.

    Αυτό όμως δεν μας οδηγεί γραμμικά στην άποψη ότι η μέηνστρημ ριζοσπαστική διανόηση είναι αυτή που θα τεθεί στη “μπροστάτζα” αυτής της πρωτοπορίας ιδεολογικά. Δεν είναι απλή συνεπαγωγή. Από την άλλη αυτός και μονάχα ο συλλογισμός δε νομίζω πως δικαιώνει συλλήβδην και εξ ολοκλήρου αυτή την “διανοήση”. Μήπως να βλέπαμε λιγο πιο αναλυτικά τι λέει αυτή η διανοηση, ώστε να συζητησουμε πού έχει δίκιο και πού όχι;

    Μεγάλη κουβέντα μωρέ, πολύ μεγάλη. Αλλά έχει ενδιαφερον.

    Like

  3. Αν και (μάλλον) καταλαβαίνω πού το πας νομιζω ότι κάνεις πολλά άλματα στο συλλογισμό σου.. εχω μπερδευτεί οπως και η Κροτκιε.. Και πριν παω στα άλματα του ποστ αυτό που γράφεις στο σχόλιό σου δεν καταβαίνω απο πού πηγάζει.. λες πως αν “αν αγνοησουμε τους “αυτοαποκαλουμενους” διανοητες σαν καλοι κουκουεδες, τοτε μενουμε με την κλασικη αντιληψη του τι ειναι εγρατικη ταξη: το βιομηχανικο προλεταριατο” .. Μπορεί κάτι να μην πιάνω εδω αλλα δεν νομίζω ότι το ΚΚ εντάσσει στην εργατική τάξη μόνο το βιομηχανικό προλεταριάτο.. εντάσσει και μισθωτούς, μικρομεσαίους αγρότες, μικροβιοτέχνες κτλ.. άσε που είναι και το μόνο που έχει μείνει να μιλάει για εργατική τάξη γενικώς..
    Αυτό που μου φαίνεται προβληματικό στο ποστ τώρα είναι ότι βασίζεσαι στο ότι το “έχω ικανή γαμάω-και-δέρνω μαρξιστική κτλ πρωτοπορία” είναι ικανή συνθήκη (γιατί αναγκαία είναι μάλλον) για να αποκτήσει ταξική συνείδηση ο λαός.. Με άλλα λόγια αγνοείς (κατα τη γνωμη μου) λοιπές παραμέτρους-συνθήκες που απαιτούνται για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.. Προφανώς βέβαια αν δεχτείς την παραπάνω συνθήκη ως ικανή μπορείς να βγάλεις το συμπέρασμα “δεν παρατηρώ ταξική συνείδηση στην εργατική τάξη άρα και το όποιο ΚΚ τον παίζει και άρα με ποιό δικαίωμα κριτικάρει τον χψζ “διαννοούμενο” κτλ κτλ..
    Αυτά τα ολίγα και ελπίζω να βγάζω νόημα..

    Like

  4. — Για την ιντελιτζενσια —

    **Δεν ισχυριζομαι πουθενα οτι εχουμε τη γαμαουα ιντελιτζενσια που θα φερει το σοσιαλισμο. **

    Αυτο που λεω ειναι οτι απο το ’68 και μετα η διανοηση εχει αναδειξει μια σειρα απο θεματα οπως φεμινισμο, ομοφοβια, ρατσισμο, κτλ και πιο προσφατα η διανοηση εχει αρχισει να κοιταει πραματα οπως δικτυα, νεα μεσα κτλ.
    Υπαρχει μια σχολη σκεψης που (αδικα ισως) καταχωρω ως κουκουεδισμο που ολα αυτα τα θεωρει ουτε λιγο ουτε πολυ αστικες επιρροες, στην καλυτερη περιπτωση υποπτες, αλλα συνηθως καταστροφικες και δηλητηριωδεις.
    Αυτο μου φαινεται εξωφρενικο. Σε φαση, ολα αυτα ειναι κατα βαση η **προοδος** που εκανε η ριζοσπαστικη σκεψη τα τελευταια 40 χρονια, και μαλιστα 40 χρονια ιλιγγιωδους επιταχυνσης των παντων.
    Αυτη η προοδος μπορει καλλιστα **να μην ειναι αρκετη, να θελει ακομα δουλεια, ξεκαθαρισμα, ζυμωμα** κτλ. Ναι, αλλα **οχι πεταμα**. Δεν πρεπει να παμε 40 χρονια πισω, δεν εχουμε το δικαιωμα.

