July 2015

  • Originally posted on Οξύ: Προσπαθώ εδώ και μέρες να συγκεντρώσω τις σκέψεις μου και να γράψω κάτι για το τρίτο μνημόνιο (το επωνομαζόμενο και Αριστερό, μεγάλη η χάρη του) αλλά δυσκολεύομαι. Νοιώθω ακόμα το μούδιασμα που διαπέρασε το 61,3% των Ελλήνων μόλις συνειδητοποίησαν ότι ο αγώνας τους ξεπουλήθηκε και ευτελίστηκε. Ίσως η πρώτη σκέψη είναι…

  • Ο μνημονιακος ΣΥΡΙΖΑ ισως και να ειναι η αστικη διακυβερνηση που χρειαζεται ο Ελληνικος καπιταλισμος για να ορθοποδησει. Νιξον στην Κινα κι ετσι. Ποιος ξερει, αν το ολο σκηνικο δεν τιναχτει στον αερα, ισως οι ηττημενοι ΣΥΡΙΖΑιοι του σοκ της ρεαλπολιτικ να ειναι οι μονοι σε θεση να κανουν τις εκσυγχρονιστικες (αντι)μεταρρυθμισεις που χρειαζεται το κεφαλαιο για να επιβιωσει…

  • (Με αφορμη το αρθρο Greeks, Welcome to the Soviet Union of 1991 του  Leonid Bershidsky) Φοβαμαι οτι, χωρις προγραμμα για καποιου ειδους σοσιαλιστικο μετασχηματισμο, και δεδομενου οτι οι ιμπεριαλιστες δεν θα διστασουν να τσακισουν εναν ανυπακουο Ελληνικο λαο, το Οχι θα οδηγησει σε ασχημες καταστασεις. Η Ελλαδα του Οχι το 2015/6 θα εχει να αντιμετωπισει συνθηκες…

  • Ένα δημοψήφισμα είναι σχεδόν πάντα κάτι  καλό. Το πόσο καλό είναι εξαρτάται εν πολλοίς από το ερώτημά του. Το ερώτημα του συγκεκριμένου δημοψηφίσματος δεν είναι καλό για πολλούς λόγους. Θα προσπαθήσω να τους αναλύσω παρακάτω. Το γεγονός ότι τίθεται προς ερώτηση μόνο η πρόταση των θεσμών είναι προβληματικό. Ας υποθέσουμε ότι η απάντηση του λαού…

Design a site like this with WordPress.com
Get started