Γαμω το φοβο μου, γαμω.

Που λες, ειναι Κυριακη λιγο μετα τα μεσανυχτα και βρισκω τον εαυτο μου να με βριζει για τι φοβισμενος μαλακας ειμαι.

Γυρναγα σπιτι απο ενα ωραιοτατο βραδυ με πολυ καλους φιλους που μας ηρθαν επισκεψη απο μακρια. Ο καιρος, παραδοξως για Φλεβαρη, να εχει γλυκανει στους τεσσερεις πανω απο το μηδεν και το περπατημα στο Αννεξ να θυμιζει τη γλυκα που το Τοροντο ειναι τα καλοκαιρια. Εχω βγαλει που λες να καπνιζω ενα στριφτο απο τον λαθραιο μου γκολντεν βιρτζινια και σε μια φαση ακουω απο πισω να μου φωναζει καποιος “εξκιουζμι”.

Γυρναω, στα πεντε μετρα πισω μου ενας τυπος. Το πρωτο που βλεπω ειναι οτι ειναι μαυρος, γαμω το ρατσισμο μου μεσα, γαμω. Πλησιαζει και μου λεει ο ανθρωπος με συγχωρεις το ξερω οτι ειναι αγενεια να σου φωναζω ετσι να σταματησεις αλλα ρε φιλε να σου παρω ενα τσιγαρο. Τον τσεκαρω οτι δεν ειναι κανας περιεργος, γαμω το ρατσισμο μου μεσα, γαμω, σε φαση οτι δεν θα μου την πεσει να με ληστεψει, γαμω το ρατσισμο μου μεσα, γαμω. Ο τυπος με περιποιημενο ραστα και (ωραιοτατα) σοφιστικε στρογγυλα γυαλακια, οποτε ηρεμω, γαμω το ρατσισμο μου μεσα, γαμω.

Του λεω που λες και γω, σορι ρε μαν, στριφτα κανω, αμα ξερεις να στριβεις να σου δωσω. Με κοιταει, σκαει χαμογελο και μου λεει, νταξει με δουλευεις, στον καταλληλο ανθρωπο μιλας. Το υπονοουμενο για το χορτο σαφες, αλλα νταξει, στον Καναδα ειμαστε. Χαμογελαω και του πασαρω τον καπνο, τα χαρτακια και τα φιλτρακια. Μου γυρναει πισω τα φιλτρακια και στριβοντας (αρχιδια ο καταλληλος ανθρωπος, χαλια το’στριψε, αλλα αλλο το ταμπακο αλλο το χορτο αδερφε, πως να το κανουμε?) μου πιανει να μου λεει ξερεις συγνωμη αλλα μ’επιασε χαρμανιασμα που σε ειδα γιατι ειναι η γυναικα μου εγγυος και προσπαθω το’χω κοψει εδω και τεσσερεις βδομαδες. Ε, του λεω και γω, θα πρεπε να μου τα επιστρεψεις λοιπον, αφου προσπαθεις να το κοψεις, ασε με μου λεει και θελω να καπνισω.

Τον περιμενω να το στριψει, του δινω αναπτηρα, αναβει, του λεω καλο βραδυ και καλη λευτερια στη συμβια (δυσκολο το “καλη λευτερια” στα αγγλικα, κατι σε “good luck with your wife and may your kid be healthy” γαμωτο). Μου περναει και απο το μυαλο, γαμω το ρατσισμο μου μεσα, γαμω, οτι ξερεις μπορει τωρα να μου την πεσει, οποτε με τις καληνυχτες και τα ευχαριστω παρακαλω, γυρναω και επιταχυνω βημα.