    Τωρα, δε βλεπω να υπαρχει καμια συνδεση με αυτα τα ρευματα στον συγχρονο λογο του ΚΚ. Ισα ισα πραματα οπως ρατσισμος και φεμινισμος αντιμετωπιζονται με ορους 1930 σαν να μην υπηρξε ποτε second wave feminism να μην υπηρξε black power, ενω τα “προχω” πραματα οπως ομοφοβιες, third wave feminism κτλ ειναι εντελως μα εντελως ανυπαρκτα.
    Απο την αλλη, οι ανθρωποι που μιλανε για αυτα τα πραγματα αντιμετωπιζονται λιγο πολυ ως τσαρλατανοι, ή ακομα και ως ταξικοι αντιπαλοι και μαλιστα με pontification.

    — Για την εργατικη ταξη —

    **Δεν ισχυριζομαι πουθενα οτι εξαφανιζεται η εργατικη ταξη.**

    Ισα ισα. Απλα λεω οτι η εργατικη ταξη εμφανιζεται πια με πολλα και διαφορα κεφαλια. Αλλα κομματια εμφανιζονται σαν κλασικο εργατικο κινημα, άλλα εμφανιζονται σαν ταυτοτικοι αγωνες.

    Evritanas, δεν ξερω αν “εντασσει” η αντιληψη μου ειναι οτι μιλαει παντα με ορους η εργατικη ταξη και οι συμμαχοι της, οπου ολοι αυτοι οι αλλοι ειναι οι συμμαχοι. Πιθανον να κανω λαθος, λεω τι καταλαβαινω απο πχ σποτακια με αντρακλαδες εργαταραδες που κουβαλανε γαλλικα κλειδια.

    Σημαντικο: **δεν λεω οτι δεν ειναι αληθινη αυτη η εικονα**: λεω οτι δεν ειναι αρκετη, οτι δεν ειναι πληρης! Και ακομα περισσοτερο οτι συνοδευεται απο αναχωματα ακριβως εναντια τα κομματια σκεψης που θα την συμπληρωναν.

    Like

  5. Επί τάχει φίλε plagal: Οι τέσσερις ιστορικά αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες είναι: Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία. Είναι ταυτόχρονα οι χώρες με το πιο αναπτυγμένο σε ιστορικό βάθος χρόνου εργατικό κίνημα, και οι χώρες με την πιο αναπτυγμένη διανόηση. Φαντάζομαι ότι δεν θα διαφωνήσουμε πάνω σε τούτο. Η ευρωπαϊκή διανόηση της αριστεράς προέρχεται σήμερα σε συντριπτικό βαθμό από τούτες τις τέσσερις χώρες, και από εκεί προερχόταν σε όλον τον εικοστό αιώνα.

    Ας δούμε τώρα την πολιτική κατάσταση σε ό,τι αφορά κομμουνιστικά κόμματα στις τέσσερις αυτές χώρες.

    Like

    1. Τα στοιχεία αντιγράφονται από το blog μου: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/04/blog-post_7854.html

      Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το λεγόμενο “Εργατικό Κόμμα” είναι εδώ και πολλά χρόνια ένα απεχθές ανέκδοτο, πλήρως εναρμονισμένο με την πιο επιθετική και ανάλγητη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Στις εκλογές του 2010, την “αριστερά” εκπροσώπησαν το Social Democratic and Labour Party που πήρε 0.4% της ψήφου και 0 έδρες και το τουρλού-τουρλού Respect που πήρε 0.1% της ψήφου και 0 έδρες. Το εξωτικό ΚΚ Βρετανίας δεν έλαβε καν μέρος, ενώ ένας άλλος συνασπισμός αριστερών κομμάτων ενώθηκε στο Trade Unionist and Socialist Coalition, που έλαβε 0% της ψήφου και 0 έδρες.

