Ρειτσελ

Πριν απο τρεις μερες, στις 10 Απριλιου, αν η Ρειτσελ ηταν ακομα ζωντανη, θα ειχε τα γενεθλια της. Θα γινοταν μια εικοσιοχταχρονη ξανθια αμερικανιδα απο τα περιχωρα του Σιατλ. Ομως η Rachel Corrie εκανε το τραγικο λαθος να ενδιαφερθει για καποιους ανθρωπους που ζουν στην αλλη ακρη της Γης απο εκει που η ιδια γεννηθηκε και μεγαλωσε και για τους οποιους αν δειξεις οτι τους νοιαζεσαι κινδυνευεις να γινεις κετσαπ κατω απο τις ερπυστριες καποιας θηριωδους μπουλντοζας.


Η Ρειτσελ εγινε κετσαπ κατω απο τις ερπυστριες μιας θηριωδους μπουλντοζας. Στις 16 Μαρτιου του 2003 στο Χαι ας-Σαλαμ, εναν οικισμο εξω απο τη Ραφα, η Ρειτσελ τολμησε να σταθει ορθια αναμεσα σε μια μπουλντοζα και ενα σπιτι. Και η μπουλντοζα νικησε.

Δεν εγινε και τιποτα. Ο Ισραηλινος στρατος δεν σταματησε να κατεδαφιζει σπιτια “τρομοκρατων”. Το Τειχος του Αισχους δεν σταματησε να χτιζεται. Οι εποικοι δεν εφυγαν απο τη Δυτικη Οχθη. Οι Παλαιστινιοι δεν αναγνωριστικαν σαν κυριαρχος Λαος (ουτε καν σαν εθνος, εδω που τα λεμε). Το Ισραηλ δεν σταματησε να ειναι ενα ρατσιστικο, θρησκευτικο και μιλιταριστικο κρατος. Απλα μια κοπελα εγινε κετσαπ. Δεν εγινε και τιποτα…

Ο οδηγος που το 1973 εριξε το τανκ πανω στην πυλη του κατειλλημενου Πολυτεχνειου εχει μετανοιωσει για αυτο που εκανε. Το μεγαλειο αυτου του ανθρωπου ειναι στην ντροπη του, στην αναγνωριση του λαθους του. Και ας εφτιαξε το λαθος αυτο σακατηδες και νεκρους απο νεους ανθρωπους, πανω κατω στην ηλικια που ειχε η Ρειτσελ οταν εγινε κετσαπ. Ο οδηγος του τανκ λυτρωνεται με τη ντροπη του. Ο οδηγος της μπουλντοζας?

Ο Ισραηλινος στρατος δεν ειχε καν τα αρχιδια να παραδεχτει οτι δολοφονησε με το χειροτερο τροπο μια αοπλη κοπελα. Οι ανακοινωσεις του μιλανε για “ελλειψη ορατοτητας”. Ειναι προφανως κοινη πρακτικη του Ισραηλινου στρατου να διακτινιζει τις μπουλντοζες στο πεδιο επιχειρησεων και ετσι οι οδηγοι να μην εχουν αμεση επαφη με τον περιβαλλοντα χωρο.

Βεβαια ο κοσμος δεν εχει χαζεψει οσο θα επρεπε και το οτι μια αοπλη κοπελα εγινε κετσαπ κατω απο μια στρατιωτικη μπουλντοζα δεν περασε και εντελως απαρατηρητο. Καλλιτεχνες της αφιερωσαν τραγουδια, μουσικες συμφωνιες, δισκους και ενα θεατρικο εργο, με ονομα “My name is Rachel Corrie“, βασισμενο στο ημερολογιο της. Αλλα η βλακεια και η σκληροτητα που βαζουν φανταρους να ριχνουν τανκς σε φοιτητες και μπουλντοζες σε κοπελες δεν λουφαζουν ευκολα. Το θεατρικο εργο αποκλειστηκε το 2005 για ενα χρονο απο θεατρωνηδες στη Νεα Υορκη και προσφατα και στη Φλοριδα.

Ειναι φαινεται επικινδυνο να ακουγεται η φωνη μιας τετοιας κοπελας. Γιατι μπορει η βλακεια και η σκληροτητα να καταφεραν να σκοτωσουν μια Ρειτσελ, αλλα η Ρειτσελ δεν ειναι παρα ενας ακομα κρικος στην αλυσιδα των Μαρτυρων. Και η βλακεια και η σκληροτητα ειναι καταδικασμενες να αποτυχουν. Γιατι τη θεση της Ρειτσελ θα την παρουν αλλοι οπως εκαναν και με τη θεση του Tom, του James, του Διομήδη, του Brad, του Kenule και τοσων αλλων.

Η μπουλντοζα νικησε?

Ρειτσελ