Κριτικη στηριξη στο ΚΚΕ!

0. Disclaimer και full disclosure

Eιμαι στον Καναδα και δεν μπορω να ψηφισω. Λειπω απο το 2008, και η αντιληψη που εχω για τα πραγματα στην Ελλαδα δεν ειναι αμεση.

Ημουν μελος του Κοκκινου και του περιοδικου LGBT/Κοκκινο. Δεν εγινα μελος του ΣΥΡΙΖΑ και δεν εγινα μελος της ενοποιημενης ΔΕΑ. Συμμετεχω στη Λεσχη Φιλων του ΚΚΕ Τοροντο.

1. Γιατι οχι ΣΥΡΙΖΑ

Για να το ξεκαθαρισω απο την αρχη: θα χαρω αν πεσει ο Σαμαρας και νικησει ο ΣΥΡΙΖΑ? Ναι! Ναι, γαμωτο, ναι! Και δεν χρειαζεται να επεκταθω γιατι πρεπει να τσακιστει το βρωμερο, σαπιο πολιτικο-μιντιακο κατεστημενο της Αμυγδαλεζας, των Σκουριων, του Λοβερδου, της χρυσαυγιτικης αστυνομιας, του πατερναλισμου, της θρησκοληψιας, του Φαηλου Κρανιδιωτη και του Μπαμπη Παπαδημητριου, ολος αυτος ο σιχαμερος βοθρος που μας εχει κατσει στο σβερκο. Αν ημουν στην Ελλαδα για τις εκλογες ισως και να το εριχνα στειρα ψηφο διαμαρτυριας. Αρνητικη, κακιασμενη, οργισμενη, στειρα ψηφο διαματυριας στο ΣΥΡΙΖΑ. Αρνητικη ψηφος και μονο για να στραβωσει η μουρη του Πορτοσαλτε, του Παπαδημητριου, του Παπαχελα, της Τρεμη, κτλ. Αυτων που υποτιμουν το νοημοσυνη μου με γραφηματα σαν αυτο. Φανταζομαι οτι θα επαιζε ρολο ποσο τσαντισμενος θα ημουν τη μερα των εκλογων…

Αλλα αυτο θα ειναι για συναισθηματικους λογους, και σε ενα βαθμο ειναι αποδοχη ηττας ή εστω πυρρειου νικης. Γιατι στην καλυτερη περιπτωση θα εχει ηττηθει πολιτικα/τακτικα η αστικη ταξη αλλα θα εχει κυριαρχησει οικονομικα/στρατηγικα, τουλαχιστον στην Ελλαδα, τουλαχιστον για καμια γενια ακομα. Γιατι τι αλλο παρα κυριαρχια της αστικης ταξης ειναι το γεγονος οτι ο οριζοντας του οικονομικου προγραμματος του ΣΥΡΙΖΑ ειναι ενας “απαλος κευνσιανισμος” (Λαπαβιτσας). Στην καλυτερη περιπτωση, θα εχουμε το τελος του ΤΙΝΑ του νεοφιλελευθερισμου (Jacobin), με την επιβεβαιωση του ΤΙΝΑ του καπιταλισμου…

