Happy Canada Day

Indigenous kids standing on top of Victoria’s toppled statue in front of the Manitoba Legislature in Winnipeg: photo of the year 2021. 🔥

Happy Canada Day

“A dark chapter in Canadian history”

Be damned, king, be thrice damned
For the evil you have done and the evil you do.
You catch and shackle the old, the prelates and the priests

In order to take the children as Janissaries.
Their parents weep and their sisters and brothers too

And I cry until it pains me;
As long as I live I shall cry,
For last year it was my son

and this year my brother.

— Anonymous song protesting the collecting of young boys to be made slaves of the Ottoman Empire.

According to the Wikipedia article, the “blood tax” that the Ottomans levied on the Christian populations of the Balkans ended in the first decade of 1700. Having been raised in the Greek education system, I can testify that the collective trauma of the “paidomazoma” (literally: “collection of children”) lives in our national memory. We remember.

“Qu’Appelle Indian Residential School, Saskatchewan ca. 1885 Indigenous parents camped outside of the gates of the school to visi their children as they were forbidden by law to remove their children from the school. This photograph appeared in the 1895 annual report of the Department of Indian Affairs.” (source)

The last Indian Residential School in Canada was closed in 1996.

The genocidal Residential School system only ended in 1996.


That’s the year the Spice Girls put out Wannabe. That’s then year when Civ2, Red Alert, Heroes of Might And Magic II and Lords of the Realm II came out. It’s the year Independence Day and Space Jam came out.


That’s not “a dark chapter in Canadian history”.

That’s fucking yesterday.

“A dark chapter in Canadian history”

Ύμνος εις την Ελευθερίαν

Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη
που με βιά μετράει τη γη.

Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη
των προγόνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

Στη φωτογραφία, o Richard Nicholas, με βια μετράει τη γη των Μοικανών προγόνων του στην Όκα, λίγο έξω από το Μοντρεάλ, στις 11 Ιουλίου του 1990, με το τουφέκι στο χέρι, σκαρφαλωμένος πάνω στο αναποδογυρισμένο όχημα της Ασφάλειας.

Αρκεί να αλλάξει κανείς τη λέξη “Ελλήνων” με τη λέξη “προγόνων” και ο Ύμνος στην Ελευθερία του Σολωμού γίνεται πανανθρώπινος επαναστατικός θούριος, από εκείνους για τους οποίους οι αγωνιστές καταδικάζονται για εσχάτη προδοσία. Είμαι σίγουρος ότι ο Σολωμός δεν θα είχε αντίρρηση.

Ύμνος εις την Ελευθερίαν

Η Αμερική που κλαίει

Les Cowboys Fringants – L’Amérique pleure

Η σύγχρονη Αμερική με σπαραχτική τη ματιά ενός …κεμπεκέζου φορτηγατζή. Μια ξεχωριστά (γαλλο-) καναδική οπτική γωνία, με μια τρυφερότητα και αξιοπρέπεια που δεν την έχω συναντήσει αλλού.

Encore un jour à se l’ver
En même temps que le soleil
La face encore un peu poquée
D’mon quatre heures de sommeil (yeah!)
J’tire une coup’ de poffes de clope
Job done pour les vitamines
Pis un bon café à l’eau d’mope
Histoire de s’donner meilleure mine

J’prends le Florida Turnpike
Demain soir ch’t’à Montmagny
Non trucker c’pas vraiment l’Klondike
Mais tu vois du pays (yeah!)
Surtout ça t’fait réaliser
Que derrière les beaux paysages
Y’a tellement d’inégalités
Et de souffrance sur les visages

La question qu’j’me pose tout l’temps :
Mais comment font tous ces gens
Pour croire encore en la vie
Dans cette hypocrisie?
C’est si triste que des fois
quand je rentre à la maison
Pis que j’parke mon vieux camion
J’vois toute l’Amérique qui pleure
Dans mon rétroviseur…

Moi je traîne dans ma remorque
Tous les excès d’mon époque
La surabondance surgelée
Shootée, suremballée (yeah!)
Pendant qu’les vœux pieux passent dans l’beurre
Que notre insouciance est repue
C’est dans le fond des containers
Que pourront pourrir les surplus

La question qu’j’me pose tout l’temps :
Mais que feront nos enfants
Quand il ne restera rien
Que des ruines et la faim?
C’est si triste que des fois
quand je rentre à la maison
Pis que j’parke mon vieux camion
J’vois toute l’Amérique qui pleure
Dans mon rétroviseur…