      Στη Γαλλία, στον πρώτο γύρο των εκλογών του 2012, το πάλαι ποτέ κραταιό και διάσημο ΚΚΓ έκανε συμμαχία με το Κόμμα της Αριστεράς και την Ενωτική Αριστερά, για να πάρουν όλοι μαζί ένα 11.10%, τουτέστιν 6.80% λιγότερο από το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν. Και ενώ ο Μελανσόν, ως ηγέτης τούτου του συνασπισμού, καλούσε τους ψηφοφόρους του ανοιχτά να ψηφίσουν τον ζάπλουτο Ολάντ και το σαρακοφαγωμένο από τη ρεμούλα και τη διαφθορά Σοσιαλιστικό Κόμμα χωρίς κανένα πολιτικό αντάλλαγμα ή εχέγγυο, ο ίδιος ο Μεσιέ Ολάντ αποδιδόταν σε φλερτ με την βάση του Εθνικού Μετώπου της Λεπέν, δηλώνοντας στη Λιμπερασιόν ότι μέρος της προέρχεται από την αριστερά και ότι προτίθεται να πείσει όσο το δυνατό περισσότερους Λεπενικούς ότι ο ίδιος είναι ο προασπιστής τους.

      Στη Γερμανία, στις Ομοσπονδιακές εκλογές του 2009, η Die Linke πήρε ακριβώς το ίδιο ποσοστό με το Αριστερό Μέτωπο Μελανσόν, 11.10%, με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Χριστιανοδημοκράτες να κρατούν τα πλειοψηφικά ηνία. Το ΚΚΓ δεν υφίσταται καν από το 1956, και ο διάδοχός του, το DKP, είχε μόλις 4.000 μέλη το 2008 και φυσικά δεν έχει ούτε μια έδρα στο κοινοβούλιο. Αν υπάρχει άλλη ανερχόμενη δύναμη στο εκεί σκηνικό, αυτή είναι μάλλον το και εις την Ελλάδα εισαγόμενον Κόμμα των Πειρατών, που στο Βερολίνο πήρε ένα σεβαστό 8.9% στις τοπικές εκλογές.

      Στην Ιταλία, τέλος, το ΚΚΙ του Γκράμσι απεβίωσε το 1991. Στις εκλογές του 2008, ο δεξιο-λαϊκίστικος νεοφιλελευθερισμός α λα Μπερλουσκόνι πήρε 37.4%, η φασιστοειδής Λίγκα του Βορρά 8.3%, και το κλασικό μεταμοντερνο-ρετρό αριστερό ποτ πουρί Αριστερό Ουράνιο Τόξο 3.1% και καμία έδρα. Τα υπόλοιπα (ψήφους και έδρες) τα μοιράστηκαν οι σοσιαλδημοκράτες, η “Ιταλία των Αξιών” (κάτι σαν τον Καμμένο), και η Ένωση Κέντρου.

      Like

      1. Από αυτές τις τέσσερις βασικές ευρωπαϊκές χώρες, λοιπόν, η μόνη με Κομμουνιστικό Κόμμα, η Γαλλία, το βρίσκει σε μια αριστερή σύμπραξη που με τη σειρά της συμμαχεί με την ιστορικά απονομιμοποιημένη σοσιαλδημοκρατία της χώρας (με το κόμμα του Μιτεράν, το γαλλικό ΠΑΣΟΚ, κλπ), που με τη σειρά της φλερτάρει τη Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπο. Οι υπόλοιπες δεν έχουν καν ΚΚ ή έχουν ΚΚ στα όρια της ανυπαρξίας. Τα αριστερά υποκατάστατα του ΚΚ έχουν τραγελαφικά ποσοστά στη Βρετανία, αδύναμα στη Γερμανία, και επιεικώς αστεία στην Ιταλία.

        Εδώ τελειώνει το παράθεμα.

        Μπορείς να μου πεις τι είδους μαρξισμός αναμένεις να αναπτυχθεί θεωρητικά σε χώρες όπου τα ΚΚ είναι είτε ανύπαρκτα είτε ανοιχτά σοσιαλδημοκρατικά;

        Να σου πω εγώ. Θεωρητικός μαρξισμός. Μαρξισμός χωρίς καμία απολύτως αγκυροβόληση στο εργατικό κίνημα, κανένα πρακτικό προσανατολισμό, καμία οργανωτική εμπειρία συγκρίσιμη με αυτή ενός Γκράμσι ή μίας Λούξεμπουργκ, για να περιοριστώ στην Δύση. Μικροαστικός, συνεπώς, μαρξισμός. Μαρξισμός των διανοουμένων.

