Περί προδοσίας στην ιστορία της μετανάστευσης

(Αυτο-αναδημοσίευση από τη στήλη αναγνωστών της Κατιουσας.)

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.
Κ.Π. Καβάφης, Η Πόλις

Στα μάτια κάποιων εργατών το «εξωτερικό» έχει μια αύρα χιλιαστικής σωτηρίας. Αρκεί να τα βροντήξουν όλα κάτω και ξαφνικά θα σταματήσουν να είναι «μελαψές φυλές κοντοπόδαρες» και «κωλοέλληνες» και θα ξαναγεννηθούν ως «πανέλληνες» που με την ατομική σκληρή δουλειά τους «στην οθόνη σκυμμένοι», θα λυτρωθούν από τον λεγόμενο υγιή καπιταλισμό και θα γίνουν «θεϊκά δεμένοι με την οικουμένη». Αν υπάρχει κάποια προδοσία στην ιστορία της μετανάστευσης, είναι ακριβώς αυτή η ρατσιστική παραμύθα.

Η ταξική πάλη δεν σταματάει στη Γευγελή ή στις αναχωρήσεις του Ελευθέριος Βενιζέλος. Μια γρήγορη ματιά στη σελίδα του Εργατικού Συλλόγου Ελλήνων του Κεμπέκ επιβεβαιώνει την ανάγκη για οργάνωση, για ενημέρωση και για διεκδίκηση των δικαιωμάτων των εργατών το ίδιο στην ομογένεια όπως και στην μητρόπολη. Η ομογένεια στο Τορόντο, στην Νέα Υόρκη και αλλού κουβαλάει πολλές προσωπικές ιστορίες στυγνής εκμετάλλευσης νεόφερτων μεταναστών σε εστιατόρια, κατασκευαστικές, και μαγαζιά πατριωτών αφεντικών. Οι ιεραρχικές δομές της Ελληνικής πραγματικότητας αναπαράγονται ακέραιες, ενώ επιπλέον υπάρχουν και κομμάτια της  παροικίας που δεν πέρασαν ποτέ …Μεταπολίτευση.

Αλλά και πέρα από την αγκαλιά της παροικίας, ο καπιταλιστικός παράδεισος είναι, όπως παντού, ιεραρχικά δομημένος και σκορπάει μιζέρια και θάνατο. Στο Οντάριο, χρειάστηκαν χρόνια αγώνα για να αυξηθεί το κατώτατο ωρομίσθιο στα 15$. Στη Βρετανία, οι δείκτες ανεργίας κρατιούνται πλασματικά χαμηλοί με τα «συμβόλαια μηδενικού χρόνου». Στις ΗΠΑ, δεν υπάρχει καθολική ασφάλιση υγείας. Ταυτόχρονα, ο λεγόμενος υγιής καπιταλισμός τους βασίζεται σε δολοφονικές ρατσιστικές ιεραρχίες στο εσωτερικό και σε ωμές ιμπεριαλιστικές παρεμβάσεις στο εξωτερικό. Με άλλα λόγια, κάθε κοινωνία, ακόμα και εκείνες του λεγόμενου υγιούς καπιταλισμού, έχει τις αντιφάσεις της, τους αγώνες που πρέπει να δοθούν και να κερδηθούν.

Ο ατομικός δρόμος είναι (αυτο-)καταστροφικός είτε  κανείς τον επιλέγει στα Άνω Λιόσια, είτε στη Ντάνφορθ του Τορόντο. Οι προηγούμενες γενιές μεταναστών εργατών έδωσαν τεράστιες μάχες με ανεπτυγμένο αίσθημα «ταξισυνειδησίας». Όπου μπόρεσαν, έχτισαν ομογενειακές οργανώσεις όπως την «Ελληνοκαναδική Δημοκρατική Οργάνωση» στο Τορόντο και τον «Εργατικό Σύλλογο Ελλήνων του Κεμπέκ» στο Μοντρεάλ. Οργανώθηκαν, έχτισαν σχέσεις με το εργατικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα στις νέες πατρίδες τους και κράτησαν επαφή με το ταξικό κίνημα στην Ελλάδα, στηρίζοντάς το όπως μπορούν.

