Η ιστορια που γραφτηκε απο τους ηττημενους

Ενα κλασικο τσιτατο που διαβαζει κανεις ειναι οτι “η Ελλαδα ειναι η μοναδικη χωρα που η νεοτερη ιστορια της γραφτηκε απο τους ηττημενους και οχι απο τους νικητες”. Ας δεχτουμε προς το παρον οτι αυτο ειναι αληθεια. Γιατι αυτο ειναι κατι κακο? Ισα ισα αν το καλοσκεφτεις, ειναι εξαιρετικο. 

Αν η ιστορια γραφεται απο τους νικητες τοτε εχουμε ακραια ελλειψη αντικειμενικοτητας: αν οι νικημενοι δεν εχουν καμια ελπιδα να πουν την αποψη τους τοτε αυτη χανεται. Το μονο που μας μενει ειναι το βλογημα των γενιων του Ιουλιου Καισαρα και ο Ροκι Τεσσερα (κανει και ριμα).

Αν ομως η ιστορια γραφεται απο τους ηττημενους τοτε η ιστοριογραφια τους ειναι πολυ πιο αντικειμενικη αφου τοσο οι νικητες, λογω της ενισχυμενης τους θεσης απο την νικη τους, οσο και οι ηττημενοι, λογω της υποτιθεμενης ή πραγματικης (αδιαφορο) ηθικης τους υπεροχης, λενε την αποψη τους. Που συνολικα σημαινει οτι ειμαστε πιο κοντα στην αντικειμενικοτητα.

Αν λοιπον η νεοτερη Ελληνικη ιστορια οντως γραφτηκε απο τους ηττημενους, αυτο σημαινει οτι η νεοτερη Ελληνικη ιστοριογραφια ειναι πολυ πιο κοντα στην πραγματικοτητα απο αλλες ιστοριογραφιες.

Η ιστορια που γραφτηκε απο τους ηττημενους

Η τεχνικη αποτυχια δεν ειναι ντροπη: η λαθος αντιμετωπιση της ειναι.

Περιληψη: Λεμε οτι οποιος δε μαθαινει απο τα λαθη του παρελθοντος ειναι καταδικασμενος να τα ξανακανει. Το πρωτο βημα για να μαθουμε απο τετοια λαθη ειναι να αναγνωρισουμε ποια ακριβως ηταν.

Απ’ οσο βλεπω, η πρωτη αντιδραση πολλων στην αποτυχια του ηλεκτρονικου συστηματος ψηφοφοριας της Νεας Δημοκρατιας ειναι το χαχανο. Συμφωνοι, και μενα μ’αρεσει να σπανε τα μουτρα τους οι δεξιοι (ειδικα οι δεξιοι του επιπεδου “τα γκομπιουτερ μιλανε αρχαια ελληνικα”) αλλα μπορουμε παρακαλω να δουμε το πραγμα λιγο πιο ωριμα?

Πριν καναδυο χρονια εγινε ολοκληρη φασαρια στις ΗΠΑ με το φιασκο του healthcare.gov, τη σελιδα που εστησε η αμερικανικη κυβερνηση για να υλοποιησει το Obamacare. Μιλαμε για αποτυχια που κοστισε γυρω στα 1.7 δις(!) αμερικανικα δολαρια. Θελω να πω, η τεχνικη αποτυχια δεν ειναι ντροπη, συμβαινει και εις Παρισιους. Ντροπη ειναι αν το παθημα δεν γινει μαθημα. Και εκτος απο ντροπη, ειναι και κριμα αν χασουμε αυτη την ευκαιρια να μαθουμε ως κοινωνια πεντε πραματα.