Περπαταω που λες παρακατω για κανα πενταλεπτο στη λεωφορο, ευθεια. Φτανω στα φαναρια και περιμενοντας να περασω, τον ακουω παλι απο πισω μου. Πλακα εχει μου λεει, πηγαιναμε στην ιδια κατευθυνση και ομως εφυγες πιο γρηγορα. Ωχ λεω μπλεξαμε, γαμω το φοβο μου, γαμω. Αλλα νταξει ο τυπος μιλαει και δεν φαινεται επιθετικος. Περνωντας στο φαναρι μου λεει, ξερεις ημουνα πριν τρεις μηνες στην Αφρικη, απο κει ειμαι μου λεει. Πεταγομαι εγω ο εξυπνακιας, Αιθιοπια του λεω, ε? Ταιριαζε το complexion. Ναι μου λεει και το προσπερναει αερα (σωστος), και μου λεει που λες σκεφτομουνα αν ημασταν στην Αφρικη και σου ζηταγα τσιγαρο, νταξει ανθρωπινο, ξερεις βοηθαμε ο ενας τον αλλον, ναι λεω εγω, και πηγαιναμε στην ιδια κατευθυνση, ε δε θα επιταχυνε ο ενας μπροστα. Αλλα λεει σκεφτηκα μπορει ο ανθρωπος να ηθελε να ειναι μονος του.

Ενδιαφερων ο τυπος σκεφτομαι οποτε φτανοντας στην αλλη ακρη του δρομου, οπου επρεπε να παω αριστερα σταματαω και του λεω, ξερεις εγω παω κατω, ε μου λεει νταξει και απο κει σπιτι μου παει, παμε. Ωχ μπλεξαμε σκεφτομαι, γαμω το φοβο μου, γαμω. Παμε που λες παρακατω και μου λεει ξερεις αυτο ολο με εβαλε σε σκεψεις, ειναι οι διαφορετικες κουλτουρες, στην Αφρικη αλλιως, εδω αλλιως. Ε, ξεκιναω να του λεω, where I’m from we… Where are you from, με κοβει. Γκρης του λεω.

Ela re megale, Ellada?

Ασταδιαλα, γαμω το φοβο μου γαμω! Χαχα ναι ρε μεγαλε απο Ελλαδα, Αθηνα, πού τα ‘μαθες εσυ τα ελληνικα? Ημουνα μου λεει (ελληνικα) στην Αθηνα τεσσερα χρονια. Pikermi, απο το 1986 μεχρι το 1990 που εφυγα. Δουλευα λεει (ελληνικα) σε μια εταιρια (“Αθερας” ή κατι τετοιο, δεν το πιασα) που εφτιαχνε αλουμινια και τους εφτιαχνα τα ηλεκτρολογικα. Ελα ρε μεγαλε τι λες τωρα, ναι μου λεει (αγγλικα), αλλα τωρα το εχω γυρισει εντελως και δουλευω IT. Χαχα του λεω και κομπιουτερ σαιενς κανω, ναι μου λεει αλλα γαμησε τα, μας πληρωνουν peanuts, peanuts! Τους μαδερφακερς!!

Εχουμε φτασει μπροστα απο το σπιτι μου. Και ο μαλακας εγω σκεφτομαι γαμω ο τυπος, αλλα τι περιεργος, που να μπλεκεις, και που ειδε αυτος που μενω τωρα ξερωγωτι, γαμω το φοβο μου γαμω, και ενας τυχαιος τυπος στο δρομο περιεργος, γαμω το φοβο μου γαμω που πιανει κουβεντα με ξενους στο δρομο και μη μπλεκεις, γαμω το φοβο μου γαμω. Του λεω μαν εγω εφτασα σπιτι μου, αντε καλο βραδυ, χαμογελαει ο τυπος, γκουντναιτ μου λεει, ανεβαινω τα σκαλια του γυρναω kalinichta του φωναζω, kalinichta sou μου φωναζει και φευγει.

Εγω μπαινω στο σπιτι μου, κλειδωνω και σταματαω, χαμογελαω, τι ωραια πολη που ειναι το Τοροντο σκεφτομαι, ενδιαφεροντες ανθρωποι, φιλικοι και ερχεται και καλοκαιρι σε κανα τριμηνο, αχ τι γλυκα. Και συνειδητοποιω μα τι μαλακας ειμαι τελοσπαντων!!!! Γιατι δεν του πηρα τηλεφωνο, γαμω τα παιδια ηταν ο τυπος, παλληκαρι και γενναιος και αν το καλοσκεφτεις και γενναιωδορος. Συνειδητοποιω οτι τον συμπαθησα τον ανθρωπο, αλλα οτι ο φοβος, ο γαμημενος φοβος, ο γαμημενος ο γαμωρατσισμος που με γαμωδασκαλεψε ο γαμωλευκος γαμωκαναδας μου κρατησε απο το να απλωσω και γω το χερι μου οπως το απλωσε και αυτος, και που ξερεις μπορει να ηταν “the beginning of a beautiful friendship”.