        Φαντάζομαι ότι δεν αναμένεις να σου πω τι ακριβώς μαρξισμός είναι ο ακαδημαϊκός μαρξισμός μιας χώρας όπως οι ΗΠΑ. Και βέβαια η Μπάτλερ δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον μαρξισμό και δεν ξέρω γιατί την αναφέρεις.

        Η ευρωπαϊκή διανόηση λοιπόν δεν είναι ούτε πλανημένη, ούτε σάπια, ούτε πουλημένη. Είναι απλά τυπική ακαδημαϊκή-μικροαστική διανόηση σε συνθήκες όπου δεν έχει ούτε μία στο δισεκατομμύριο να πει κάτι ουσιαστικό γιατί δεν έχει κανένα τρόπο να συνδεθεί με μια ενεργό και μαζικού χαρακτήρα ταξική οργάνωση με κομμουνιστική στόχευση.

        Μέγας απατεώνας, σάπιος και πουλημένος είναι όμως ο Ζίζεκ, τον οποίο ξεχωρίζω για τεράστιες ευθύνες εξαπάτησης της νεολαίας στη χώρα μας. Κανείς άλλος δεν ήρθε για να μας εξαπατήσει. Τόσα ξέρουν να κάνουν, τόσα κάνουν οι άνθρωποι. Και μερικοί μου είναι και συμπαθέστατοι. Αλλά συμπαθέστατοι μου είναι και εκατοντάδες άλλοι επιστήμονες που δεν έχουν καμία σχέση με επαναστατικό Μαρξισμό, επειδή είναι καλοί επιστήμονες.

        Like

        1. Στα παραπάνω πρέπει οπωσδήποτε να προστεθούν δύο στοιχεία:

          α) οι επιπτώσεις του ευρωενωσιακού ελέγχου πάνω στην ακαδημαϊκή έρευνα πάνω στις πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες μέσω χρηματοδότησης των πάντων με ευρωπαϊκά κονδύλια
          β) οι επιπτώσεις των ιδεολογικών δεσμών πολλών από τους πιο πάνω 1) με κόμματα ανήκοντα στο ΚΕΑ και 2) με splinter groups που έχουν από καιρό ενσωματωθεί στην μετανεωτερική αριστερά.

          Συμπαθέστατα πράματα, αλλά σίγουρα όχι για την Ελλάδα του 2012. Για κανα campus στην Καλιφόρνια, ναι.

          Like

  6. Αντώνη, το πραγματικό ερώτημα -αν ερμηνεύω σωστά τον Πλαγκάλ- είναι γιατί χώρες με μαζικό βιομηχανικό προλεταριάτο όπως η Γερμανία ή η Γαλλία (ή, βέβαια, η Αγγλία) να μην έχουν αναπτύξει ταξικό κόμμα όπως (με όλες τις αδυναμίες) δέχομαι ότι γίνεται εδώ. Είμαι πανέτοιμος να δεχτώ ότι η σκέψη του Σιφωνιού είναι στην πραγματική πρωτοπορία της ιδεολογικής διαμάχης (το εννοώ), αλλά θα περίμενε κανείς τότε τουλάχιστον κάποιον Ισπανό ή Ιταλό Σιφωνιό π.χ., διαλέγω χώρες όπου συνυπάρχει ένταση της κρίσης και βιομηχανία.

    Like

    1. Για σαφέστατους λόγους, σε ό,τι αφορά τις τέσσερις που ανέφερα.

      Στην Βρετανία, το εργατικό κίνημα ενσωματώθηκε από νωρίς, ήδη πριν τον εικοστό αιώνα, στην σοσιαλδημοκρατία μέσω της δράσης του παράγοντα της “εργατικής αριστοκρατίας” που ευνοήθηκε από τις ιμπεριαλιστικές εμπλοκές της χώρας.

      Στην Γερμανία, ο φασισμός διέλυσε τις δομές των ΚΚ, εξάλειψε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης τους κομμουνιστές, και οδήγησε στην διχοτόμηση της χώρας, με την Δ. Γερμανία να βρίσκεται υπό Αμερικανικό έλεγχο και τον κομμουνισμό να απαγορεύεται με την απαγόρευση του ΚΚΓερμανίας.