Η πιο κοινη αντιρρηση (βλ. αρθρο του Jacobin) ειναι οτι μια νικη του ΣΥΡΙΖΑ θα απελευθερωνε τη λαικη δυναμικη, θα ανοιγε τους οριζοντες στη λαικη φαντασια, θα ηταν παρακαταθηκη για αλλες κατακτησεις. Μια τετοια αντιρρηση θα ηταν θεμιτη αν στο εσωτερικο του  ΣΥΡΙΖΑ απο το 2012 δεν ειχε ηττηθει πολιτικα η “γραμμη Κοροβεση” να το πω πολυ σχηματικα (και συγνωμη σ/φε Περικλη που σε εργαλειοποιω). “Γραμμη Κοροβεση” λεω χοντρα χοντρα αυτα που εχω γραψει εδω, με λιγα λογια, τη διακριση κυβερνησης/εξουσιας, την εμφαση στις λαικες συνελευσεις των γειτονιων, τη δυσπιστια στους “δεξιοσυνασπισμενους” γραφειοκρατες, την οργανωση “απο τα κατω”.  Αντιθετα, οι λαικες συνελευσεις και επιτροπες γειτονιας που ετρεχε ο ΣΥΡΙΖΑ μεχρι και το 2012 εχουν εξαφανιστει. Τα λεγομενα “δικτυα αλληλεγγυης” ατροφουν και και δεν εχουν μεταφραστει σε μηχανες παραγωγης λαικης αυτοπεποιθησης. Το χτισιμο του ΣΥΡΙΖΑ “απο τα κατω” εχει αντικατασταθει απο την αναθεση, τον αρχηγοκεντρισμο, τις επιστημονικες επιτροπες, τις επισκεψεις σε θεσμικους φορεις και φορα, την “υπευθυνοτητα” στο φοιτητικο κινημα, τους διαδρομους της βουλης, τις δηλωσεις τυπου, τις εξυπναδες στην τηλεοραση. Στο ΣΥΡΙΖΑ του 2015 ο κοσμος της αριστερας (ασε η εργατικη ταξη ή ο λαος γενικα) δεν ειναι στο τιμονι, ειναι χειροκροτητης.

Και πες οτι παρολα αυτα θα δωσουμε 100% αγαθες, αριστερες προθεσεις στην ηγεσια. Πες οτι ολα αυτα ηταν αναποφευκτος συμβιβασμος που μια κατα τα αλλα ειλικρινης και στοχοπροσηλωμενη ηγεσια αναγκαστηκε να κανει για να διαχειριστει τις αναγκες ενος κομματος του 30%. Πες ρε παιδι μου οτι ο Τσιπρας αναγκαζεται να παιξει ρολο μεσσια γιατι δεν μπορει να κανει τιποτα αλλο, οτι αναγκαζεται να τρεχει σε ΣΕΒ και Σιτι, οτι παιζει το παιχνιδι αλλα με τους δικους του ορους. Πες οτι κατω απο την προβια του υπευθυνου σοσιαλδημοκρατη κατα βαθος ειναι ενας κατακοκκινος Φιντελ. Μα χωρις τη λαικη ραχοκοκκαλια απο κατω καμια ηγεσια δεν εχει καμια απολυτως τυχη. Ετσι χαθηκε ο Τσε στη Βολιβια. Ο οργανωμενος λαος ηταν που ξελασπωσε τον Τσαβες στο πραξικοπημα. Εδω μας φαγανε ολοκληρο Αλιεντε, ολοκληρο Αριστιντ με ολοκληρο Φανμι Λαβαλας απο πισω! Τι θα μασησει ο Τσιπρας? Πώς θα ανταπεξελθει στην πιεση των εξωτερικων κορακιων και των εσωτερικων λυκων? Με τις πυρινες κοινοβουλευτικες αγορευσεις? Τι θα κανει διαφορετικα απο το ΑΚΕΛ? Εκτος και περιμενουν να νικησουν, και μετα να χτισουν τι κινημα απο κατω (μια ηλιθια τακτικη, αλλα πες), οποτε η ερωτηση ειναι “και τι δομες προετοιμαζετε”? Η απαντηση ειναι αποσο ξερω “τιποτα”…

Να το πω αλλιως: αυτος ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρις λαικες πλατες αποπισω, χωρις οργανωση απο τα κατω, με το λαο στους καναπεδες, ο ΣΥΡΙΖΑ του 2015 αν γινει κυβερνηση ειτε θα αναγκαστει να συμβιβαστει και θα γινει καλο παιδι ή θα τον κατασπαραξουν.

2. Γιατι οχι ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιπο εξωκοινοβουλιο

Δεν εχω πολλα να πω για την ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το υπολοιπο εξωκοινοβουλιο. Οπως και στο ΣΥΡΙΖΑ, υπαρχουν εκει ανθρωποι που σεβομαι και αγαπω. Απλα καθε λογος που μπορω να σκεφτω που θα αξιζε να στηριχθει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, νομιζω εκπληρωνεται καλυτερα απο το ΚΚΕ. Μονη εξαιρεση οι αστερισκοι μου (βλ. παρακατω), οποτε εκει αξιζει να βαλει ο καθενας τα πραγματα στη ζυγαρια του. Για μενα, στο σημερα, τα θεματα αυτα ειναι δυστυχως αστερισκοι. Ισως επειδη εχω αυτην την πολυτελεια. Παραπερα δεν ξερω.