Sur l’Interstate 95
Partent en fumée tous les rêves
Un char en feu dans une bretelle
Un accident mortel (yeah!)
Et au milieu de ce bouchon
Pas de respect pour la mort
Chacun son tour joue du klaxon
Tellement pressé d’aller nulle part

La question qu’j’me pose tout l’temps :
Mais où s’en vont tous ces gens?
Y’a tellement de chars partout
Le monde est rendu fou
C’est si triste que des fois
quand je rentre à la maison
Pis que j’parke mon vieux camion
J’vois toute l’Amérique qui pleure
Dans mon rétroviseur…

Un aut’ truck stop d’autoroute
Pogné pour manger d’la ch’noute
C’est vrai que dans la soupe du jour
Y’a pu’ tellement d’amour (yeah!)
On a tué la chaleur humaine
Avec le service à la chaîne
À la télé un aut’ malade
Vient d’déclencher une fusillade

La question qu’j’me pose tout l’temps :
Mais comment font ces pauvres gens
Pour traverser tout le cours
D’une vie sans amour?
C’est si triste que des fois
quand je rentre à la maison
Pis que j’parke mon vieux camion
J’vois toute l’Amérique qui pleure
Dans mon rétroviseur…

Ouais, n’empêche que moi aussi
Quand j’roule tout seul dans la nuit
J’me d’mande des fois c’que j’fous ici
Pris dans l’arrière-pays (yeah!)
J’pense à tout c’que j’ai manqué
Avec Mimi pis les deux filles
Et j’ai ce sentiment fucké
D’être étranger dans ma famille

La question qu’j’me pose tout l’temps :
Pourquoi travailler autant
Éloigné de ceux que j’aime
Tout ça pour jouer la game
C’est si triste que des fois
quand chu loin de la maison
Assis dans mon vieux camion
J’ai toute l’Amérique qui pleure
Que’q’part au fond du cœur

Another day waking up
At the same time as the sun
Face still a bit battered
My 4 hours of sleep, Yeah
I drag a couple of puffs from my smoke
Job done for the vitamins
And a good watery cup of Joe
To perk up a bit, Yeah

I take the Florida Turnpike
And tomorrow night I’m at Montmagny
No trucker, it’s not really Klondike
But you see the world, Yeah
Mainly it makes you realize
That behind the beautiful sceneries
There’s so much inequality
And misery on people’s faces

The question I always ask myself,
How do all these people do
To still believe in life
With all this hypocrisy
It’s so sad that sometimes
When I come back home
And park my ol’ truck
I see all of America crying
In my rearview mirror

Me, I haul in my trailer,
All the excesses of my time
The frozen-section, drugged up,
overpackaged glut, Yeah
While empty words miss their mark
And our complacency is satisfied
It’s in the bottom of containers
That the food surplus will rot

The question I always ask myself
What will our children do
When there will be nothing left
But ruins and hunger
It’s so sad that sometimes
When I come back home
And park my ol’ truck
I see all of America crying
In my rearview mirror

On interstate-95
All dreams vanish like smoke
A car on fire on an exit ramp
A deadly accident, Yeah
And in the middle of this traffic jam
No respect for the dead
In turn, everyone plays the horn,
In such a hurry to go nowhere

The question I always ask myself
Where do all these people go
There’re so many cars everywhere
The world has gone mad
It’s so sad that sometimes
When I come back home
And park my ol’ truck
I see all of America crying
In my rearview mirror

Another highway truck-stop
Stuck eating crap
It’s true that in the daily fare
There isn’t a lot of love left
We killed human warmth
With the service chain
On TV another sicko
Has started a shoot-out

The question I always ask myself
How do those poor people do
To go through the course
Of a loveless life
It’s so sad that sometimes
When I come back home
And park my ol’ truck
I see all of America crying
In my rearview mirror

Nonetheless, it’s true that
When I drive alone through the night
I ask myself what the hell I’m doing here,
Stuck in backwaters country, Yeah
I think of all that I’ve missed
With Mimi and the two girls
And I have this fucked-up feeling,
Like I’m a stranger in my family

The question I always ask myself
Why work so much
Drift away from those I love
All of it to play the game
It’s so sad that sometimes
When I’m far from home
Sitting in my ol’ truck
I have all of America crying
Somewhere deep in my heart

Η Αμερική που κλαίει

7 little words

Canada has (at least) two deeply problematic institutions:

  1. The Indian Act.
  2. The Senate.

The first is “a form of apartheid” that serves as the foundational witness of Canadian colonialism, racism and indigenous genocide.