      Στη Γαλλία, το ΚΚΓ είναι μια πάρα πολύ ιδιόμορφη περίπτωση κόμματος που συνδύασε σταλινισμό και ρεφορμισμό ήδη από τη δεκαετία του 68, αφενός λειτουργώντας αντιδραστικά στις εξεγέρσεις τότε και αφετέρου αποδεχόμενο την πλήρη ενσωμάτωση στο διοικητήριο της ΕΕ με την προσχώρηση στο ΚΕΑ.

      Στην Ιταλία, σειρά λανθασμένων χειρισμών των ηγεσιών Τολιάτι και Μπερλιγκουέρ αποψίλωσαν το κόμμα από την φερεγγυότητα στο εργατικό κίνημα, το οδήγησαν σε ατιμωτική συνεργασία με την μαφιόζικη κυβέρνηση των Σοσιαλιστών Ανδρεότι, και –φυσικά– στην διάλυση αμέσως με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

      Δεν μπορούμε να κάνουμε ιστορία πολιτικών ιδεών χωρίς πολιτική ιστορία, ωσάν οι πολιτικές ιδέες, η πολιτική θεωρία, φιλοσοφία, κλπ να ξεφυτρώνουν στα δέντρα. Στις τέσσερις βασικότερες χώρες της Ευρώπης και για τους λόγους που εξέθεσα συνοπτικά, η σύνδεση του εργατικού κινήματος με το Κομμουνιστικό Κόμμα ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ. Τι περιμένουμε από τους διανοουμένους αυτών των χωρών; Να επινοήσουν, για χάρη της θεωρίας, μια σύνδεση που δεν υπάρχει ιστορικά; Ή να απορροφηθούν, με την γενναιόδωρη ενίσχυση της ΕΕ, από τον ακίνδυνο για την αστική τάξη σοσιαλδημοκρατισμό με “μεταμαρξικό” πρόθεμα;

      Like

      1. Συγχωρέστε μου τις δυο πιο κάτω αυτοαναφορές, η κατάσταση στην Ελλάδα της εισβολής ΜΑΤ στη χαλυβουργία, του μεγαλύτερου αντιμεταναστευτικού πογκρόμ έβερ, σκηνικών πρόθεσης λυντσαρίσματος, εκφασισμού της δημοσιογραφίας και της απόπειρας φονικού εκφοβισμού συνδικαλιστών (http://leninreloaded.blogspot.com/2012/08/blog-post_3901.html) είναι πια επείγουσα, αν θέλετε να με πάρετε σοβαρά: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/08/217.html

        Πιστέψτε με, τα πράγματα ΔΕΝ είναι στη σελίδα “δημοκρατία του πλήθους”, “Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης” και ιστορίες για αρκούδες. Αυτά αφορούν άλλους, που δεν θα πληρώσουν και το κόστος για το γεγονός ότι δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.

        Like

    2. Όσον αφορά την τελευταία παράγραφο (“δεν μπορούμε να κάνουμε ιστορία πολιτικών ιδεών χωρίς πολιτική ιστορία”), περισσότερο δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω. Αλλά πάλι αυτή η προσέγγιση (πέρα από επί μέρους διαφωνίες, π.χ. κοτζάμ Berufsverbot στην ΟΔΓ δεν μπορεί να αναχθεί στον Β΄ΠΠ όσο στην κομβική θέση της χώρας στον Ψυχρό Πόλεμο) μου φαίνεται λίγο ad hoc, θέλω να πω ότι πρέπει να υπάρχει ένας κεντρικός λόγος που καταστράφηκε η σύνδεση του εργατικού κινήματος με τα ΚΚ στις βασικότερες βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης. Εγώ θα έλεγα ότι στην Ελλάδα πρωτεύοντα ρόλο έπαιξε η μακρόχρονη παρανομία -εξ ου και οι (αρκετά εντυπωσιακές) ομοιότητες με Πορτογαλία ή Ισπανία. Αλλιώς: δεν ήταν αρκετός ο χρόνος αμιγούς σοσιαλδημοκρατίας ώστε να απορροφήσει κάθε εργατικό αίτημα, όπως π.χ. στη Γαλλία ή τη Γερμανία. Αυτά σε πολιτικό κεντρικό επίπεδο, γιατί σε ας πούμε κλαδικό-συνδικαλιστικό ενδεχομένως να αλλάζει η κατάσταση. Και, βέβαια, με πλήρη συνείδηση πως η ανάλυσή μου έχει πολλά κενά, μια και συν τοις άλλοις δεν έχουμε ακόμα ευρωπαϊκό παράδειγμα αλλαγής προς τα χείρω τόσο έντονης και απότομης όσο στην Ελλάδα για να κάνουμε συγκρίσης -ίσως επανέλθω.