3. Γιατι ΚΚΕ

Το Κομμουνιστικο Κομμα Ελλαδας δεν ειναι το Κομμουνιστικο Κομμα που θα ηθελα ή ακομα και που θα επρεπε να ειναι. Για παραδειγμα εχω γραψει παλιοτερα οτι οι δηλωσεις του ΓΓ για τα δικαιωματα των ΛΟΑΤ ειναι στην καλυτερη αλλοπροσαλλες, αν οχι οπισθοδρομικες. Αντιστοιχα οι θεσεις του κομματος για την αποποινικοποιηση των ναρκωτικων αλλα και για τις νεες τεχνολογιες και τα κοινωνικα δικτυα. Το ΚΚΕ δεν συμμετεχει στο τριτο κυμα του Φεμινιστικου κινηματος και στο ΛΟΑΤ κινημα. Το ΚΚΕ δεν κανει την κριτικη στον Ελληνικο εθνικισμο που θα ηθελα. Το να βαλεις στην ιδια προταση λεξεις οπως διαθεματικοτητα (intersectionality) και ΚΚΕ ακουγεται αστειο και δεν θα επρεπε. Αρα η δικη μου η προσωπικη στηριξη στο ΚΚΕ δεν μπορει παρα να ειναι κριτικη, με αστερισκους, επιφυλαξεις και υποσημειωσεις.

Γιατι λοιπον ΚΚΕ? Φυσικα, ο πρωτος και κυριος λογος θα επρεπε να ειναι η στρατηγικη συμφωνια και συμπορευση στο στοχο της οικοδομησης του σοσιαλισμου με απωτερο σκοπο το περασμα στην αταξικη κοινωνια. Και ειναι. Αλλα ειναι τοσο γενικες αυτες οι εννοιες που στην πραξη ο καθενας βαζει μεσα οτι γουσταρει και δεν συνεννοουμαστε. Τουλαχιστον οχι στο ιντενρετ. Οποτε το αφηνω αυτο για την καθημερινη τριβη και πολιτικη, εκει που μπορω και οσο μπορω.  Οποτε θα μιλησω απο τη σκοπια της συγκυριας και μονο. Για τουλαχιστον τους παρακατω τρεισημισι λογους, λοιπον:

(α) Καταρχην, αισιοδοξια: αν οπως ολα δειχνουν ο ΣΥΡΙΖΑ γινει κυβερνηση (και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μεινει εξωκοινοβουλιο), το ΚΚΕ θα ειναι η μονη αντιπολιτευση απο τα αριστερα του στη Βουλη και η ποιο σημαντικη αριστερη αντιπολιτευση στην κοινωνια. Αν η υπολοιπη αντιπολιτευση τον τραβαει δεξια, το ΚΚΕ θα ειναι το πιο σημαντικο αριστερο αντιβαρο. Οσο πιο βαρυ, τοσο καλυτερα. Δε λεω εδω τιποτα το εξαιρετικο, Ομπαμα/Ρουσβελτ τσιταρω.

(β) Παμε τωρα αναποδα: απαισιοδοξια. Αν (οπως ολα δειχνουν) το αριστερο εγχειρημα του ΣΥΡΙΖΑ ειτε εξημερωθει ειτε καταστραφει, χρειαζομαστε …plan B. Θα χρειαστουμε την ανθεκτικοτητα του κουκουεδικου “μπετον αρμε”. Γιατι θα μιλαμε πια για καταστασεις εξαιρετικα εχθρικες προς οτιδηποτε κουβαλαει την ταμπελα “αριστερα”. Αν ειναι η υποθεση της Αριστερας να επιβιωσει στην Ελλαδα, χρειαζομαστε το ΚΚΕ. Να το πω αλλιως: εδω το ΚΚΕ αντεξε την πτωση της ΕΣΣΔ, μπορει να επιβιωσει μια πτωση του ΣΥΡΙΖΑ.