Τυχαιες συναντησεις, ωραιοι ανθρωποι σε αυτην την ωραια πολη. Και γω ταμπουρωμενος πισω απο τον εαυτουλη μου, πισω απο το γαμημενο το γαμωφοβο και τον ενστικτωδη γαμωρατσισμο, να μου στερω την ανθρωπια. Ε, γαμω τη μικροαστιλα μου, γαμω. Πρεπει να μαθω να ζω, ο φοβισμενος μαλακας. Μου το λεει και ο Θηβαιος γαμωτο:

Πωπω δες τι κάνεις χάνεις
χάνεις της χαράς το νήμα
τη ζωή σου χάνεις κι ειναι κρίμα
να ‘σαι πάντα εσύ το θύμα

Στήσε πανηγύρι τώρα
Πόσα καλοκαίρια σου ‘μειναν ακόμα
που θα ξεγλιστράς
από του Χάροντα το στόμα

Ε, γαμωτο.

Γαμω το φοβο μου, γαμω.

34 thoughts on “Γαμω το φοβο μου, γαμω.

  1. πόσες φορές όμως…στο δρόμο, στο τρόλευ…θυμάμαι μια φορά ήμουν Ρώμη λίγο μετά την επίθεση στο μετρό του Λονδίνου. Και κάτι είχαν πει περί πιθανού χτυπήματος στην Ρώμη το 20ημερο γύρω από από τον 15αυγουστο. Όποιος σκουρόχρωμος με τσάντα ή σακ βουαγιάζ έμπαινε στα λεωφορεία ή τα μετρό που πήραμε, δε μπορεί, θα το ένιωσε το φοβισμένο βλέμμα μας, γαμώ το ρατσισμό μου και το φόβο μου γαμώ!

    Like

    1. Ε ναι, αλλα εμπειρια σε σοβαρα πολυπολιτισμικο περιβαλλον δεν ειχα. Και επιπλεον, ακομα και οι 24/27 χρονω μαντραχαλοι δεν ειναι μπαι ντιφωλτ ετοιμοι για ξυλικι, φοβος ειναι, ενστικτο.

      Like

      1. CSProf says:

        Οκ, αλλά: Το φόβο δεν τον απέκτησες στα 24. Και το ρατσισμό, αν υπάρχει ρατσισμός, επίσης δεν τον απέκτησες στα 24.

        Like

  2. ψοφοδεής says:

    Πάντως αυτός ξέρει τώρα που μένεις, ενώ εσύ δεν ξέρεις τίποτα γι’ αυτόν. Και για σκέψου να του είχες ζητήσει τηλέφωνο και να ανακάλυπτες ύστερα ότι σου έδωσε ψεύτικο νούμερο; Χεχεχε… Καλύτερα φοβισμένος μαλάκας, παρά σκέτος μαλάκας.

    Like

  3. πολύ ωραία. μόνο μια λεπτομέρεια: το τίτιχα δεν είναι του θηβαίου, αλλά του αλέκου βασιλάτου (κοντραμπάσσο κι ενορχηστρώσεις στους συνήθεις υπόπτους)

    Like

    1. Ε ναι αλλα εμενα ο Θηβαιος μου το λεει απο το εμπιθρι🙂

      Δεκτη και καλοδεχουμενη παντως η παρατηρηση.

      Like

  4. τέλειο, πλαγκάλ,πολύ καλό.
    μη σκας για το τηλ. μπορεί και να μην ήτανε να γίνει. εξάλλου μπορέι και να τον ξαναπετύχεις.

    Like

  5. Γαμώ την έμπνευσή σου γαμώ, φίλε.