The second is an unelected vestige of aristocracy in the Canadian parliamentary system that even right wing media [1][2] call undemocratic.

Canada also seems to be time and again struggling with the principle of “Free, Prior and Informed Consent“, especially when it comes to pesky indigenous people not giving it.

What a mess.

Really, what a mess.

But wait.

What if we didn’t need to change too many things?

What if we didn’t have to abolish anything?

What if we didn’t have to fix a complicated constellation of bureaucratic and legal inter-dependencies?

What if we added just 7 words to some obscure law?

All we would need would be to amend the eligibility requirements for appointment to the Senate to add just one more requirement:

“An individual must be a status Indian”

Eh?! EH!?! EH?!!?

We could of course do away with the Indian Act, abolish the Senate, and actually respect the sovereignty of indigenous people and try to actually make amends for the horrors of the past and the present. But if we can’t do all these super difficult and controversial things, surely just 7 little words at the right place can be enough of a temporary solution. No?

7 little words

Hellenic Community of Greater Montreal: a Christian Orthodox Club

The Hellenic Community of Greater Montreal is supposed to be the cultural association that brings together the Greek diaspora of the city. But not really. Here is the HCGM webiste FAQ: “How can I become a member”:

“Any person of Greek origin, of paternal and/or maternal line, who has attained his or her eighteenth (18th) birthday, and who has been received into the Eastern Greek Orthodox Church through baptism and/or Chrismation, shall be eligible to apply for membership in the Community. Any person married to a person of Greek origin, of paternal and / or maternal line, who has been received into the Eastern Greek Orthodox Church through baptism and/or Chrismation and has attained his or her eighteenth (18th) birthday, shall be eligible to apply for membership in the Community.”

In other words, it is not enough to be a citizen of the Republic of Greece that lives in Montreal. Membership to the HCGM is for a particular category of Greek people, namely the christian orthodox majority. Oh, and their spouses.

Excepting the spouses, the bylaw excludes roughly 10% of the current population of Greece from membership. Greek jews, Greek catholics, Greek muslims, Greek protestants, Greek atheists and irreligious people? Might as well not be Greek at all. No matter that there are hundreds of thousands of them in Greece proper and around the world that are Greek citizens or descendants of Greek citizens. They do not belong in the Hellenic Community of Greater Montreal.

Look, I understand that this is a very old organization. When these bylaws were first created it was indeed a very different world, a very different Greek diaspora, a very different Greece. But this is now the Canada of Section 27 of the Charter of Rights and Freedoms. Maybe it’s time for an update?

(Γιατί το γράφω στα αγγλικά; Γιατί όταν κρεμάει κανείς “εν δήμω” τέτοια “εν οίκω”, μπορεί και να ντραπούν, μιας αυτού του είδους οι παλαιοεθνικιστικές παπάτζες ακούγονται πολύ φάλτσες στον πολυπολιτισμικό Καναδά του 2020.)

PS. There exists a Greek-Canadian diaspora organization in Montreal that does not discriminate on the basis of religion and is intolerant only of fascists. It’s not 114 years old, we have only been around since 1971 (yes, it was founded in that era). When COVID buggers off, come check us out. We play a mean bouzouki.

Hellenic Community of Greater Montreal: a Christian Orthodox Club

Ψήφισμα αλληλεγγύης στο Wet’suwet’en

Ο Εργατικός Σύλλογος Ελλήνων του Κεμπέκ (Association des travailleurs grecs du Québec) στέλνει το ακόλουθο ψήφισμα αλληλεγγύης στους αγωνιστές του Wet’suwet’en:

23 Φεβρουαρίου 2020

Ο Εργατικός Σύλλογος Ελλήνων του Κεμπέκ είναι μια συλλογική οργάνωση Ελλήνων εργαζομένων που ιδρύθηκε το 1971 στο Μόντρεαλ με αποστολή να ενημερώνει τους εργαζόμενους στην κοινότητα για τα δικαιώματά τους και να ενημερώνει, να καθοδηγεί και να προωθεί την ένταξή τους και την ενεργό συμμετοχή τους στα τοπικά εργατικά και προοδευτικά κινήματα του Κεμπέκ.