(γ) Αλλα ασχετα απο σεναρια, το ΚΚΕ επιμενει να οργανωνει απο τα κατω. Η “εμμονη” με τους χωρους δουλειας, με τα πρωτοβαθμια σωματεια, με το συνδικαλισμο στον ιδιωτικο τομεα ειναι η σωστη κατευθυνση. Ειναι το απο τα κατω χτισιμο που ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατελειψε. Και αν δεν ειναι το απο τα κατω χτισιμο απο μονο του λογος για να στηριξει κανεις ΚΚΕ, αξιζει να θυμηθουμε το φαινομενο του φασισμου. Τι σημαινει “να ηττηθει ο φασισμος”? Η χαβουζα στην οποια αναπτυσσεται ο φασισμος ειναι η ιδια με αυτη που εχει πεσει η απελπισμενη, αμορφωτη, θρησκοληπτη εργατικη ταξη. Η “αποστραγγιση του ελους” του φασισμου σημαινει λοιπον το ανεβασμα της ταξικης συνειδησης. Διαφορετικα παραχωρεις την εργατικη ταξη στην ακροδεξια και τη θρησκοληψια, οπως στις ΗΠΑ. Και το ΚΚΕ κανει ακριβως αυτη τη δουλεια. Ο φασισμος δεν θα ηττηθει με το να παει το 2015 ο Φαηλος σπιτι του για να επιστρεψει την επομενη τετραετια πιο λυσαρης…

Και τελοσπαντων, αυτο το απο τα κατω χτισιμο της ταξικης συνειδησης και οργανωσης παραμενει ο πιο ορθολογικος, πολιτισμενος και ανθρωπινος τροπος που εχουμε για να αντιμετωπισουμε οχι μονο το φασισμο αλλα και τις τεραστιες, υπαρξιακες προκλησεις του 21ου αιωνα:

4. Συμπερασμα

Στις εκλογες αυτες, κατα τη γνωμη μου παιζει μια ενδιαφερουσα αντιστροφη του συνηθισμενου στερεοτυπου, αντι για να λεμε οτι η ψηφος για κυβερνηση ειναι η πραγματικα πολιτικη ψηφος που μετραει και το κουκουέ η ψηφος διαμαρτυριας, εχουμε το αναποδο. Η συναισθηματικη ψηφος διαμαρτυριας και τσαντιλας ειναι ψηφος στο ΣΥΡΙΖΑ. Η σκεπτομενη ψηφος, η θετικη ψηφος, η ψηφος που θα πεις, διαφωνω αδερφε στο ταδε και στο ταδε αλλα “σαν ενηλικας” θα πω σε στηριζω κριτικα, ε αυτη η ψηφος παει στο ΚΚΕ.

Εγω παντως, απο εδω που καθομαι, ετσι τα βλεπω.

Κριτικη στηριξη στο ΚΚΕ!

10 thoughts on “Κριτικη στηριξη στο ΚΚΕ!

  1. χωρις πλακα εισαι απο τους τελευταιους ανθρωπους που περιμενα τετοια τοποθετηση και πραγματικα βρισκω τη σταση αυτη πολυ σοβαρη και συγκροτημενη (αλλο που εγω θα ακολουθησω το δρομο της κομματικης πειθαρχιας🙂 )

    Like

  2. Διαφωνώ πλήρως με όσα γράφεις και θεωρώ ότι Σύριζα == ΠΑΣΟΚ 2.0, αλλά πραγματικά συγχαρητήρια για την ανάλυση.

    Like

  3. Μαζί σου για το “αντίβαρο” σε περίπτωση που στραβώσει η φάση με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όσο άντεξε την πτώση της ΕΣΣΔ άλλο τόσο απέτυχε να κάνει και κάτι την ώρα που έχουν γίνει όσα “προέβλεπε” από την αρχή της υπάρξής του. Δηλαδή αν δεν έχει καταφέρει να ‘χει τουλάχιστον 2 εκατομμύρια ψηφοφόρους, πώς πιστεύεις θα καταφέρει να κρατήσει τα “μπόσικα” απέναντι σε μια ΧΑ πχ;

    Like

  4. spiral architect says:

    “.Η συναισθηματικη ψηφος διαμαρτυριας και τσαντιλας ειναι ψηφος στο ΣΥΡΙΖΑ. Η σκεπτομενη ψηφος, η θετικη ψηφος, η ψηφος που θα πεις, διαφωνω αδερφε στο ταδε και στο ταδε αλλα “σαν ενηλικας” θα πω σε στηριζω κριτικα, ε αυτη η ψηφος παει στο ΚΚΕ.”

