Δρόμοι που οδηγούν δυτικά και βόρεια

Με μικρες διαφορες και διαφορα φασης, και στον Καναδα και τις ΗΠΑ.

//ΠαραλληλοΓράφος//

Γράφει  για τον Παραλληλογράφο η Krotkaya

Φέτος που λες, έκλεισα  δεκαετία. Δέκα χρόνια εκτός Ελλάδας. Μεγάλωσα σε κείνη την Ελλάδα του  ανάδελφου έθνους, του «σοσιαλισμού» και των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, την Ελλάδα που η μεσαία της τάξη ονειρευόταν να γίνει Ευρώπη αλλά ένιωθε πάντα κομπλεξικός φτωχός συγγενής. Σε κείνη την Ελλάδα που αγνοούσε ότι στο έδαφος της δεν ζούσαν μονάχα Έλληνες (αλλά και καθολικοί, σλαβόφωνοι, βλαχόφωνοι και Πομάκοι), που προσποιούνταν πως ξέχασε τους εμφύλιους του παρελθόντος της και δοκίμασε ανεπιτυχώς να θάψει τα αγεφύρωτα χάσματα κάτω από τις στάχτες των καμένων φακέλων της Εθνικής Συμφιλίωσης.

Μέχρι τα 25 μου, οι μόνοι ξένοι  που είχα γνωρίσει ήταν οι ξανθοί τουρίστες  των καλοκαιριών. Και ξαφνικά, ήμουν  και εγώ ξένη. Ξένη πολυτελείας  βέβαια, καταγόμενη από τη χώρα των  εξωτικών καλοκαιριών, των ιστορικών  ερειπίων και του μουσακά. Ξένη που επέλεξε να ζει σε άλλη χώρα, σπουδές, δουλειά, το πακετάκι των late ’90s-early ’00s, όσο ακόμα ήταν κραταιά η φούσκα της επίπλαστης χλιδής. Τότε που ακόμα φεύγαμε από την Ελλάδα γιατί γουστάραμε…

View original post 1,011 more words

Δρόμοι που οδηγούν δυτικά και βόρεια

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s