Όσοι από εμάς αναγκαζόμαστε να φύγουμε από την Ελλάδα πρέπει να συνεχίσουμε αυτή τη δουλειά. Μόνο ως οργανωμένοι, συνειδητοί μετανάστες εργάτες μπορούμε να απαντήσουμε στη βαρβαρότητα.

Η φωτό είναι από τον 902 κι από την είδηση: “Καναδάς-Αγωνιστική Παρέμβαση στην παρέλαση του Τορόντο για την 28η Οκτωβρίου“.

Advertisements
Περί προδοσίας στην ιστορία της μετανάστευσης

Curse my name

Ανηκω σε μια γενια που δεν ενιωσε ποτε να απειλειται πραγματικα ο αστικοδημοκρατικος χαρακτηρας του πολιτευματος. Οι οποιες μνημονιακες ή αυταρχικες παρεκκλισεις δεν ηταν ποτε θεμελιωδους χαρακτηρα και δεν απειλησαν ποτε τον αστικοδημοκρατικο χαρακτηρα του πολιτευματος (δεδομενης βεβαια της ατακας του Τζεφερσον για το δεντρο της ελευθεριας και της αναγκης για δημοκρατικη επαγρυπνιση). Ισα ισα, απο μια αποψη ακριβως αυτον τον αστικο χαρακτηρα της Δημοκρατιας υπερασπιστηκαν. Οι αστικες δημοκρατιες τα εχουν αυτα, συμβαινουν και εις τας καλυτερας των οικογενειων.

Οποτε για μενα ο “Δανος συνταξιουχος” (οπως εγραψε το VICE) ειναι εντελως ακακος, ξεδοντιασμενος, γραφικος. Εγω μπορω να ανεχτω να λεγεται “Βασιλιας Κωνσταντινος”. Αυτο λεει οντως η ευρωπαικη παραδοση, αυτο γινεται στις αλλες εκπτωτες βασιλικες οικογενειες της Ευρωπης. (Τα εμαθα αυτα απο ενα επικο edit war στη Wikipedia καμια δεκαρια χρονια πριν.) Τον καταλαβαινω: γιατι λεει να μην εχω την αντιμετωπιση που εχουν ολοι οι φιλοι μου. Και εμενα δε με νοιαζει. Ας τον λενε οπως θελει. Το γεγονος παραμενει οτι ο επομενος πολιτειακος αρχοντας θα εκλεγει απο τη Βουλη και θα παρει το αξιωμα γιατι (χμ) αυτο βολευε την πολιτικη συγκυρια της στιγμης αλλα παντως οχι γιατι γεννηθηκε καπως. Και μπορω να τον βλεπω και με συμπαθεια, το πλουσιο γεροντακι που δεν τον αφηναν να δει τους ταφους των προγονων του, που του λεγανε δεν εισαι Ελληνας και ποιος εχει το δικαιωμα να σου πει αν εισαι ή δεν εισαι Ελληνας?

Αλλα ομως καταλαβαινω και γιατι ο πατερας μου και η γενια του δεν αντεχουν ουτε να τον βλεπουν και δεν θελουν να του δωσουν το δικαιωμα ουτε καν να μπαινει στη χωρα. Γιατι θεωρουν οτι η θεση του ηταν να πεθανει στη φυλακη σαν το Ντερτιλη, γιατι τον σιχαινονται οπως σιχαινονται τον σκατογερο τον Παττακο. Γιατι δεν μπορεις κυριε να παιζεις με την ελευθερια 10 εκατομμυριων ανθρωπων και μετα να θετεις εσυ ορους για το πώς να σε αποκαλουν. Σου λεει κυριε δεν ξερω τι σου λενε οι ζωντανοι συναδελφοι σου αλλα να λες και ευχαριστω που δε σε στειλαμε να κανεις παρεα με τους συναδελφους σου τους Ρομανωφ, τους Βουρβωνους και τους Στουαρτ, που ειχες απεναντι εναν Καραμανλη και εναν Παπανδρεου και οχι εναν Κρομγουελ, εναν Ροβεσπιερο ή εναν Λενιν να πει “ας καταραστουν το ονομα μου και ας με πουν τυραννο αλλα ο καργιολης πεθαινει αποψε”. Και στα παπαρια τους η ευρωπαικη παραδοση και συνηθεια, το ολο νοημα που τον διωξανε ηταν η λαικη κυριαρχια: να ειναι αφεντες στον τοπο τους, να ειναι ελευθεροι να ακολουθουν οτι παραδοσεις γουσταρουν.