    Το παραπάνω (καθώς και όλο το κείμενό σου) είναι θέση του σχωρεμένου του Β. Ραφαηλίδη και ουσιαστικά είναι η μόνη απάντηση στο διλημμα ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ.

    http://www.youtube.com/watch?v=C_1uLvS9Au0

    Καλή δύναμη.🙂

    Like

  5. Νίκος says:

    Εδώ συνοψίζονται όλοι οι λόγοι για τους οποίους το ΚΚΕ έχει γίνει αριστερή αντιπολίτευση μόνον κατ’όνομα και στην ουσία μια βαθειά αντιδραστική δύναμη….κι όχι από την πένα κάποιου ΣΥΡΙΖαίου αλλά από αυτήν ενός μέλος του ΚΚΕ (από αυτά που συνήθως η ηγεσία κάνει πέρα επειδή λένε πράγματα που δεν τους αρέσουν).

    Θεωρητικά ναι, στέκουν αυτά που λές, στην πράξη όμως δυστυχώς απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Για να μην μπω σε άλλες πρακτικές λεπτομέριες λειτουργίας, συντηρητικών κοινωνικών απόψεων κτλ. Το κίνημα χρειάζεται ένα ισχυρό ΚΚΕ αλλά όχι ΑΥΤΟ το ΚΚΕ…κι όχι, δεν είμαι ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ, ούτε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ ούτε σε κανένα άλλο πολιτικό σχηματισμό.

    http://www.rizospastis.gr/story.do?id=7365865&publDate=31%2F3%2F2013

    Λάθος πορεία

    1) Αντιγράφω (Ντοκουμέντα 16ου Συνεδρίου, σελ. 71, σ. Παπαρήγα):

    «Στο 15ο Συνέδριο ξεκαθαρίσαμε το εξής πράγμα: Οτι η συγκέντρωση δυνάμεων, η πολιτική συμμαχιών του Κόμματος χτίζεται πάνω στην αντίθεση μονοπώλια – ιμπεριαλισμός. (…). Τι είναι ο ιμπεριαλισμός; Το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού. Ομως, δεν μπορούμε να χτίσουμε συμμαχία στην αντίθεση καπιταλισμός – σοσιαλισμός, γιατί σημαίνει συμμαχία για τη σοσιαλιστική επανάσταση και συμμαχία για τη δικτατορία του προλεταριάτου. Αυτό δεν μπορούμε να το βάλουμε. Και δεν μπορούμε να το βάλουμε, γιατί είναι και λυμένο θεωρητικά, αλλά και η πείρα αυτό δείχνει». Κανένα νέο δεδομένο δεν επιτρέπει αναθεώρηση όσων θεωρητικά και εμπειρικά, κατά το 16ο Συνέδριο, είναι λυμένα. Εντούτοις στις Θέσεις γίνεται ακριβώς αυτό το λάθος: Προτείνεται οικοδόμηση πολιτικής συμμαχιών στην αντίθεση καπιταλισμός – σοσιαλισμός. Αλλά πάνω σε αυτή την αντίθεση, όπως σωστά διαπιστώναμε στο 16ο Συνέδριο, δεν χτίζεται η – στρατηγικής σημασίας για την Επανάσταση – πολιτική συμμαχιών.

    2) Με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών «πλησιάζουμε» το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό. Η Λαϊκή Συμμαχία, που δεν είναι πολιτική, δεν συμμετέχει σε εκλογικές μάχες, που απορρίπτει όσους διαφοροποιούνται από το ΚΚΕ (Θέση 67), που «έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ», είναι «συμμαχία» μόνο με τον εαυτό μας.