      Like

      1. “θέλω να πω ότι πρέπει να υπάρχει ένας κεντρικός λόγος που καταστράφηκε η σύνδεση του εργατικού κινήματος με τα ΚΚ στις βασικότερες βιομηχανικές χώρες της Ευρώπης”

        Γιατί ΠΡΕΠΕΙ; Για ποιο λόγο δεν είναι σημαντικές οι ιδιαίτερες συνθήκες ΑΝ ΛΑΒΕΙΣ ΥΠΟΨΗ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ την μικρή λεπτομέρεια που λέγεται ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, ΕΕ; Ξέρεις τι επίδραση είχε αυτή η μικρή λεπτομέρεια σε ολόκληρο το εργατικό κίνημα της ηπείρου; Να σου δώσω ένα απλούστατο παράδειγμα, επειδή έχω links μέσα; Στην Τουρκία, σε συνέδριο του κομμουνιστικού συνδικάτου με συμμετοχή ΠΑΜΕ, ΠΕΟ (Κύπρος), και δύο τουρκοκυπρίων, ξαπόστειλαν τους τέσσερις προαναφερθέντες για μια μέρα με τη δικαιολογία ότι δεν έχει εργασίες το συνέδριο για να ανακαλύψουν όταν επέστρεψαν στο ξενοδοχείο τους ότι ήταν εκεί όλοι οι άλλοι από ΚΚ και μαρξιστικά συνδικάτα, και τους είχαν στο σπρέχεν από ΕΕ για “πακέτα χορηγίας” στα πλαίσια της υπέροχης και θεσπέσιας ευρωενωσιακής φυσικά δράσης.

        Like

        1. Εργασιακή νομοθεσία; Δεμένη από το 2004 (βλ. Ρίζο περί λευκής Βίβλου)
          Δικαίωμα στην απεργία; Γεια σας και να μου γράφετε (βλ. Χλόη Πετρίδου, Λεύγα).

          Μιλούμε για πάρα πολλούς παράγοντες που ενοποιούν και συντονίζουν το συνολικό αποτέλεσμα της πλήρους απόσπασης της θεωρίας από την πράξη, των κεντρικών ΚΚ από τις μάζες, και των διανοουμένων από το εργατικό κίνημα.

          Γιατί η εξουσία δεν δουλεύει “αυθόρμητα” και δεν ανατρέπεται “αυθόρμητα.”

          Και το ένα και το άλλο απαιτούν οργάνωση, συντονισμό, παρασκηνιακή δράση και σχέδιο.

          Like

  7. Χμ… είναι η “σοσιαλδημοκρατική κατάσταση” που δημιούργησε την ΕΕ και τους προγόνους της, ή το αντίθετο; Γιατί όλα αυτά (ΕΟΚ και ΕΕ, εντάξει, όχι ΕΚΑΧ) ισχύουν και για την Ελλάδα, όχι;
    Μακριά από μένα κάθε αποθέωση “αυθορμητισμού” -αλλά μια και το ανέφερες, να σημειώσουμε και ότι (όσο και να απαιτείται οργάνωση, συντονισμός και σχέδιο εκατέρωθεν) ο τυφλοπόντικας της ιστορίας δουλεύει υπόγεια και ούτε του κεφαλαίου, ούτε των αντιπάλων του τα σχέδια έχουν τα αποτελέσματα που προσδοκούσαν (η βασική μου αντίρρηση σε κάθε θεωρία συνομωσίας).