Οποτε δυστυχως για το Δανο συνταξιουχο, επειδη η γενια του πατερα μου ηταν εκεινη που τον νικησε και δεν τον ξεχναει, οσο εκεινη ζει δεν προκειται να παρει ποτε αυτο που θελει. Μαλλον θα πεθανει πριν ερθουν οι επομενες γενιες που θα ειμαστε αρκετα αδιαφοροι ωστε να μπορουμε να ανεχτουμε την οικογενεια του στο ρολο που τελικα αποζηταει: της σελεμπριτι οικογενειας, περιπου σαν τους διαφορους ολιγαρχες, Λατσηδες, Αγγελοπουλους κτλ, με λιγο παραπανω γκλαμουρ ισως και με λιγο παραπανω ιστορια.

Στο μεταξυ, χαρη στους αγωνες της γενιας του πατερα μου, ο κυριος πια αγωνας δεν ειναι εναντια στο Παλατι και τους πολιτειακους αρχοντες. Εχουμε την παρακαταθηκη της νικης της γενιας του Πολυτεχνειου και της Μεταπολιτευσης που με τα στραβα της και τις αντιφασεις και τα αλλοπροσαλλα της καταφερε τσατρα πατρα να τραβηξει απο το γιακα την ελληνικη κοινωνια απο τους προπολεμικους, εμφυλιοπολεμικους, και ψυχροπολεμικους Διχασμους. Εμεις εχουμε αλλους αγωνες να παλεψουμε, αλλους Διχασμους να υπερκερασουμε. Μακαρι ο γιος μου να εχει να γραφει για το πώς καταλαβαινει που ο πατερας του αρνειται να δωσει πολιτικα δικαιωματα στον ταδε Βαρδινογιαννη που σαν Κουβανος στο Μαιαμι εκδιωχθηκε απο την Εργατικη Δημοκρατια της Ελλαδας το 2025.

Curse my name

Η ιστορια που γραφτηκε απο τους ηττημενους

Ενα κλασικο τσιτατο που διαβαζει κανεις ειναι οτι “η Ελλαδα ειναι η μοναδικη χωρα που η νεοτερη ιστορια της γραφτηκε απο τους ηττημενους και οχι απο τους νικητες”. Ας δεχτουμε προς το παρον οτι αυτο ειναι αληθεια. Γιατι αυτο ειναι κατι κακο? Ισα ισα αν το καλοσκεφτεις, ειναι εξαιρετικο. 

Αν η ιστορια γραφεται απο τους νικητες τοτε εχουμε ακραια ελλειψη αντικειμενικοτητας: αν οι νικημενοι δεν εχουν καμια ελπιδα να πουν την αποψη τους τοτε αυτη χανεται. Το μονο που μας μενει ειναι το βλογημα των γενιων του Ιουλιου Καισαρα και ο Ροκι Τεσσερα (κανει και ριμα).

Αν ομως η ιστορια γραφεται απο τους ηττημενους τοτε η ιστοριογραφια τους ειναι πολυ πιο αντικειμενικη αφου τοσο οι νικητες, λογω της ενισχυμενης τους θεσης απο την νικη τους, οσο και οι ηττημενοι, λογω της υποτιθεμενης ή πραγματικης (αδιαφορο) ηθικης τους υπεροχης, λενε την αποψη τους. Που συνολικα σημαινει οτι ειμαστε πιο κοντα στην αντικειμενικοτητα.

Αν λοιπον η νεοτερη Ελληνικη ιστορια οντως γραφτηκε απο τους ηττημενους, αυτο σημαινει οτι η νεοτερη Ελληνικη ιστοριογραφια ειναι πολυ πιο κοντα στην πραγματικοτητα απο αλλες ιστοριογραφιες.

Η ιστορια που γραφτηκε απο τους ηττημενους

Hi ha! Auahi ana! Kss! Kss hei!