Είμαστε αλληλέγγυοι με τις κοινότητες του Wet’suwet’en που συμπαραστέκονται τους κληρονομικούς αρχηγούς τους, καθώς υπερασπίζονται τη γη τους, την οποία ποτέ δεν παραχώρησαν στις αποικιακές δυνάμεις. Καλούμε την ομοσπονδιακή και τις επαρχιακές κυβερνήσεις να σεβαστούν την ίδια τους την δέσμευση στη Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Αυτόχθονων Πληθυσμών (UNRIP), ιδίως όσον αφορά το δικαίωμα ελεύθερης, προηγούμενης και ενημερωμένης συναίνεσης (Free, Prior and Informed Consent — FPIC).

Καταδικάζουμε τα σχέδια της ομοσπονδιακής και των επαρχιακών κυβερνήσεων να ιδιωτικοποιήσουν τον φυσικό πλούτο του Turtle Island (όνομα που οι αυτόχθονες προτιμούν για την Β. Αμερική), τον οποίο ξεπουλάνε στον υψηλότερο καπιταλιστή πλειοδότη. Τα σχέδια αυτά είναι ιδιαίτερα επαίσχυντα ενόψει της παγκόσμιας κλιματικής κρίσης. Τα ορυκτά καύσιμα πρέπει να παραμείνουν στο έδαφος.

Εκφράζουμε τη βαθιά μας οργή για τις απαράδεκτες, επιθετικές και βίαιες επιχειρήσεις της Έφιππης Αστυνομίας ενάντια στους κληρονομικούς αρχηγούς και τους υπερασπιστές της γης. Η έξωση των ανθρώπων του Wet’suwet’en που υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους από το ίδιο τους το σπίτι γελοιοποιεί τις υποτιθέμενες δεσμεύσεις του Καναδά για συμφιλίωση με τους Αυτόχθονες λαούς ξαναζωντανεύοντας τις χειρότερες πρακτικές του αποικιοκρατικού παρελθόντος.

Καλούμε τις κυβερνήσεις του Καναδά και της Βρετανικής Κολομβίας να εργαστούν για μια πραγματική συμφιλίωση, που σημαίνει αναγνώριση της κυριαρχίας των Αυτοχθόνων, παρέχοντας στις αυτόχθονες κοινότητες τον έλεγχο των εδαφών τους και τον σεβασμό των νομικών τους συστημάτων.

Υποστηρίζουμε επίσης Αυτόχθονες σε όλο τον Καναδά που έχουν ξεσηκωθεί σε αλληλεγγύη με τους Wet’suwet’en. Στην περιοχή μας, το μπλόκο στο Kahnawake είναι ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα. Παρατηρούμε επίσης την υποκρισία του πολιτικού κατεστημένου του Καναδά και του Κεμπέκ, το οποίο αντιμετωπίζει διαφορετικά την αντίσταση στους  αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου όταν εκφράζεται (και καλώς) από τους ψηφοφόρους του Κεμπέκ σε σύγκριση με όταν εκφράζεται από Αυτόχθονες πληθυσμούς.

Καλούμε την ομοσπονδιακή και τις επαρχιακές κυβερνήσεις να σεβαστούν την κυριαρχία, τα δικαιώματα, τους αγώνες και τις επιθυμίες των Αυτόχθονων λαών και να δεσμευτούν πραγματικά για την επίλυση της μακρόχρονης συστηματικής και οικονομικής τους περιθωριοποίησης.

Καλούμε επίσης όλους τους Έλληνες εργαζόμενους και όλα τα δημοκρατικά και προοδευτικά μέλη της Ελληνικής διασποράς στο Κεμπέκ και τον Καναδά να ενώσουν τη φωνή τους με τη δική μας.

Με αλληλεγγύη,

Εργατικός Σύλλογος Ελλήνων του Κεμπέκ
5359 Park Ave, Montreal, QC H2V 4G9
+1 514-279-3526

23 février 2020

L’Association de Travailleurs Grecs du Québec est une organisation collective de travailleurs grecs, fondée en 1971 à Montréal avec la mission d’informer les travailleurs de la communauté sur leurs droits et d’informer, d’orienter et de promouvoir leur intégration et leur participation active dans les mouvements syndicaux et progressistes locaux au Québec.

Nous sommes solidaires des communautés Wet’suwet’en qui défendent, avec leurs chefs héréditaires, leurs terres qui n’ont jamais été cédées aux autorités coloniales.  Nous exhortons les gouvernements fédéral et provincial à respecter leur propre engagement envers la Déclaration des Nations Unies sur les droits des peuples autochtones (UNDRIP), en particulier en ce qui concerne le droit au consentement préalable, libre et éclairé (Free, Prior and Informed Consent — FPIC).