Με ενα (πολυ επιφανειακο) ψαξιμο, βλεπω οτι αυτη τη στιγμη στις εφημεριδες και τα σοσιαλ μιντια κυριαρχουν οι  συγκεχυμενες και αοριστες πληροφοριες και οι φημες για τα αιτια της τεχνικης αποτυχιας. Καταλαβαινω οτι ειναι νωρις ακομα αλλα το πρωτο πραγμα που πρεπει να κανουν οι γραφειοκρατες της ΝΔ ειναι να συλλεξουν οσο το δυνατον περισσοτερες, σαφεις και ακριβεις πληροφοριες για το τι δουλεψε και τι πηγε στραβα. Ενα ελαχιστο παραδειγμα για τι ειδους πληροφοριες μιλαω. Στη συνεχεια, πρεπει να συνταξουν μια αναλυτικη τεχνικη αναφορα και να τη δημοσιευσουν.

Το χειροτερο που μπορουν να κανουν αυτη τη στιγμη ειναι να διωξουν τους συγκεκριμενους γραφειοκρατες και να ασχοληθουν με την …επικοινωνιακη διαχειριση της αποτυχιας (που νομιζω οτι αυτο ακριβως θα κανουν). Το χειροτερο θα ειναι δηλαδη αντι να επικεντρωθουν στο τι πηγε στραβα ωστε να εξαγουν συμπερασματα, να επικεντρωθουν στο πώς να διαχειριστουν την εικονα τους, πώς να ριξουν το φταιξιμο αλλου, κτλ. Ισχυριζομαι μαλιστα οτι ενα κομμα που θα ηταν διατεθειμενο να κανει αυτου του ειδους την αυτοκριτικη θα εστελνε το πολιτικο μηνυμα: “εμεις ξερουμε να ανακαμπτουμε απο αποτυχιες”. Ακομα περισσοτερο, θα εστελνε ενα ακομα πιο ισχυρο πολιτικο μηνυμα: “εμεις ξερουμε να κανουμε συγκεκριμενη αυτοκριτικη και αναστοχασμο”.

Ενα απο τα πιο πολυτιμα ντοκουμεντα της περιοδου της κρισης ειναι η απολογιστικη εκθεση του Δ. Σπινελλη που δημοσιευτηκε στο συνεδριο CAiSE το 2014. Σε αυτην ο ΔΣ περιγραφει τις εμπειριες του στη Γενικη Γραμματεια Πληροφοριακων Συστηματων, τι βρηκε, τι προσπαθησε να κανει, τι πετυχε και τι δε δουλεψε καλα. Χωρις αναγκαστικα να ειμαι σε θεση να κρινω το περιεχομενο, κατα τη γνωμη μου, τετοιες απολογιστικες εκθεσεις πρεπει να γινουν ο κανονας για καθε πολιτικο αξιωμα. Ακομα περισσοτερο, τετοιες εκθεσεις πρεπει να γινουν ψωμοτυρι στους φοιτητες σχολων που το αντικειμενο τους εχει σχεση (α) με τη δημοσια διοικηση, (β) με τα πληροφοριακα συστηματα, και (γ) με τη διαχειριση εργων.

Η Νεα Δημοκρατια μπορει να προσφερει πραγματικες υπηρεσιες στον τοπο απο τη θεση της αντιπολιτευσης: (α) δημοσιευοντας τις λεπτομερειες της αποτυχιας, και (β) βαζοντας στην ατζεντα τον επιστημονικο τροπο αντιμετωπισης των πολυπλοκων συστηματων (και των αναποφευκτων αποτυχιων τους) που βρισκονται στην καρδια των συγχρονων κοινωνιων. Δε θα με κανει να την ψηφισω (γιατι ειμαι κουμουνι και μαλιστα της διασπορας) αλλα θα με κανει να την εκτιμησω. Να πω την αληθεια, θα εκτιμησω και οποιαδηποτε πολιτικη δυναμη ή πολιτικο προσωπο τολμησει να πει οτι πρεπει να σταματησουν τα χαχανα για τις τεχνικες αποτυχιες των πολιτικων του αντιπαλων.