Το 2011, βρεθηκα στο Γουελινγκτον της Νεας Ζηλανδιας για ενα συνεδριο. Η δεξιωση του συνεδριου εγινε στο εθνικο μουσειο της Νεας Ζηλανδιας Te Papa Tongarewa. Εκει ειχαμε την τιμη να παρακολουθησουμε το Χακα των Γυναικων, απο μια χορωδια κοριτσιων. Το χακα ειναι παραδοσιακο ειδος χορου/τραγουδιου των Μαορι, που συνηθως στη δυση το ξερουμε λογω της ομαδας του ραγκμπι (και αυτης της ρατσιστικης διαφημισης) — παρεπιπτοντως οι All Blacks πηραν το παγκοσμιο κυπελλο στο Ωκλαντ μια μερα μετα το συνεδριο, αλλα ημουνα κρεβατωμενος με πυρετο (αντιστοιχο του να ειναι κανεις στην Θεσσαλονικη οταν πηραμε το Ευρωπαικο στο Μπασκετ επι Γκαλη το ’87 και να εισαι με πυρετο στο χοστελ, τετοιο πακετο).

Τελοσπαντων, στην δεξιωση τραβηξα αυτο το βιντεο:

Σημερα καποια(/ος?) Delma Rae ποσταρε τα λογια του χακα στα σχολια του youtube, στα μαορι και τα αγγλικα:

A ra ra! Ka panapana, A ha ha – Lo, it is throbbing! A ha ha!
Ka rekareka tonu taku ngakau – My heart is throbbing delighted
Ki nga mana ririki i pohatu whakapiri – With the common people, like stones stuck together
Kia haramai te takitini, – Who have come in their multitudes
Kia haramai te takimano, – Who have come in their thousands
Kia paretaitokotia ki Rawhiti! – And alighted upon the Eastern sea.
Hi! Ha! – Hi! Ha!

He mamae, he mamae! A ha ha! – Alas, there is a multitude of pain!
Ka haere, ka haere taku powhiri – My call of welcome goes out
Ki te Tai Whakarunga! – To the Southern Sea!
Hoki mai, hoki mai taku tinana! – But alas comes back to me!
Ka haere, ka haere taku powhiri – My words of welcome go out
Ki te Tai Whakararo! – To the Northern Sea!
Hoki mai, hoki mai taku tinana! – But again come back to me!

Kia huri au ki te tai whakatu a Kupe – So I turn to the sea which Kupe raised up
Ki te tai o Matawhero i motu mai! – To the sea which breaks at Matawhero!
E ko Hitara ki roto ki aku ringa, – There is Hitler within my embrace,
Kutia rawatia kia pari tona ihu! – Where I will crush him and break him!
Hi ha! Auahi ana! Kss! Kss hei! – Hi! Ha! It is fitting!
Kia whakanga hoki au i ahau – Now let me pause and rest awhile
I aue! Hei! – Down, down to the ground

Περιττο να πω οτι μου τραβηξε το ενδιαφερον το παρακατω αποσπασμα:

E ko Hitara ki roto ki aku ringa, – There is Hitler within my embrace,
Kutia rawatia kia pari tona ihu! – Where I will crush him and break him!
Hi ha! Auahi ana! Kss! Kss hei! – Hi! Ha! It is fitting!

Ελευθερη αποδωση για οποιον δε ξερει μαορι:

Να ο Χιτλερ στα χερια μου
εκει θα τον συντριψω και θα τον τσακισω
Χι! Χα! Ετσι πρεπει!

Παρντον? Τι δουλεια εχει ο Χιτλερ σε ενα παραδοσιακο τραγουδι των Μαορι? Ρωτησα την Delma αν οντως προκειται για το Χιτλερ και μου απαντησε πως προκειται για χακα που ειπωθηκε με την ευκαιρια της επιστροφης του Tαγματος Μαορι στην Νεα Ζηλανδια μετα το Δευτερο Παγκοσμιο πολεμο. Με λιγο παραπανω γκουγκλισμα βρηκα οτι μαλλον το παραδοσιακο Ka Panapana (των γυναικων της φυλης Ngāti Porou) εχει το στιχο “E ko te hoariri ki roto i aku ringa” που σημαινει “The assailant in my arms is digging”, δηλαδη σε ελευθερη αποδοση “Ο εχθρος σφαδαζει στα χερια μου”. Και μαλλον για να τιμησουν το Ταγμα των Μαορι αλλαξαν τη λεξη “hoariri” (εχθρος) με “Hitara” (Χιτλερ).