    3) Η πολιτική γραμμή των Θέσεων ουσιαστικά εφαρμόζεται εδώ και χρόνια. Εχουμε ήδη δείγματα ότι δεν περπατάει: οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας «Ρ», επίπεδο ταξικού κινήματος, οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα. Ας σταθούμε στις εκλογές. Η σ. Παπαρήγα («Ρ», 22/3/2012) έλεγε: «Αντικειμενικά λοιπόν στην εκλογική μάχη το κριτήριο ψήφου προς το ΚΚΕ μπορεί και πρέπει να είναι πάνω στη συνολική του στρατηγική». Δεν συνιστά απολυτότητα να λέμε ότι «επιβεβαιώθηκε» (Θέση 48) μια στρατηγική που την αναδείξαμε ως κριτήριο ψήφου, αλλά αντί να συγκεντρώσει δυνάμεις τις μείωσε στο μισό; Βέβαια, όποτε έρχεται η κουβέντα στο εκλογικό αποτέλεσμα επαναλαμβάνουμε τα περί «κοινοβουλευτικών αυταπατών». Οχι. Αυταπάτες δημιουργούνται όταν αρνούμαστε να ερμηνεύσουμε απροκατάληπτα την ζωντανή εμπειρία από κάθε πολιτική μάχη. Τέτοια μάχη είναι και οι εκλογές. Δεν σπέρνει «κοινοβουλευτικές αυταπάτες» ο Λένιν όταν ισχυρίζεται («Γράμματα στον Γκόργκι») ότι «απ’ τα αποτελέσματα των εκλογών εξαρτάται κατά πολύ και η ανάπτυξη του κόμματος».

    4) Επί κρίσης, θέτοντας ως προαπαιτούμενο κάθε λαϊκής συσπείρωσης τη συμφωνία με τη θέση μας για λαϊκή εξουσία, αφήσαμε αναξιοποίητους σειρά πολιτικούς «κρίκους». Π.χ. Το «δεν πληρώνω». Εμείς είπαμε: Δεν πληρώνω, αλλά πρώτα λαϊκή εξουσία. Χρέος. Εμείς είπαμε: Οχι στο χρέος, αλλά στη λαϊκή εξουσία. Ευρώ – ΕΕ. Εμείς είπαμε: Δεν αρκεί το όχι στην ΕΕ, χωρίς το «ναι» στη λαϊκή εξουσία. Μνημόνιο. Εμείς είπαμε: Δεν φταίει το μνημόνιο, αλλά ο καπιταλισμός, η κρίση και ότι δεν έχουμε λαϊκή εξουσία. Σωστά. Ομως υπηρετείται ο στόχος της λαϊκής εξουσίας, όταν, στη μαζική πάλη για την ανακούφιση του λαού από τα βάσανά του, τίθεται σαν (διαχωριστική) προϋπόθεση; Πανομοιότυπα απουσιάσαμε από το καθήκον να παρέμβουμε στο αυθόρμητο που εκδηλώθηκε. Δεν δηλώσαμε «παρών» για τον προσανατολισμό και τη συνειδητοποίησή του. Αφήσαμε άλλους να το κατευθύνουν, να το αξιοποιούν. Από τις πλατείες που τις καταγγείλαμε από την Ισπανία κιόλας, πριν ακόμα εμφανιστούν στην Ελλάδα, μέχρι τις πατάτες. Από τις διαδηλώσεις για το μνημόνιο μέχρι τα διόδια – όταν έρχονταν άλλοι εμείς φεύγαμε.

    5) Η εξάρτηση για την αστική τάξη μιας εξαρτημένης χώρας είναι το πλαίσιο προσαρμογής της στο διεθνή καπιταλισμό. Πολιτικά, η εξάρτηση για την αστική τάξη σημαίνει τη διεθνή της εγγύηση – στήριξη για την παραμονή της στην εξουσία. Η ταξική ανάδειξη του εξαρτημένου χαρακτήρα του ελληνικού καπιταλισμού δεν σημαίνει συσκότιση των ευθυνών της αστικής τάξης για τα δεινά του λαού ή απαλλαγή από αυτές, ή πολύ περισσότερο «παράθυρο» συνεργασίας με τμήματά της. Είναι πολιτική της καταδίκη. Η εξάρτηση συνιστά καταισχύνη του συνόλου της αστικής τάξης και χειροπιαστή απόδειξη ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και για το λόγο αυτό, για να εξυπηρετήσει τα δικά του συμφέροντα, υποδουλώνει το λαό, σε συμμαχία με το ξένο κεφάλαιο. Αυτή η ανάλυση του Λένιν στον «Ιμπεριαλισμό», στο «Η Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα» του Μπάτση, στο «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα» του Μπελογιάννη, ισχύει ακέραια και σε συνδυασμό με τα σημερινά οικονομικά και πολιτικά δεδομένα, η πραγματικότητα βοά: Η εξάρτηση της Ελλάδας βαθαίνει. Πραγματικότητα που για να έχουμε αποτελεσματική πολιτική γενικά (και ειδικά όσον αφορά τη διασύνδεση του ταξικού με το πατριωτικό) δεν γίνεται να αγνοούμε, να θολώνουμε με σχήματα περί «αλληλεξάρτησης», να μισοδεχόμαστε (ή μισοαρνιόμαστε) με φράσεις όπως «ισχυρές εξαρτήσεις», εισάγοντας έτσι στην επιστήμη του μαρξισμού το «ολίγον έγκυος».