    Like

    1. Δεν έχει καμία σχέση η οργάνωση και η παρασκηνιακή δράση με θεωρίες συνομωσίας. Στο συνδικαλιστικό κίνημα, πχ, το 80%-90% των σημαντικών διεργασιών δεν βλέπει ποτέ το φως της δημοσιότητας και δεν ενδιαφέρεται και κανείς να το εξετάσει. Στο νομοθετικό επίπεδο, όλες οι αποφάσεις της ΕΕ είναι δημόσιες και γνωστές, αλλά φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία τις αγνοεί όσο και αν ήταν κρυφές και αδήλωτες. Έχει πάρα πολλούς τρόπους ένα κράτος και το κεφάλαιο να βεβαιωθεί ότι οι διαδικασίες αποφάσεών του και η στρατηγική του διαφεύγουν της προσοχής.

      Η ΕΕ δημιουργήθηκε στη βάση της αποκοπής της δ. Ευρώπης, και ιδιαίτερα της οικονομικής της καρδιάς, Γερμανίας, από την σοσιαλιστική προοπτική και, ταυτόχρονα, της ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης εκεί και σε δευτερεύοντα βαθμό στις άλλες τρεις χώρες που ανέφερα, που δημιούργησε τις βάσεις ενός μικρής έντασης, οικονομικής δηλαδή φύσης, ενδο-ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού με ΗΠΑ και Ιαπωνία/Ασία. Βλ. Klaus Busch, Η κρίση των ευρωπαϊκών κοινοτήτων, περ. Θέσεις, 1984. Και τελευταίο τεύχος Sarajevo.

      Like

    2. Ναι, δεν είπα ακριβώς αυτό, είπα ότι οι στόχοι των πράξεων σπάνια αντιστοιχούν στα αποτελέσματά τους. Λέγοντας “σοσιαλδημοκρατική κατάσταση” (ένας όρος, να πω την αλήθεια, που μόλις επινόησα) εννοώ το τρίπτυχο: κράτος πρόνοιας [κοινωνικό επίπεδο], ρεφορμιστική ενσωμάτωση [πολιτικό], βιομηχανική ανάπτυξη πέραν εθνικών συνόρων (δηλαδή, αποδυνάμωση του εθνικού κεφαλαίου προς όφελος του πολυεθνικού, πώς να το πω).

      Like

      1. “Ναι, δεν είπα ακριβώς αυτό, είπα ότι οι στόχοι των πράξεων σπάνια αντιστοιχούν στα αποτελέσματά τους.”

        Αυτό αφορά πάντα “εκ των υστέρων γνώση.” Δεν μπορεί ποτέ ένα πολιτικό υποκείμενο να αποφασίσει δράση βάσει μιας γνώσης που δεν μπορεί να έχει, και που το περιεχόμενό της το ίδιο εξαρτάται και από τη δική του δράση. Βασικός Χέγκελ.

        Like

      2. “κράτος πρόνοιας [κοινωνικό επίπεδο], ρεφορμιστική ενσωμάτωση [πολιτικό], βιομηχανική ανάπτυξη πέραν εθνικών συνόρων (δηλαδή, αποδυνάμωση του εθνικού κεφαλαίου προς όφελος του πολυεθνικού, πώς να το πω).”

        Αυτά είναι συγκυριακά μέσα. Η μηχανή είναι η επέκταση του κεφαλαίου και της συσσώρευσης. Όταν αλλάζουν οι οικονομικοί συσχετισμοί και η μηχανή δεν μπορεί να δουλέψει έτσι, δουλεύει αλλιώς.

        Το κράτος πρόνοιας διαλύεται με συνέπεια εδώ και δεκαετίες σε όλη την Ευρώπη. Η βιομηχανική ανάπτυξη αφορά έναν πολύ μικρό πυρήνα, κυρίως τη Γερμανία. Η αποδυνάμωση του εθνικού κεφαλαίου προς όφελος του πολυεθνικού δεν είναι η μόνη τάση που δημιουργούν οι συνθήκες. Μέρος της εθνικής αστικής τάξης που αισθάνεται απειλημένο στα προνόμιά του από διάφορες συμβάσεις και συσχετισμούς ισχύος αρχίζει να τείνει πίσω προς το εθνικό μοντέλο. Νομίζω η Ελλάδα πηγαίνει όλο και περισσότερο προς τα εκεί, εξού και η σημαντικότητα της ραγδαίας ακροδεξιοποίησης. Μόνο που η “ευρωπαιοποίηση” είναι μόνη η άλλη όψη του ίδιου πράγματος και όχι η θεραπεία του. Κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΕΑ πχ, καμώνονται όλα αυτά τα χρόνια πως δεν το καταλαβαίνουν. Φωνάζουν για το πογκρόμ, αποκρύπτουν την χρηματοδότησή του, καθώς και των απελάσεων από την ίδια την ΕΕ, που επικρότησε μέσω Κομισιόν. Τα ίδια με τον πόλεμο στη Λιβύη και με την προετοιμασία πολέμου στη Συρία.