Απεντιξ: Τα συμπερασματα για την εργατικη ταξη και το λαικο κινημα

Η πολιτικη αριστερα εχει την ηθικη υποχρεωση να χρησιμοποιησει καθε μεσο για να πετυχει την οργανωση της αντεπιθεσης της εργατικης ταξης. Αρα αναγκαστικα πρεπει να παρει υποψη ολες τις τεχνολογικες δυνατοτητες της εποχης, να τις κρινει με βαση την αντικειμενικη τους αποτελεσματικοτητα και να τις χρησιμοποιησει εκει οπου εχει αποδεικτικα στοιχεια πως μπορουν να εχουν αποτελεσμα. Αυτο το θεωρω αυτονοητο καθηκον για πολιτικους χωρους που αναφερονται στον υλισμο και την επιστημονικοτητα της μαρξιστικης σκεψης. Μαλιστα, ειδικα αν ο σκοπος μας ειναι η αυτο-απελευθερωση του λαου, ολα αυτα πρεπει να γινονται ανοιχτα, ωστε να μπορει να αναδειχτει και εντελει να παρει το τιμονι η λαικη δημιουργικοτητα. Γιαυτο πιστευω οτι ειναι εξαιρετικα χρησιμο τα παραπανω να γινουν κοινη πρακτικη αναμεσα σε ολους οσους αναλαμβανουν θεσεις ευθυνης μεσα στο λαικο κινημα.

Αυτα.

Η τεχνικη αποτυχια δεν ειναι ντροπη: η λαθος αντιμετωπιση της ειναι.

Η Εποχη του Μετερνιχ

Αναχρονιστικο zeitgeist ενος ευκαταστατου εμιγκρε εν μεγάλῃ Ἑλληνικῄ παροικια, 1830 μ.Χ.

Διαβαζω μπροσουρες και εφημεριδες.

“Η δημοκρατια ειναι μια καλη ιδεα στη θεωρια. Στην πραξη, οπως δειχνει και η γιακωβινικη εμπειρια, οδηγει στην καταστροφη, την αναρχια, την φτωχεια και τον πολεμο.”

Μιλαω με τον συνεταιρο μου.

“Και ωραια, δεν με πιστευεις εμενα. Αντε πεισε τους Ιταλους και τους Ολλανδους για τις χαρες της επαναστασης. Σαμπως δεν τραβηξαν αρκετα με τις “αδελφες δημοκρατιες” που τους φορεσε κολλαρο ο Βοναπαρτης…”

Παρακολουθω τις πολιτικες εξελιξεις στη Γαλλια. Με τους Βουρβωνους ή τους Ορλεανιστες? Οι ελπιδες μου ειναι οτι τουλαχιστον οι Ορλεανιστες εχουν ενα καποιο οραμα για μια δικαιοτερη, συνταγματικη μοναρχια. Οι πολιτικες εξελιξεις αλλού ειναι εντελως καταθλιπτικες. Τουλαχιστον στη Γαλλια τιθεται το θεμα του συνταγματος. Σε μερη οπως η Αυστρια, κουμαντο κανει ο Μετερνιχ.

Στα σαλονια μας, πιανω να μιλησω για πολιτικη με τους φιλους μου.

“Το πολιτικο παιχνιδι παιζεται οπως παιζεται. Αυτοι ειναι οι κανονες. Αν δεν εχεις αποψη για το ποιος θα ειναι ο επομενος διαδοχος του θρονου, δεν κανεις πολιτικη.” 

Μιλαμε για τις εξερευνησεις, την επιστημη.

“Δες το Βασιλικο Ναυτικο! Εξερευνα τα περατα της οικουμενης! Πες μου ενα, ΕΝΑ, κρατος που χωρις Στεμμα να καταφερε να κανει κατι παρομοιο. Μεχρι που εφτασαν οι Βενετσιανοι? Χωρις τον Γουλιελμο τον 3ο τι θα ηταν η Ολλανδια?”

Διαβαζω Τομας Πειν, θαυμαζω τις ΗΠΑ.