    6) «Ριζοσπάστης»: Δημοσιεύματα όπως το διήγημα για το δολοφόνο του 15χρονου, τα «πέρασε για λίγο από τον ΔΣΕ» για τον Μίσσιο, ανιστόρητες αναφορές ότι «το ΚΚΕ καμία σχέση δεν έχει με την αριστερά», κείμενα όπου αντί επιχειρημάτων βρίθουν ασυνταξιών και αφορισμών, πρωτοσέλιδα όπου απουσιάζει ή υποβαθμίζεται το σημαντικό της επικαιρότητας (π.χ. θάνατος Τσάβες), δεν συνηγορούν στην εκτίμηση περί «βελτίωσής του».

    ΠΡΟΤΑΣΗ: Επαναφορά – επικαιροποίηση του Προγράμματος του 15ου Συνεδρίου, συγκρότηση Αντιιμπεριαλιστικού – Αντιμονοπωλιακού – Δημοκρατικού Μετώπου, με κατεύθυνση την ανατροπή του καπιταλισμού. Ενα Πρόγραμμα πιο αναγκαίο κι από την πρώτη φορά που το εμπνευστήκαμε επειδή ακριβώς τα προβλήματα που επιφέρουν ο ιμπεριαλισμός, τα μονοπώλια, οι αντιδημοκρατικές εκτροπές, η αναβίωση του φασισμού, η καπιταλιστική κρίση, έχουν οξυνθεί στο έπακρο. Το ΑΑΔΜ μπορεί να οικοδομήσει αντικαπιταλιστική συμμαχία, διότι:

    Πρώτον, συνδέει τώρα, σήμερα, την πάλη για το καθημερινό πρόβλημα με το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό.

    Δεύτερον, είναι πειστικό και το κατορθώνει γιατί λαμβάνει υπόψη, ειδικά στις παρούσες συνθήκες εξαθλίωσης του λαού, ότι πρώτα «Οι άνθρωποι πρέπει να είναι σε θέση να ζουν για να μπορούν να κάνουν ιστορία» (Μαρξ – Ενγκελς, «Γερμανική ιδεολογία»).

    Τρίτον, δεν παραιτείται από κανένα όπλο και από κανένα ενδεχόμενο – έστω και το πιο αμυδρό – στον επαναστατικό αγώνα, μη εξαιρουμένου του ενδεχομένου κυβέρνησης του ΑΑΔΜ, η οποία θα συνιστούσε διαστρέβλωση αν συσχετιζόταν με «στάδια», με «ενδιάμεσες εξουσίες» ή με την «αριστερή» κυβέρνηση αστικής διαχείρισης που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

    Τέταρτον, μιας και εμείς δεν είμαστε Μπλανκιστές ώστε να αδιαφορούμε για τη λαϊκή πλειοψηφία, συνιστά επιτομή του αντικαπιταλιστικού αγώνα γιατί οικοδομεί λαϊκή πλειοψηφία, που δικό της έργο με επικεφαλής την εργατική τάξη είναι η Επανάσταση, καθώς προωθεί τις αναγκαίες συμμαχίες που δεν αποτελούν τίποτα λιγότερο από τον ίδιο τον πυρήνα του πολιτικού σχεδίου ανατροπής του καπιταλισμού.