Αν δεν κανω λαθος, προκειται για το τραγουδι στα 9 περιπου λεπτα του βιντεο:

Αλλα τι ειναι το “Ταγμα των Μαορι”? Ε, λοιπον τυχαινει να ειναι επικαιρο και σχετικο με την Ελλαδα. Το Ταγμα των Μαορι ηταν μερος του εκστρατευτικου σωματος ANZAC, δηλαδη των αποικιακων στρατευματων της Βρετανιας στο Δευτερο Παγκοσμιο με στρατιωτες απο την Αυστραλια και τη Ν. Ζηλανδια. Μπορειτε να διαβασετε την ιστορια του Ταγματος στη Wikipedia. Το ενδιαφερον ειναι οτι οι Μαορι αυτοι πολεμησαν κατα τη διαρκεια της συμμαχικης υποχωρησης μετα τη γερμανικη εισβολη τον Απριλη του ’41 πριν ακριβως 75 χρονια. Πηραν θεση στο αγαλμα του Λεωνιδα για να πολεμησουν στη Δευτερη Μαχη των Θερμοπυλων αλλα τους διεταξαν να οπισθοχωρησουν. Υστερα πολεμησαν στη Μαχη της Κρητης, οπου συμμετειχαν σε εφοδο με εφ’οπλου λογχη και καθαρισαν καμια εκατοστη χιτλερικους στρατιωτιες.

Μετα την εκκενωση της Κρητης πολεμησαν στη Β. Αφρικη και την εισβολη της Ιταλιας. Σας αφηνω με αυτη τη φανταστικη φωτογραφια, στην οποια οι Μαορι αντιφαδες χορευουν το χακα στη Σαχαρα:

E_003261_E_Maoris_in_North_Africa_July_1941(πηγη: Wikipedia, φωτογραφια στο Public Domain)

 

Hi ha! Auahi ana! Kss! Kss hei!

Φιλοτιμο

Μπορει το χρεος του Ελληνικου Δημοσιου να κυριαρχει στα μυαλα των περισσοτερων, μακροπροθεσμα ομως ο Ελληνισμος εχει μερικα χρεη που δεν ειναι πρεπει να ξεχνιουνται και δεν εχουμε δικαιωμα να θεωρουμε πως παραγραφονται. Ειναι χρεη που πρεπει να πληρωνονται στο διηνεκες γιατι ειναι αποδειξεις της κοινης πανανθρωπινης μοιρας, δειγματα διεθνιστικης αλληλεγγυης και, εν τελει, τα μαθηματα εκεινα απο την Ιστορια που οποιος δεν τα μαθαινει αναγκαζεται να τα ξαναμαθει.

Για παραδειγμα, ενα τετοιο χρεος ειναι οι 50 τονοι καφε που εστειλε ο Αιτινος λαος για τα εξοδα της Ελληνικης Επαναστασης. Τετοιο ειναι το χρεος στον Μπάυρον.  Ομορφοτατο παραδειγμα γιατι τα χρεη αυτα ειναι ανεκτιμητα ειναι και η “Διπλωματια των Σεισμων” στα τελη του ’90. Παραδειγμα Ελληνων που τιμουν το χρεος τους οπου και αν βρεθουν, ακομα και οταν το Ελληνικο κρατος ειναι αδικο απεναντι τους, ειναι και η λεπτομερεια για το σεισμο του 1953 και την ανθρωπιστικη βοηθεια απο τους Ζακυνθινους Ελληνοεβραιους του Ισραηλ:

Οι 275 Εβραίοι τής Ζακύνθου […] επέζησαν από το Ολοκαύτωμα. Όταν οι γερμανικές αρχές κατοχής διέταξαν γραπτώς τον δήμαρχο να τους παραδώσει κατάλογο με τα ονόματα των Εβραίων του νησιού, ο μητροπολίτης Χρυσόστομος επέστρεψε τη διαταγή στους Γερμανούς με δύο ονόματα: το δικό του και του δημάρχου. Ο πληθυσμός τού νησιού προσέφερε καταφύγιο σε κάθε μέλος τής εβραϊκής κοινότητας. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1953, όταν το νησί υπέστη καταστροφές από σεισμό, η πρώτη χορηγία βοήθειας ήλθε από το κράτος τού Ισραήλ συνοδευόμενη από το εξής μήνυμα: «Οι Εβραίοι τής Ζακύνθου δεν λησμόνησαν ποτέ τον Δήμαρχο και τον αγαπητό τους Επίσκοπο, καθώς και όσα έκαναν για εμάς». (πηγη)

Κορδωνομαστε λοιπον οτι το “φιλοτιμο” ειναι λεξη ελληνικη και αμεταφραστη. Στο φιλοτιμο λοιπον: “Ελληνες προσφυγες στο Χαλεπι”, Συρια 1923.

 

 

Φιλοτιμο

Η Δημοκρατια ή θα ειναι Σοσιαλιστικη ή δεν θα ειναι Δημοκρατια

(Με αφορμη το αρθρο Greeks, Welcome to the Soviet Union of 1991 του  Leonid Bershidsky)

Φοβαμαι οτι, χωρις προγραμμα για καποιου ειδους σοσιαλιστικο μετασχηματισμο, και δεδομενου οτι οι ιμπεριαλιστες δεν θα διστασουν να τσακισουν εναν ανυπακουο Ελληνικο λαο, το Οχι θα οδηγησει σε ασχημες καταστασεις.

Η Ελλαδα του Οχι το 2015/6 θα εχει να αντιμετωπισει συνθηκες σαν αυτες που ακολουθησαν την καταρρευση της ΕΣΣΔ. Σε τετοιες συνθηκες και χωρις ενεργο και ρωμαλεο σοσιαλιστικο κινημα στο τελος κερδισμενοι θα βγουν η παλια ή νεα ολιγαρχια, οι μαυραγοριτες και η μαφια, οι φασιστες.

Με το λαο στον καναπε ή σε ρολο θεατη και χειροκροτητη, με τη λογικη της πολιτικης αναθεσης κυριαρχη, με το κινημα δεκανικι της κυβερνησης, με το στρατο και την αστυνομια στα χερια της ακροδεξιας, με τις οριζοντιες απο-τα-κατω δομες αλληλεγγυας οικονομιας ανυπαρκτες αντι για γενικευμενες, χωρις διεκδικηση της δημοκρατιας στους χωρους παραγωγης, χωρις τελοσπαντων σοσιαλιστικο μετασχηματισμο, το Οχι θα ειναι πυροτεχνημα μεσα σε πολυ βαθυ σκοταδι.

Φτανουμε στο σημειο που εφτασε η Δευτερη Ισπανικη Δημοκρατια. Παραφραζοντας τον Πουλαντζα: φτανουμε στο σημειο που η Δημοκρατια ή θα ειναι Σοσιαλιστικη ή δεν θα ειναι Δημοκρατια.

Εκτος και αν προτιμαμε να γραψουμε στην Ιστορια μια ακομα ηρωικη τραγωδια. Η διαφορα μας με την ΕΣΣΔ του ’91 ειναι οτι εκεινοι ζουσαν την αντεπανασταση, ενω οι πιθανοτητες της Ελλαδας ειναι ανοιχτες.

Η Δημοκρατια ή θα ειναι Σοσιαλιστικη ή δεν θα ειναι Δημοκρατια

Immortal Technique – Poverty of Philosophy

Most of my Latino and black people who are struggling to get food, clothes and shelter in the hood are so concerned with that, that philosophising about freedom and socialist democracy is usually unfortunately beyond their rationale. They don’t realize that America can’t exist without separating them from their identity, because if we had some sense of who we really are, there’s no way in hell we’d allow this country to push it’s genocidal consensus on our homelands. This ignorance exists, but it can be destroyed

Niggas talk about change and working within the system to achieve that. The problem with always being a conformist is that when you try to change the system from within, it’s not you who changes the system; it’s the system that will eventually change you. There is usually nothing wrong with compromise in a situation, but compromising yourself in a situation is another story completely, and I have seen this happen long enough in the few years that I’ve been alive to know that it’s a serious problem. Latino America is a huge colony of countries whose presidents are cowards in the face of economic imperialism. You see, third world countries are rich places, abundant in resources, and many of these countries have the capacity to feed their starving people and the children we always see digging for food in trash on commercials. But plutocracies, in other words a government run by the rich such as this one and traditionally oppressive European states, force the third world into buying overpriced, unnecessary goods while exporting huge portions of their natural resources