        Και εκεί βρίσκεται το αδιέξοδο όσων θεωρούν ότι το αντίθετο του εθνικισμού είναι η ΕΕ και οι δομές/θεσμοί της.

        Like

  8. Από τις αρχές του εικοστού αιώνα, η Γερμανία ασφυκτιούσε ως ιμπεριαλιστικά ήσσον δύναμη με δεδομένη την ραγδαία της ανάπτυξη. Έκανε δύο παγκόσμιους πολέμους για να καταφέρει να μπει στην πρώτη γραμμή στο ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο σύστημα. Τους έχασε και τους δύο. Η ΕΕ (αρχικά ως ΕΚΑΧ, κλπ) ήταν ο ειρηνικός δρόμος προς τον ίδιο στόχο. Ο πόλεμος είναι η πολιτική με άλλα μέσα, έλεγε ο Κλαούσεβιτς, αλλά και η πολιτική είναι επίσης ο πόλεμος με άλλα μέσα. Περιλαμβανομένης της “καθαρά οικονομικής” (δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα) πολιτικής.

    Like

  9. Προσπαθώ να καταλάβω πού ακριβώς διαφωνούμε. Η δική μου αφετηρία ήταν να κατανοήσω γιατί δεν υπάρχει (που δεν υπάρχει, πώς να το κάνουμε) πολιτική έκφραση της εργατικής τάξης στο ευρωπαϊκό κέντρο, παρότι εργατική τάξη υπάρχει και μάλλον σε μεγαλύτερο ποσοστό από ό,τι εδώ.
    Κάτι ακόμα: η πορεία προς τα ακροδεξιά, φοβάμαι είναι κοινός παρονομαστής σε ολόκληρη την Ευρώπη, εντός και εκτός ΕΕ -έστω και με λιγότερη μαυρίλα απ’ όσο στην Ελλάδα, για την ώρα τουλάχιστον.

    Like

    1. Διευκρινίσεις σε ερωτήσεις έδωσα ελπίζοντας να βοηθήσουν, δεν έθεσα θέμα διαφωνίας.

      Η στροφή στην ακροδεξιά και στον φασισμό είναι μια κυρίαρχη τάση στις κρίσεις όταν δεν υπάρχει οικονομικός τρόπος αντιμετώπισής τους, Για μένα, αφορά την εκδίπλωση της ιμπεριαλιστικής φύσης του αναπτυγμένου κεφαλαίου από οικονομικές σε πολιτικές και μετά σε στρατιωτικές μορφές δράσης για να εξασφαλίσει συνθήκες επέκτασης. Δεν μπορώ να σκεφτώ τον φασισμό χωρίς ιμπεριαλισμό ως μέρος του.

      Like

  10. Whoa, χαμος. Τι θελω και ανοιγω κουβεντες… Σημερα πνιγομαι, επανερχομαι αυριο, σορι!

    ΥΓ. “Για κανα campus στην Καλιφόρνια, ναι.” Guilty as charged, στην Καλιφορνια του Βορρα.

    Like

  11. Ωραία η Καλιφόρνια. Τη λατρεύω. Αλλά εδώ και έντεκα χρόνια ζω δίπλα στις Συρίες και τα Ιράν και όσο να χει, αλλάζεις τρόπο που τα χαρτογραφείς τα πράματα. Τώρα θα μου πεις στην Ελλάδα γιατί σκέφτεται τόσος κόσμος ωσάν να κάνει βόλτες στο Σαν Φρανσίσκο με τη Μπάτλερ; Έλα μου ντε! Αλλά αυτό είναι μια άλλη, ακόμα πιο βαρετή και παραγινωμένη συζήτηση🙂

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s