    Νίκος Μπογιόπουλος
    μέλος ΚΟΒ «Ριζοσπάστη»

    Like

  6. Πλαγκάλ, έχε όμως υπόψη ότι πολύς κόσμος στην Ελλάδα που ετοιμάζεται να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, θα το κάνει με το σκεπτικό: ψήφος στο ΚΚΕ = χαμένη ψήφος. Δηλαδή, “ψηφίζω προκειμένου ν’ αλλάξει κάτι στη ζωή μου. Αν το ΚΚΕ δεν έχει σκοπό να κυβερνήσει, τότε γιατί να το ψηφίσω; Συμβολικά; Για διαμαρτυρία;”

    Πώς απαντάς σ’ αυτό;

    Like

  7. Ετσι χαθηκε ο Τσε στη Βολιβια

    Να μου επιτρέψεις μια μικρή παρέμβαση – και το λέω με ηπιότητα, μπορεί να μην τα ξέρω καλά:

    Η εικόνα που έχω εγώ για τον θάνατο του Τσε ήταν ότι την πάτησε επειδή δεν πήγε στο Αλτιπλάνο. Αντίθετα, προσπάθησε να κηρύξει την αριστερά και την επανάσταση σε ανθρώπους που ήταν έξω από τάξεις. Θυμάμαι ότι έγραφες παλιά για τους ινδιάνους του Καναδά, υποθέτω ότι κάτι ξέρεις κι εσύ από ανθρώπους που είναι έξω από τάξεις. Οι ινδιάνοι είναι έντονα αυτάρκεις, έχουν έναν φυσικό κομμουνισμό στις κοινότητές τους (ή μια φυσική σοσιοαλδημοκρατία, προστατεύουν τα αδύναμα μέλη), και ζούνε αρκετά απομονωμένα. Ο Τσε πήγε σε τέτοιους ανθρώπους – στο αραιοκατηκημένο και τροπικό ΝΑ τμήμα της χώρας – αντί να πάει στους πολιτικοποιημένους ινδιάνους του Αλτιπλάνου, που πραγματικά τον χρειάζονταν. Έχεις διαβάσει στο ημερολόγιό του που έγραφε με πίκρα: “δεν κατάφερα να στρατολογήσω κανέναν”; Προσπαθούσε να τους πείσει ότι είναι φτωχοί, ανθρώπους που δεν ένιωθαν φτωχοί. Έτσι την πάτησε. Δεν μπορούσε να καταλάβει ότι η φτώχεια δεν είναι ένα απόλυτο και αντικειμενικά προσδιοριζόμενο μέγεθος, αντίθετα, η φτώχεια είναι το κατά πόσο νιώθεις φτωχός. Κατά πόσο νιώθεις ότι είσαι στον πάτο της τροφικής αλυσίδας, ότι η ζωή είναι για κάποιους άλλους κι όχι για σένα. Όμως οι ινδιάνοι, στις απομονωμένες και αυτάρκεις κοινότητές τους, δεν ξέρουν ότι είναι φτωχοί.

    Αυτό το έχει πιάσει ο ΣΥΡΙΖΑ Βατικανού, που λέει: “το δηλητήριο είναι η κοινωνική ανισότητα”. Έχει δίκιο. Πριν χρόνια θα έλεγα ότι το δηλητήριο είναι η φτώχεια, όμως τώρα το καταλαβαίνω. Έχει δίκιο. Δεν είναι η φτώχεια, είναι η κοινωνική ανισότητα.

    Αν αντίθετα ο Τσε είχε πάει στο Αλτιπλάνο, όλα θα ήταν διαφορετικά. Οι ινδιάνοι των Άνδεων ήξεραν τι σημαίνει καταπίεση, τυραννία και ρατσισμός. Ήξεραν τι σημαίνει αγώνας, πορεία, απεργία πείνας, διεκδίκηση. Η Domitila τον θαύμαζε, θα ήταν καταπληκτικό να συναντιόντουσαν και να συστρατεύονταν. Νομίζω, και οι δυο τους θα μπορούσαν να μάθουν πολλά ο ένας από τον άλλον. Έπρεπε να είχε πάει στο Αλτιπλάνο….

    Τέλος πάντων, αυτή είναι η εικόνα που έχω εγώ.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s