I’m quite sure that people will look upon my attitude and sentiments and look for hypocrisy and hatred in my words. My revolution is born out of love for my people, not hatred for others

You see, most of Latinos are here because of the great inflation that was caused by American companies in Latin America. Aside from that, many are seeking a life away from the puppet democracies that were funded by the United States; places like El Salvador, Guatemala, Peru, Colombia, Nicaragua, Ecuador and Republica Dominicana, and not just Spanish-speaking countries either, but Haiti and Jamaica as well

As different as we have been taught to look at each other by colonial society, we are in the same struggle and until we realize that, we’ll be fighting for scraps from the table of a system that has kept us subservient instead of being self-determined. And that’s why we have no control over when the embargo will stop in Cuba, or when the bombs will stop dropping in Vieques

But you see, here in America the attitude that is fed to us is that outside of America there live lesser people. “Fuck them, let them fend for themselves.” No, Fuck you, they are you. No matter how much you want to dye your hair blond and put fake eyes in, or follow an anorexic standard of beauty, or no matter how many diamonds you buy from people who exploit your own brutally to get them, no matter what kind of car you drive or what kind of fancy clothes you put on, you will never be them. They’re always gonna look at you as nothing but a little monkey. I’d rather be proud of what I am, rather than desperately trying to be something I’m really not, just to fit in. And whether we want to accept it or not, that’s what this culture or lack of culture is feeding us

I want a better life for my family and for my children, but it doesn’t have to be at the expense of millions of lives in my homeland. We’re given the idea that if we didn’t have these people to exploit then America wouldn’t be rich enough to let us have these little petty material things in our lives and basic standards of living. No, that’s wrong. It’s the business giants and the government officials who make all the real money. We have whatever they kick down to us. My enemy is not the average white man, it’s not the kid down the block or the kids I see on the street; my enemy is the white man I don’t see: the people in the white house, the corporate monopoly owners, fake liberal politicians those are my enemies. The generals of the armies that are mostly conservatives those are the real Mother-Fuckers that I need to bring it to, not the poor, broke country-ass soldier that’s too stupid to know shit about the way things are set up

In fact, I have more in common with most working and middle-class white people than I do with most rich black and Latino people. As much as racism bleeds America, we need to understand that classism is the real issue. Many of us are in the same boat and it’s sinking, while these bougie Mother-Fuckers ride on a luxury liner, and as long as we keep fighting over kicking people out of the little boat we’re all in, we’re gonna miss an opportunity to gain a better standard of living as a whole

In other words, I don’t want to escape the plantation I want to come back, free all my people, hang the Mother-Fucker that kept me there and burn the house to the god damn ground. I want to take over the encomienda and give it back to the people who work the land

You cannot change the past but you can make the future, and anyone who tells you different is a Fucking lethargic devil. I don’t look at a few token Latinos and black people in the public eye as some type of achievement for my people as a whole. Most of those successful individuals are sell-outs and house Negros

But, I don’t consider brothers a sell-out if they move out of the ghetto. Poverty has nothing to do with our people. It’s not in our culture to be poor. That’s only been the last 500 years of our history; look at the last 2000 years of our existence and what we brought to the world in terms of science, mathematics, agriculture and forms of government. You know the idea of a confederation of provinces where one federal government controls the states? The Europeans who came to this country stole that idea from the Iroquois league. The idea of impeaching a ruler comes from an Aztec tradition. That’s why Montezuma was stoned to death by his own people cause he represented the agenda of white Spaniards once he was captured. Not the Aztec people who would become Mexicans

So in conclusion, I’m not gonna vote for anybody just cause they Black or Latino. They have to truly represent the community
And represent what’s good for all of us proletariat

Porque sino entonces te mando por el carajo cabron gusano hijo de puta, seramos libre pronto, viva la revolucion, VIVA LA REVOLUCION

Immortal Technique – Poverty of Philosophy