Nous condamnons les projets des gouvernements fédéral et provincial de privatiser les richesses naturelles de Turtle Island, en les vendant au plus offrant des capitalistes.  Ces plans sont particulièrement honteux face à l’urgence climatique mondiale. Les combustibles fossiles doivent rester dans le sol.

Nous exprimons notre profonde indignation face aux opérations inacceptables, agressives et violentes de la Gendarmerie royale du Canada contre les chefs héréditaires et les défenseurs des terres de Wet’suwet’en.  Retirer les Wet’suwet’en qui défendent leurs droits de leur propre maison va à l’encontre des engagements supposés du Canada en faveur de la réconciliation avec les peuples autochtones en mettant en œuvre les pires pratiques du colonialisme passé.

Nous demandons instamment aux gouvernements du Canada et de la Colombie-Britannique d’œuvrer à une véritable réconciliation, ce qui signifie la reconnaissance la souveraineté des autochtones, donner aux communautés autochtones le contrôle de leurs terres et respecter leurs systèmes juridiques.

Nous soutenons également les peuples autochtones à travers le Canada qui se sont mobilisés en solidarité avec Wet’suwet’en.  Dans notre région, le blocus de Kahnawake en est un exemple notable. Nous constatons l’hypocrisie de l’establishment politique canadien et québécois qui traite différemment la résistance aux pipelines lorsqu’elle est (légitimement) exprimée par les électeurs québécois par rapport à celle exprimée par les peuples autochtones.

Nous appelons les gouvernements fédéral et provinciaux à respecter la souveraineté, les droits, les luttes et les souhaits des peuples autochtones, et à s’engager réellement à résoudre leur privation systémique et économique de longue date.

Nous invitons également tous les travailleurs grecs et tous les membres démocratiques et progressistes de la diaspora grecque au Québec et au Canada à se joindre à nous dans cet appel.

En toute solidarité,

Association de Travailleurs Grecs du Québec
5359 Park Ave, Montreal, QC H2V 4G9
+1 514-279-3526

February 23, 2020

The Association of Greek Workers of Quebec (Association de Travailleurs Grecs du Québec) is a collective organization of Greek workers, founded in 1971 in Montréal with the mission to inform workers in the community about their rights and to inform, guide and promote their integration and active participation in the local labour and progressive movements in Quebec.

We stand in solidarity with the Wet’suwet’en communities standing with their hereditary chiefs as they defend their land, which was never ceded to colonial powers. We urge the federal and provincial governments to respect their own commitment to the United Nations Declaration on the Rights of Indigenous Peoples (UNDRIP), especially with respect to the right to Free, Prior and Informed Consent (FPIC).

We condemn the plans of the federal and provincial governments to privatize the natural wealth of Turtle Island, selling them out to the highest capitalist bidder. These plans are especially shameful in the face of the global climate emergency. Fossil fuels should remain in the ground.

We express our deep outrage for the unacceptable, aggressive and violent operations of the Royal Canadian Mounted Police against the Wet’suwet’en hereditary chiefs and land defenders. Removing Wet’suwet’en people who defend their rights from their own home flies in the face of supposed commitments of Canada to reconciliation with Indigenous peoples by acting out the worst practices of past colonialism.

We urge the Canadian and British Columbia governments to work towards true reconciliation, which means recognizing Indigenous sovereignty, giving Indigenous communities control of their lands and respecting their legal systems.

We also support Indigenous people across Canada who have risen in solidarity with Wet’suwet’en. In our area, the Kahnawake blockade is a notable example. We note the hypocrisy of the Canadian and Quebec political establishment that treats differently the resistance to pipelines when it is (rightfully) expressed by Quebec voters compared to when it is expressed by Indigenous peoples.

We call the federal and provincial governments to respect the sovereignty, rights, struggles, and wishes of Indigenous peoples, and to truly commit to resolving their long-standing systemic and economic disenfranchisement.

We also invite all Greek workers and all democratic and progressive members of the Greek diaspora in Quebec and across Canada to join us in this call.

In solidarity,

Association de Travailleurs Grecs du Québec
5359 Park Ave, Montreal, QC H2V 4G9
+1 514-279-3526

Ψήφισμα αλληλεγγύης στο Wet’suwet’en