“Καλα και ωραια αυτα που λενε οι φιλελευθεροι, ομως δεν μπορουν να καταλαβουν πως οι εμποροι απο μονοι τους δεν κοιτουν παρα μονο το συμφερον τους. Χωρις  το σοφια, την αρετη και την αποφασιστικοτητα του Στεμματος δεν υπαρχει προοδος. Ειδαμε και τους ιδιοκτητες των σκλαβων την ωρα που το Βρετανικο Στεμμα ηδη κατηργησε τη δουλεια.”

Ακουω νεα.

“Η αγριοτητα και η βαρβαροτητα των απελευθερων κανιβαλλων της Αιτης δεν εχει τελος. Οι πεφωτισμενες ευρωπαικες πολιτισμενες χωρες πρεπει να επεμβουν.”

Ο παπάς της παροικιας μας, μας μεταφερει οτι στο μικρο Βασιλειο ο νεαρος, δυναμικος βασιλιας προωθει μεταρρυθμισεις, εγκαθιδρυει θεσμους, προσπαθει να βαλει ταξη στους αρματολους. Με πεφωτισμενο φιλελληνισμο, παλευει να φτιαξει κρατος απο το τιποτα. Με ποιον να κανεις “δημοκρατια”, με τους Μαυρομιχαλαιους?

Prince_Metternich_by_Lawrence

Ειμαι πεπεισμενος:

  • Η δημοκρατια εχει αποτυχει.
  • Ο ριζοσπαστισμος των Ιακωβινων φερνει μονο πονο, πολεμο και Βοναπαρτηδες.
  • Η πεφωτισμενη δεσποτεια δεν ειναι τελεια αλλα ειναι το καλυτερο διαθεσιμο πολιτευμα που μπορει να αντιμετωπισει τον ανθρωπινο πονο.
  • Δεν ειναι καιρος τωρα για επαναστασεις.
  • Σαν φιλελευθερος, το καλυτερο που μπορω να κανω ειναι να δουλεψω σκληρα για να αποκτησω επιρροη σε καποια Αυλη.
  • Ισως καποτε να δω εναν πεφωτισμενο εστεμμενο σαν τον Οθωνα, να φερνει την προοδο και στη δευτερη πατριδα μου.
  • Ειναι πανισχυροι.
  • Εχουν την ιστορια με το μερος τους.
  • Τις ελπιδες μου για ελευθερια-ισοτητα-αδελφοτητα πρεπει να τις θαψω στον κηπο.
  • Ας με πιανει μελαγχολια, τουλαχιστον μπορω παντα να κανω φιλανθρωπιες, σαν εναρετος Χριστιανος.

 

 

 

(Την ιδια ωρα, ενας πιτσιρικας μεγαλωνει στην Τριερ και ονειρευεται να σπουδασει φιλοσοφια.)

Η Εποχη του Μετερνιχ

Happy Halloween

Γιορταζουμε σημερα εδω στη Νορθαμερικα.

Για αρχη, μια φωτογραφια μου απο ενα Halloween παρτι το 2010 που τοτε ειχα βαλει στο fb με τιτλο “The Trotsky-murder of punk subcommandante Markos.”:

74220_497726435750_912056_n

Συνεχιζουμε με Μαρξ:

“Capital is dead labor,that vampire-like, only lives by sucking living labor, and lives the more, the more labor it sucks.”
Karl Marx, Das Kapital, Vol. I, Ch. 10, Section 1, p. 257

Λιγο Τσαινα Μιεβιλ:

Λιγο Ντειβιντ Μακναλι (see also) , ομιλια στο Occupy Toronto ανημερα Halloween 2011:

Και για τελος:
“Μας ψεκάζουν”: Από τον ιδεαλισμό στην ιμπεριαλιστική παράνοια, μέρος Α (βαμπιρ) και μέρος Β (ζομπι).

Αντε και του χρονου.

Happy Halloween