    Πολύ όμορφο,πηγαία γραμμένο κείμενο. Μου άρεσε πολύ η σύνταξή σου. Ή,μάλλον,η έλλειψη σύνταξης…
    Πολύ ενδιαφέρουσα οπτική. Έδωσε δράση στο θέμα ·ταχύτητα.

    Όσο για την ουσία του κειμένου, τα κοινωνικά στερεότυπα -αυτά που ξέρουμε και ως “ρατσισμό”- χτίζονται μέσα από ένα ιδιαίτερα περίπλοκο πλέγμα απόψεων,προπαγάνδας και φόβου.

    Εύχομαι μετά απ’αυτή σου την εμπειρία να κουβαλάς μέσα σου λιγότερο Φόβο και περισσότερη όρεξη για ζωή.

    Τσίου.

    Like

  6. Πολύ ωραίο κειμενο φίλε! Μπράβο!
    Ο ρατσισμός είναι κάτι που πρέπει συνεχώς να παλεύουμε μέσα μας. Η αφετηρία του είναι ο ανθρώπινος φόβος για το διαφορετικό, κάτι που είναι διακιολογημένο ως ένα σημείο. Εκει ακριβώς εντοπιζω και τη διαφορά μας με τους φασίστες. Ο φασίστας στέκεται στην πρώτη αντίδραση (στην πρωτόγονη για την ακρίβεια) που του προκαλεί το διαφορετικό. Οι πιο καλλιεργημένοι το δουλέουν λίγο παραπάνω το πρωτόγονο συναίσθημα και το φιλτράρουν από το μυαλό.

    Like

    1. Σε μια φυσιολογικη κατασταση, πχ στο αμφιθεατρο, σε ενα εστιατοριο, καπου που δεν εχεις το φοβο του ξαφνικου, οκει, μπορεις να σκεφτεσαι λογικα. Το ζητημα ειναι το τι βγαινει απο μεσα μας οταν πιανομαστε στον υπνο, εκει που δεν προλαβαινουμε να σκεφτουμε οπως θα σκεφτομασταν αν ειχαμε πληρη συναισθηση.

      Like

  7. Δεν είναι μόνο ο φόβος.
    Μια άλλη επικίνδυνη παράμετρος είναι και οι ενοχές και άλλα πολλά ακόμη
    Ειναί “σοφό” το γαμημένο για σύστημα, όλους υποψήφια θηράματα μας έχει.
    Ευτυχώς να λες που ακόμη καποιοι παλεύουν να εντοπίζουν τις λούμπες και μένουν υποψιασμένοι
    Ωραίο κέιμενο φίλε…

    Like

  8. Ωραίος φίλε!!…το διάβασα μονορούφι…κρατάει τον αανγνώστη από το λαιμό…δεν είναι έτσι πολλά κείμενα σε μπλογκζ. Μια μικρή διόρθωση, λόγω των επαγγελματικών μου ανακλαστικών, επειδή είμαι καθηγήτρια Αγγλικών : το χρώμα επιδερμίδας είναι complexion και όχι complexity.
    Μπράβο, πολύ καλό :-))

    Like

  9. Peripeton says:

    Τι ωραία όμως που αισθάνεται κανείς όταν ανακαλύπτει τα στερεότυπα και τις διακρίσεις που έχουν φωλιάσει μέσα του και τα βλέπει με κριτικό μάτι. Είναι στιγμές ωρίμανσης.

    Στο facebook σβήστηκες ρε συ; Δεν σε βρίσκω!

    Like

  10. pandeaf says:

    Όπως λέει και ο Ζίζεκ :
    “Racism is produced by a clash of fantasies rather than by a clash of symbols vying for supremacy. There are several distinguishing features of fantasy:
    1. Fantasies are produced as a defence against the desire of the Other manifest in “What do you want from me?” – which is what the Other, in its inconsistency, really wants from me”😀
    hug!

    Like

  11. Ρε φίλε, τώρα το είδα. Θυμήθηκα τι είχε πει στην Ελλάδα, ένας Σύριος, σε ένα σεμινάριο εθελοντών στην ερώτηση: “Γιατί θέλεις να γίνεις εθελοντής”:
    “Για να βγάλω το ρατσισμό από μέσα μου”!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s