“Κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια”

Ειδα το βιντεο με την επιθεση στο Μπουταρη και με επιασε η ψυχη μου γιατι 10 χρονια πριν ειχανε χτυπησει το Χατζηδακη και εγω εκανα λαικ σε ποστ και εγραφα εξυπναδες στο buzz. Δεν ξερω αν ειναι οτι μαλακωσα που εγινα μπαμπας ή οτι μεγαλωσα επιασα δουλεια και ηρεμησα. Παιζει και αυτο αλλα ακομα ειμαι θυμωμενος με τις πολιτικες που ανθρωποι σαν το Χατζηδακη σχεδιαζουν και υλοποιουν, με τις δομικες ανισοτητες και τη συστημικη ταξικοτητα της Ελληνικης (και της Καναδικης πλεον) κοινωνιας. Παντως δεν εχω πια στομαχι για μπουνιες, κλωτσιες και ματωμενες μυτες. Μπορει να μην εχω σηκωσει χερι ποτε σε κανεναν αλλα ντρεπομαι γιατι καποτε εκανα λαικ σε καποιους που σηκωσαν χερι. Αν μπορουσα, θα ζητουσα μια συγνωμη, αλλα δεν ξερω σε ποιον. Και δε θελω και να παρεξηγηθει και ως συγχωρεση.

Πλεον νομιζω οτι το καταλαβαινω καπως ετσι: Υπαρχει η φυσικη και η συστημικη βια. Σε κανονικες καπιταλιστικες συνθηκες για την παρατεταμενη αντεπαναστατικη ιστορικη φαση που βρισκομαστε, η πρωτη ειναι μηδενικη και η δευτερη ειναι διαχυτη. Στην κριση ξεχειλιζει η οργη και βλεπεις ξεσπασματα φυσικης βιας σε αντιδραση στη συστημικη. Το προβλημα ειναι οτι ειναι πολιτικα πανευκολο να δικαιολογησει κανεις την αντιδραστικη φυσικη βια. Ειναι πολυ πιο πολιτικα δυσκολο να κανει κανεις τη συστημικη βια εξισου καταδικαστεα στη γενικη συνειδηση. Ομως το πρωτο δε χρησιμευει σε τιποτα, ισα ισα ειναι επικινδυνο και θα γυρισει μπουμεραγκ, ενω το δευτερο ειναι πολιτισμικη προοδος.

You know, I learned something today…

 

Advertisements
“Κι εμείς φωνάζαμε ζήτω και γεια”

Το τιμημα του “ανηκομεν εις την δυσιν”

Στην τελευταια ταινια του Μαικλ Μουρ, ενας νεαρος ονοματι Σαμι Αχμεντ που μολις εχει παρει τη Γερμανικη υπηκοοτητα λεει οτι εφοσον διαλεξε να γινει Γερμανος, νιωθει την υποχρεωση να παρει πανω του την ιστορια της Γερμανιας. Νιωθει δηλαδη την υποχρεωση να μαθει για το ιστορικο χρεος για τα εγκληματα της Γερμανιας στο Δευτερο Παγκοσμιο Πολεμο και να αναλαβει και προσωπικα την εθνικη αυτη ευθυνη που συνειδητα πλεον αποδεχεται να φερει.

Ο Μουρ μιλαει στους αμερικανους συμπολιτες του και προσπαθει να βρει παραδειγμα για το πώς θα μπορουσαν οι ΗΠΑ να παρουν την ευθυνη του παρελθοντος τους, της δουλειας και της γενοκτονιας των αυτοχθονων. Ομως εδω υπαρχει και ενα μαθημα για εμας τους υπολοιπους. Ο Σαμι λεει το απλο: γινομαι μελος μιας κοινοτητας σημαινει συνειδητα οτι αναλαμβανω τα προνομια και τις ευθυνες αυτης της κοινοτητας. Εφοσον διαλεγει να γινει Γερμανος, αποδεχεται την ιστορικη ευθυνη της γερμανικοτητας. Αυτη η ευθυνη ειναι το τιμημα του προνομιου.

Αυτο μαλλον πρεπει να το επαναλαβουμε στο Ελληνικο πλαισιο μεχρι να γινει καθαρο στο μυαλο οσων αντιτιθενται στην εγκατασταση προσφυγων στην Ελλαδα. Η Ελλας ειναι οργανικο μελος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Η Ελλας εστειλε την ΕΛΔΑΦ να κανει κατοχη 10 χρονια στο Αφγανισταν. Η Ελλας δινει στις ΗΠΑ τη βαση της Σουδας. Με λιγα λογια: η Ελλας ειναι εδω και δεκαετιες οργανικο μερος του Δυτικου ιμπεριαλιστικου συστηματος.

Για την πλειοψηφια των Ελληνων, αυτο ειναι ενα αναγκαιο κακο. Εξω απο το μαντρι σε τρωει ο λυκος, εχει Τουρκια απεναντι, μας δανειζουν, μας στηριζουν, ειναι το φορουμ για να υπερασπιστουμε τα εθνικα δικαια και τα λοιπα και τα λοιπα. Με αλλα λογια: η συμμετοχη της Ελλαδας στο ιμπεριαλιστικο μπλοκ εχει προνομια τα οποια αυτη η πλειοψηφια Ελληνων δεν ειναι διατεθειμενη να χασει.

Το μαθημα ομως του Σαμι Αχμεντ ειναι οτι τα προνομια εχουν το τιμημα τους. Δεν μπορεις να εχεις το ενα χωρις το αλλο. Οσο λοιπον η Ελλας παραμενει οργανικο μερος του Δυτικου ιμπεριαλιστικου συστηματος, οι Ελληνες που στηριζουν την παραμονη στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ εχουν ακριβως ΜΗΔΕΝΙΚΟ δικαιωμα να γκρινιαζουν οταν η χωρα λουζεται τα αποτελεσματα των σοφτ και χαρντ αντιστοιχα ιμπεριαλιστικων παρεμβασεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

Σε ταλληρακια: αν εισαι τσιφτης καραμπουζουκλης και σ’αρεσει το τσιγαρο δεν εχεις δικαιωμα να γκρινιαζεις για τον τσιγαροβηχα. Αν σε ενοχλει, κοφτο το ρημαδι να ανασανουμε. Αιντε.

Το τιμημα του “ανηκομεν εις την δυσιν”