(ξανα)μαθαίνοντας το κομουνιστικό ήθος

Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε
ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ’ όλες τις καρδιές,
σ’ όλα τα χείλη,
έτσι να λέμε πια
τα σύκα σύκα
και τη σκάφη σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι
και να λένε:
“Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα”.
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ’ τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.

Να δεις γαμωτο που ολοι τις ιδιες λεξεις χρησιμοποιουμε και εννοουμε εντελως διαφορετικα πραματα, πολλες φορες αντιθετα μεταξυ τους. Γιατι προσεξε,  ολο το ζουμι ειναι στο ποιος ειναι ο “κοσμος”. Ειναι ευκολο να το παρεξηγησεις, γιατι μας μαθανε να λεμε “κοσμος” και να αφηνουμε απεξω απο το αυτο το “κοσμος” ενα σωρο ανθρωπους. Πρεπει να μπεις στο νοημα του “ολες οι καρδιες” και του “ιδιο βαρος” για να καταλαβεις τι παναπει να “σμιξεις τον κοσμο”. Πρεπει να τριψεις απο πανω σου ολη τη μαζεμενη βρωμα των σωρευμενων προνομιων για να πεις τα συκα συκα και τη σκαφη σκαφη. Να μη φοβασαι μπας και δεν ακουστεις αρκετα “μορφωμενος”, αρκετα “αντρας”, αρκετα “πατριωτης”, αρκετα Χ, οπου Χ ολα αυτα που μας ξεχωριζουν απο τον κοσμο. Και ολες αυτες οι λεξεις, μα ολες ειναι τοσο ευκολα παρεξηγησιμες που αν διαβαζα αυτα που εγραψα αποπανω ενα μολις χρονο πριν θα καταλαβαινα τελειως αλλα πραματα.

(ξανα)μαθαίνοντας το κομουνιστικό ήθος

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s